akademik anneler nerdesinizz?

o_kaan soruyor: 10

koltukta uzanmış saatlerdir kara kara düşünürken aklıma nurturia'da sorulara doktora yazıp aramak geldi..tez asamasında hamile olan arkadasların yazılarını okudumm,sonrada anılarım aklıma geldi ve suanki durumum..özetle geçen yıl hayatım; ilk korunmasız seferde olmaz gibi cahilce bir düşünceyle hamile kaldım ne işimde ne eğitimimde tam değildim, eşimden bir dönem sonra basladığım yüksek lisansımın ilk dönemi yeni bitmişti ve sömürge sisteminde çalışan bir bankacı olarak tek halimle zar zor gidip geliyor cok az calısabiliyordum,yüksek lisansımın 2.dönemine kusma seanslarımdan dolayı  bir ay geç başlamıştım..bir aksam eşimin muhtesem süpriziyle yıkıldım işi gereği mutlaka bu yıl ve hemen  önümüzdeki dönem askere gitmesi gerekiyorduuu.. elimde heran kusma korkusuyla gerekli araç gereçler ve gece yarılarına kadar izlenen bedelli ha çıktı ha çıkacak programlar(ama oyıl cıkmadııı)ı ve ne işe ne okula gidebilen, serumlarla raporlarla ugrasan benn...aylardan aralık eşim askerde bn annemin evinde 2ay ara verdiğim işe basladım haftaiçi 2gece anadolu yakasından avrupaya(babamın ve kardesimin katkısı olmasa mümkün değil..) cumartesi full gün sıra tepesinde..tezsizz secmeme ragmen projemi tez misali yaptırtan bir savunması eksik hocamm bu kosturmada ne oldunu anlamayan bebiş vee aglama gülme arası sürekli gelip giden yine bennn..son finalimde 7 aylıktım hocam onlarda görüşme yüzlerce mailden sonra dogumuma 2 hafta kala projemi onayladı ve o iki hafta 2 HAFTACIK hamileliğin tadını çıkarmıştım:)bankadan kurtulup akademisyen olmak istiyorum(en cokta oğlumm için) ancak bankada yükselirken ezile ezile yükseldiğin için üni.lere asistan olarak girmek  istemedim oğlum 6.ayını doldurumca doktora olanakları aramaya koyuldum (şuanda ücretsiz izindeyim,yani ilk dönem için sürem var ve max.4ders alabilirim)  ama 2.döneminde veya dersleri böler isem sonraki dönemlerinde 1buçuk yasında bir oğlum,yeni bir bakıcımız,14 ay ara verip basladığım cok stresli ve yorucu bir işim olacakk..buradaki hikayeleri okuyup  hem yakın gecmişi yad ettiim hemde ümitlendimm..ama beni anlayabilcek kişilerin birkaç tavsiyesine ihtiyacım var siz olsaydınız,, beden ve zihin bunuda kaldırımı,, mümkün müüüüüüüüüü:((


