İkinci çocuk

ldeniz soruyor: 10

 10 aylık bir oğlum var. Bu aralar ikinci çocuk için düşünmeye başladım. Hemen değil tabii ama; 2 yaşını doldurunca düşünmeye başladım. Fakat şöyle bir problem var ki, çok rahat bir tip değilim. Mesela iki hafta sonra arkadaşımın düğünü var, nasıl yapacağım, uykusu ne olacak filan düşünüyorum. Oğlumla da geziyorum; ama öyle her yere de gitmeye cesaret edemiyorum. Aman uykusu, aman yemeği diye hep düşünüyorum. Gezmeyi de çok seviyorum. Oldukça büyük bir fedakarlık oldu yani benim için. Bu arada oğlum kolikli bir bebekti, yedinci ayına kadar kendi başına beş dakika oyalanamıyordu. Zor geçti yani o dönemler. Şimdi bir taraftan çok isterken, bir taraftan da çok korkuyorum. Hem okula başlasa da ben de azıcık kendime vakit ayırsam diye düşünürken, bir taraftan ikinci çocuk da aklımı çeliyor. Rahata alıştıktan sonra hiç yapamam, kendimi biliyorum. İkisi bir arada çıksın desem de, lohusalıktı, uykusuzluktu, yemeğiydi filan korkutuyor beni. Psikolojime de pek güvenemiyorum. İki, üç, beş çocuklu anneler, nasıl oluyor o dönemler. Birkaç sene bağımlı olmak? İki çocuğu beraber idare etmek? 


19 Cevap


cano

merhabalar benim 2.ay önce 2 çocuğum dünyaya geldi aralarında 2 yaş var .hamileliliğim çok zor geçti kızımda küçük olduğu için devamlıda hem oyun istemesi hem kucaklanması yemeği yatması yıkanması derken gerçekten dayanılmaz günler geçirdim çok zorlandım.şimdi bebeğimiz doğdu 2aylık oldu .2 yaşındaki kızım gene çok yaramaz ve şimdide bebeğe vurmalar başladı dehşet kıskançlıklar ,düşünebiliyormusunuz 2 yaşındaki çocuk bile nasıl kıskanıyorki ilginin çoğunun hala onda olduğu halde .şimdi küçüğünün altını değiştirirken büyümüz geliyor yatağın üstünde zıplıyor devamlı öpmek istiyor öpmeleri ısırmaya dönüşüyor .ben devamlı olarak yapma etme babası da annenneside teyzeside herkes de ne söylersek söyleyelim anlamıyor sonunda çocuk .hani büyük çocuk olsa laftan anlar çeker gider ama 2 yaşındaki kızımız nasıl anlasın ki işinide gelmiyor .bilmiyorum ama biz çok zorlanıyoruz keşke daha geç dünyaya getirebilseydik.şimdi böyle düşünüyorum ama bir kaç ay sonra nasıl düşünürüm bilemem.ilk çocuğunuzun durumuna bakın eğer akıllı sözden anlayan bir çocuksa neden olmasın sizde güçlüyseniz sabırlıysanız keza eşinizinde aynı olması gerekiyor soracağınız bişi olursa cevaplarım


gizemmm

Benim cocuklarimin arasinda 3 yas 9 ay var,bence iyi bir secim degil eger dusunuyosan fazla rahata alismadan yap derim.ilk aylar biraz zor geciyor evet ama duzen kurulunca herseyi yapabilmek mumkun :)) iki cocuklu olmama ragmen iki ayda bir sehir disina yatili geziye gidiyorum,bende cok rahat bir anne degilim ama yapabiliyorum,bence ben yapiyosam herkes yapabilir:))


aakin

Kizim 17 aylik olacak yakinda. 8 haftalik hamileyim. Aralari tam 2 yas olacak. Ben de pek rahat degilim aynen senin gibi bir yere gidip duzenimiz degisecekse gunler oncesinden tasasi tutar. Gel gelelim 2 cocuk istiyoruz. Biraz ara verip rahatladiktan sonra tekrar sifirdan baslamak cok zor olur diye dusunduk. Zaten su an birseylerin mahrumiyetini yasiyoruz. Bir 2-3 yil daha disimizi sikip eski hayatimiza geri donmeyi umuyoruz. Yine de pek akilli isi degil gibi. Ilk zamanlar zor gececek biliyorum. Yasayip gorecegiz:)


