Ailelerimizin yaptığı ve izlerini taşıdığımız hatalar

burcaksahin soruyor: 10

Kimimiz "içinden geldiği gibi", kimimiz "doğal", kimimiz "projeci" kimimiz "gamsız" da olsa hepimiz çocuklarımızı kendi doğrularımızla, en iyi şekilde büyütmeye çalışıyoruz. Ancak kendi çocukluğumuzdan süregelen "çocuğuma yapmayı veya uygulamayı düşünmüyorum" diyeceğimiz bazı şeylerin izlerini taşıyoruz. Bebekliğimiz veya çocukluğumuzdan hatırladığımız bazı uygulamalar, cezalar, takdirler hayatımızın bazı alanlarında hep karşımıza çıkıyor.

Konuyu açmaktaki amacım yaralarınızı deşmek değil, hatta ailelerinizi eleştirmeniz hiç değil. Diyorumki deneyimlediğiniz ve size göre hatalı veya olumsuz olan uygulamaları, davranışları birbirimizle paylaşalım ki farkında olmadan bizler de aynı hataya düşmeyelim. (Hata diyorum ama yapana göre bunun anlamı hata değil aslında)

Kendimden örnek veriyim; Ben çocukken cezalandırılmam gereken birşey yaptığımda annemin verdiği ceza odama gitmem ve verdiği süre içinde X isimli kitabı bitirip, sonra ona anlatmamdı. Şimdi düşünüyorum da sanırım ben kitap okumayı bu yüzden pek sevmiyorum. HAtta yeni çıkan her kitabı alıp okuyan, hakkında saaatlerce konuşabilen insanlara gıpta ile bakıyorum. Ama napiyim içimden gelmiyor :( Mesela şu anda Alice seni Harikalar Diyarı'na götürecekmiş deseler, bana ne der arkamı dönerim! Çünkü hatırladığım ilk ceza kitabım "Alice Harikalar Diyarında"ydı. Tabi bunu anneme hiç itiraf etmedim ve üzülmemesi için de artık edemem.

Neyse lafı çok uzattım, gelelim soruya! Ailelerimizin hatalı yaptığı ve çocuklarınıza yapmam dediğiniz örnekler neler?


132 Cevap


sevfurkereym

bende bişeler yazmıştım gördümkü nedense boş  çıkmış
ben ve iki erkek kardeşim istanbulda doğduk büyüdük.bide babalarımız ayrı bi ablam vardı.biz bunun farkına ancak büyüdüğümüzde anladık.zaten evdede bunu hissettirecek bir durumda yaşanmadı.bu sebepten babamı çok takdir ederim.ablamı bizden hiç ayırmadı,eşit davrandı.fakat benim oğlum doğduğunda şimdi ben dede oldum dediğinde:(ablamın 2 çocuğu vardı)birazda olsa farklı baktığını anladık.neyse  asıl konuma döneyim.

babam genelde yurt dışında çalışıyodu.pek çocukluğumuzu göremedi gibi.bizde babamızı.annem bize hem annelik hem babalık yaptı.ablamı babası bigun polislerle kapıya dayandı,annem alışverişteydi.icra kararıyla ablamı almaya gelmiş.ablam o korkuyla 5.katta oturuyoduk,arka balkondan yan komşuya kaçmıştı.buldular ama,ablamın çığlıkları bizim ağlamalarımız neler olduğunu ablamı neden götürdüklerini çözemiyoduk.hala gözlerimin önünde 8-9 yaşlarındaydım.annem geldi engel olamadı.çok kötü günlerdi.ablamı izmire getirmiş.babam kesin dönüş yaptığındada annemin haline dayanamadı izmire gelmeye karar verdiler.

