tracy de ferber de halt etmis!

nurturia soruyor: 10

Üye kendi isteğiyle Nurturia hesabını kapatmıştır.


122 Cevap


burcubrsn

geçenlerde annemin izlediği bi tv programında konuyla ilglii bi prof. 0-3 yaş arası bebeklerin mümkün olduğunca her dediklerinin istinasız yapılması gerektiğini, güveninin gelişmes i açısından sevgimizin sonuna kadar gösterilmesi gerektiğini söylemiş...

bana bu prof un yaklaşımı çok uydu ve öyle yapıyorum ancak daha önce defalarca söylendiği gibsi her annenin ve bebeğin doğrusu kendine..


Tunam10

Herkesin yöntemine saygım var ve bebişini 3 yaşına kadar koynunda yatıranda 2 aylıkken ayıran da hata yapmamıştır bence. Biri diğerinden daha iyi anne değil. Herkes bebişi için en doğrusunu yapıyor. 2 yaşındaki yeğenimiz(biricik Gülcemiz) 5 dk öncesinde kullanılan biz büyüklere özgü kelimeyi alıp hiç olmıyacak zamanda doğru şekilde cümle içinde kullanabiliyor. Bu yabana atılamayacak bir zeka.


yasemin_ekin

birlikte uyuma konusunda ben ve kızım ayrı takılmayı tercih ediyoruz:))) (ozguranne'nin son yazısına gonderme yapayım, "vah vah ben kötü bir anne miyim? Kızımla aynı odada uyumayı tercih etmiyorum vah vah")

İlk 2 ay aynı odada kaldık. Kızım park yataginda yatti, biz kendi yatagimizda. Bizim yatakta yatirmayi hic dusunmedim -itiraf ediyorum "alışır" diyenlerin etkisi olmuş olabilir, ama dedim ya benim de aklıma gelmedi hiç.- sonra ben ve babası şiddetli bir soğukalgınlığı geçirince odaları ayırdık. İtiraf ediyorum, lütfen beni kınamayın, ben çok rahatladım. O uyanmasın diye ne çekmece açabiliyorduk ne perde çekebiliyorduk ne de iki kelime laflayabiliyorduk.

Gelelim kızımın tercih etmeme kısmına: Bizim yatağı, bizim odayı çok seviyor. Ama çoğunlukla oyun oynamak için. Yorgunluktan sızdığı 2-3 günü saymazsak bizim yatakta hiç uyumadı, böyle bir talebi de olmadı. Sabahın köründe uyandığında, hadi biraz da anne-babayla keyif yapalım diye aramıza aldığımızda, mızmızlanmaya baslıyor. Belki mesajı "aksamdan beri uyuyorum, ben kalktım siz de kalkın, ne keyfi" bilemiyorum:)


burcubrsn

sonuçta bebeğimize sarılarak ve sevgimizi sonuna kadar göstererek te onun dünyasını zenginliştirip beyin gelişimine katkıda bulunabiliriz...

bu arada ben de 3 aylıttan beri ayrı odada yatırıyorum ve bebeğim buna itiraz etmedi..etseydi aynı odada yatmamıza izin verirdim ama..


Tunam10

yoo ben senin zorlama olarak gördüğün şeyin yönlendirme şeklinde güzellikle de uygulanabileceğini düşünüyorum. ama bebek yönleniyorsa eyvallah ama bünyesi kabul etmiyorsa ve sen ısrar ediyorsan elbette ki bu zorlama olur. mesela bebeği odasında yatmaya alıştırmış bir anne ki bebekte odasında yatmaktan mutlu ise bu şimdi zorlama mı? bu bebişin özgüveni gelişmemiş mi dicez.
ya da yemek sandalyesinde yemeye alıştırılmış ya da oto koltuğunda oturmaya ikna edilmiş ya da hergün aynı saatte yatıp kalkabilen bunu başarmış annelerin çocuklarında özgüven yok mu?



ikicocukannesi

oncelik;
kosulsuz sevgi, ten teması, guven ve ihtiyaclarını gidermek...
benim annelik gorusum budur.

cocuk zaten iki yasından sonra yavas yavas bireysellesiyor, anneden ayrı bir beden bir kisi oldugunu anlıyor. iki yasından sonra rehber konumuna dusuyor anne. ogreten olmaktan cok rehber. yani anne yapacak cocuk izleyecek onu rol model alarak ogrenecek. ben oyle yapmaya calısıyorum. iki bebegimede oturmayı, yurumeyi ogretmedim. zorlamadım da. akısına bıraktım...

