Eskiden çoçuk büyütmek..

mert_mert soruyor: 10

anneler merhaba ...


   eskiden çoçuklar çokmu usluydu yada anneler mi çok tecrübeliydi ..çünkü eskilere dönüp baktıkça düşünüyorumda annem 3 çoçuk bakmış tek başına ve hepsi 1 yaş farkla doğmuş..ve eskiden anne olmak şartlar daha zordu..hazır mama bez ve hatta çamaşır makinası bile yokmuş çoğu evde..ve anneler her zorluğun üstesinden gelmişler..ben hatırlarım annem hep günler yapardı evimizde misafir olurdu..ve gelenler hep çoçukluydu..akşamada 4 5 çeşit yemeğimiz olurdu..şimdi tek çoçukla bile şartlar elverdiği halde hatta kreşe bile verdiğimiz halde yetemiyoruz ..
    mesela teyzemin 4 bebeği vardı ..hatırlarım bezlerini kaynatır ütülerdi ve o 4 çoçukla o gezmelerde giderdi..şimdilerde konuşunca ahh ahh sizler eskilerde olsanız valla yapamzsınız bizim zamanımızda bunlar yoktu deyip anlatmaya başlayınca cidden bravoo diyorum..

konuyu açmamdaki maksat eskilere anımsayarak sohbet ortamı olması.. 


                                                                                                  hayırlı günler herkese..
 
 

Bu soruyu cevapla


19 Cevap


nilsafak

Ben sartların insanları rahata alıstırdıgını düşünüyorum,insan yasarken olmayan bi şeyin eksikliğini hissetmiyor  mesela üniversiteye giderken toplam 7 saatim yolda geciyordu gidiş dönüş ve ben çıldırmıyordum,çünkü alternatifm yoktu gitmek zorundayım,şimdi evden 20 dk lık bir mesafeye gitmek gözümde büyüyor,alışverişimi bile internet üzerinden yapabiliyorum,fatura ödemek için sıra beklemem gerekmiyor vs vs bunlar gün gün tembelleştiriyor bizi aslında diye düşünüyorum ve sonu nereye varır korkuyorum açıkcası...

Anneler o dönemin şartlarının gerektirdiği bir pratikliğe sahiptiler,hepsi bu bence...Toplumun genel anlayısına göre ev işi tamamen annenin sorumluluğundaydı,bi çok evde aksi düşünülemezdi bile gibime geliyor,e kadın böyle bi koşuşturmacanın içinde hayatı sorgulayacak vakit bulamadıgı için evlilikler uzun yıllar sürüyor,çoğu zaman kol kırılıp yen içinde kalıyor,ömürlerde öyle tükenip gidiyormuş,şimdi kendi ayaklarımızın üstünde durabiliyoruz,misafire 8 çesit hazırlamadık diye ezilmiyoruz,akşam işten gelen kocadan sofrayı kurmasını isterken lütufta bulunmadıgını hatırlatabiliyoruz,düşünüyorum şu an ki aklımla o dönemde hakikaten yapamazmışım,ama çocuğumu sokaga gönül rahatlıgıyla gönderebilmenin,bi anahtarımı da komşuma bırakabilmemin vb şeylerin konforunuda bugün bulamıyorum..


nilsafak

Ah ayseylehayat daha mı mutluyduk ne ...Öyle özlüyorum ki o günleri kızımın bunlardan mahrum kalacagını bilmek ne acı..


sunkey

Benim annem 2 çocuğunu çalışarak ve bakıcı desteğiyle büyüttü.Temizlikçi  ayda bir gelirdi eve. Herşeyin üstesinden gelir görünürdü , hiç şikayet etmezdi ama eminim yorgunluktan mahvoluyordu.

Anneannem 4 çocuk ve her yaz gelen 2 kuzene ve bir de eşe desteksiz bakmış.Ben kendimi bildim bile çökmüş ve enerjisizdi.Yani aslında yapılıyormuş bu da ne pahasına. Elbette benim tek kızıma gösterdiğim özeni gösterememiştir çocuklarına  kazanla pişen yemeğiydi, temziliğiydi vs. derken.Kendine vakit ayırmak kavramı nedir bilmediğinden eminim :)


praticus

merdane +1000
biz özgürdük.annelerimiz ne oyun grubu ne bebek evi derdine düşmezlerdi.hiç arkadaşlarımla kavga ettiğimde annemin kafa yorduğunu bilmem kendin hallet sorunu der gönderirdi sokağa,çamurla toprakla oynar eve gelince doğru banyoya sokulurduk.dışardayken uykumuz geldiyse hop iki sandalye birleştirilir al sana yatak.Şimdi gerçekten çocuklar ele geçiriyor hayatı.Bende ne kadar yapmak istemesemde aman huysuzlanmasın uyku saati,aman ıvır zıvırla öğün geçirmesin kavanoza koy yemeğini ihmal etme modundayım.Eşim frenlemese kampa dönecek evimiz :)) 


