baba adaylarının tutumları!!

nihal38 soruyor: 10

merhaba arkadaşlar

şimdi 18 haftalık hamileyim,ilk bebeğim bu.. müthiş heyecanlı ve mutluyum :)
fakat aynı heyecanı eşimde göremiyorum hatta ilgisiz davranıyor özellikle mi yapıyor yoksa doğası gereği mi böyle oluyor :( kafam karışıyor doğrusu

tecrübeli olan annelerden yorum almak istedim..


21 Cevap


_dimple_

arkadaşların yazdıklarına yakın birşey olacak ama ben de annelerin hamile olduklarını öğrendikleri andan itibaren" anne", babaların ise bebeklerini görüp kucakladıkları andan itibaren "baba" gibi hissedebildiklerini düşünüyorum.elbette onlarda da heyecan,ilgi oluyor gebelikte ama bizler kadar değil.bizimki bambaşka,içimizde büyüyor.onlar daha sonra idrak ediyorlar sanırım:) moralinizi bozmayın...


jildando

bencede dert etmeyin, siz hamilesiniz içinizde bir şeyler kıpırdıyor ve 7-24 hissediyorsunuz varlığını , o ise sadece sizin koca gobeginizi goruyor ve kendi hiç yaşayamadığı için tam olarak ne oldugunuda algılayamıyor, hak verin onada. bebek dogunca fark edecektir mutlaka davranışları, o zaman sizle eşit duruma gelecek ve bebeğin varlığını oda anlayacak.


ozalp07

ilk bebek alışverişini yaptığımda  oğluma (eşim mavi ve laciverti çok sever kıyafette) eşimin  tshirtlerine benzeyen  bir t shirt almıştım ve bir kaç şey daha. gardropta eşimin kıyafetlerinin olduğu bölüme astım onları ve hiç söylemedim. kendisi sabah işe giderken gördü onları çok sevinmişti. her sabah tshirtleri askısıyla  alır  kendi üstüne tutardı:) bebek büyüdükçe  bbasına tepki verdikçe daha ilgili oluyorlar arkadaşların dediği gibi. erkekler zaten her konuda duygularını bastırırlar tabi, bizim gibi değiller. karnın belirginleştikçe bebeğin hareketleri dışardan göründükçe eminim oda fakrlı davrancaktır. biz her sabah 7 gibi karnımı açar bakardık harekertlerine bakmak için. portakal suyu içince daha çok oynuyor derdim her sabah sıkardı saolsun:) bi tekmede babaya derdim ve  dışardan görünürdü hareketi sizde de böyle şeyler olcaktır. sağlıkla alın bebişinizi kucağınıza.


tekatan

eşimde oyle..benım heytecanım kadar hiç olmadı 2 hamılelıgımde..ilkınde ben problem yaptım bunu..ama ıkıncı hamılelıgımın tadını çıkardım..bılıyordum kı çogı erkek boyleydı..sen keyfını çıkar canımm..


Emine_ArasJan

Ben 35 haftalık hamileyim ve babamız bizimle maalesef hiç ilgilenmiyor ya da ben böyle algılıyorum. Oldukça mutlu bir birlikteliğimiz vardı, birlikte çocuk yapmaya karar verdik, ama, hamileliği öğrendiğinden bu yana bebeğin durumunu toplam, en çok 2 kez sormuştur. Hastane kontrollerimin nerdeyse tamamına yalnız gittim. Bebeğimiz 6. ayında iken bir kez benim zorlamam ile hastaneye teşrif etti. Kıyafet alalım dedim, "param yok" deyip internetten 2. el kıyafetleri araştırmaya başladı. Sen evini sat, ben de evimi satayım bebeğe uygun bahçeli bir ev alalım dedim, (kendi) evinin hayatının projesi olduğunu söyleyip kabul etmedi. Ben kendi evimi sattım, arabamı sattım ve bebeğe uygun bir ev aldım. Taşınmama yardım etmedi, evi boyamaya başladı onu bile yarım bıraktı. Hamileliğimi öğrendiğimizden bu yana cinsel ihtiyaçlarımı da karşılamıyor. Arkadaşlarıyla gezip-tozmaya devam ediyor, başka ülkelere gidip para harcamadan geri kalmıyor, ama iş bebekle ilgili masraflara gelince "para yok". Bebeğin ne zaman doğacağını bile sormadı. Kısacası biyolojik olarak baba ama ne maddi ne manevi olarak yanımızda değil. Bebek doğduğunda da ilgilenmemeye devam ederse, sorumluluklarını yapmaz ise ayrılacağım. Yakın arkadaşlarım hep "sabır" diye durdurdu beni, yoksa çoktan ayrılmıştım. Oldukça stresli, sıkıntılı bir hamilelik geçiriyorum.



