Boşanma için uygun yaş ?? Çocuğum çok etkilenir mi ?

optimum soruyor: 10

Selamlar,

5 senelik evliyim, 1,5 yaşında kızım var. Boşanmayı düşünüyoruz. Eşim de ben de çünkü anlaşamıyoruz. İşin kötü yanı pskilojik şiddet de var, yani eşim bağırıp çağıran biri sürekli. Dolayısı ile şimdiden çocuğu korkutuyor. Ben de bu şekilde devam etmek istemiyorum ama boşanınca daha mı iyi olacak daha mı kötü olur bilemiyorum
tabi ki tek düşündüğüm kızım. haftalardır babasız büyüyen çocukları araştırıyorum net bir bilgiye ulaşamadım.

Boşanmış anneler aramızda mutlaka vardır. Siz ne diyorsunuz boşanma sonrası çocuğunuz nasıl etkilendi yaşı kaçtı ? Sizce elimi çabuk mu tutmalıyım çocuk ne zaman olayları anlamaya başlar ? Çocuk ne zaman etrafında konuşulanları anlıyor ? Şu anda benimki dünyadan birhaber ...dAHA fazla bekleyerek ona daha çok zararlı mı olur ?

Çpocuğum boşanırsam sorunlu olur diye korkuyorum. Bana yol gösterin sizler neler yaşadınız ? Allahım ne kadar zormuş , tek olsan al ceketini çık ama çocukla öyle olmuyor. Sadece boşanmış anneler değil

annesi babası ufakken boşanmış olanlar da fikir belirtirlerse sevinirim. Hayatlarında iz kaldı mı ? Boşanmış anne baba çocuğu olmak nasıl bir duygu ? Benim hiçbir fikrim yok annem babam birlikteydi..


41 Cevap


AOA

Merhaba eşimden boşanmadım ama çevremdeki örneklere dayanarak yorum yapabilirim. Çocuğun sağlıksız, sürekli stres dolu bir ortamda büyümesinden daha kötü değildir bence anne babasının ayrı olması. zor bir süreç ama artı ve eksilerini bir kağıda dökerek sizin için en hayırlı kararı vermenizi dilerim. 


yasemin_ekin

Optimum, biliyorum aslinda sorunuzun cevabı  bu degil ancak cocuktan sonra evlilik boyut değştiriyor ve anne-baba olmaya alışırken biraz yıpranıyoruz. Sorunlarınızı halletmek için profosyonel bir yardım almayı (terapi gibi birsey) düşündünüz mü? Çok işe yarıyor.


MEDUSA23

aynı sorunları bende yaşadım boşanmanın eşiğinden döndüm (tabi şimdilik) sürekli tartışmaların kavgaların olduğu evlerde yaşayan çocuklar daha sağlıksız oluyor. Oğlum şuan 3.5 yaşında hala evde yada bulunduğu ortamda ses yükselse eliyle insanların yada bizim ağzımızı kapatıyor. Babasını evde istemiyor ve babasının kendisini sevmediğini iddaa ediyor. Yaşı büyüdükçe alınan kararlardan daha çok etkilenmesi.Benim tavsiyem bir terapistle görüşmeniz tabiki eşinizi ikna edebilirseniz kesinlikle birlikte gitmelisiniz. Eğer eşinizden olumlu yanıt alamazsanız fazla uzatmayın derim çocuk bilinçlenmeye başlayınca onun içinde sizin içinde durum dahada zorlaşır. Allah yardımcınız olsun.