annem istanbulda temiz titiz tertipli bi kadındı.ilkokul mezunuydu köyde belirli şartlarda yetişmişti fakat çok bilgili modern bi kadındır.izmire geldiğimizde ise hayatımız çok değişmişti.annemin ne bizle nede evle alakası yoktu.biz yeni çevreye okula alışmaya çalışırken annemin halide kötüydü.okuldan eve gelirdik annem ya uykuda yada evde olmazdı.yemek temizlik hakgetire.mutfak bulaşık banyo çamaşır annemin eski halinden eser yoktu.ablamı bizden çok seviyomuş dio düşünürdüm hep.bizle ilgilenmiyo die içlenirdim.ablamı çok severim canımd ciğerim öz ablam olsa belki bukadar sevmezdim.bağlarımız kopmadı aslada kopmayacak.annem bi dönem bizi unutmuş olsada anne olduktan sonra onu anlayabildim.annemde babamda bize genelinde iyi bi çocukluk yaşattılar aslında.evlat nasıl sevilir aile bağları nasıl olmalı öğrendim aslında.tabi o yaşlarda başka bişe olarak yorumluyodum.şimdi öyle değil.


uzaylianne

Burçak "içimi acıttı" derken yaramı deşmek olarak algılama lütfen.Geçmişle hesaplaşmak,yapılan yanlışları -ki bazılarını yanlış olarak değerlendirmeli miyiz bilemiyorum- görmek bana iyi geldi.

Kendi adıma güzel bir paylaşım olduğunu düşünüyorum:) 


beatrix

1.70 boyunda 53 kilo bir kadın benim annem.. Öğretmen emeklisi.. Senelerce hep zayifti.. Babama kızar yemek yemez bize kızar iştahı kaçar kilo almak istiyorum alamıyorum diye evhamlanir..lisede kiloluymus biraz.. Gercekten sadece biraz ve sonrasinda hep kemikleri sayılacak kadar zayıf bir kadındı.. Ömrü bize yavaş yiyin, çok çiğneyin, az yiyin vb demekle gecti.. İlkokulda canımız tatlı pasta kurabiye isterse marketten cokoprens alırdı herbirimize.. Bu arada 3 kardes biz hiç kilolu olmadık.. Çok zayıf degildik ama donem donem iyileştik doldu yanaklar azıcık ve bazanda zayıfladık ama saglıgı tehdit boyutunda degildik.. Ama annem hep takintiliydi kilolu oluruz diye hep korktu.. Evlendik hepimiz bir tek ben anne oldum daha ablam abimde henuz bebek yok.. Annem kızıma bakarken hep yemeğini az yedirir .. Anne sutuyle


beatrix

Anne sütü ile besledim kızımı ilk 4 ay.. Ama emmedi sağdım verdim.. Annem 3. Aylık kızım obez olmasın midesi büyümesin diye sagdigim sütümü bile ben yanında yoksam az verirdi kızıma.. Her ogunde 40ml ile doyan 20 günlük kızım bir gün 40ml ile doymadiginda panik oldu midesi büyüdü eyvah çok ciddinin obez olabilir diye dedi durdu.. Kızım 3.300kg doğdu bu arada.. Hala sabah labne ve ymrta sarısı veriyorum kahvaltıda ikisini birden verme tek yumurtA sarısı ile doysun diyor.. Sırf bu sebeple kendi anneme bırakamıyorum bebeğimi.. Kızımda gayet istahli yani ağlıyor doymayinca haliyle.. Bu kadın nasıl bu kilo konusuna bu kadar taktı bilmiyorum ama boyutları beni korkuttu.. Anne olunca anladim