39 Cevap


Madre

sevgili okaan, ben bu baslıgı nasıl kacırmısım bılmıyorum ama konunun tam muhattabı olarak cevabımı dokturuyorum.
tekstil muhendisi olarak yurt içi ve yurtdışında 5 yıl çalıştıktan sonra 2 yıl kadar profesyonel turist rehberliği yaptım. ardından da turizm işletmeciliğinde başladığım yuksek lisansım nedeniyle araştırma görevlisi oldum.hiç ama hiç aklımda yoktu akademisyenlik cunku dısımle tırnagımla sagladıgım ozel sektör kariyerimi(en son H&M'de calısıyordum, dana he olsun:) zaten rehberlik=amirsiz ve özgür çalışmak için silip atmıştım. ALES & KPDS vb notlarımın yuksekliği nedeniyle hocalar yüklendiler ve ben de senin gibi ideallerle bu dünyaya adım attım. Hamileliğime kadar herşey tolere edilebilir düzeydeydi (30 yaşında çömez muamelesi görmeyi, bintürlü çeviri, editörlük vb angarya ile uğraşmayı, ilgilenmediğim konularda araştırma yapmak zorunda kalmayı ve her fırsatta bir HİÇ olduğunun ima edilmesini tolere edebilecek olgunluğu gösterebildim) ancak hamileliğimle birlikte danışmanım insan vasfını kaybetti. Kanuni hakkım olan her türlü çalışma kolaylığından mahrum bırakıldım, gece 22:00 görevlendirmeleri bile bana verildi. kendisi hem idari hem de akademik amirim olduğu için dünyayı bana zehir etti. tezimin hicbir bölümünü ben goturdugumde okumayıp dogum ıznındeyken okula gıtmeme neden oldu. yapmak ıstedıgım ve yapabılecegımle alakası olmayan bır calısma yaptırdı. 8.ayım doldugunda gece saat 2de kucagımda bılgısayar tamamen onun kişisel görevlendirmelerini bitirmeye calısıyorduk (kocamla ancak yapabiliyorduk).hamilelik döneminizi hatırlayın, zaten ne kadar hassas ve alıngan olduğunuzu, fiziksel yorgunluk ve kafa bulanıklıgı da cabası. hamileligimi duydugumda "bundan kurtulabilecegimden" gecin de "cocuk yapacak kadar bos vakıt bırakmıs bana yuce ınsan" olusuna kadar dogumuma kadar duydugum hakaretin haddi hesabi yoktu. mobbing'in allahını gördüm, ve bir tek hocam hariç kıckımse buna mudahale etmedi (titr'i daha yuksek old için gormezden geldıler resmen).kredi borcumuz olmasına karşın istifa ettim, dilekçemi kabul etmedi-görevden istifa=tezin yanar dedi. hala nasıl dayanmışım bılemıyorum!!!37.haftaya kadar calısmama ve üzerine yıllık ıznım olmasına ragmen cocugum 3 aylık bile olmadan göreve baslattı. oglumun rahatsızlıklarına "bana ne, bana mı sordun" dıyebılen, sevk kagıdını yırtıp atan, süt ıznımın 30dakikasını calan bir cinsti.tezimi her türlü direnmeme karşın abuk bir uzatma ile şubatta teslim aldı ve draya basvurmamı geciktirdiğini bile kar bildi. Her fırsatta "akademik hayatımın artık bıttıgını, tezimi de gecırmeyecegını" vb soylemesını saymıyorum bile...kusura bakma, cok uzun yazmısım ama o kadar doluyum kı bu konuda. belki etrafta iyi ornekler de olabilir ama ben durumu bana benzer daha cok kişi tanıyorum.o yuzden lütfen lütfen lütfen Araştırma Görevliliği'ni sakın sakın sakın düşünme. Azıcık aşın kaygısız başın olsun. Okutmanlık veya uzmanlık gibi kadrolar her branş için geçerli olamayabiliyor ama öğretim görevlisi olabilirsin. Varsın titrine düşkün olanlar burun kıvırsın, sen dersine girer, bir yandan da doktoranı yaparsın.istanbulda pek cok ozel unıversite var.evine en yakın olan öncelikle görüşmeye başla. seni tanıyıp begenınce onlar da sana kapı acmaya calısacaklardır. doktoranı yaptıktan sonra daha uygun daha farklı bir unıversıte ararsın yıne.bankacı arkadaslarımdan goruyorum gercekten cok yogun ve yıldırıcı bır calısma hayatınız var. ama malesef akademisyenlik de eskisi kadar gulluk gulıstanlık gitmiyor. hele de bizim gibi iş yaşamı nedeniyle ara vermiş, bebişli anneler için çok daha zor.
Bu arada ben ne yaptım? ara verdiğim ilk 2 ay oglumu kokladım doya doya hasretimi gidermeye calıstım.sonra malesef saglık sorunları yasadık onlarla ilgilenmeye calıstım, calısıyorum. Herseye ragmen ALES'e girdim 98 aldım. CV'imi alıp aklıma gelen bölümlere görüşmeye gittim. Herkes cok ılgılı ve olumlu davrandı ancak bana doktoranı bıtır hemen alalım dediler. Ağustos ayında Dra basvurumu yapıp sınava hazırlanmaya baslarken, hiç beklemediğim bir anda bana uygun bir ilan çıktı ve drayı bırakıp onun sınavına hazırlanmaya basladım. Sonuc su anda; İşletmede dra yapıyorum, ilk donemi (3dersle)bitirdim (+3+3 dersim daha olacak), ve uzman olarak çalışıyorum. Akademikler akademikten saymıyor, idariler hiç begenmiyor ama ben halimden oldukca memnunun. Amirim dr yapmama izin verdi-sınava girişte belirtmiştim. işte kaytarma lüksüm cok az (su an dönem arası malum yazabildım o yuzden uzun uzun :D), yok oldugum gunlerı toplamak ıcın haftada bır gun aksam kalıyorum 2-3 saat. Eve gider gitmez oglumlayım, o uyuyanan kadar onunla ilgileniyorum, geceleri de eşşekler gibi ders çalışıyorum.evet hayat yine zor ama HUZURLUYUM. Bana akan da kokan da yok. Kendi sorumluluğum bana ait ve taşımaya çalışıyorum var gücümle. İşte benim hikayem de bu, içimi dökmemi sağladın, allah senden razı olsun :)). umarım gönlüne göre olur herşey...sevgiler...