GulcanDeniz

Bir de, soruyu açarken "Herkes grüntüleyebilir" şekilde yapmışsınız.
Google'dan arama veren herkes (üye olmadan) burayı okuyabilir...
Yukarıdaki linki mesaj olarak yollayacağım o yüzden.


sedakayabagli

inşallah boşanmaya gitmeden herşey yoluna girer.seni çok iyi anlıyorum 17 aylık evliyim 48 günlük bebeğim var ve herşey dahada zorlaştı eşime karşı olan duygularım tamamen bitti ama yinede sürdürüyorum ilerde ne olur bilmiyorum ama dayanmaya çalışıyorum.bağıran anlamayan konuşmak nedir bilmeyen bir eşe bende sahibim.psikolojım bozuldu bu hafta psikoloğo gidicem ama eşim benim sağlığımı değil vereceği parayı düşünüyor.oysa buğüne dek ondan maddi hiçbirşey istemedm kendisi bol keseden hep harcadı ama bana gelince para yok.evlilik yüzüğüme kadar satmak zorunda kalıcam. ama yinede utanmayacak bunuda biliyorum. allah hepimizin yardımcısı olsun kardeşim



Puccanne

Oncekikle büyük konuşmak istemiyorum ama yinede anlaşamadığın halde neden cocuk yaparlar bir türlü anlayamadım.insan kendini belli eder zaten bunu bile bile de cocuk yapılmaz ki!Tabi bu konuşmam kazara veya istemeye istemeye cocuk yapanlara değil!

Sorunun Cd'ni olacakta:kendim allahıma şükür böyle bir olay yasamadım ama çok yakın arkadasım babasız büyümüş babası alkoliKmis ve şiddette varmış,annesi boşamış arkadasımda 3 yasindaymis 9 yasindaykende vefat etti(beraber büyüdük) şimdi soruyorum baban ve annen boşanmasın istermiydin yani bir arada olsun istermiydin diyorum kesinlikle istemezdim sorduklarında babam yok dediğimde hiç içim acımıyorum ama eğer ayrılmamış olsalardı her sorduklarında icim acirdi annemle her kavga ettiklerinde dior ben sadece yaşadığım bir olayı anlatmak istedim tercih size kalmış allah sabır versin...


Yenidenanne

Merhaba, oncelikle hakkinizda hayirlisi olsun demek isterim.

Cocuk mutlaka etkilenecektir, ama ne kadar etkilenecegi bosandiktan sonra annesi, babasi ile ve anne-babasi arasindaki iletisimle dogru orantilidir bence.

Esinizin ofke sorunu var yazdiginiz kadari ile. Bu sorunu halletmek icin tedavi gorebilir. Cocugunuz icin bu tedaviyi kabul ederse bence sans verin. Ama kabul etmezsa bu durumunu dogal bir insanlik olarak goruyorsa beklemeyin. Stresli ortamda buyumesindense eger gercekten saglayacaksaniz huzurlu bir ortamda ama babadan uzakta buyumesi bence kesinlikle daha tercih edilecek bir durum. Yine de tedavi yolunu zorlayin, cocugunuza elimden geleni yaptim demek icin.





optimum

Merhaba,

Yazdıklarınızı tek tek okudum HERKESE ÇOK TEŞEKKÜRLER. Alıntı olarak cevaplama yapılamadığı için tek bir mesajda yanıt vereceğim.

Terapist olayını eşime açtığımda , bana cevabı daha kötü olur aramız dedi ve kesinlikle yanaşmıyor. Ancak en sonki tartışmamızda üstüme yürüdü çocuğa yemek yediriyordum tabağı devirdi, çocuğun ödü patladı. Ben de ilk kez ona eşyalarını alıp evden gitmesini söyledim. Bana şu anda çocuktan ayrılmak istemediğini söyledi. Ben de ne olacak o zaman anlaşamıyoruz dediğimde bir süre daha çocukla kalmak istediğini söyledi. Ben de üstüne gitmedim madem çocuğu bu kadar düşünüyorsun neden kavga ediyoruz çocuğun önünde milyon kez uyarmama rağmen kendine hakim olamıyor. Evet haklısın diyor ama gene aynı gene aynı .

