Boşanma için uygun yaş ?? Çocuğum çok etkilenir mi ?

optimum soruyor: 10

Selamlar,

5 senelik evliyim, 1,5 yaşında kızım var. Boşanmayı düşünüyoruz. Eşim de ben de çünkü anlaşamıyoruz. İşin kötü yanı pskilojik şiddet de var, yani eşim bağırıp çağıran biri sürekli. Dolayısı ile şimdiden çocuğu korkutuyor. Ben de bu şekilde devam etmek istemiyorum ama boşanınca daha mı iyi olacak daha mı kötü olur bilemiyorum
tabi ki tek düşündüğüm kızım. haftalardır babasız büyüyen çocukları araştırıyorum net bir bilgiye ulaşamadım.

Boşanmış anneler aramızda mutlaka vardır. Siz ne diyorsunuz boşanma sonrası çocuğunuz nasıl etkilendi yaşı kaçtı ? Sizce elimi çabuk mu tutmalıyım çocuk ne zaman olayları anlamaya başlar ? Çocuk ne zaman etrafında konuşulanları anlıyor ? Şu anda benimki dünyadan birhaber ...dAHA fazla bekleyerek ona daha çok zararlı mı olur ?

Çpocuğum boşanırsam sorunlu olur diye korkuyorum. Bana yol gösterin sizler neler yaşadınız ? Allahım ne kadar zormuş , tek olsan al ceketini çık ama çocukla öyle olmuyor. Sadece boşanmış anneler değil

annesi babası ufakken boşanmış olanlar da fikir belirtirlerse sevinirim. Hayatlarında iz kaldı mı ? Boşanmış anne baba çocuğu olmak nasıl bir duygu ? Benim hiçbir fikrim yok annem babam birlikteydi..


41 Cevap


heroina

Optmum gerçekten zor bir süreçten geçiyorsun son yazdıklarını okuyunca bir süre önce ki durumum aklıma geldi benim 2. evliliğim ilk evliliğimden çocuk yok çok şükür!!! ilk eşimle yaşadığımız tartışmalarda bir süre sonra suçu kendimde aramaya başlamıştım acaba ben kötü bir eş miyim onu anlamıyor muyum işte olayın kilitlendiği nokta burası karşındaki sana öyle bir empoze ediyorki artık kendini yetersiz hissediyorsun ama ben konuşmalarından öyle olmadığını düşünüyorum lütfen kendini suçlama
evliliği bitirmek kolay değil mahkeme boşadı tamam ama önemli olan sonra ki dönem bunun altından kalkabilecekmisin dediğin gibi tek başına değilsin bir de bebişin va r düşünmen gerekn her şeyi artısı ve eksisiyle düşün.. ama önemli olan senin duyguların bu evlilik seni mutsuz ediyorsa sevgini sorguluyorsan en önemlisi tartışmalarda saygı bittiyse artık bişeyleri göze alma zamanı gelmiş demektir.
yine de hayat senin kararı sen vereceksin ama lütfen kendini suçlama senin psikolojin iyi olacak ki kızınla iletişimin saglıklı olsun


hale15

kendini hiç suçlama canım,vardır belkide seninde ufak tefek hataların ama yaklaşım önemli,benim eşim kendi suçlu olsada beni de mutlaka suçlu çıkarır üste çıkar.susmalımıyım demişsin ya,sus ezil demiyorum ama bazen anlamayan insanlara enerjini tüketmek de insanı yoran bişey,ben hepsini denedim sakin de konuştum,yüksek seslede,hatta yazdım:) ama artık konuşmama kararı aldım.en önemlisi sen ve bebeğin bu hayatta,ama eşini uzman birine gitme konusunda ikna etmeyi dene bence,ilaçlardan korkma çünkü düşünüldüğü gibi değil artık,öyle yan etkileri olur bırakılamaz gibi bişey yok,doktor iyiyse sizi çok iyi aydınlatabilir.herşeyin güzel olması dileklerimle:)


