Lohusa depresyonu mu ?

Zeynep12 soruyor: 9

Ufakligi seviyorum ama kızım kadar değil. Sanki bizim aramıza girdi o. Kızımda dışarı çıkamıyorum beraber yatamiyorum geceleri babaannesinde yatıyor . Gunduz bi yere giymezse yanımda ama ikisiyle tek kalınca panik oluyorum. Aynı anda ağlıyorlar falan. Ki ben kızıma cok düşkünüm onu cok özlüyorum. Emzirmek bile içimden gelmiyor zorla resmen. Bunları söylerken bile cok utanıyorum ama durum bu ne yazık ki aslında gecicek biliyorum ama 15 gün oldu hala aynı. Ne zaman gecicek bu ?

Bu soruyu cevapla


9 Cevap


baisy

ben henüz ikinci çocuğumu kucağıma almadım ama şu an onun gelişini sadece oğlumun açısından değerlendirebiliyorum, onla olan halimizi bozmasını, onu üzmesini , ikinci plana itmesini düşünemiyorum. size birşey öenerebilecek konumda değilim ama kızınızın babaannesinde kalmasını anlamlandıramadım, kızınız kendisinden uzaklaştığınızı aranıza girdiğini filan düşünmez umarım?


turkuazz

BİR SÜRELİĞİNE BABANNE SİZE TAŞINSA?hep beraber olsanız daha iyi hissetmez misiniz?küçüğü babanneye bırakıp büyükle dışarı çıkabilir parka gidebilirsiniz.


büyük de bebek henüz,yardımsız altından kalkmanız zor..allah yardımcınız olsun..


cannnatahan

allah analı babalı buyutsun ben hamılelıgımı okadar rahat gecırdımkı annem tvde bırını ızleyıp lohusalık zamanı cok kotuymus dedıgınde yok cnm ben hamılegıde rahat gecırdım olmaz dedım ıste gercek ole olmadı kı oglum olmadan 3 dusuk yaptım ama o lohusalıkta nerden geldın der gıbı davrandım sonrada hungur hungur agladım ne zaman 40 cıktı ben duzeldım obana ben ona alısmıstım hıc uzulme gecıyor ne guzel ıkı evladın var allah bagısladın


ezgiceylin

aynı şeyleri yaşadım inanın ve 6 ay filan sürmüştü etrafımdakiler hep uyardı o zmanlarda beni ama insan bazen anlayamıyor:( emin ol er yada geç geçiyor ama çok sancılı bir süreç zaman sadece zaman sabret.....demesi kolay ama inan bana yazdıklarını birebie yaşadım üstelik yardımcımda olmadan...babanne evde sizinle kalsın ve bebeğin varlığına alışsın büyük bebeğin..kolaylıklar



aslidenizcan

çok normal. büyüğü artık bir şahsiyet sizi tanıyor ediyor herşeyin farkında ve siz ona vakit ayıramıyorsunuz eskisi gibi. bunun sebebi de yeni bebek.o daha yok gibi bişey çünkü size tepki veremeyecek kadar küçük bilinçsiz. size bakıp gülmüyor bile . annesi olduğunuzun farkında değil( ki size öyle geliyor çünkü kokunuzu bile ayırt edebiliyor aslında ve o da aynı oranda sizin çocuğunuz ve size muhtaç hem de büyüğünden daha çok :) )  ben hala kızıma karşı vicdan azabı duyuyorum bazen. hastaneye getirdiklerinde ağlama krizine girmiştim. kız kardeşimin evinde kuzeniyle güzel vakit geçirdiği halde insan sokoğa atmış gibi hissediyor ve berbat bir his bu.kardeşim her resmini gönderdiğinde ağlıyordum. sonra yavaş yavaş evde bir şekilde alıştık yeni düzene. ileride çok yakın olacaklar yaş farkları çok az nu çok güzel bişey:). küçük te biraz serpilip size onun annesi olduğunuzu hissettirecektir. ve siz şu anda lohusasınız onun da hislerinizde çok büyük etkisi vardır tabii ki.


ipegim

lale247 gerçekten çok yardımcı oldunuz soru sahibine..


aakin

benim de ikinci bebeğimin gelmesine çok az bir zaman kaldı. kızımla araları tam 2 yaş olacak. yeni gelecek bebek heyecanından çok kızımın nasıl tepki vereceğini, en az etkilenmesi için neler yapacağımı, hatta hastaneye gittiğimde ne hissedeceğini düşünüyorum sürekli. sonra da kendime kızıyorum. bu zamanlar geçecek ve biz onlara çok güzel bir hediye vermiş olacağız kardeş yaparak :) birçoğumuzun kardeşi var hangimiz olumsuzlukları hatırlıyoruz. kızgınlıklarımızı bile hep gülerek anıyoruz. en kısa zamanda bu hislerden kurtulacaksınız eminim. sadece kızınızı yanınızdan ayırmamanızı tavsiye ediyorum. babannesi mümkünse size gelip yardımcı olsun. küçüğü doyurup bırakın kızınızla vakit geçirin ikinize de iyi gelecektir.

sağlıkla büyütün bebeklerinizi.


fistikcik

Merhaba,
Elbette yeni doğum yapmanın etkisiyle bu düşünceler sizi meşgul ediyor. Geçeceğine şüphe yok, ama sadece "geçecek" demek sizin şu anki durumunuza yardımcı olmayabilir. Bir uzman desteği alabilirsiniz. Aynı zamanda bu düşüncelerinizee sebep oan duygularınızla yüzleşebilirsiniz. Bu duyguları isimlerndirmek, onların farkında olmak bu dönemi atlatamanızda önemli rol oynayacaktır. İlk çocuğunuza yeteri kadar zaman ayıramadığınız için suçluluk mu duyuyorsunuz ? İkinci bebeğin belki de istediğinizden daha erken dünyaya geldiğini mi düşünüyorsunuz ? İki bebeğe birden yetişemeyeceğinizden mi korkuyorsunuz ? Bu ve benzeri düşüncelerin hepsi normaldir, duygularınızın adını koymaktan ve onlarla yüzleşmekten çekinmeyin. Sevgi paylaşıldıkça bitmeyen tek şeydir belki bu dünyada. Bu yüzden iki çocuğunuza birden sevgi ve igi veremeyeceğinizi düşünereke suçluluk duygusu içinde olmayın. İlk çocuğunuzun babaanneyle uyuması belki sizi daha fazla geriyordur. O da sizin yanınızda uyusun. İlk günlerin panik haleri çok çabuk geçiyor. Etrafınızdan daha fazla yardım alın, bu dönemi daha kolay atlatmanızı sağlayacaktır.


araszay

Kolay atlatmak ıstıyorsanız kızınızı yanınızdan ayırmayın.


Cevaplamak için Üye ol