Ben şu an çalışmıyorum en geç 1 sene içinde işe başlayacağım. Maddi bir sorun yok. Ben çalışmaya başlayınca bebeğe annem bakacak. Konu tamamen kişilik çatışmaları ve aileler. Ailesi bir şekilde kıskanç bir aile ve beni pek sevmiyorlar. Eşim yetişkin egosu düşük, ebeveyn egosu yüksek birisi. Dolayısı ile ailesinden fazlası ile etkileniyor. Eşim bu tip bir karakter olduğundan henüz aile olduğumuzun da farkında değil, hala kendi ailesi ile aile olduğunu düşünüyor. Biraz karışık anlattım ama ne demek istediğimi sanırım anlamışsınızdır. Bazı çiftler vardır birbirlerini çok severler ama bir türlü anlaşamazlar. Biz böyle değiliz, bu tartışmalar kavgalar içimizdeki sevgiyi de saygıyı da fazlası ile tüketti. İnanın şu anda bebeğim olmasa anında bitiricem bu olayı.

Ha hiç çekilmeyecek gibi mi hayır , çünkü 5 gün iyi isek, 5 gün kötüyüz. Geçen gün düşündüm 5 senede 2 sene acı çekmeden geçtiyse, 3 sene acı çekerek geçmiştir benim için. Bu şekilde gittiği takdirde, veya ömür boyu mutsuz bir yaşam sürmek zorunda kalacağız.

Bu son olaydan sonra ilişkiler ve öfke kontrolü ile ilgili kitaplar satın aldığını gördüm. İşe yaradı mı şimdilik hayır. Aynı hızda tartışmalarımız devam ediyor. Genelde çocuk korkmasın diye benim yan odalara kaçmamla sonuçlanan ve onun da fırsat bilip daha da üzerime gelmesi ile devam eden kavgalar silsilesi...


Bir kişi anlaşamadığı halde neden çocuk yaparlar demiş İlişkiler o kadar karmaşık ki, keşke sizin gördüğünüz kadar basit olsa. 40 senelik evli olan da , 40 günlük evli olan da boşanabiliyor.

Aslında bu psikolojik şiddeti olmasa, bir şekilde mutsuzluğa dayanmaya çalışırım. Ama plus bunu da ekleyince çocuğu zaten en çok mahveden şey tartışma ve bütün işi gözümde bitiriyor.

Acaba geçici bir dönem mi diye düşünüyorum ama 1 senedir bu halde. Özellikle çocuktan sonra daha da arttı.



optimum

ben de boşandığımızda ne gibi sorunlar ile karşılaşırım bilmiyorum. şu anda sanki rahat edermişim gibi geliyor ama tek başıma çocuk yetiştirmek zor olur mu hiç fikrim yok. ya da boşandığın insanla tekrar biraraya gelmek zorunda olmak tam bir işkence olur mu benim için. veya çocuk için zırt pırt görüşeceksek, e o zaman neden boşandık der miyiz ?

öfke kontrolü sorunu olduğunu hiçbir zaman kabul etmedi ama gidip kitap almış ve bana da gösterdi. sanırım bir şekilde kabul etmeye başladı artık...gerçi ben pek işe yarayacağını sanmıyorum.


optimum

emin değilim. bu asabi hali ile hayır ama sakinken olabilir. insan kendini şartlıyor bazı şeylere. evlilikte hepimiz yaşıyoruz. acaba ben de kendimi şartladım mı eşime karşı. yani ikimiz aynı evde yaşayan bekar insanlar olsak çok rahat seni sevmiyorum der miydim. İnsan duygularına bile güvenemiyor hepsi sanki bastırılmış sıkıştırılmış.

asıl sorun eşim beni seviyor mu ?  evliliğimiz boyunca eşimin bana olan sevgisinden şüphe etmişimdir. bana çiçek alır, hediye alır, sevdiğini söyler vs. bunları yapar.

peki neden böyle düşünüyorum ...bana bunu düşündüren şey ; beni hiç düşünmeden , çok çabuk kırabilmesi. anında çok basit bir olay için canımı sıkabilmesi. annesi ve kardeşlerine karşı aşırı derecede titizlenen bir adamın bana çok basit şeyler bu kadar kırıcı olabilmesine anlam veremiyorum. bana göre bu sevgi yetersizliğinden olabilir sadece. bir değil 2 değil sürekli böyle . bilmiyorum yanlış mı düşünüyorum.






Cevaplamak için Üye ol