doktorumuz dedi ki?

ikicocukannesi soruyor: 9

hanımlar beyler;

doktorumuz dedi ki ile baslayan cumleler hakkında benim sorum/fikrim/tecrubelerim/merak ettiklerim...

simdi burada suna dikkat ettim herkes deneyimini anlatırken bizim doktorumuz dedi ki;bizim doktor soyle buyurdu, bizim doktor onerdi gibi kalıplara muazzam dikkat ediyor. ben buna sasırıyorum. cocuklarınızı yetistirirken doktor ne kadar hayatınıza dahil? annelik yetileriniz doktorunuzun dedikleriyle mi sekilleniyor? doktor ne derse motomot uygulayanlardan mısınız? konuya hic bu acıdan bakmayı dusundunuz mu?

benim bildigim cocuk doktoru cocugun aylık gelisimiyle ilk bir yıl ilgilenir; asısını, genel saglık durumunu ve gelisimini izler. hastalanması halinde de mudahale eder. 1 yıl sonrasında periyotlar ucer aya cıkar, aynı izleme 36 aya kadar surer. sonrasında da 6 ayda bir olur. iki cocucgumuda bu aralıklarla dr'a goturuyorum. buraya kadar sorun yok.

sorun burda sahit oldugum durumlar ile alakalı, seyahatten tutunda cocugun ilk ce e oyununa kadar hatta ayakkabısının markasına mamasının sutunun icerigine kadar dr'dan fikir alıp bunu vurgulayanlara lafım var. drlarda insandır ve insanın oldugu her yerde secenek de hata da suphe de olur. dolayısıyla her dr'un secimi her dr'un etkilendigi akım birbiriyle ortusmez. bu baglamda iyi anne olmak demek dr'un dedigine yuzde yuz itimat etmek demek degildir. boyle bir yanılgı goruyorum.

bol sorgulayıp, bol arastırıp, bol okuyup oyle dr'un karsısına cıkmalı, kararı hep anne vermeli, dr'a da sadece fikrini sormalı diye dusunuyorum. zaten ekstra bir hata durumunda dr muhakkak anneyi uyarırır. mesela 4 aylık bir bebege bir dr ek gıdaya baslayın dedi diye ek gıdaya baslatmamalı hemen. once arastırmalı, ne olcude gerektigi. ya da bir dr illa su marka sutu icmeli ya da su marka mamayı kullanmalı ya da su marka ayakkabıyı giymeli dediginde hooop neden bakalım diye sorulmalı once.

sonuc itibari ile annelik kisinin yuregi ile alakalı; cocuklarımızı buyuturken yuregimizi dinlemeli, ic sesimize gore bolca arastırıp bolca okuduktan sonra kararı biz vermeliyiz diye dusunuyorum. zira annelik gibi doktorluk da son derece goreceli. ilk fırsatta ornek olması adına yasadıgımız dr krizini yazacagım buraya...

soyle bitireyim genel akıma ithafen,
bizim doktorumuz boyle yapın dedi hanımlar beyler.
imza : ikicocukannesi ve ikicocukannesinin cocuklarının doktoru:) 


9 Cevap


yasemin_ekin

Bence "doktorumuz boyle  dedi" kısmıyla ilgili kafamızı kurcalayan bir durum olmasaydı zaten bu ortamda da bu kadar tartışma olmazdı. "Doktorumuz böyle dedi, benim aklıma yattı/yatmadı, Sizler ne dersiniz".

Kendi özeleştirimi de yapabilirim çok rahatlıkla. Maalesef ben o kadar çok okuyamıyorum,   internette bir konuyu saatlerce araştırıp, herkes ne demiş inceleyip, analizini yapamıyorum. Hiç yapmadım değil. 2-3 konuda yaptım onu da belirteyim : bebeği sallama, ek gıdadan sonra ne kadar anne sütü. 
Hamileliğim sırasında da yapmamıştım.

Neden yapamıyorum: Çok dağılıyorum, vakitmi planlayamıyorum, okuyacak o kadar çok şey olunca kafam daha da karışıyor. Dara lgeliyor. Kime güveneceğime karar veremiyorum. Ve kızım kucağımda bunları yapmak yerine onunla halıda oynamayı tercih ediyorum.

