tracy de ferber de halt etmis!

Ben ben ben.... Yazdıklarına ve alıntılarına yürekten katılıyorum.

var var ben:)

hic bulasmadıgım bir yontem. ucundan kıyısından okumuslugum var lakin bulasmadıgım ve icime sinmedigi icin hic yorumda yapmadım.

bunun gibi disiplin ile alakalı 1,2,3 magic yontemi de oyle. 

benzer sebeplerden; aglatmayı, cezayı, yalnız bırakmayı, ortamdan kopartmayı dogru bulmuyorum.

evet benimkiler biraz az disiplin alıyorlar ve ben daha fazla yoruluyorum ama hem ben vicdanen daha rahatım hemde cocuklarım daha az uzuluyorlar.

her ekolu motomot uygulamak daha bilincli bir anne olundugu anlamına gelmiyor, onemli olan ic ses ve cocugun durumu bence.

imza: yaramaz cocuklarıyla yorulan ama vicdanen rahat ikicocukannesi:)

vala ben de geçen haftaya kadar çocuğum kendi kendine uyuyamıyor diye üzülmüştüm baya ancak ağlatmak gibi bu saçma yöntemleri uygulamayı aklıma bile getirmedim..
simdi ise 3-5 gündür yatağının yanına oturuyorum şarkılar sölüyorum 15-20 dk mı harcıyorum sadece  ama sonucta mutlu ve huzur içinde uykuya dalıyo..

bunca zaman boşuna üzülmüşüm..zamanı gelince kendi kendine hallediyo herşeyi bebekler..

ağlayarak uyutmak değil ancak  çaresizlik ögretilir bence de..

Tracy hanım çocuk sahibi mi? Çünkü bu gece uygulamayı denedim, sonunda üzüntüden ben ağladım ve kızımı kaptığım gibi kucakladım, sarıldım, öptüm.Anında rahatladı yavrucak. Bu yöntem çok yıpratıcı.

ben bu kitabı henüz okumadım. çok kişiden iyi ya da kötü yorumlar duyuyordum. mesela bir arkadaşım uygulamış 2 aylıktan itibaren. şu an 7 aylık bebeği. kendi kendine odasında uyuyor. yemek yemesi çok düzenli ve çok sağlıklı. Bunda bebeğinin gaz problemi olmamasının ve sakin bir bebek olmasının da etkisi çok diye düşünüyorum. Ayrıca çok mutlu bir bebek maşallah. Yine bir arkadaşımın bu yöntemi uygulayamadı ve uygulaması da mümkün değil. Çünkü bebişin inanılmaz gazı var. Sürekli ağlıyor. Nasıl uygulayacaksın? Başka bir arkadaşım kucağına almanın en doğru iletişim olduğunu düşünerek uygulamayı düşünmüyor. Yani bu bebekten bebeğe, anneden anneye değişir. Ne uygulayanlar ne de uygulamayanlar için doğru var bence. Bana da okuduğum her kitabın her satırı mantıklı gelmiyor. Gelmediği için de kesinlikle uygulamayı düşünmüyorum. Bazısı ise (şu aralar bilinçli bebek kitabını okuyorum ve gayet mantıklı bölümleri var) mantıklı geliyor. Ama mantıklı bile gelse ben benim bebişime uyacağını tecrübe etmeden bilemem. Bence kesin bir çizgi yok. Her bebek ve anne ayrı bir derya deniz diye düşünüyorum.
Yine de okumak ve bilinçli anne baba olmaktan yanayım. fırsatım olursa tracy'de okurum. Sadece dediğiniz gibi herşeyi olduğu gibi kendi aileniz için doğru kabul etmek yanlış. Yoksa tracy öyle diyebilir ferber böyle yapmalı diye önerebilir.

Kesinlikle ve kesinlikle katılıyorum ashes.

Ben oğluma hiç bir yöntemi uygulamadım.Bol sevgi,bol şefkat,çokça sarılma.Sonuç ne..17 aylık hiç sallanmadan uykusu gelince yatağına giden bir çocuk.

Hoş bu aralar terrible two moduna giriyor sanırım.Biraz huyu değişti gece uyanıyor kucağıma alıyorum sarılıyorum,İsterse yatağımıza alıp yatırıyorum.Ve o mutlu ben mutlu.Var mı bundan daha güzeli.

Bize doğrudan ihityaçları olduğu 3 seneyi onlara çok görmemek lazım diye düşünüyorum.Daha çok sevgi,daha mutlu çocuklar..

saolasin ashes, iyi ki yazdin bu yaziyi da ben de rahatladim. boyle heryerde soyle yatiriyorum cocugumu boyle yalniz uyuyor filan diye okudukca ben beceriksiz miyim diye dusunuyordum. benim gibi dusunen ve yapan birsuru kisi oldugunu gorunce icim  rahatladim. ne olacak yani kizimi uyutmak icin max. yarim saat harcamisim cok mu? hem ona doya doya sariliyorum hem de o huzurlu bir sekilde uykuya daliyor.

Cok begendim yaziyi. Cocugum beni isterken ona sarilip opup koklayarak uyutmak varken niye aglatayim. Benim oglum simdi 3 yasinda yatinca kendikendine uyuyor. Arada yine bizi istiyor hic itiraz etmeden ihtiyaci oldugu anda aliyorum kucagima yanima.

valla insanın kafası karışıyor. sarılmak,dokunmak,koklamak,kucağına almak her anne ister ve şu an en çok istediğim,hayal ettiğim şey. ama bir yandan da düşünüyorum "ben çalışıyorum, ücretsiz izin almayacağım ve bel fıtığı olan anneciğim bebişime bakacak." bu durumda odasında uyumaya, belli bir düzene, yemek yemeye alıştırmış annelere de imreniyorum. ayakta sallamak, kucağında oda oda dolanmak,2-3 yaşına kadar seninle yatması, yemek yedirmek için peşinde koşmak hangimiz için hayırlı olur bilemiyorum. bir bakış açısı "çocuğun seni yönlendirmesine izin ver o sana değil sen ona uy" diyor bir başka bakış açısı "bu sadece sana değil çocuğa da haksızlık. belli bir düzene alıştırırsan o da sen de rahat edersin" diyor. ben bebişimle arama mesafe koymayacak ama benim de yönlendirebileceğim bir çıkış yolunu tercih edeceğim sanırım. tabi onu kucağıma almadan söylenen herşey boş. şimdilik böyle düşünüyorum.

ashes çok güzel yazmıssın..
konuyu bölmek istemiyorum ama mrk ettim kızlar nası oldu?