tracy de ferber de halt etmis!

nurturia soruyor: 10

Üye kendi isteğiyle Nurturia hesabını kapatmıştır.


122 Cevap


esraozlem

BlogcuAnne'nin Ferber Yöntemini anlattığı açıklayıcı bir yazısı vardır. Merak edenler için:

http://blogcuanne.com/2009/11/10/bebekleri-nasil-uyutmali-ferber-yontemi/


Tunam10

bu nurturia süper bişey. hepinizden çok şey öğreniyorum.
beni bu siteden haberdar eden canım eltoşum meycanı yanaklarından öpüyorum:)
evet tam düşündüğüm gibi hepiniz ayrı bir deryasınız ve bebişlerinizde ayrı bir deniz.
Hepinizden kendimce birer yudum aldım:)


meycan

:)))


ikicocukannesi

hey gidi!

cocugum ellerini uzatıp anne kucak derse kusura bakma ferber kucaga alma diyor diyemem!

hic bize gore degil. ben yontemi daha evvel ucundan kenarından okumus ve zaten burun kıvırmıstım, bize gore degil. on yargılımıyım ne!

yapanlarada sasırıyorum esra, cocuk kucak isterse ferber mi diyorsunuz ne diyorsunuz uygulayanlar? (kucak kısmını sevemiyorum)merak ediyorum.

bizde; pijamalar giyilir, sut icilir, sonra odaya gecip kitap secilir. duruma gore ya baba ya ben once salonda yanına uzanır kitabını okuruz birlikte. ardından bir eliyle kitabını tutar, yatagına geceriz, sonra saclarını oksarız, uykuya dalar. bizim rituelimiz budur. kardes pıs pıs ister, meme ister her ikisinide yaparım, pıs pıs da meme de.

ben zihnimde ve yuregimde oturtamadım ferber amcayı mantıklı bir sekilde.


Tunam10

yine tutamıyorum kendimi yazacağım.
birşeyi olduğu gibi motomot almak zorunda değiliz zaten.
kitapların bize mantıklı gelen taraflarını alıp mantıksız gelen kısmını es geçebiliriz. e tamamen uymadıysa hiç uygulanmayabilirde. Bu tamamen yanlış kaka demeyi gerektirmiyor.
Bu fikirler,tecrübeler,insanlar,toplumlar için de geçerli.
Pür doğru diye birşey mi var ayol.
Allaha şükür seçme hakkımız var.
Tek bir çizgi, tek bir bakış açısı, tek bir doğruya karşıyım ben.
O kitabın uyku düzenini alırım, öbürünün yemekle ilgili fikirlerini. Başağın bebekle iletişimi mantıklı gelir, özgürannenin çocuğa yaklaşımı. Uymayanı almam kendime örnek. Hiçbir kişiyi ve yaklaşımı da bundan dolayı yargılalmam.



ikicocukannesi

tunam iste bu bana gore degil,
yazmayayım mı ayol,
uymuyor bana cocugumu kucaga almamak,

sen istersen kendi bebegini almazsın ama ben alıyorum kucagıma,
ferberin kucaga almama kısmı bize uymuyor diye yazmayacak mıyım yani...

bu kısım bana tu kaka geliyor affola.
ben secmeyenlerdenim.


Tunam10

işte ben de onu söylüyorum:) sen seçmeyebilirsin. en doğal hakkın.
Seçenin de en doğal hakkı.
ama ben de "yapanlarada sasırıyorum esra, cocuk kucak isterse ferber mi diyorsunuz ne diyorsunuz uygulayanlar? (kucak kısmını sevemiyorum)merak ediyorum." kısmına şaşıyorum.
hem burda traccy nin de ferberin de ağlatın, kucağınıza almayın demediğini söyleyenler var.
Nasıl yani ben şimdi bebeğimi kucağıma almıcam mı dedim:)
hem biz aynı anda yazmışız. Ben yazdıktan sonra senin yazdığını okudum canım.
hepimiz görüşleremizi paylaşıyoruz. Birbirimize bişeyleri kabul ettirmeye çalışmıyoruz bence.