asıl is zaten iki yas civarı baslıyor; bireyselligii kesfeden cocuk herseyi kenidisi yapmak istiyor. boyle anlarda kilit ebeveynin tutumu oluyor. cocugu bagımlı ya da bagımsız yetistirmek bu tutumlarla sekilleniyor. sabırlı olmak cok onemli. misal; tutturdu diyelim kendim soyunacagım diye ama annede sabır yok, ver ben giydireyim dedigi anda kıyamet kopuyor.  cocugun sevki becerisi gelismedigi gibi inatlasmaya da yol acıyor annenin sabırsızlıgı...

anne olmak; yuksek olcude sabır, yaratıcılık ve fedakarlık gerektiren bir durum fikrimce. bunu beceremeyen kadınların cocukları ne yazık ki inatlasan cıglık cıgılaga bagıran mutsuz cocuklar oluyor.

emzirme ile alakalı da konusayım hızımı almısken; oyle seyler okuyorum ki kendimi uzaylı gibi hissediyorum! oglum 17 aylık emziriyorum hala. iki yasına kadar da devam edecegim.  anneye emzirmek zor geliyor uyanmak istemiyor geceleri ve cocugu memeden kesiyor. kılıfınıda bilim insanlarına atıyorlar. yok efendim ek gıdaları iyi almıyormus, yok efendim uykusu bolunuyormus, yok efendim cok aglıyormus meme diye...senin memelerinin islevi o, cocugunu doyurmak. tanrı kadınların memelerini bu yuzden yaratmıs, keyfi bir durumu anlayamıyorum affola!

aklıma gelenler bu yonde...


Tunam10

yani bebeğini ayrı odada yatıran anne bebeğini korumuyor mu? Ya da belli bir düzene alıştırmış anne bebek haklarına aykırımı hareket etmiş. yok yahu ben de bunlara inanmıyorum. Her bebek ayrı her anne ayrı nasıl tek doğru olabilir ki. Ki ben bebek hastasıyımdır inanılmaz duygusalımdır. Bu yöntemleri sabırla ve başarıyla uygulayamama ihtimalim çok yüksek. Ki muhtemelen bebişim beni parmağında oynatacak. Ama bebişini belli bir düzene alıştırmış annelerin de bebeklerinde mutlu olabildiğine inanıyorum. Diyorum ki onlar herşeyi öğreniyor. Daha anne karnındayken.


Tunam10

Neyse ben de :
-başağın dediği gibi bebekleri izlemek ne demek istediklerini iyi okumak gerektiğine inanıyorum. Ve bu ihtiyaçların kesinlikle karşılanması gerektiğine de inanıyorum. Öyle de yapacağım. Siz bunu tecrübelerinizle keşfetmişsiniz. Bense okudum. Okuduklarımda tecrübeli annelerin önerileriydi.
-kesinlikle zorlamaya karşıyım ama emrine amedeyim durumu da bana ters geliyor. Niye bebeğim öyle istedi öyle mutlu
-Ve benimde 0-3 yaş döneminde hatta şimdiden ona katacaklarım olduğuna, onu yönlendirebileceğime,bir rutine alıştırabileceğime inanıyorum. Zeka geliştirmek değil dediğim. Bebekler çok zeki doğuyor zaten. Mesajı da gayet iyi alıyorlar. 2 yaşa gerek yok. Ben şu an 29 haftalık hamileyim ve bana nasıl tepki verdiğini gözlüyorum.
-ve artık bebekler hakkında çok daha fazla bilgi mevcut. Ki bundan yıllar sonra çok daha fazlası olacak. Bunları takip etmenin faydası çok.
-herşeyin üstünde anne sevgisi var. paylaşmak var. Kimse buna karşı değil. Ve bunu doyasıya yaşamayı dört gözle bekliyorum:)


burcubrsn

ayrı odada yatıran anne de cocuğunu  belli bir düzene alıştırmış anne de bebeğini koruyor tabiki..ancak  bunları bebeğinin istekleri  doğrultusunda onu zorlamadan ağlatmadan güvenini zedelemeden yaparsa..
örneğin çocugum illa saat 8 de yatacak diye bi zorlamam ve endisem hiç olmadı...daha bebekken babası 9,30 da çoçuk uyurmu diye pek bi kızardı bana ancak o zamandan beri düzeni hiç ama hiç değiyşmedi..hala her gün 9,30 da uyur..bunu onu zorlamadan sıkmadan kendi ihtiyaçları doğrultusunda yönlendirerek yaptım..ve hiç te pişman değilim..



ozguranne


Bir kaç söz... 