zumre

yapamazsın edemezsin lerle büyüdüm. bu sebeple özgüvensizim. bunu yapan babamdı. sebebide; eğer yapamazsın derse hırs yapıp yapabilirmişim. dedemde böyle düşünür.
annemi dışlarlardı. ninemle yaşardık. hep birlikte, annemi bastırırlardı. gelin konuşmazmış. parayı kazanan oğullarıymış. para kazanan güçlü olanmış. susmam gerektiğini düşündüğüm zamanlar oluyor.
ninem, "saçımız uzun aklımız kısa bizim çocum" derdi. buna her zaman karşı çıktığım halde davranışlarımda etkisini görüyorum.
ninem, komşunun kızlarıyla yarıştırırdı bizi. kıyaslardı. örnek alın onları derdi. hanım kızlarmış onlar ve dersleri iyiymiş.
ders çalış derdi ninem, inadına kitabı açmadan giderdim okula. hep başarısız bir öğrenci oldum. inadına yaptım.
ortaokulu bitirdiğimde yaz tatilinde çalışmak istedim. babam izin vermedi. okumalıymışım. tek doğru var sanki. benim ne istediğim önemli değil.
annemin fikrinin önemi yoktu. annemden izin istediğimde babana sor derdi. veya babamın fikrine uygun cevaplar verirdi. böylece onların fikirleri çakışmazdı. ama ben anneme herzaman daha az saygı duydum.
eve gelen gereksiz akrabalarımızın gereksiz eleştirilerine katlanmak zorunda kaldık. annemler misafire saygı duymamız gerektiğini savundular hep. şuan hiçbiriyle görüşmüyorum. ve eşimin ailesinin saygısızlıklarını alttan alıyorum, gereksiz yere saygılı davranmaya çalışıyorum. içimdeki ben, onu kovmam gerektiğini söylüyor ama.
daha bugun hastaneye gittim. benim 3 aylık bebeğim tartılırken ağlamıyordu. tartılmak için sırada bekleyen 4-5 yaşlarındaki çocuk ağlıyordu. görevli hemşirenin halt etmesi: " minik bebek ağlamıyor bak utan, ayıp yaptığın." bunun gibi çok ortam oldu. yarın benim çocuğumada yapacaklar bunu. ailemiz hayatımız temelini oluşturuyor ama çevreyle nasıl başedicem bilmiyorum.
hamileliğin başından beri okuduğum kitaplar, ailemin hatalarının daha da gözüme batmasını sağladılar.
hiçde üzülürler mi demiyorum, hatalarını bir bir yüzlerine vuruyorum.
keşke ninem hiçbirzaman bizimle yaşamamış olsaydı. 



aytude

annemin hep kendisiyle alakalı takıntıları oldu--güzellik, cilt güzelliği, kilo, yaşlanma, genç kalma üzerine hep cok sey düşündü, yaptı... bazen ciddi ciddi benimle yarış içine girdi. 

hiç unutmam, ergenlik dönemindeydim, yüzüm sivilcelerle dolu. ve bir türlü geçmiyor. doktora gidiyoruz, kıytırık bir krem verip geçiştiriyor ve annem hiç oralı olmuyor, benim ne hissettiğimin  okula bile gitmek istemediğimin farkında değil.  nasıl olduysa, bir gün araştırmış öğrenmiş, ceviz yaprağı kaynatılıp suyu sürülürse iyi geliyormuş, yaptık.
sonuç, sildikten sonra kıpkırmızı bir suratım oldu, ama bildiğiniz yanık bir yüz. ve o anı hala unutmam, annem kahkalarla güldü, benim kalbim küt küt atıyor, ertesi gün okula nasıl gideceğimi düşünüyorum, annem hala gülüyor..hala cok kızgınım kendisine. hala.

oğlumun ergenlik döneminde elimden ne gerekiyorsa yapacağım sivilcelerinin önüne geçmek için. o kadar kötü bir his olamaz.
kızım olursa bir gün, kendimi onunla yarıştırmayacağım.