gpsyfr

merhaba,yaş aralığı ne kadar olursa olsun 2 çocuk 1 çocuğa göre zor olucak,bizim yaş aralığımız 11 ay ve ben bundan memnunum,ha zor değil mi,gerçekten çok zor,zorlandığım zamanlar çok oluyor tabiki ama bu benim tercihim,çalışıyorum,yüksek lisans yapıyorum ve çocuklarıma bakıyorum,kiişisel durumlar bunlar bence,herkes kendini bilir,kapasitesini bilir,o yüzden kendinizi dinleyin,istiyorum ,başarırım diyorsanız yapın yoksa vazgeçin....ama şunu da unutmayın ki bu dünyada kardeş çok önemlidir,ben kardeşlerimsiz bi dünya düşünmediğim için tek çocuk düşünmüyordum zaten,ya hiç olmucaktı ya da 2-3-4:)))))sevgiler.... 


sunny

ben kendi adıma cevap verecek olursam, eğer çalışmıyor olsaydım, bunun yanında evde 7 - 24 bakıcı olsaydı, ben istediğim zaman sosyal faaliyetlerime zaman ayırabilecek olsaydım o zaman 2. çocuğu kesinlikle düşünürdüm.

Şu anda hem çalışma hayatı hem çocuk hem aile hayatını idare etmek beni daraltırken, 2. çocuğu düşünmek heralde çok mantıksızca olurdu.

bence siz de bu konuda kararsızsınız, kararlı olanlar bile çok pişman olabiliyorlar, ileride çok güzel olacak diyorlar ama o güzel zamanlar hiç gelmeyecek. çocuklar büyüdükçe dertleri ve sorunlarının da büyüdüğüne hepimiz şahidiz. bence kendinize güvenmiyorsanız, kesinlikle bu işe girişmeyin derim.

Kardeş konusunda gelgit yaşıyorum, çevremdeki pek çok kardeş kanlı bıçaklı, hele de evlendikten sonra doğru dürüst kimse görüşmüyor bile. Ben bile bazen düşünüyorum kardeşim olmasa belki daha rahat olurdum evde, kral olurdum diye. Artık bu devir kimkime dumduma devri olduğundan kardeşin olması çok da şart değil bence.



jildando

Bence şu anki duruma, zorluğa değilde gerçekten 2 çocuk isteyip istemediğinize bakın. Sorun kolikti, yemesiydi yürümesiydi diye bakınca bu dediğiniz zorluk sadece 2-3 senelik bir süreç, eninde sonunda biter. Çocuk sahibi olmak ise bir ömür, onun yanında ilk seneler çok atla deve değil bence.
Ben de iki çocukluyum, zor mu, tabiki zor tarafları var, evet ikinci çocuk birinci gibi olmuyor, tek başına daha kolay geçiyor tüm evreleri ama siz biraz ikiye bölünüyorsunuz, tüm enerjinizi de ona vermiyorsunuz, o yüzden de tabiki tek çocuktan daha zor bazı bölümler.
Mesela eve bulaşıcı bir hastalık girince ikisi birden hasta oluyor, yemek seçiyorlarsa eğer ikisi birbirinin sevdikleri şeyleri sevmiyorlar, birazda inadına galiba, o bölüm yorucu oluyor. Doktora , markete, parka vs. her yere ikisiyle gidiyorsunuz ve hangisini takip edeceğinizi şaşırıyorsunuz, benim mesela o tip durumlarda bir süre sonra başım dönmeye başlıyor:) Zor taraflarını ararsanız bulmak kolay.
Ama ikincinin gelişimini çok ileri taşıyan birinci çocuk olması, bir süre sonra, şu an biri 5 diğeri 2,5 yaşında, beraber oyun oynamaları, ileride birbirlerine destek olacakları umudu, küçük olanın daha bebeklikten gülmesi için büyüğü görmesinin yetmesi, hiç şebeklik yapmak durumunda olmamak, keza sizin daha tecrübeli bir anne olarak olaylara çok daha hakim olmanız gibi gibi ,bir sürü artı yönü var.
Ben ikinciyi doğurduğumda doktorum artık bir değil bir buçuk çocuk büyüteceksin demişti, doğru da demişti. Yaşadığınız süreç zorlukları ile 2 katına değil, 1,5 katına çıkıyor ama keyif kısmı da milyon katına çıkıyor diyebilirim:)
Şu anki zorlukları boşverin, çoğunu hatırlamayacaksınız bile , önemli olan siz sonunda iki çocuklu olmak istiyormusunuz istemiyormusunuz...


