Ailelerimizin yaptığı ve izlerini taşıdığımız hatalar

burcaksahin soruyor: 10

Kimimiz "içinden geldiği gibi", kimimiz "doğal", kimimiz "projeci" kimimiz "gamsız" da olsa hepimiz çocuklarımızı kendi doğrularımızla, en iyi şekilde büyütmeye çalışıyoruz. Ancak kendi çocukluğumuzdan süregelen "çocuğuma yapmayı veya uygulamayı düşünmüyorum" diyeceğimiz bazı şeylerin izlerini taşıyoruz. Bebekliğimiz veya çocukluğumuzdan hatırladığımız bazı uygulamalar, cezalar, takdirler hayatımızın bazı alanlarında hep karşımıza çıkıyor.

Konuyu açmaktaki amacım yaralarınızı deşmek değil, hatta ailelerinizi eleştirmeniz hiç değil. Diyorumki deneyimlediğiniz ve size göre hatalı veya olumsuz olan uygulamaları, davranışları birbirimizle paylaşalım ki farkında olmadan bizler de aynı hataya düşmeyelim. (Hata diyorum ama yapana göre bunun anlamı hata değil aslında)

Kendimden örnek veriyim; Ben çocukken cezalandırılmam gereken birşey yaptığımda annemin verdiği ceza odama gitmem ve verdiği süre içinde X isimli kitabı bitirip, sonra ona anlatmamdı. Şimdi düşünüyorum da sanırım ben kitap okumayı bu yüzden pek sevmiyorum. HAtta yeni çıkan her kitabı alıp okuyan, hakkında saaatlerce konuşabilen insanlara gıpta ile bakıyorum. Ama napiyim içimden gelmiyor :( Mesela şu anda Alice seni Harikalar Diyarı'na götürecekmiş deseler, bana ne der arkamı dönerim! Çünkü hatırladığım ilk ceza kitabım "Alice Harikalar Diyarında"ydı. Tabi bunu anneme hiç itiraf etmedim ve üzülmemesi için de artık edemem.

Neyse lafı çok uzattım, gelelim soruya! Ailelerimizin hatalı yaptığı ve çocuklarınıza yapmam dediğiniz örnekler neler?


132 Cevap


moodswing

hiç sorma burçak :)


CiciAnne

Ha iştah konusu; iştahsızım diye, zayıfım diye doktor doktor dolaştım envai çeşit ilaç içtim ve genellikle de annem benimle inatlaşırdı masada yemek bitecek diye, kaç kez inadımdan masada uyuduğumu biliyorum bir tabak yemeğin başında!


Benim Ada'ya karşı en tahammüllü olduğum konu da bu! Yemezse yemez. Onun tercihi diyebiliyorum rahatlıkla.

Selencat; Blogumun sloganı olan Çocuğa Saygı! sadece bu sebeplerle yazıldı.


ozguranne

Annemle mutfaktayız diyelim, dur sen beceremezsin der ve bulaşıkları yerleştirir. Ben yerleştirdiysem de düzeltir. Ben hiç bir ev işini yapamam, beceremem. Yer etmiş. Biri yapmaya kalkarsa aman ellemiyim de bozulmasın diye ellemem. Tembellikten değil. (tamam tamam tembellik de var) ama içim içimi yer. İsterim ki kendim yapayım da bozuk olsun. Ya da yapmayayım dağınık olsun. Dünyanın en zulüm işidir, ortalık topla, bulaşık vs.

Gerçi ev işi öyle de başka konularda genelde sen yapmazsın dediklerinde hırs yapar yaparım. Demek ki ev işi hakkaten tembellikten, annemin suçu yok:)


PRENSESIMMM_2010

ay bende yazmak istiyorum yemekle alakalı 10 yaşıma kadar anneme inatla yemek istdğim şeyleri bile yemedim ya ben hep asi ruhluymuşum meğer dr üstelemeyin derdi tam yicem hevesle annem ye derdi kıyından köşesinden bi laf işte yada en masum şekilde aferin tüm iştahım bi,terdi aslında görmemezlikten gelse herşey çok daha başka olurdu belki 15 yaşıma kadar vitaminszilikten sürekli biyerlerim kırılırdı kemik yapım o kdar inceydi haa sporla hallettinm hepsini o ayrı ...bende şimdi kızıma hiç uğraşmıyorum dah aküçük gerçi ama ağzını açıyo bazen şapırdatıyo çok tatlı bu arada o zaman veriyorum hep de öyle olacak ....


PRENSESIMMM_2010

bu konu çok hoşuma gitti benim meğer ne kaa dertliymişim:)))sevgili özgüranne aynı sorun bizdede vardı annelerimiz aynı huydaymış ama önceki yazımı okursan bendede tam ters etki yaptı zorla yapardım mesuliyet vermek istemezdi kavga ederdim evden gitse dersi bırakır börek açardım gıcıklığın abak ben yapabiliyorum beni kısıtlama artık diye sırfn kendimi ispatlamak adına halada çok güzel börek ve tatşlı açarım annem öğretmedi emin ol gördüğümle yaptım ama gıcıklığına yada o gidince dolapları düzeltirdim o varken hiç iş yapmazdım bırakırdım tüm işleri ona sonra pastalar kjekler yemekler evde yemek varsa bile en zorlarını denerdim gelincede beğendiği halde kıyameti koparırdı ama olsun ben kendimi ispatlamış olurdum...bu arada hala ÇOK BECERİKLİYİM ve çook tititizm asla pisliğe ve dağınıklığa tahammül edemem annmede öyleydi ...



ozguranne

Demek ki birebir aynı hareket tamamen farklı sonuçlar doğurabiliyor. Yani teorize etmemek gerek belki de.:)


PRENSESIMMM_2010

belkide:))


selencem

Mabel blogun nedir?


Taita

belki biraz tecrübeyle alakası olabilir mi? yani bize yaptılar olmadı. demek ki olmuyormuş demiş olabilirler mi :)))


Bona

nurturia'da ilk cevabım , soru o kadar hoşuma gitti ki :)

 

annem tırnaklarımı kökünden keserdi , günlerce acısı geçmezdi , ben oğlumun tırnaklarını  o kadar nazik kesiyorum ki acımasına kesinlikle tahammülüm yok.. ve en önemlisi annemin batu'nun tırnaklarını kesmeye izni yok :)

 

annem üşüdüğü zaman beni kat kat giydirir boğardı , hala da öyle..ben üşüdüğüm zaman hemen batu'nun ensesini eller vücut ısısını kontrol ederim soğuksa hafif bi şeyler giydiririm üstüne..

 

uzun araba yolculuklarında daha ne kadar kaldı varmamıza dediğimde , 5 dakikaya varıyoruz derlerdi ama o 5 dakika saatlerce sürerdi , ben oğluma hiç yalan söylemiyorum , hiç kandırmıyorum , verdiğim her sözü tutuyorum..

 

ailem o kadar çocuk muamelesi yapardı ki , hala 33 yaşında bir anne olduğumun farkında değilim , kendimi yanlarında çocuk gibi hissediyorum :( ben oğluma birey muamelesi yapıyorum her ne kadar 2 yaşında olsa da :)

 

en içimi acıtan ise , ilkokula başlarken upuzun dalgalı saçlarımı erkek saçı gibi kestirmişlerdi , şu anda oğlumun uzun kıvır kıvır saçları var ve berber konusu açıldığında kıyametleri koparıyorum :)

 

Tabiki çok daha acı ve zor anılarım da var ama ben sadece bu bahsettiklerimi hatırlamak istiyorum :)



Cevaplamak için Üye ol