tracy de ferber de halt etmis!

nurturia soruyor: 10

Üye kendi isteğiyle Nurturia hesabını kapatmıştır.


122 Cevap


batuhaninannesi

Ben dahil Herkes çocuğu ağlatarak birşey öğretilmemesi konusunda hemfikir.

Ama ben de bazı kuralların olması gerektiği taraftarıyım.Tabi ki bu kuralları da inatlaşarak,ağlatarak,onu huzursuz ederek yapılmaması gerektiğini düşünenlerdenim.Sınırları olmalı bence.Bir yerlerde okumuştum sınır koyulmayan çocukların daha huzursuz davranışlarda bulunduğunu ve kendilerini daha az güvende hissetiklerini.Çocuklarımızın anne babasının korumasına,doğru yolu göstermesine ihtiyacı vardır.Benim nacizane fikrim sınırlar olmazsa bireysel özellikler ve kişiliklerin de oluşamayacağı yönünde.


ikicocukannesi

ben kucak kısmı ile ilgili doyurucu bir yanıt bulamadım,

yazının basında merak edenlere guzel bir yazı demissin de beliritmemissin uygulayıp uygulamadıgını... uyguluyorsan ada kucak istediginde ne oluyor? ya da soyle diyelim aranızda uygulayanlar varsa cocuk kucak istediginde ne yapıyor, bunu merak ettim. bununla nasıl basa cıkıyorlar?

kalan kısımlara tmm, zaten kimse bir ekolu mot-a-mot uygulamıyor anlasıldı. tunam ben simdi sasırdım! ne alaka ben simdi bana uymuyor diye yazdım diye yargılamıs mı oldum? kotu bir sey mi yaptım? ben aglatmayı kucaga almamayı dogru bulmuyorum. dogru bulanlarada sasırıyorum ve merak ediyorum nasıl basa cıktıklarını, ne oldugunu? bunu da burda eger uyguluyorum diye birisi yazacaksa soylemeyecek miyim? ayrıca hakikaten yok mu uygulayan bu kadar acıklamadan sonra?

disiplin ile alakalı 1,2,3 magic yontemini merak ediyorum birde? var mıdır uygulayanlar? 


ikicocukannesi

esra pardon,
simdi okudum sen yazmıssın zaten uygulamadıgını,
onumde de is var bir taraftan da onu inceliyorum,
gozden kacmıs:)


batuhaninannesi

Ashes kayıtsız sevgi ve şefkat konusunda zaten mutabığız.

Ama sınır koyma konusunda evet 3 yaş deniyor ama bence bu devrin çocukları için çok geçerli bir durum değil bu hele de bu kadar uyarana maruz kalırken.Daha çabuk büyüyorlar,daha çabuk kişilik oluşturuyorlar.

En baştaki cevabımda da bahsetmiştim.Ben oto koltuğu konusunda sınırları olan bir anneyim fakat babaanne değil.Neden arabada onunla seyahat ederken mızırdanıp koltuktan kalkmak istiyor da benle seyahat ederken bunu yapmıyor.Bu çok basit bir örnek,çok sık karşılaştığım için bu örneği veriyorum.


esraozlem


ashes/ikicocukannesi bir karışıklık var sanıyorum. Ben Ferber savunucusu değilim, Ferber ile ilgili BlogcuAnne'nin blog'undaki bence faydalı bulduğum bir kaynağı/yazıyı paylaştım. Bu konuda bilgi eksikliği olduğunu düşündüğüm ve yine bence özet ve bilgilendirici bir post olduğu için. Ayrıca Tracy'ci de değilim. Önceki yazılarımda belirttiğim gibi, Tracy'nin kitabını sırf meraktan, Ada 19 aylıkken ve kendi kendine ağlamadan  mutlu ve huzurlu uyuyabilme alışkanlığı edinmişken okudum. Doğal ebeveynlik, NoCry ekollerini de okudum. Ancak bunların da savunucusu değilim. Belli bir yöntem, ekol, görüş izlemiyorum.

Postlarımda özellikle üzerinde durduğum, ben okuyabildiğim erişebildiğim tüm kaynakları tarayarak kendime göre kendi annelik güdülerime ve iç sesime göre yöntemimi belirledim, olmuştur. Nasıl uyuttuğumu anlattığımı düşünüyordum. İstediğinde kucağıma aldığımı, istediğinde yanında oturduğumu. Sanıyorum yeterince açık yazamamışım. Ben Ada'yı uyuturken her zaman yatağında ona ninni söyleyerek, gerektiğinde sırtını sıvazlayarak, gerektiğinde elini tutarak, kimi zaman ayaklarını, kimi zaman saçlarını okşayarak ama "yanında" olacak bir yöntem belirlemiştim. Kimi zamansa yatağına koyduğum anda mırıl mırıl arkasını dönmüş, ona dokunmamı istememiştir. Odadan çıkmama itiraz etmemiştir. Bazen yatağına koyar koymaz öncesinde sıkı sıkı sarılsak da kucağıma gelmek istemiş, kucağıma almışımdır, 2 dakika daha sarılmış, tekrar yatağına dönmüştür. Bazen gereksiz mızıldamıştır, böyle zamanlarda odasına kadar gitmek ayak sesimi duyması bile yetmiştir.