imgeiremselin

DEnizcim Selinin 2 yaş doğum gününü kutladığımız ay İrem'e hamile kaldım. Çok istiyordum etraftan çok fazla "yandın bittin" lafları duysamda takmadım. İrem Selin'e göre daha yaramaz bir çocuk sorunlu değil yani kolik vs hiç yaşamadım. İlk 2.5 yıl tabi ki çok rahat olamıyorsun, ama ben inadına daha çok gezdim daha çok ortamlara girdim. Selin 3 yaşında yarım gün okula başladı sonra tam güne çıktı derken bak büyüdüler bile... İyi ki yapmışım diyorum ve bence yaş aralığıda çok iyi. Hatta yakında annen filan sana yardımcı olacak kimse varsa yaş aralığı daha az bile olabilir. Ben tek başına üstesindne geldim eminim sende gelirsin ;)


_yasemen_

bende ne kdr çok istiyorum bir bilsenizzz..daha oğlum 8aylık falandı ben sayıklamaya başlamıştım 2.çocuğu herşeyden çok oğluma kardeş oğlumun kuzeni olmayacak yiğenleri olmayacak çok üzülüyorum bu duruma. hdurdanın dediği gibi kendimi sonunda 2çocuklu görmek istiyorum.ama işte biişiler tutuyor bni.ilk gebeliğim gibi 2.kolay geçmeyecek biliyorum.birde oğluma iyiilik yapayım derken kötülük de yapmak istemiyorum..amaaaaa bir bilseniz ne kdr çok istiyorummmm ahh ahhh 


Tulay_ruzgar

22 aylık bir oğlum var bazen bende diyorum ara vermeden kardeşi olsun dedim ama gerçekten bir tanesiyle uğraşmak bile bu kadar zorken 2.yi hala göze alabilmiş değilim. Sanırın 3 yaşı bittiğinde belki olabilir ama bu hayat koşullarında iyi imkanlar sunamassam diyerek korkuyorum. Tek çocuk kalsın istemiyorum bir kardeşi olsunda istiyorum.


eberguc

Oğlumla kızımın arası tam 3,5 yaş. kızım bugün altı aylık oldu. İki çocuklu olmak zor ama keyifli yanları da var. Oğlum bana çok düşkün ve tekbaşına oynamak istemeyen , devamlı ilgi bekleyen bir çocuk. Bu yüzden hamileliğim rahat geçmesine rağmen çok yoruldum. Allahtan işte olduğum zamanlarda dinleniyordum.Bence en zor tarafı kardeş kıskançlığı. ufaklıktan yana bir sıkıntım yok hatta tecrübeli olmanın verdiği bir rahatlık var. Ama büyük devamlı mızmızlanarak yada şımararak ilgi çekmeye çalışıyor. Bu beni çok yoruyor. Ufaklığa zarar vermiyor değil ama şimdiye kadar ciddi boyutta bir zarar vermedi. Bu aralar ufaklık hareketlenmeye başladığı için daha fazla ilgi çekmeye başladı. Sanırım bu yüzden büyük bu aralar bebek gibi konuşuyor ve birkaç kere hafiften altını ıslattı.eğer çevrenizde size destek olacak birileri varsa bence iki çocuk annesi olmak çok güzel.



Cevaplamak için Üye ol