esraozlem

ikicocukannesi, bir önceki yazımda da belirtmiştim "Elbette bir takım yöntemler izlenmeli, ama en önemlisi herkesin bebeğine ve kendine uygun gelenleri harmanlayıp kendisine göre bir düzen yaratması diye düşünüyorum." diye. Benim Ferber ile çocuğuna uyku alışkanlığı kazandıran yakın bir arkadaşım var. İngiltere'de yaşıyor, eşi İrlanda asıllı. Çocuk 10 dakikadan fazla ağlarsa yanına gidiyordu ancak. Ben onunla bu yöntemi tartışmam, çünkü onun anneliği, yaklaşımı vs. benimle farklı. Tek bir doğru ya da yanlış yok. Tunam10 ile aynı fikirdeyim bu anlamda, ben kendime uyan yönlerini uyguluyorum, bana ters gelenleri ise olduğu yerde bırakıyorum.

Başka bir konudan örnek vereyim, ben oto koltuğu olmadan Ada'yı yolculuk yaptırdığımda(taksiye kucağımda bindirdiğimde), oto koltuğuna oturmamak için mızırdandığı zamandan daha çok üzülüyor ve tedirgin oluyorum. Ya da çocuğumu kendi kendine uyumayı öğrenebilmesi için kendi odasında ve kendi yatağında yatırıyorum hatta mızırdanmazsa odadan çıkıyorum ama dün akşam olduğu gibi "yanımda otur" dediğinde bir tedirginliğini olduğunu sezip rahatlayıp uykuya dalana kadar yanında oturup saçını okşuyorum, istiyorsa kucağıma alıyorum, sıkı sıkı sarılıp bırakmıyorum. Ya da işe giderken Ada ağlasa dahi asla gizlice kaçmıyorum ama Ada ben evden çıkarken uyuyorsa, aman mutlaka gittiğimi bilmeli diye de uyuyan çocuğumu yatağından kaldırmıyorum.


Tunam10

kendimi savunma gereği hissettim ayol. Bir an kucağına bebişini almayacak, onu sürekli ağlatacak anne konumunda kaldım:( iyi de kimsenin bunu uygulayan varsa yargılamak bu konumda hissetmesine neden olmak hakkı yok diyorum sadece.
Ben ferber'ı uygulamayı düşünenlerden değilim.
Ama insanların tercihlerini de yargılamama taraftarıyım.
Hem henüz anne bile sayılmam. Kimseyi akıl vermek değil derdim.
Hepinizin görüşüne saygı duyuyorum. Tam tersi burdan öğreniyorum çok şeyi.
Öpüldünüz.


evren

 12 sayfa yazmışsınız arkadaşlarım ellerinize sağlık, önemli bir konu. Ben şunu söylemek istiyorum. Çok kısa bir dönem, Tan'a işe başlamadan önce emmeden kendi başına yatağında uyutmayı öğretmek için Tracy'i denedim, yöntemi tam olarak uygulamaya içim el vermediği halde kendisi de ben de çok yıprandık. Bir daha da asla denemedim. Uyku düzeniyle ilgili sorularda da bunu yazmıştım.  
Ama tan işe başladıktan sonra çok kısa sürede bakıcı teyzesiyle yatağında kendi başına uyumayı başardı. Uyguladığımız yöntem,  odasında yalnız bırakmadan şarkılarla, ninnilerle, masallarla uykuya geçişini sağlamaktı. Hala aynı yöntemi kullanıyoruz.
evet hepinize katılıyorum, elimizdeki en önemli şey, anne baba şefkati ve sevgisi. 
Disiplinin gerekli olduğunu düşünüyorum ama bu bağırmadan çağırmadan, çok sert olmadan da sağlanabilir.
 



Cevaplamak için Üye ol