Kardes kiskancligi

sezer soruyor: 2

2 ve 7 yasında iki kızım var büyük kızım küçük kızımı bir türlü kabullenemiyor.pedagoga dahi gittik verdigi tepkinin normal olduğunu söyledi,çalışan anneyim.bu durum yeterince zor.üstüne büyük kızımın kıskançlık krizi gelince çıldıracak gibi oluyorum.kontrolü kaybedip şiddet kullanmaktan korkuyorum


2 Cevap


Damla

Bu konuda tecrübem olmadığı için vereceğim tavsiye anlamsız gelebilir ama bu konuda gözüme çarpanlar özellikle yanında kıskançlıktan söz etmemek ve büyük çocuğu küçüğün bakımına dahil etmek. Tabi bu büyüğe gereğinden fazla sorumluluk vermek olmamalı ama örneğin küçüğün 2 yaşa yönelik sorunları varsa, bunlarla ilgili konuları büyükle konuşup, küçüğü olumlu yönlendirmek için ondan destek alabilirsiniz. Eğer çevrenizde böyle bir imkan varsa büyük çocuğunuzun sportif faaliyetlere katılmasının da yararı olur diye düşünüyorum.

Şiddet kullanmak işleri mutlaka kötüye götürecektir. Olumsuz da olsa bu konuda çok tepki vermek, sizin ilginizi daha fazla üzerinde topladığı için nasıl bir sorun çıkartıyorsa bunu daha fazla yapacaktır. Uç bir örnek vereyim, katıldığım bir seminerde bir alkolik babanın çocuğunun gece babası eve geldiğinde dayak yiyeceğini bile bile sorun çıkardığını, eğer sorun çıkarmazsa babasının onu görmezden gelip gidip yatacağını, sorun çıkarmanın dayak yeme pahasına da olsa babasıyla ilişki kurma yolu olduğunu anlatmışlardı. Bu çocuğun bilinçli yaptığı bir şey de değil anladığım kadarıyla, anne-babanın ilgisini toplamak çocukların doğasında olan bir şey, kendisi de bu hareketin olumsuz sonuçlanacağını biliyor ama kendisini alıkoyamıyor muhtemelen.

Siz de sorun çıkardığında tepki vererek de olsa ilgilenmek yerine, tepkisiz kalarak, olumlu şeyler yaptığında olumlu tepki vererek onu olumlu davranmaya teşvik etmeye çalışabilirsiniz.

Eğer kendinizi iyi hissetmiyorsanız ve gerçekten şiddet kullanma ihtimaliniz varsa mutlaka destek alın, böyle bir şey olması hepinizin hayatını daha zorlaştıracaktır. Bu belgesele bir bakın (özellikle 2. bölümüne): http://onlinebelgesel.blogcu.com/insan-beyni-bbc-the-human-mind-3-bolum/3845061

Konuyla ilgili bir de grup vardı:
Kardeş kıskançlığı


zeynepanne

kardeşi ile ilgili süreçlerde büyükten yardım ve fikir almak çok işe yarıyor. mesela kıyafet seçimi, oyuncak seçimi, "kardeşine kırmızıyı mı pembeyi mi alalım, ne dersin" gibi?
bakımında yardım istemek de iyi bir yöntem, ah canım ben yediremedim, senden ne güzel yiyor, sana hayran gibi şeyler söylüyoruz biz. gerçekten de küçük, büyüğe hayran. ablasıyla çok mutlu.

bizimki de, onu daha çok seviyorsunuz, bana az vakit ayırıyorsunuz vs diyor her çocuk gibi. ama genel olarak büyük sorun yaşamıyoruz.

arada büyük kızınızla da birebir programlar yapmanızı öneririm. küçüğe bakacak bir yakınınız varsa, anne-kız sinemaya gidin mesela ufaklığı bırakın. bunlar da önemsendiklerini hatırlatıyor.
sen abla oldun, sen büyüksün, sen bebek misin, kardeşini çok sevmelisin, türü söylemleri mümkün olduğunca kullanmayın.
hafta sonu, kardeşi için, "o benden çok şanslı ablası var, keşke benim de ablam olsaydı" dedi mesela. ben de "evet haklısın, gerçekten şanslı ablası olduğun için, ama şöyle düşün, senin ablan yoktu ama sen de 6 yıl boyunca ailemizde tek çocuktun, o herşeyi seninle paylaşmak zorunda olduğu bir hayata geldi, ama sen 6 yıl prensesler gibiydin aramızda" diye gaz verdim biraz, pek hoşuna gitti.



Cevaplamak için Üye ol