Ailelerimizin yaptığı ve izlerini taşıdığımız hatalar

Bu başlıktan çooook şey çıkar Burçak...Bak nasıl dökülecek herkes...Sıradayım:)))

Çok güzel olmuş bu konunun açılması. ilk örnek de süper.

Daha hamileyken düşündüğüm iki şey vardı:
Kıyafetlerini kendisinin seçmesine izin vereceğim. Biz hep anneme sorardık. O yüzden uzun süre kendimi ifade edecek şekilde giyinmeyi başaramadım. Hala da alışverişte çok zorlanırım.

Bazı şeylere çocukça zaman harcardım, masayı hazırlamak gibi. Saatlerde çatal bıçak dizmeye çalışır kendimce çiçeklerle süslemek isterdim. Annemin hep acelesi olurdu, "ne gerek var kızım, hadi!" modu. Bunu yapmamaya çalışacağım...

babam kıyafetlerime çok karışır. Karışır diyorum çünkü hala karışıyor :( ben pek karışmayı düşünmüyorum kızıma. bir de çok sinirli bir adamdır. her şeye kızar. aile içi huzursuzluk oluyordu..
bir de bir şey yaparken elimize bakardı hep, yanlış yapınca kızardı. şimdi bile elime biri bakınca heyecanlanırım bir şey yapamam :( kesinlikle bu hatayı yapmayacağım..

hülya dilediğin zaman yaz, ben beklerim :)

moodswing gerçekten bir kız çocuğu için önemli olan ve eğlenceli 2 örneğin varmış. İleride Duru kıyafetlerini seçerken ve süsleme sanatı yaparken dilediğince vakti olur inşallah :)

sahra, kesinlikle katılıyorum.

daha detaylı yazmak ıstedım, sadece en carpıcı olanını yazacagım:

- annem babamla olan evlılık resmını gozumun onunde yırtmıstı
- kucuk bebeklerle dogrudan ılgılenmeme ızın vermezlerdı, kuzenımın pusetını bıle surdurmezlerdı bana
- ev ıslerıne dokundurmazlar, ben ıstesem de hevesımı kırarlardı kucukken
- annem bana cok guzel elbiseler alırdı kucukken ama asla dar/mini gıymeme ızın vermezdı

sonuc:
- evlılıgı benımserım ama her an bıtebılır gıbı dusunurum, evlenmek kadar bosanmak da dogaldır benım ıcın.
- cocuklara karsı kızım doguncaya kadar ozel bır sempatı beslemedım
- ev ısı yapmayı hala sevmem.
-elbıse gıymeye bayılırım ama dar/miniyi de seve seve gıyerım

sahranın yazdıklarının aynısını yazmam gerekiyor ama gerek yok.Sahra sanki beni anlatmışsın:(

burçak,
farkındayım, çok önemli görünmüyor yazdıklarım. tabii ki hata deyince çok ciddi konular var. ama bu iki konunun benim meslek hayatıma sonsuz yansımalarını sayabilirim. hatta yaratıcılıkla ilgili bir ödev yazmama bile neden olmuştu master'da...

annem bizi hiç takdir etmezdi , çocuk oldugumuzu dolayısıyla beceriksiz oldugumuzu kendi başımıza birşey yapamayacagımızı düşünürdü, başımıza bir iş gelebilecegini söylerdi tek dışarı çıkarsak vs , benim kitap okumama gıcık olurdu kitap okuyacagına ders kitabı oku derdi! ikisi arasındaki farktan bi haberdi , çok eleştirirdi bizi , yanlışları suratımıza vururdu buna benzer bir çok şey..ben bunları ogluma asla yapmayacagım ama ogluma annem bakıyor elimden geldiginde bu davranışları ona sergilemesini engellemeye çalışıyorum , gerçi toruna daha farklı yaklaşıyor ama

Asla ama asla kat kat giydirmeyecegim diye nerdeyse yemin etmistim :)))

Cok evhamliydi annem, hala oyle. Hani hulahoop vardir boyle bel cevresinde dondurursunuz, kasnak gibi.. Babam sporcu bir kisilik ve beni cok desteklemistir bu konuda. Bir gun eve alip gelmis bundan, sokakta butun cocuklarda var. Iki cevirdim, annem; amanin bagirsaklarini dugumler bu dedi ve geri gonderdi :)))

Yazin bile buzdolabinda soguk su bulunmaz bizim evde, hala :) Ben kisin bile ozellikle buzdolabindan su, meyve veriyorum oglana :))

Bir de bazen ogluma soylenirken agzimdan annemin bana kizarken kullandigi kelimeler dokuluyor :) 20 sene olmustur onlari duymayali ama beynimin icine yazilmislar demek ki? :) Kendi sozcuklerimi bulmaliyim dir dir ederken diyorum :P

Ama cok guzel seyler de var tabi :) Annem ve babam %99 ortak hareket ederlerdi. Yani biridinden izin alsak da, digerinden izin almadan bir is yapamazdik. O yuzden hic bir zaman anne-babayi birbirine dusurme, onlari kullanma sansimiz olmadi :) Simdi bana makul gelse de esim hayir diyorsa karismiyorum. Esim de aynisini yapiyor sagolsun. O yuzden oglan ayni ben ve kardesim gibi, birini ikna edip digerini ikna edemeyince sinir oluyor :P

İz bırakan hatalarda en üzücü benim ki galiba. Benim babam da eğitimci olmasına rağmen ailesinden gördüğünü uygulardı. Gerekli gereksiz istediği olmadığında ya da itaat etmediğimizde döverdi kardeşimle beni. Ergenliğime kadar sürdü çok sık olmamakla beraber. Çok ağlar ve çok nefret ederdim ozamanlar. Ne zamanki çocuklarına karşı çok nazik bi komşumuz taşındı babam inanılmaz değişti. "Böylede oluyomuş demekki" diye düşündü herhalde. Şimdi aramız çok iyi melek gbi babam ama zaman zaman aklıma gelir ve çok üzülürüm. Asla asla asla çocuğuma şakayla karışık bile vurmam...