CokBilmis

Her bölümde farklı mıdır bilmiyorum. Ben hukukçuyum. Doktoramı yapıyorum. Doğrudan asistan oldum, farklı bir iş deneyimim hiç olmadı.

Benim gördüğüm şu ki bizim bölümde doktor asistanlar ve yardımcı doçentler en ağır iş yükünü üstlenenler oluyor. Ben şahsen doktora tezimi verir vermez ücretsiz izne ayrılmayı planlıyorum. Çünkü bizde yeni gelen asistanalrdan çok doktoralı asistanlarla yardımcı doçentler eziliyor.

Eğer akademik alanda sizin bölümünüzle ilgili olarak sizin sorularınızı cevaplayacak insanlar yoksa, sadece bankacılıktaki iş tecrübelerinize dayanarak, "Ne kadar rütbeli olursam, o kadar az ezilirim" diye düşünmeyin. Eğer benimki gibi işleyen bir bölüme düşerseniz, yıllardan sonra tekrar eziyetli bir çalışma dönemine girebilirsiniz.


o_kaan

çokbilmiş sende gördüklerin doğrultusunda uyarıyorsun saol haklısın ama  tabiki hersey muhtesem olacak, melek gibi insanlar beni bekliyor gibi bir beklentimde yok..bankada kurumsal şubede pazarlama asistanı olark çalışıyorum 3.yılım doldu ücretsiz izni saymazsak aktif 30ay ,30ayda bir insanın (maddi olanaklar dışında) işimden zevk alıorum..veya bu iş fena deil bayılmıyorum ama  rahatımıda bozmamak en iisi.. dediği bir an bile olmazmı.. (hergün muattap olduğun insanlar kurumsal firmaların özünde cok ii olabilseler bile para mevzunda oldukça çirkefleşebilen finanscıları veya yetkilileri..birçok şeyin günlük yapılma saatleri var..düşünsenize 10lirasını çekemeyen adamın ne kaprisi oluyor adamların milyonlarının hesabı var..onlara hesap ver üstüne müdürüne genel müdürlüğe..raporlamalar eğitimler yükselme sınav ve mülakatları..prim için hedef tuttumu,bu arada şık ve bakımlı olmak için bitmiş olsan bile çabala muabbeti.bedava psikolog..ekranda yaptığım işlemlere hazırladığım dosya,tablo vb.lerine kurban olayım ya..:))ani fiziksel yorgunluk en son lafı edilecek şey; en zoru özü para olan bir ortamda insanlara hesap verme stresi,olduda cok süper bi genel müdürlük bölümüne geçtim ne malum 5-10yıl körelip şubeye lak diye geri yollanılmayacagı örnekleri çook var..ne tatilin tatil ne hastalığında rahatsın..bizim banka en son 86daki karda 2 gün tatil olmuş mesela o gün bgndür hatırlayan yok:))buda işin esprisiydi..
(özetle bankada işini doğru dürüst ii yap rahat ol muabbetini kim sallamışsa kendi inanıyormu acaba,sabreden dişini sıkan katlanan susan biyerlere geliyor orası kesin ama bakıyorumda bitiyolar özellikle kadınlar 40 yaş üstü çökmüşş:)yazasım içimi dökesim geldi konu farklı yerlere gitti özetle;
%85 agırlıkla iktisadi ve idari b.de okuyan birçok kader mahkumu gibi yolum bir kere ugradı ve giriş o giriş..şimdi bebek var,hem aniden işsiz kalmamam hemde kendime biyol çizmek için biryerden baslamam gerek.daha ii fikri olan söylesin zaten yüksek lisansımı ne kosullarda yaptıgımı başta yazdım yolun bikısmını aşmışken deymezmi??
doktoryaı bitirmeden düşünmüyorum ztn,inşallah ogünleri görecek kadar sabredebilirim:=)Allahım bebişler için hepimize sabır ve güççç versiiiiin


tugbaak

o_kaan cım bence şuan mantıklı bir yolda ilerliyorsun. Doktoranı bitirene kadar sabret canım , bebeğinde iyice büyümüş olur. Yani tüm sıkıntılı günleri bir kerede atlatmış olucaksın. Zaten doktoranı da bitirince inan bence çok rahat bir üniversite yaşamı seni bekleyecek. Allah hepimizin yardımcısı olsun.