Ama ne yapıyorum onu söyleyeyim, güvendiğim bir bebek kitabı, internette 1-2 site var. Bir de doktorum ve anneler. Aklıma takılan yerleri okuyorum, soruyorum, eşimle tartışıyorum, kızımın da hoşuna giderse uyguluyoruz.
 
bence burada "doktorum soyle dedi" bir referans gostermekten baska birsey degil. Ben oyle yorumluyorum bu cümleyi. 

bir de "doktor boyle dedi" cümlesini anneliğime çaktırmadan laf atanlar olduğunda "doktorumuz böyle dedi" diyorum ama aslında doktor öyle dememiş bile oluyor ve ben şunu demek istiyorum "Hani ben 8 aylık anneyim bana laf edersin de, onca yıllık doktora laf edemezsin herhalde"


ikicocukannesi

bence mukemmel anne olmadıgı gibi hata yapmayan doktor da yok!

bizden bir anektod;

basit bogaz enf. gecirdi abla. bu enf. icin dr'u bir haftalık bir antibiyotik yazdı. bir hafta boyunca amoklavin bid kullandık. 7.gunun sonunda ates tekrar cıkınca yine dr'a kostuk bu kez cefax'a basladık. cefax'ın ikinci gununde ates dinmeyince novosef igneye cevirdi drumuz. novosef'in ikinci dozunda tekrar ates cıkınca hoop bakalım bakalım altta bir sebep mi var acaba dedi ve karacigerin mahvoldugunu farketti. malum degistirlen tam uc tane antibiyotik var, karacigerin mahvolması zaten kacınılmaz bir durum. elbette bu ates sırasında verdigimiz 6sar saat arayla dolven ve calpolde etki yapmıs karacigere. sonuc olarak kızım bu olaya istinaden dort gun hastanede kaldı, beraberinde de 2870tl hastane faturası! sebebi dr'un antibiyotik ve ates dusuruculeri bilincisizce yazması.

simdiki durum su; ayda bir kez gidip karaciger degerlerimize baktırıyoruz, zira bunlardan alt mahvolmustu! cok sukur simdi iyi, lakin her yazdıgı ilacta artık eskisi gibi dr yazdı tmm demiyorum. malum basa gelen bir olay var soyle yapıyorum artık;

ates cıktıysa ilk gunu evde sıvı alımına dikkat ederek geciriyorum. ikinci gun ates devam ederse dogru dr'a. bogaz enf. diyorsa bogaz kulturu tahlilini yaptırtmasını hatırlatıyorum. buna gore ilac sectirtiyorum. ates dusuruculere aman diyerek yaklasıyorum. zira biz atesi dusumeye calısırken karacigeri mahvettik. akciger grafisi iyi ise crp'de de kayda deger artıs yoksa dr buna karsın antibiyotik diyorsa neden diye muhakkak soruyorum.

diyecegim o ki hanımlar beyler annelik somuruye acık bir durum. cok cok cok dikkat etmemiz gerekiyor drlar ile ilgili...

imza: artık dr'larla iyiden iyiye sorgu hakimi gibi konusan ikicocukannesi:)


esraozlem

Hmm, ben neden bunu yapıyorum diye düşündüm, iyi de oldu, sağol ikicocukannesi. Malum yorumlarımda/yazılarımda doktorumu epey referans gösteririm :)

Öncelikle ben çocuk doktorumuza ziyadesiyle güveniyorum, Aslında kendisini aileden biri gibi görüyoruz ve öyle hissediyoruz da diyebilirim. Çünkü bizim için yeri Ada'nın sadece boyunu kilosunu ölçmek, aşılarını yapmak, gelişimini takip etmekten ibaret değil. Yeri geldiğinde bize kendi tecrübelerini anlatıyor, bugüne kadar çalıştığı ailelerin yaklaşımlarından/tecrübelerinden harmanladığı fikirlerini öneriyor, yönlendiriyor, rahatlatıyor, paylaşıyor. Ama hiç bir zaman muhakkak şunu şöyle yapın diye diretmiyor. Evet aralarda fırça atıyor hatta bunu paylaşmışlığım da vardır ama bu bizim özelimizde, doktor/hasta ilişkimizde olan samimiyetle paralel bir durum. Biz kendi süzgecimizden geçirip bize uygun olanını uyguluyor, uygulamadığımızı da belirtiyoruz. Aman efendim şöyle olur böyle olur demiyor. Bilakis her zaman doğalcı, her zaman rahat, her zaman pozitif bir enerji saçıyor. Ha ters düştüğümüz konular olmuyor mu, oluyor, o noktada ortak paydada buluşuyoruz. Sonuçta çocuk bizim çocuğumuz elbette ki, hiç olmadı he he tamam der geçer yine kendi bildiğimizi okuruz.

