tracy de ferber de halt etmis!

nurturia soruyor: 10

Üye kendi isteğiyle Nurturia hesabını kapatmıştır.


122 Cevap


Tunam10

 Ben sana çok parelel düşünüyorum Başak:)
Allah nasip ederse bebişimi de TABİKİ ZORLAMADAN ama İPLERİDE TAMAMEN ONUN ELİNE BIRAKMADAN yetiştirmek İSTİYORUM. İstemek başka yapabilmek başka:)Eğer bebişimde seninki gibi uyumlu davranırsa sanırım bunu başarırız. Ama inat ederse DAYATMA asla düşünülebilecek birşey değil. Zaten çoğu anne deniyor ama bebiş direniyorsa vazgeçiyor. Başaran ya da bebeği inatlaşmayan anne var mı var. Eee onlar şimdi yanlış mı yaptı. Bence hayır.
Aynı senin dediğin gibi bir arkadaşımın bebeği çok düzenli uyuyor, yemek yiyor,emiyor. Ne kadar mutlu olduğunu anlatamam. Doktoru da seninkine benzer şeyler söylemiş. Şimdi bu anne odasında uyuttu, yemek düzenine alıştırdı, sallamaya karşı çıktı diye bebeğini mi üzdü. Bence hayır.


ikicocukannesi

ashes,

en son sen yazdın gozukuyor ve ben sadece ozgurnannenin son yazısını okuyorum neden acep?

cinliler enteresanmıs bu arada:) hasta olmuyorlar mı ki:)popolar acıktaymıs ya:)


Tunam10

özgüranne süper yazmışsın. kesinlikle dediklerine katılıyorum.
Ve traccy de okumak farz oldu. Yani ağlatın mı diyor yoksa ne demek istediğini çözün mü? İkisi çok farklı şeyler. Bir de okuduğumuzdan ne anladığımız da çok önemli. Kitabtan herkes farklı şeyler anlıyorsa bakış açısı da önemli. Ön yargısız okumakta fayda var. Keyfiniz daim olur inşallah. Ne güzel:)


meycan

Başak, uyku düzeni hemen hemen bizde de öyle gelişti.. Son 2-3 aydır gündüz uykusu tek olmasına rağmen, akşam 22.00-22.30'dan erken yatmıyor... Geçenlerde gündüz uyumadı hiç, akşam 20.30'da sızdı kaldı:) Ben de 21.00-21.30 gibi yatmasını çok isterdim ama olmuyor malesef...


ozguranne

Bizimki daha ufak belki ondan. Bize en çok 8:00-8:30 uyuyor. O saatlerde uykuya geçsersek süper. Eğer bir şekilde esnetmek gerektiyse, örneğin babanannemlere gittik 9:30a sarktı, ya da eve geç geldik memlekette vb, zor uyuyor, huysuzlanıyor. Yani gene çocuktan hareketle. Biraz yanlış anlatmışım ben. Bi de şu var. Ben Ela'yı 19:30da uyutucam desem zorla uyutma şansım yok ki. Uykusu yoksa uyumaz. Zorla çocuk uyutabilen var mı:)





ikicocukannesi

uyku ile alakalı;
bizden ornekleyerek;

ben calısan bir anneyim, dolayısıyla eve 19 gibi ulasıyorum. yemek isimiz zaruri ihtiyaclar filan saat 20'yi buluyor. simdi bu durumda tutturamam yok 21'de buyume hormonu salgılanıyormus hadi uykuya diye. zira cocuklarımla kaliteli, iyi vakit gecirmem; hem onların hem benim icin bence daha oncelikli. 

bizim uyku saatimiz 22.30 gibi baslıyor vakit ancak yetiyor, duzenimiz boyle. bize uyan bu diyelim. bir sıkıntıda yasamıyoruz, gunde zaten sadece 2-3 saat onlarlayım. bu konuda da onları erken uyutayım bende kendime vakit ayırayım demiyorum. zaten onlara doyamıyorum. sabahlarıda 8 gibi uyanıyor abla bazen kardes 9'a kadar uyuyormus. ablanın gunduz ortalama iki saate kadar yakın uykusu var, kardesinde iki sekerlemesi, bence yeterli.

uyku duzenide bebege ve anneye gore sekilleniyor bizde. herkese uyan sistem cok farklı. tek dogru yok...illa cocuklar erken yatmalı diye dusunmuyorum. 

ya da bizimkiler oyle erkenden yatan cocuklardan degil:) 


esraozlem

Bizim özelimizde ben bir sürü kitap, yöntem, ekol okudum ama kendi güdülerime ve iç sesime kulak verip uyku ve uyuma alışkanlığı oluşturmaya çalıştım. Ada ilk üç ay bizim odamızda park yatağında yattı, gündüz ise nerede bulursam ve mümkünse kucağımdan hiç indirmeyerek uyuttum. İkinci ayında gece uyanmalarını tamamen kesmişti. 3. ayında yaptığımız tatil sonrası ise kendi odasına ve yatağına geçirdik. Odasını ve yatağını ayırmak bizim için sağlıklı olduğunu düşündüğümüz yöntemdi. Gece uykularını yatağında uyumasına özen gösterdik ancak uyku rutini dışında uykuya dalma esnasında hiç bir zaman yatağına bırakıp çıkmadık. Masallar, ninniler, istediğinde kucağımıza gelmesine izin vermemiz hep devam etti. Uykuya güven içinde daldı, ne zaman uyansa yanında olduk. Şu anda 22 aylık ve ben güvensiz bir çocuk olduğunu düşünmüyorum. Uykusunu yatağında uyumak istiyor, buna alıştırıldığı için çaresizlikten değil, orada rahat olduğu için. Gece hastalık ya da başka bir huzursuzluk yüzünden uyandığında kucağıma geldiğinde onunla  birlikte odasındaki kanepeye uzanıyorum. Sakinleşip mırıl mırıl konuşurken saçlarımla oynarken ben uykuya dalarsam beni uyandırıp yatağa dönmek istiyor. Rahat ettiği biçimde ve rahat ettiği yerde uyumak istiyor.