ozgu_naz

çocukerkil bir aile değiliz ama onun düzenine göre yaşadığımız bir gerçek.uyku saatine göre hareket ediyorum zira uyumazsa gündüz tek uykusunu canımıza okuyor.günün bütün tadı kaçıyor.annem aralarında 23 ay olan 2 kızla misafirliğe giderdi ama ben kendi evimden başka yere gitmek istemiyorum.yaramaz değil ama çok meraklı bir kızım var.gördüğü herşeye dokunmak ve ne olduğunu anlamak istiyor.annem bize kaş göz yapınca anlardık ama bu çocuklar anlamıyor.ben de oyun evinin derdine düşen annelerdenim maalesef ama bizim zamanımızda oturduğumuz apartmanın her dairesinde çocuk vardı.32 dairelik bir apartmanda 32 tane çocukla oynardık kocaman bahçede.ama şimdi çocuğuma arkadaş olacak hiç çocuk yok.sırf çocuklarla haşır neşir olsun diye 4 ay yazlıkta kaldım bu sene ama istanbulda gene çocuksuz heryer.oyun evi işte bu yüzden.zaman zaman tabiki düzeni aksar ama elimden geldiği kadar onun düzenine göre hareket ediyoruz. tavizkar yada otoritesiz bir aile değiliz.sınırları var herkesin.ama ona vermeye çalıştığımız mesaj bu evde onun da anne babası gibi hakları ve özgürlükleri olduğu.yol gösterici ve akıl veren olmaya gayret ediyoruz



annevebebisi

Annem, oglum dogdugunda; rahmetli babasinin bir zamanlar; "ahir zamanda cocuklar kart dogacakmis" sozunu hatirladi :)

Cocuklarin kart dogmasi demek, bugunun vitaminleri, cevreden aldiklari uyaranlarla; eskinin 2 yasindaki cocuklarinin ulasamadigi algiya, daha 6 aylikken ulasmalari demek bence :))

Eskiden bebeler 40 gun gozlerini acamazlardi, simdikler ilk gunden insanin gozunun icine icine, dik dik bakiyor diyor buyukler.. Daha dogmadan, algilari aciliyor yeni nesil bebelerin :)

Hal boyle olunca da.. biz cocuklarin cok hizli isleyen beyinlerine kolay yetisemiyor ve yoruluyoruz. E tabi, televizyon, bilgisayar, inanilmaz "bolluk", oyuncaklar, istekler.. bitmek bilmiyor. Anne ve babalar ipin ucunu kacirip; ataerkil olmayalim derken, cocukerkil aileye donusuveriyorlar. Ilki ne kadar kotuyse, ikincisi de bence o kadar kotu..

Zaman degisti, artik cocuklari kapi onune salamiyoruz. Iki secenek var; ya eve tikacagiz onlari, bunalip iyice tepemize cikacaklar; ya da evdeki isi gucu, her seyi birakip alip parka gidecegiz.. Komsuya, arkadasa oturmaya gidecegiz ki cocuklar oynasin vs vs.. Evin ve ailenin ihtiyaclari minimumda karsilanacak. Karnini doyurmaya 1 kap yemek, ustune giymeye 2 kat kiyafet vs vs.. Degisime ayak uydurmak zorundayiz. Onceliklerimiz degismek zorunda. Bunu kabullenince, her sey daha kolay oluyor.

Diger yandan..

Eski kadinlar, kalabalik aileler buyur, henuz genckiz iken hala, teyze, gorumce olurlardi. Yegenlerini buyutur, komsu cocuklarini oynatirlardi. Hayalleri; hayirli bir kismetle evlenip yuvalarini kurmak ve coluk cocuga karismakti. Oysa biz boyle buyumedik. Biz buyurken cevremizde cocuk, bebek pek yoktu. Olsa da bizim onlarla isimiz yoktu :) Okumak en birincil gayemizdi. Okuyup meslek sahibi olmak, calismak, para kazanmak.. Bize, en azindan bana bunlar asilandi. Bir gun de denmedi ki; bak su bebege biraz, cocugun olunca lazim olacak bu bilgiler sana :P

Okulunu bitirmis, guzel bir is sahibi olmus, yakisikli kocayi da kapmis hatun.. ev isleri zaten haftada bir gelen temizlikci de, aksam yemekleri ya disarda, ya gecistirmelik vs vs.. hadi sira bebeye geldi :)) Iste o zaman gercek hayatin kapilari aciliyor :P Evin ortasina, gunun birinde, milattan once 8000 yilindan kalma, dunyanin en primitif varligi gelip, oturuyor :) O cool annenin hayatinin tek gayesi de, o bebenin poposundan bir turlu cikmak bilmeyen pirti cikarabilmek oluyor :P

Tabi isin icine bir de, gormemisin oglu olmus, cekmis cukunu koparmis durumlari giriyor :P "Yasamimizin tek anlaminin, hayat gayemizin, hayatimizin tek anlaminin" aldigi nefeste, metrekup basina dusmesi gereken oksijen oranini falan hesaplamaya basliyoruz.. gel de cik isin icinden :P