Ada eğer bir derdi yoksa, bebekliğinden beri kolayca uykuya dalan ve deliksiz uyuyan bir çocuk. 2 aylıkten itibaren hastalık/diş çıkarma/ayrılık kaygısı vs gibi dönemler dışında gece uyanması yok. Akşam koyuyorum, sabah uyanıyor. Bir sorun olduğunu da düşünmüyorum.

Daha önce de söyledim yine söyleyeceğim. Kitaplar bir çok şey yazıyor fakat unutulmaması gereken bir unsur bence her çocuk kendi kitabını yazıyor. Size doğru gelen bir başkasına yanlıştır. Ben kendi özelimde düşüncelerimi ve yöntemimi paylaştım. Hepimizin de aynı şeyden bahsettiğini düşünüyorum.



Tunam10

"Sen istersen kucağına alma,ben alıyorum" yaklaşımı bana ters geldi açıkçası.
Ben de bunu dile getirdim.
Konunun başlığı "tracy de ferber de halt etmis!" sonuç olarak 13 sayfada birçok kişi kitaptan algıladığını, yapabildiğini yapamadığını,inandığını inanmadığını yazmış. birçok kişi farkına varmadan yazılanları yaptığını sonuçlarında olumlu olduğundan bahsetmiş. Bir kısmı uygulamayı kendine göre modifiye edip aynı sonuca ulaştığını belirtmiş. Bir kısım kitaptan dayatma ve zorlama olarak algılamadığını yazmış. Kim ne söyledi diye merak eden açar 13 sayfayı tekrar okur. E kitabı birebir uygulayan herşeyine olduğu gibi katılan yoktur elbet. Bu mümkün mü ayol. Ama faydalı yönleri olduğunu kabul edenlerde , reddedenler de var. Neyi tartışıyoruz. Bence de tüm farklı görüşler okunmalı ve isteyen inandığı yolda davranmalı.
Bir de yazarken birçok kişi aynı anda yazmış oluyor. Cevaplar birbirine karışıyor.
Sanki karşılıklı yazılmış gibi bir durum olabiliyor.


yasemin_ekin

korsan-post: konu ile alakasi yok ama Tunam10 "özet"lerini ilgi ile okuyorum 


ikicocukannesi

"Sen istersen kucağına alma, ben alıyorum" yaklaşımı bana aittir,

boyle dusunuyorum, benim dogrum bu tunam. yapacak bir sey yok. ferber'i uygulayamam kucak meselesi yuzunden, uygulayanlar varsa da merak eder ve sorarım nasıl basa cıktıklıklarını? durum onu gosteriyor ki bir allahın kulu da uygulamıyor...

oyleyse nedir bu ferber meselesi, neresi uygulanıyor anlayamadım?

cevaplar ve yazılanlar hakikaten karısıyor bende takip etmekte zorlanıyorum.


Tunam10

iyi de ben kucağıma almıcam,ağlatacam mı dedim:)
Ferber ya da tracy pür dikkat uygulamalı da demedim sadece kitaplarda(ki bu iki kitap dahil tüm kitaplarda) mantıklı gelen bebekte kabulleniyorsa uygulanır bebişte düzenden dolayı mutlu olabilir dedim. yani kimmiş bu çıksın muhabbetine ne gerek var. Herkes senin dediğin gibi düşünüyorsa ve uyguluyorsa nasıl 13 sayfa yazıştık:)hepsini ben yazdım galiba. Neyi özetlediysem. Sizden öğrendiklerimi,beğendiklerimi aktardım.

esraözlem bencede çoğunluk bebeği ağlatmadan zorlamadan bir düzen sağlanabileceğini, bununda bebişi mutlu edebileceğini yazmış. herkes istediğini okuyabilir,belli bir yöntemi seçilebilir, ya da iç güdüsel olarak yemek,uyku,oto koltuğu gibi konular için bir düzen yapabilir. benim aldığım son ana fikir budur.


meycan

Bu kadaaaar sayfa yazılanlardan bence işin özünde hemen herkes aynı tarzda düşünüyor. Bebeğimin mutluluğu ve sağlığı benim için önemli. Bu ister bir ekol takip edilsin, ister okunan bir kitap uygulansın, ister hiçbirşey okunmasın  içinden geldiği gibi yapılsın.... Bebeğinin istemediği, kabul etmediği birşeyi hiçbir anne bebeğine/çocuğuna kabul ettirmez, ettiremez. Her anne bebeği için nerede durması gerektiğini, ne kadar ileri gitmesi gerektiğini bilir elbet. Bu tartışma konusu bile olmamalı...

Herkes kendinden ve yaşadıklarından örnekler verirken, sadece yazışarak iletişim kurduğumuz için yanlış anlamalar oluyor. Buradaki konu yüz yüze konuşulsa, mimiklerden, el kol hareketlerinden, ifade tarzlarından bence çok da fikir ayrılığına düşmeyiz.
Çünkü evir çevir aslında aynı şey söyleniyor gibi geliyor bana...



Cevaplamak için Üye ol