Kitapların ve literatürün çocuk yetiştirirken en önemli kaynaklar olduğunu düşünüyorum. Birçok ekol, farklı bir çok yöntem ve görüş mevcut. Her anne baba, kendi süzgecinden kendi mantığından geçirip tecrübeyle kendi rutinini ve yöntemini oluşturmaya çalışıyor. Ya da biz öyle yaptık diyelim. Ancak bu işte kesin doğrular da yok. Kitaplar bir çok şey yazıyor fakat unutulmaması gereken bir unsur bence her çocuk kendi kitabını yazıyor. Şanslı anne babalardansanız, bebeğiniz doğduğundan beri sakin, uyumlu, gazsız, problemsiz bir bebekse, uyku alışkanlığının oturması konusunda sorun yaşamazsınız. Sıkıntısı olmadığı zamanlar dışında ağlamayan bir bebeğiniz varsa, ağlamalarının sebebini kısa sürede çözersiniz, konuşamasa da derdini ağlamasının tonundan anlarsınız. Gece uykularını 2.ayında kesintisiz uyuyan, uykuya dalması huzurla olan bir bebeğiniz varsa zorlanmazsınız. Elbette bir takım yöntemler izlenmeli, ama en önemlisi herkesin bebeğine ve kendine uygun gelenleri harmanlayıp kendisine göre bir düzen yaratması diye düşünüyorum.


ozguranne

İşte bence herkes kendine en iyi olanı buluyor bir şekilde. Anne, baba ve çocuk nasıl mutluysa... Ela hep erken uyanan bi bebekti. En geç 7:30da kalktı bugüne kadar. Ben nomal işte çalışırken de işe gitmeden kalkıp oynuyorduk mesela. Erken kalkmak bana da iyi geliyor. Ücretsiz izindeyken arada ya benim bebeğim de uyusa şöyle ona kadar diye düşündüğüm olmuştu ama neticede bu yöntem uzun vadede bize daha çok uydu. Normalde geç yatıp geç kalkmayı çok seven bi insanım. Adapte oldum. Erken kalkmak da güzelmiş dedim geçtim. Biraz öyle, biraz böyle:)


sevgiler.


ozguranne

İşte bence herkes kendine en iyi olanı buluyor bir şekilde. Anne, baba ve çocuk nasıl mutluysa... Ela hep erken uyanan bi bebekti. En geç 7:30da kalktı bugüne kadar. Ben nomal işte çalışırken de işe gitmeden kalkıp oynuyorduk mesela. Erken kalkmak bana da iyi geliyor. Ücretsiz izindeyken arada ya benim bebeğim de uyusa şöyle ona kadar diye düşündüğüm olmuştu ama neticede bu yöntem uzun vadede bize daha çok uydu. Normalde geç yatıp geç kalkmayı çok seven bi insanım. Adapte oldum. Erken kalkmak da güzelmiş dedim geçtim. Biraz öyle, biraz böyle:)


sevgiler.


esraozlem


Adapte olabilmek çok önemli ozguranne. Annenin-babanın da çocuğun da adaptasyonu önemli. Bir de annelik güdüsü çok önemli bir konu. Misal ben Tracy'nin kitabını Ada 19 aylıkken okudum. Okuduğumda ise neredeyse farkına varmadan E.A.S.Y. yaptığımı anladım. Ama Ada kitap bebek denilen cinsten ve kolay bir bebekmiş bunu da farkettim. Elbette düzenini, yöntemimi, kurallarımı oluşturdum. Koşulsuz sevgimi ihmal etmedim ancak bilmeden ben bana doğru geleni birikimlerimden harmanladığım şekliyle uyguladım. Bebeğimi tek başıma odasında uyutmaya çalışmak bana göre değildi, bırakıp çıkmadım bu yüzden asla, ağlatmadım, ki Ferber de salt ağlamaya bırakmak değildir aslında. Yine de içime sinmedi. Ancak "family bed" kavramı da bizim için uygun değildi. İki yetişkinin uyuduğu ve sabahları benim dahi havasız hissettiğim bir odada bebeğimi uyutmak istemedim.

Ben odasında ama kendi kendine mutlu ve huzurlu uyuyabilmesi için gerektiğinde bilmeden yatır-kaldır yaptım, yanında bir tabure üzerinde dakikalarca oturdum, bıkmadan usanmadan aynı ninninin aynı kıtasını söyledim. Elini tuttum, saçını okşadım. Ama bir derdi yoksa, arkasını dönüp uyumak istediğinde de durmadım yanında. Sabah gülen gözlerle yatağında kendi kendine konuşan bir bebek/çocuk görüyorsam yanlış da yaptığımı düşünmüyorum bu yüzden. Ada mutlu ben mutlu :)



Cevaplamak için Üye ol