Nedir bu isin caresi? Valla bence cok da bir cozumu yok :) Biz modernlesiyoruz, gelisiyoruz ama bebeler hep ayni sekilde, primitif primitif dunyamizin ortasina gelip oturmaya devam ediyorlar :) Ya bu diyardan gidecegiz, ya bu deveyi gutmenin yollarini arayacagiz :P


turkuazz

eskiden peşpese 3-4 çocuk yapıp büyütenler bugünün hem çocuğu olup hem çok iyi ev hanımı,eş,komşu vs olan kadınlarıyla denk.Var öyleleri biliyorum.Ne zaman evlerine gitsen bal dök-yala,2-3 çeşit yemek,kendini de bırakmamış;süsü püsü yerinde.


yapı meselesi olduğuna katılıyorum,bazı kadın mükemmeliyetçi,çocuğun eline yiyecek vermiyor döker-saçar diye,10 yaşına kadar kaşıkla kendisi yediriyor vs.Ben kendimi biliyorum,50 yıl önce de olsa çok temiz evim olmazdı mesela çünkü ''çocuk uyuyorsa iş yapmam!! '' kesinlikle.O saatler bana aittir.Hiçbir şey bulamasam öyle uzanır sanal dünyada gezinirim.Belki eşim bundan rahatsızdır,daha iyi bir ev hanımı olmamı ister ama oğlan uyurken iş- güce dalıp gergin olacağıma,dağınık ama gevşemiş olmayı tercih ediyorum.

bu zamanda çocuk büyütmek kolay diyenlere şaşırıyorum,80 metrekarelik,bahçesiz evlerde ,komşusuz ailesiz çocuk büyütmek nasıl kolay olabilir??isterse tüm işi robotlar yapsın !!


smurfette

otorite kurmaktan cok karsindaki insana saygili olmayi ogretmek olmali amac sadece anne babaya degil; yani zaten ' gerizekali ' diye kimseye bagirmamasi gerektigini bilmeli dusunmeli cocuk/yetiskin ( muhtemelen annede ona gerizekali diyordur ) yoksa otoriteyi ne zamana kadar koruyabilirsin ki cocuk uzerinde : fiziksel olarak yeterince guclenene kadar, para kazanmaya baslayana kadar vs vs yani otoritenin karsisinda durabilecegini farkedene kadar( bu hangi yasta olur bilinmez mesela agzi laf yapmaya baslayincada olabiliyor gerizekali diye bagrinabiliyorlar , karsi durdugunu dusunuyor) problemlerde bundan sonra basliyor zaten.

eskiler daha sig bir yasam suruyorlardi cevrede dikkat dagitacak unsur azdi ve yapilan islere konsantre olman kolaylastigindan isler de kolaylasiyordu ama farkedemedikleri bazi noktalar eksik kaliyordu, simdilerde farkindalik artti , kadinin rolu degisti onun sadece anne olmadigi bilinci gelisti gelismeye devam ediyor yada anne olduktan sonrada bazi insani ihtiyaclarinin devam ettigi kabul gormeye basladi ; herkes daha bilincli yada oyle olmaya gayretli ama ne kadarda olsa biz bu duzenin cocuklari olarak buyuduk bu sebepten bazen olmaya calisilan anne modeli ustte egreti durabiliyor sanirim birkac nesil sonra bu durum asilir artik cocuk yaninda kavga etmemek dikkat edilmesi gereken birsey degilde olmasi gereken birsey olur

empati kurmak ve aslinda olmadigin biri gibi davranmamak anahtar nokta bence , rahat olunmali yani yoksa orada burada yazanlara uyacagim diye omur gecmez gecersede bos gecer

konu kapsamli aslinda kadinin toplum icinde degisen ve gelisen rolu ve erkegin buna bakis acisi gibi ozetlenebilir



Annecikk

bence bazı yönlerden bu zamanda çocuk büyütmek zor. misal benim hiç komşum yok herkes kabuğunda e hal böyle olunca evde yanlızlıktan bunalıyorum. apartmanda bir sürü çocuğu olan komşum var ama kimsede muhabbet yok. çocuklarımız yanlız büyüyor.


ilknur

Şöyle bir durum da var. Zamanında 3-4 çocuk büyüten, hem çalışan hem evini tertemiz tutan annelerin kızları olarak annelerimiz bize kendi hayatlarını özendirmediler. Kendileri biraz da "mecbur" oldukları için mutsuz da olsalar o hayatın içindeydiler ki bize "aman okuyun adam olun" dendi. Annelerimiz bizleri kendilerinkine benzer hayattan uzak tutmak istediler. Ekonomik gücü olsun kocasının karşısında maddi manevi ezilmesin. Evine temizliğe yardımcı çağırabilsin istedikleri için bize bebek bakmayı, yemek yapmayı değil de okumayı tavsiye ettiler. Eh "okumak" size öğütlenen yegane şey olunca bizim nesil de abarttı. Çocuğun altındaki bezi değiştirmeyi bile kitaplardan okur, kitabın dediğini neyse onu yapar olduk. Bir arkadaş yazmış, doğallığımız kayboldu :(



Cevaplamak için Üye ol