Ashes, bence anne babaların yapması gereken "tek doğru"  bulmak istiyorsak mükemmel toplumu bulmalıyız önce ki, onlar ne yapıyorsa aynısını yapalım.:) 

İşin doğrusu, bana sorarsanız bebek streste mi değil mi anne anlar bence. Benim kızım altıncı aya kadar bizimle yattı, sonra sekizinci aya kadar tekrar geldi, gitti. Misafirliğe gittiğimiz zaman baba ben o aynı odada yatıyoruz. Geçen hafta memleketteydik, bir hafta koyun koyuna gibi yattık ama çocuğumun bu durumdan daha mutlu olduğunu hissetmediğim gibi, ben uyandıkça o uyandı, o uyandıkça ben uyandım. Ela'yı ilk başta ayrı odaya çıkarma nedenlerimizden biri de buydu zaten biz döndükçe, hareket ettikçe uyanıyordu. O ayrı odaya geçince karşılıklı daha iyi uykular almaya başladık. Anne beyninde bi radar var kızım gak dese ben duyuyorum. Başka bir çocuk başka türlü davranıyordur, odası ayrılınca çok huzursuz olmuştur o ayrı.

Yani bilmiyorum insan yetiştirirken "a tepkisine b etkisi" kısmına katılmıyorum. Zaten psikoloji bilimi de bunu söylemiyor. 12 aylıkken tuvalete oturdun, kesin sonrasında takıntılı olacak, ya da vay efendim koynunda uyuttun sonra deli olacak, ayrı odada uyuttun, stresli çocuk olacak, 3 yaşına kadar emzirdin meme delisi olacak...  Düşünsenize dünyada toplum sayısı kadar yetiştirme şekli var. Çinde bebeğin çişi geldiğinde yola yaptırıp devam ediyolarmış. Popolar hep açıkmış. Dünyanın yarısı 12 aylıktan itibaren bezsiz geziyor. 

Tracy yöntemi kıçından uydurmuş değil. Bebekleri ağlatmayı da savunmuyor. Tracynin döngüleri bebekleri gözlemleyerek ortaya çıkmış. Örneğin ben bebeği tracyye uydurmak için HİÇ BİR ŞEY yapmadım. Kendi kendine oldu. Ben de korumasına yardımcı oldum. Bebeğe "vah canımm" tarzı empati yapmadım. Ne derdi var anlamaya çalıştım her zaman. Tracynin dediği tek bir şey varsa o da "bebeğini tanı, onun dilini çöz"dür. 

Yalnız annenin stresi çocuğu çok etkiliyor onu biliyorum. O nedenle anne aşırı korumacı yapıdaysa ve sürekli korku içindeyse, sürekli vah zavallı çocuğum hisleri içinde olursa bunun çok zararı olur diye düşünüyorum. O durumda çocuk strese girer.

Emzirme konusuna gelince... İsteyen emzirir üç yaşına kadar. İsteyen bir yaşından sonra bırakır. Amerikan doktorları 1 yaşına kadar WHo 2 yaşına kadar öneriyor. Verebilen versin ama gerçekten elzem mi? Vermeyen korkunç bir suç mu istiyor? O süt inanılmaz faydalı mı?  Bilmiyorum şüphelerim var. Bir yaşından sonra veren versin, 2ye kadar veriyor musun ne güzel. Ama 2ye kadar verme kararında olmak, (16 aylık emzirmeye devam ediyoruz) sırf onun alışkanlığı diye gece 10 kere kalkacağım anlamına gelmiyor. İhtiyaç başka, alışkanlık başka. Bence çocuğun uykuya da ihtiyacı var. Sırf onun keyfi olsun diye 10da yatıramam çocuğu. Büyüme hormonlarının salgılandığı zamanlar önemli. Karanlıkta sağlıklı gece uykusu önemli.  Gece uyandığında memeyi vermem ağzına. Bunun ihtiyaç olduğunu düşünmüyorum açıkcası. 

Bebeğimle aramda güzel bir iletişim var. O çok mutlu, ben çok mutluyum. Neşeli, büyüyor, keyfi yerinde... Bir şeyleri yanlış yaptığımı düşünmüyorum.



Cevaplamak için Üye ol