SimgeAda

merhaba hakıkaten sahane konu!!
yazılan yazıların bırcogunu okudum.ben de kısmen ve cogunluk olarak aslında sanslı bır cocuktum ebeveyn bakımından.
anne-baba memur oldugu ıcın ve lojman cocugu oldugum ıcın(kı ben ona akvaryum dıyorum) cok guvenlı bır ortamda dogup buyumenın hayatım boyunca getırı vre goturulerıyle yasadım.unıversıteyı kazandıgımda karsıdan karsıya gecmeye zorlanmak gıbı.yada bakkaldan ekmek gazete vs almayı bılememek gıbı.
buyurken yasadıgım guvenlı ortam ve anne-babamın bana asıladıgı kısısel ozguven sayesınde 4,5 yıl eskısehırde ruya gıbı bır ogrencılık yasadım.sankı onlarla aramda gızlı bıe anlasma varmıs gıbı her adımımı onlar bana sormadan ben haber verıyordum.(tabı bu durum erkek kardesım ıcın beklentı olusturdu annemlerde.onun da oyle yapmasını bekledıler.ama kabul ettıler artık o özgur bır ruh :))annem unıversıte okuyamadıgı ıcın(acıkogretım bıtırdı ama kampus hayatı kastettıgım) bana yenı bır gardrop duzup yolladı esese.ılk zamanlar uzerınde ne var gıbı sacma sorularla benı bogma donemı yasadıktan sonra "sınemaya gıdıyorum telımı acmazsam merak etmeyın" tarzı onlem aramaları sayesınde guvenlerını kazandım.anne babama hıc yalan soylemedım dıyebılırım.ıhtıyac duymadım cunku.
cooook demokratık bır aıleydık.herkesın 5 yasındakı erkek kardesımın bıle soz hakkı vardı.mesela bır sene yılbasında babam "bırıkmıs paramız var.annenızle yılbasında parıse mı gıdelım(bız evde oturacaktık tabı :)) yoksa arabamızı mı degıstırelım" dıye sorup oylama yapmıstı.sonra kardesım ve annem arabayı sectı.annemın 2 oy hakkı oldugu ıcın :)) araba degıstı.canım babam hala parısı goremedı.ama ben gordugum halde onun adına hala ıcımde uktedır.
daha olumlu bır suru sey anlatabılırım ama sımdı bır kactane olumsuz sey paylasacagım;
*annem bırcok anne gıbı temızlık delısı oldugu ıcın benı babam yıkasın ısterdım:) cunku annem derımı soyar gıbı lıflerdı benı.babam nazık nazık kibar kıbar.bı de kız oldugum ıcın heralde fazla ıncelemeden ustten ustten :) yıkar cıkarırdı :) ben kızımı sık ama hatur hutur lıflemeden kıbarca yıkıyorum :)
*calısan bır kadın oldugu ıcın bı de sankı bırılerıne ya da kendıne bıseyler ıspatlarmıscasına kendını mahvedene kadar evısı yapardı.gurbette olgumuuz ıcın hıc desteksız.ıkı cocuk,ıs,ev işi vs hepsını mukemmel hallederdı.sımdıyse cok pısman bızımle hıc oyun oynayamadıgı ıcın.evım dagınık olsaydı da cocuklarımla oyun oynasaydım dıye uzuluyor.bu durum Adaya yaradı tabıı.annem oyun aclıgını ada yla dolduruyor sımdı.
*cok parlak bır ogrencı olmasam da hemen herdonem takdır alırdım.evde ders calısmayı sevmezdım ama cok ıyı ders dınlerdım.evde gozunun onunde calısılmadıgı ıcın annem "sana takdır verıyolarsa herkese verırler" demıstı bır kere.yanı pek pohpohlanmadım ogrencılık hayatımda.(unıversıteye kadar)komsumuz oglunun karnesı ıcın goz gore gore yalan soyleyıp övunurken benım annem gercek bır takdır belgesıyle övunmezdı. ama sonra kardesım de herkese takdır verılmedıgını uzuelrek de olsa hepımız gorduk :)
*kontrol delısı ve programlı hayata alısık oldukları ıcın ben de ıster ıstemez oyle  zannederdım kendımı degılmısım aslında oh bee :)
*duzen,dolap duzenı vs. konularında cok tıtızdır annem.aslında ben de duzenlıyım ama kendım ıcın evımde herseyın yerını bılırım ama gecen gun mesela Ada nın lıfını bulamamıs bız dısardaydık." benım evımde lıfler nerde duruyoooor !!!!" dıe kızdı bana.ben de "bana ne anne senın evınden burası benın evım" deyıverdım.  evet burası benıııım :)
ıcımı döktum sankı burcak tesekkur ederım konuyu actugun ıcın
sımdı dusunuyorum da bu olumsuzluklara ragmen cok tatlı bır annıskom ve babıskom  ve ılk cocugum gıbı gordugum(zıra ben onu yılalrca onun kucuk annesı zannettım :)) canım kardesım var ve onları coook sevıyorum allah hayatımdan  eksık etmesın ucunu de :)


SimgeAda

destan yazsaymısım :)


fragola

oykununannesi  sağol :) ben de macit olayına hala gülerim cok :)


selencem

Sosito yazdigin cumleler urpertici, cok uzuldum.



Cevaplamak için Üye ol