5 yaşındaki kızımla anlaşamıyorum

tubavekizlari soruyor: 10

büyük kızımla artık anlaşamıyoruz, 2 yaşında başladı bu sorunlar. 2 yaşındayken korkunç iki dedim, üç yaşında korkunç ikinin etkileri devam ediyor dedim, ancak artık neden olduğunu bulamıyorum. ya da kendime açıklayamıyorum. her akşam bu yemek iğrenç ben bunu yemem, en ufak bir durumda sen çok kötü bir annesin seni sevmiyorum. diye bağırmaya başlıyor. ben ne kadar sabırlı olmaya çalışırsam çalışayım bu lafı duyduktan sonra çileden çıkıyorum. ne yapacağımı bilmiyorum?


52 Cevap


nurus

biz burada anneler olarak birbirimizin fikir,öneri,görüş ve eleştirilerini önemseyip kendimize birşeyler katmak için yazmıyormuyuz,üye olmadık mı??


kaldı ki bahsi geçen şahıslar uzman kişiler.kitapları onaylanmış,rağbet görmüş eserler.

tamam her annenin tabiatı farklı annelik bir yerde farklı ama bir yerde de aynı aslında.sevgi,sabır ve özveri ortak herkeste..

o kitaplardan,doktorlardan,uzmanlardan hatta burada yazılanlardan bile kendinize minnacıkta olsa birşeyler dokunacak.es geçmeyin.. 


Cansu88

Bakın şöyle düşünün herkesin görgü örf adetleri vardır nekadar kitapta okusan akılda alsan fikir kendi fikrin bnce aa öyle şey olurmu bukadar kitap var yada aa çok ayıp sizin düşünceniz diye bakicaniza saygı duyup hiç soyleyenin fikrine laf etmemek.lazım gibi geliyor yanlış anlamayın ama o sizsiniz buda ben yada biz :-)


dilammm

 30 yaşındayım, hala anneme naz makamında hareket ettiğim oluyor. Hele babamın "ne olursa olsun sen hep evladımsın ne yanlış yaparsan yap, bize karşı nasıl davranırsan davran bu değişmez kapımız ardına kadar açık sana da evladına.." deyişini dünya malına değişmem, bu beni o kadar rahatlatır ve mutlu eder ki oh derim arkam sağlam:) ne olursa olsun bırakamaz, vaz geçemez bu adam (babam) benden:)
kızım da ne yaparsa yapsın koşulsuz şarrtsız, böyle hissetmeli ki kendine güven duymalı. Sevmez mi, karşı mı çıkar, evine mi istemez bilemiyorum artık ama ben hep açığım ona bunu değiştiremem çünkü annesiyim onun.
sizin de yaşadıklarınızı birçok anneden, velilerimin çoğundan duyuyorum her gün ve o kadar bunalıyor ki insan bazen taşıyor. Aslında her evde olan ve normal şeylerdir belki de, biraz da böyle bakıp rahatlasınız?


Ulku

"her dedigine tamam deyin" diye kimse demedi ki, bu cumleyi neden kurdunuz?

 
can acitan, karsi cikilan su sozunuz: "oğlum bana seni sevmiyorum dediğinde bende sevmezsen sevme diyorum..bende o zaman seni sevmem diyorum..."


gizemmm

Simdiye kadar yazmayim dedim ama el insaf yani,madem simarir diye sevmiyosunuz ,sabir ve fedakarlik nereye kadar diyorsunuz,ufacik cocuga bende seni sevmiyorum diyorsunuz

Yapmayin o zaman cocuk!!! Cocuk demek sevgi demek,sabir demek,emek demek,fedakarlik demek!!! Benim iki cocugum var ve sabrimin gercekten yetmedigi anlarda var ama ben sizin dediklerinizin hic birini yapmiyorum/yapamam da



hulya_Oyku

Boşuna yazıyorsunuz kızlar........

Hiiiiç uğraşmayın iyi niyetinize yazık. Anlamak mümkün değil zaten. Anlaşılmanız hiç mümkün olmayacaktır...