batucum

merhaba öncelikle madem ayrılıcaklar neden çocuk yaparlar diyene cevap vermek istiyorum tabii okursa insan herşey kötü gitse de belki düzelecek dur bir bakayım diye bekliyor ve ümit ediyor. içinde yaşarken bir türlü tam algılayamıyorsun. eşim çok sorumsuz, bencil ve öfkeli biriydi. birlikteliğin maddi ve manevi bütün yükü bendeydi. tam ayrılacağım diye kakar verip boşanma dilekçesini yazdığım günlerde biraz da geç bir şekilde hamile olduğumu anladım. yaşım 43 dü. bu son şansımdı doğurmak istedim. işim düzelecek daha iyi olacak dediği için belki bir mucize olur diye birkaç ay bekledim. hiçbirşey değişmedi. hamileliğin her günü ağlayarak geçti. mahkemeye başvurduk ve karnı burnumda gittim. hakim doğumu bekledi boşamadı. oğlum 1 aylıkken boşandık. ilk 3 ayı depresyonda geçti. hem doğum hem ayrılık zordu. şimdi şükür iyiki ayrıldık diyorum. ben de babasız bir dolu sorun çıkacağını bir sürü güçlük çekeceğimi biliyorum. ama bazen babasız olmak babalı olmaktan daha iyidir. eşimle imkansız olmazdı. ben yine hergün ağlayacak stresli olacaktım ve çocuğum da annesindeki bu stresi görecek o da mutsuz büyüyecekti. şu an hep gülen mutlu bir bebek. evde hiç baba görmediği için ayrılma stresi yaşamadı. ileride baba olmamasının stresini yaşayacak elbet. umudum eski eşimin biraz olsun düzelip oğlunu 2-3 haftada bir de olsa görmesi. şu an 2-3-4 haftada 1 bazen 2 kere görüyor. halen kendiyle yaşantasıyla ilgili mutsuzlukları hat safhada. bence olmuyorsa ne kadar erken ayrılınırsa o kadar iyi. en azından çocuklar boşanma stresini yaşamaz. babanın evden gidişini rahat atlatır. gerekirse bir pedagogdan yardım alınır. eğer anne rahat ve mutlu olursa çocuklar da mutlu olurlar. hele baba düzenli arayıp sorarsa hemen hiç hasar almadan bu süreyi geçirirler.


optimum

batucum sen bence doğru bir karar vermişsin anlattığın kadarı ile eşin son derece sorumsuz bir kişiymiş. Umarım bundan sonra anne oğul yolunuz açık olur.

bizim durumumuzda biz bir iyiyiz bir kötüyüz genellikle kötüyüz ama. Huzur yok sadece kavga var.

Boşanmış annelerin yaşadıkları tecrübeleri bu topikte anlatmalarını bekliyorum. Birçok kişiye faydası olacaktır.


damla24

optimum, başlığı görünce hemen okudum yazdıklarını ve tüm yazılanları. çok  haklısın düşüncelerin de ve kaygıların da. bence boşanmalısın.. Dünyaya bir kere geliyoruz ve neden hayatımız istemediğimiz, geçinemediğimiz birine katlanarak geçsin?? İnan her çocuk huzurlu bir ortamda büyümek ister. anne ve babası ayrılan milyonlarca insan var. hepsininin de sorunlu olduğunu hiç sanmıyorum. seninle benzer sorunları ben de yaşıyorum. Umarım en kısa süre de atlatırm. Ben hep bir evliliğin en tatlı zamanlarının bebek olduğu zamanlar olduğunu sanırdım. Çok yanılmışım..  Bir de ben evlenmeden bir çok kişi erkeklerin evlendktn sonra değiştiğini söylerdi. ben de kulak asmazdım. şimdi insanlara okadar kolaydı neden anlaşamayanlar çocuk yapar demek.. insan başına gelmeden anlayamaz bu tür şeyleri. ona bakarsanız insan anlaşamayacağı biriyle nasıl evlenir demek te aynı mantık. kim geleceğini görebiliyor?? evlendikten sonraada aynı sevgiyi saygıyı koruyan kaç erkek yada kaç çift tanıyorsunuz? Ben çok nadir görüyorum. keşke bütün erkeklern ruhlarından odunsu duyguları atabilsek.. birz kadın ruhundan anlar hale getirebilsek.. ben erkek olsam, sevdiğim, aşık olduğum kadın bizim bebeğimizi doğursa onu başımın tacı yaparım. hayatta benden mutlusu olmaz. karımı el üstünde tutarım. ama malesef kadınım. ve bu duyguların dörtte birini eşimden görmek istiyorum. göremiyorum..



optimum

merhaba, konu sahibi olarak son durumumu anlatmak istedim.Biz terapiste gitmeye başladık. Terapiste gitmeye başlayalı eşimin öfke kontrolü güçlendi şu anda bağırıp çağırmıyor. Kavgalarımız azaldı. Ama eskisi gibi olamıyorum. Eşim ortalıktan buharlaşıp yokolsa mesela memnun olacağım . O evde olmadı mı daha mutluyuz. Bazı duygular tükenmiş bende onu anladım.

Terapist bizi en baştaki halimize döndürebilir mi ? Bilmiyorum deneyeceğiz.

İşe başlıyorum hayırlısı ile bu arada. Eşim kavgalarımızda son dönemde git kendine iş bul diyordu. Ben zaten arayıştaydım aslında ama baştan ara ver çocuğa bak diyen adam kavgalarda 1 sene dayanamayıp git iş bul demeye başlamıştı. 1 sene ara verdim zaten. Ona bile katlanamadı. Bu çok kırıcı oldu benim için çünkü işe gitmem demek kızımı az görmem demek ve bu konuda çok hassas olduğumu biliyor. Şimdi kendini suçluyor çocuk benden ayrı kalacağı için keşke o lafı etmeseydim diye ve sen sebep oldun saygı göstermiyordun vs. diyor. Sanki bize geçici bir dönem baktığı için ağam paşam yapmak zorundaymışım gibi. Çok sinirlerim bozuluyor bu yaptığına ..