fistikcik

Merhabalar,
üzüntünüzü anlıyorum, gebeliğinizin önemli bir kısmı zaten böyle geçmi, ancak hiç olmazsa son haftalarda üzmemeye çalışın kendinizi. Bebekler herşeyi hissediyor, doğumdan sonra huzursuz ve çok ağlayan bir bebek olur siz kendinizi daha da üzerseniz.
Babanın tutumu tuhaf... Kendi istediği bir çocuğu sanki istememiş gibi davranıyor. Bu durumu açıkça konuşmayı denediniz mi ? Suçlayarak değil ama sizin bu durumdan üzüntü duyduğunuzun altını çizerek ?
Pek çok ihtimal var bu tavırla ilgili. Bazı erkekler hamilelikle birlikte eşlerini sadece çocuğun annesi olarak görmeye başlayıp duygusal anlamda soğuyabilirler. Bazıları bu yeni rolden ve hayatlarına getireceği değişiklikten korkmaya başlar. Eşiniz de sanki böyle bir korku içinde ve eski hayatını kesinlikle değiştirmek istemiyor gibi. O zaman bu çocuğu neden istedi diye sormak ta sizin hakkınız.
Yazmadan geçemeyeceğim, bebek kıyafetleri, lüks markalardan satın alınmadığı sürece,  öyle aşırı pahalı şeyler değiller. Benim kızıma yenidoğan için aldığım kıyafetlerin en pahalısı herhalde 10 ya da 15 liraydı. Bu açıdan söyledikleri daha da tuhaf görünüyor.

Ancak bu tutumunun değişebileceğini de göz önünde bulundurun. Bebek doğduktan, onu gördükten sonra birden bire çocuğuna aşık bir babaya da dönüşebilir (böyle örnekler var). Herhalükarda hissettiklerinizi (tartışmaya dönüştürmeden) açık açık konuşmanızı öneririm.



erguldogan

nihalcim,
süreç bu şekilde işliyor, hiçbirimizin eşi bizler gibi hissetmedi hamileliğimizde.
endişelenme.
baba adayları ancak kucaklarında ağlayan bir bebek bulduklarında babalığı hissetmeye başlıyor.

biz annelerdeki gibi, hamileyken hormonları değişsin, psikolojisi bozulsun, fiziği yamulsun, felan yok erkeklerde..

onlar hissederek değil görerek baba oluyorlar.

meraklanma. senin heyecanını zamanla daha çok paylaşacak. onun seslerini bebeğiniz karnındayken bile duymaya başladığında daha çok olaya dahil olacak.
şimdiden sağlıklı bir hamilelik diliyorum,
sevgiler,


nihal38

erguldoğan yorumun için çok teşekkür ederim :)
 hayat aslında 'kadın' ve 'erkek' diye ikiye ayrılıyor

her olayda olduğu gibi bebek sahibi olma konusunda da erkeklerin o kendilerine özgü vazgeçilmez tavırları bize garip geliyor.

MİNE senin yazdıklarını okudum ve üzüldüm yani olmamış böyle inan kafam karıştı,ama bu konuda tecrübeli olanlara göre bebek doğduktan sonra eşlerin tavrı değişiyormuş.

 ' Her anne herşeyin en güzeline layıktır,babalar bunu farketse de etmese de '
 LÜTFEN ÜZÜLME kendine ve bebeğe iyi bak
 
sevgilerle


_cereninannesi_

Burdaki yazılanlardan bazılarını okudum hepsini okuyamadım ama ben yaşadıklarımı anlatayım. Hamileliğimde inanılmaz heyecan ve mutluluk vardı. Ben bebek reyonlarında mutlukla gezip alışveriş yaparken o ne gerek var, bu da lazım mı diyordu bazen. Sinirden ağlayacak gibi oluyordum. Zaten çocuklara da öyle çok düşkü değildi eşim. Ya bebeğimizi sevmezse diye geçiriyodum içimden bir de hamilelik de var tabii.Bebeğimiz doğduğunda sağlık sorunları yüzünden 16 gün küvezde kaldı.Eşim bebek doğduktan sonra da bişe hissedemedi. Ne zaman ki kızım gözünü açıp baba kız göz göze geldiler, baba kız aşkı başladı. Eşim aylar sonra itiraf etti; ben bebeğimizi bu kadar sevebileceğimizi hiç tahmin etmemiştim diye. iNSANIN KENDİ EVLADI GERÇEKTEN FARKLI. Gönlünü ferah tut. Onlar bunu hissedemiyor. Sen herşeyini hissediyorsun tekmesini dönüşünü. Eşim bebeğimiz büyüdükçe daha da bağlandı. Şimdi kızına deli oluyor. Alışverişde ne lazım bunu da al, bunu da diyor. Komik halimiz var yani 


hande

Bizimki baba olduğunu bir yas civarı fark etti.

:) su an itiraf ediyor. Biz ilk günden hissediyoruz bebeği ama bir cok erkek için anlaması zor duygular. Nezamanki bebekle bas basa vakit geçirmeye başlıyorlar durum hızla değişiyor:) onu da anlamaya çalışıp cok canınızı sıkmayın derim.



Cevaplamak için Üye ol