CokBilmis

Ben ifade edemedim kendimi sanırım., yanlış anlaşılmışım.

Daha önce de söylediğim gibi benim eşim bankacı. Kesinlikle akademisyenlik 10 kat daha rahat.

Benim söylemek istediğim: Doktoranı bitirmeden akademisyen olma şansı varsa, bu şansını kullan. Doktoranı bitirmeden öğretim görevlisi olarak girebilirsen (en azından bizim bölümde öyle) daha rahat edersin.

Hani sen demişsin ya, bebeğim olduktan sonra bir yandan bankacılık yapıp bir yandan da doktoramı bitirmeye çalışacağım diye? Ben de diyorum ki eğer şansın varsa doktoranı asistanlık yaparken bitirmeye çalış. Yüzde binbeşyüz daha rahat edersin.

Böyle bir ihtimal yoksa, boşuna anlatmış oluyorum tabii bu kadar lafı :)
Doktor olduktan sonra öğretim üyesi olaak havada kaparlar seni zaten. Özel üniversiteler tırım tırım eleman aranıyor. Hoca yok çünkü ders verecek. doktoranı verdikten sonra kesin akademik bir iş bulursun.
Ama eğer böyle bir ihtimal varsa, doktoranı vermeden girebiliyorsa, çok rahat edersin. "Doktoramı vermeden girersem beni ezerler" diye düşünerek, böyle bir olasılığı düşnmüyorsan hata edersin.



baisy

ben daha master yaparken asistanlığa başlamıştım, odtüde okuyup atılımda asistanlık yapıyordum, özel üniversiteleri de araştırabilirsin çalışma imkanı olarak..


Madre

ben de kendimi fazlaca anlatmaya çalışmaktan ifade edememişim sanırım :D

cokbilmise cok cok katılıyorum. Eger doktoranı yaparken üniversitede çalışma imkanı yaratabilirsen bankacılıkla birlikte yurutmekten daha kolay olacagını, ancak mumkunse ogretim gorevlılıgı ya da uzmanlık gıbı bır kadroyu tercıh etmenin "ezilme riski düşük olması bakımından" daha iyi olacağını dusunuyorum. İstanbulda olman büyük bir şans, ozel universitelere rahatlıkla basvurabilirsin .

Elbette ki doktoranı tamamladıktan sonra akademisyenliğe geçişin ve hayatın daha kolay olacaktır. Ama bebişle birlikte ders çalışmak gercekten cok cok zor oluyor. ustelik ınsanın içine ayrılma-kurtulma psikolojisi yerleştiginde o iş daha da cekilmez hale geliyor malesef. bu yuzden mumkunse bankacılıkta daha fazla hırpalanmadan akademisyenliğe gecmen bu süreci daha rahat gecirmeni saglayacaktır. bol şanslar & kolaylıklar :))


o_kaan

soruma cevap veren,kendi hikayesiyle katkıda bulunan tüm annelere çok teşekkür ediyorum..

('cadı yönetici' istisnaları bile olsa:) nekonuda olursa olsun, benzer şeyleri yaşayan 2 anne kadar kimse birbirine daha fazla empati ile yaklaşamaz herhalde:) hepimize kolay gele..


Aruvcuk

Merhaba

Hepinizin hikayelerini okudum

Ne zor seyler yasamışsanız :(

Benim de ozel sektordeki 8 yillik is hayatım cok gulluk gulistanlik gecti diyemem ama hamileyken en azından daha anlayislilardi diyebilirim

Bnm de hep icimde vardi akademik kariyer, yazılarınızı okuyunca depresti

Üniversiteden mezun olurken 4 tane hocam asistanlık teklif etmişti de bazı sebeplerle kabul edememiştim

Simdi de cok istiyorum

Dediğiniz gibi özel üniversite cok

Ama hep çalışıp hem doktora yapmak hem de bebisle ilgilenmek cok zor

Çalışmasam kredi borcumuz var

Nasıl olcak bu isler :(


nec5139

yapabilir miyiz bilmiyorum ama yazıları okudukça azim geldi bana bakalım:))




Cevaplamak için Üye ol