elifnazar

ALLAH HAKKINIZDA HAYIRLISINI VERSİN.TERAPİSTE GİTMEYE BAŞLAMANIZA SEVİNDİM UMARIM FAYDALI OLUR UZUN VADEDE.AÇIKÇASI BEN OLSAM HERŞEYİN ESKİYE DÖNÜP GÜLLÜK GÜLİSTANLIK OLMAYACAĞINI BİLİR ÖYLE BİR BEKLENTİ İÇİNE GİRMEZDİM.AMA TABİ ÇOK BÜYÜK ARTILARI OLACAKTIR.HERŞEYİN MÜKEMMEL OLMASINI BEKLEMEYİN AMA NE KADAR YOL KATEDİLİRSE KARDIR.EŞİNİZDEKİ DEĞİŞİMLERİ FARK EDİYOR VE BİRŞEYLERİN AZ DA OLSA İYİYE GİTTİĞİNİ GÖRÜYORSANIZ YOLA DEVAM.AKLINIZA O YOKKEN DAHA MUTLUYUZ GİBİ ŞEYLERİ GETİRMEMEYE ÇALIŞARAK ONLA GEÇEN HER ANI MUTLULUĞA ÇEVİRMEYE BAKIN.ÇOCUK İÇİN DEĞİL KENDİ SEVGİLİNİZİ KAZANMAK İÇİN YAPIN NE YAPIYORSANIZ.O BABALIKTAN ÖNCE SİZİN SEVGİLİNİZDİ BUNU DÜŞÜNÜN...HAYIRLISI OLSUN...


sedaozkan

Sevgili Optimum, öncelikle eşinin bebeğine mama yedirirken üzerine yürüyüp tabağı devirdiğini, bebeğinin bundan etkilendiğini yazmışsın ya bu gerçekten birçok şeyi ifade ediyor. insanlar ne kadar öfkeli olurlarsa olsunlar,  dünyanın en güzel varlıkları çocukları karşısında  bunu yapma kontrolsüzlüğünü gösteriyorlarsa, bir süre yalnız kalmayı da hak ediyorlardır. "Ben olsam" cümlelerini pek sevmem ama,  bu tarz durumları bir noktaya kadar tolere edebilirdim, çocuğumu etkilediğini gördüğüm noktada, boşanmadan önce ayrılmayı teklif ederdim, bir süre ayrı kalmayı. Çok üzüldüm yazdıklarına, inşallah çocuğun ve senin için en doğrusu neyse o olsun.


optimum

Merhaba, yorumlarınız için teşekkürler.

Malesef TERAPIST olayı acayip ters tepti. Terapistin 2. seansında eşim seans esnasında aşırı sinirlenerek mekanı terk etti ve sonrasında da eve geldiğinde eşyalarını toplayacağını söyleyerek benden de onay aldı. Ben de gitme demedim ve şu anda evden uzaklaştı. Tüm herşeyini alarak gitti. İlk gece sabaha kadar uyuyamadım aynı şekilde o da, kolay değil, 6 sene olmuş evleneli. Ertesi günü çocuğu görmek için perişan halde geldi buluştuk sonra geri gitti. Biraz kafa dinleyelime döndü olay. Sonrasında çocuğu esirgememek için 2-3 kez daha buluştuk ama her buluşmada yine tartışma yarattı, aşırı siniri ile. Son buluşmamızda kendimi eve zor attım, o kadar sinirliydi ki anlatamam. Hani bu dönemde bile böyle davranıyorsa bu iş olmaz diyorum ben :( Terapiste suçu atıyor bizi birbirimize düşürdü diye, bilmiyorum terapist de bir tuhaftı, hayatımda ilk kez bu iş olmaz boşanın diyen bir terapist gördüm. Terapist eşim odadan çıkınca kendine yediremeyip beni böyle doldurmaya kalktı. Söylediğinde doğruluk payı var elbet, ama hepten kafam bulandı. Şu anda ayrıyız, bakalım zaman ne gösterecek...Ama bu kafa ile giderse sanırım birleşmemiz zor, kavgasız sinirsiz bir anı bile yok.


batucum

optimum evlilik terapistleri duruma bakıp siz ayrılırsınız veya ayrılmazsınız derlermiş. bizimki bize 3 sene önce siz ayrılmazsınız demişti ama biz ayrıldık. kadının dayanacak gücü kalmayınca ayrılık kaçınılmaz oluyor. ben sende o cesareti görmüyorum. başıma geldi mini minnacık bir bebekle veya çocukla ayrılmak çooookkkkk zor. hele benimki gibi kendi depresyonundan ve problemlerinden çıkamayan çocuğu düzensiz gören bir babayla devamlı babasız nasıl büyüyecek bu çocuk , babasını çok arar mı  korkusunu hissederek. tek başına çocuk büyütmek de çooook zor. ama çocuğun da böyle kavgalı gürültülü bir ilişki içinde büyümesi ona haksızlık. sen ne kadar çabuk ayrılmaya karar verip hayatını buna göre düzenlersen senin için iyi olacak. ilk sene yeni düzene alışmak herkes için ayrıca zor. ama senin de bu delilikten (100 kere deneneni 101. kez deneyip farklı sonuç beklemek) biran önce çıkman senin yararına.



Cevaplamak için Üye ol