Ülkücüğüm yorma kendini


psychomom

 çocugun hareketlı olması doğal bi durum,bazen hepımız yetemıyoruz, çok doğal bu bence. Ne bıleyım mesela benım kımsem yok,babaanneye bı kaç ay arada akşamları verebılıyorum bı kaç saaatlıgıne, o yorulan kafamı anca o zamanlarda tamire alıyorum,sakinleşiyorum.Kim demiş çocuk büyütmek kolay diye,kızım kıpır kıpır,o koşarken arkasından yetişmeye çabalıyorum.Bazen yorgunluktan dolayı sinirlenıyorum,baba yardım etmeyınce,ya da çaresız hıssedınce kendımı.Amaa bu onuın suçu değil,neden öyle düşündünüz,çocuk nasıl sevmez annesını???


küçükken anneme doğumgününe fılan göndermedıgınde,ya da zorla bişeyler yedırdıgınde senı sevmıyorum derdım,bu anlamsız,bu gerçekten sevmedıgımız anlamına gelmıyor,anneler hep sevılır,çocuklar da hep sevılmelıdır..

bence başka sorunlarınız var,çocuktan başka,vakıtsızlık,kendıne güven eksıklığı(çoğu annenın fiziksel,zihinsel bi dönem yaşadıgı çok normal durumlar),destek almanızı önerıcem ben nacizane.belkı bi iletiişşm sorununuz vardır bebeğınızle?

burda yazan ınsanların bu paylaşımları ıyı nıyetlı yaptıklarını düşünuyorum bi de.

tubavekızları sorunda korkunç 2,manyak 3 dönemlerıne değinmişsin,valla ben eskılerın hiç öyle tanımlamalar yaptıgını duymadım,ve ınanmıyorum bunlara..çocuk bı enerjı topu,sıkıntısını anlatamadıgında mızırdıyo fılan,doğal bu,hep bu tanımları burnumuza sokup mükemmel annelık saçmalıklarını yaratan ınsanlar yüzünden anneler kendılerını sorunlu,çözüm üretemeyen,yetersız hıssedıyor..



nurus

arzucum 2.sayfanın ortalarında ''o kitapları da yazan sonuçta bir insan,niye fikir alayım,deneyimli bir annenin fikri o kitaplardan daha değerli,okumayacağım o kitapları ''gibi bir deyişiniz var.ona bağlı kalarak yazdım.


tamam doğrudur vaktiniz yoktur,cidden olmuyor bazen yorgunluktan vs... ama o kitapları yazan da,bu klinikleri açan da uzman kişiler.onlar kitaplardan değilde,deneyim ve istatistiki bazı bulgularla yön ve fikir verirler.deneyimli bir anne sadece kendinden fikir verirken,kitaplar onlarca olaydan yola çıkarak sonuca varır.bende kişilik olarak accayip gelenekçiyimdir.bazen tıp'a karşı çıkarım mesela :))) koca karı ilaçlarım vardır,kolay kolay doktor görmem.ama inanın bu tarz meseleler de  deneyim hele ki uzman bir deneyim size çok şey katar.psikoloji,anatomi gibi değil bence.


DoRuK_DiLeK

alttan almak yapılan haksızlığa, doğru olmayan davranışa göz yummaktır.

henüz bu yaşta bebelerin bu türdeb davranışlar sergileyebilmesi imkansız.

ayrıca kimse her yaptığına göz yumun şımartın demiyor. tepki gösterecekseniz bile yolu yöntemi bu deildir diyor.

sevgi tehdidiyle çocuk terbiye edilmez.


Cansu88

sevmemek farklı şey otorite farklı bisy ikisinin arasi bulunabilir yani bence kimsye cocuk yapmayın filan demekte biraz kaba değilmi sizce dönüp size sana ne deseler çok çirkin bir tartışma olur dimi fiklere tahammulunüz yok ama çocuklara sınırsız bir tahammul keske aynı durumu büyüklered gostersek arkadaşlar



Cevaplamak için Üye ol