Kaldı ki sadece Ada söz konusu durumlarda değil, ben kendi adıma hiç bir zaman doktorumu(zu)n ve doktorlarımı(zı)n söylediklerini körü körüne uygulamadım. Hatta bazen uygulamam gerekenleri dahi yapmadım. Marifet olsun diye söylemiyorum. Bana ters geldi, yap(a)madım. Ama her zaman okudum, araştırdım, düşündüm taşındım, bize uygun, bebeğimde/çocuğumda işe yarayacağını inandığım bir yöntem, bir metod uygulamaya çalıştım. Öte yandan uzmanı olmadığım bir konuda da bu işin uzmanı olan kişilere danışmaktan ve söylediklerini değerlendirmekten geri kalmadım. Yani kendimce dengeyi kurmaya çalıştım. Ne tamamen doktoru öl de ölse ölen, ne de kafasına göre doktorculuk oynayan biri oldum.

Örneğin ben hayatımda hiç 3 aylık bebekle tatile çıkmamışım. Ailemde de yakın çevremde de yok bu dönemde çıkan tatile. Kime soracağım zaten çok sıcak bakmıyorlar benim fikrime. Hatta 3 aylık bebekle yaşamamışım o güne kadar da o ayrı :) El kadar şey, ya bişi olursa, kendimi yerim biliyorum, ben karar verdim, ben kendimi düşündüm, vs. vs. Bir de bu dönemde ne değişir, nasıl olur, okuyoruz ediyoruz, araştırıyoruz elbet ama insan karşısında sıcak ve tanıdık bir yüz, güven veren bir bakış istiyor. Okumak yetmiyor, duymak istiyor. Şunlara şunlara dikkat edin, ya da biraz kendinizi rahat bırakın diyecek birini istiyor. En basitinden onaylanmak istiyor :) Sordum gidin yahu bişi olmaz dedi, daha bir rahat gittim tatile. Ha gitmeyin dese gitmeyecek miydim, kesin oturur ikna ederdim ve yine giderdim de, gitmeme kararı alsam da bir sorardım niye diye :)

Ayrıca bizim bir de başımızda iki doktor var, durumumuz daha vahim :) Ada'nın en yakınlarından biri, halası da çocuk doktoru. Doğduğu gün hastanedeki doktorun değil de onun kontrolüne güvenmişiz o derece beğeniriz kendisini :) Latifesi bir yana, terzi kendi söküğünü dikemez derler belki, o ayrı, ama iyi bir doktor iyi bir annedir. Valla bence çok acayip bir şey olmadıkça ne derse yaparım,  benden daha kıdemlidir, iki yıl daha fazla görmüş geçirmiştir, işin ilmini okumuştur(hala okumaktadır), tecrübe ettiği bebek/çocuk sayısı benden kesinlikle fazladır.

Bu tip durumlar çok göreceli ikicocukannesi, demişsin ya annelik kisinin yuregi ile alakali diyerek, haklısın. Ancak ben bu konuda çok da kestirip atamıyorum, herkesin yöntemi çocuk yetiştirmesi kendinedir ama benim anneliğim benim çocuğum deyip de geçmemeye de çalışıyorum. Sonuçta burada paylaşıyorsak zaten böyle demediğimiz de aşikar :)

Son olarak ben doktoruna güvenmenin de bir seçim ve önemli bir nokta olduğunu düşünüyorum. Daha önce yine burada başka bir konuda paylaşmıştım, her meslekte olduğu gibi doktorlar arasında da etiği hiçe sayanlara, ya da işini layıkıyla yapmayanlara rastlamak mümkün. Herkes için mutlaka doğru bir doktor vardır, inanıyorum ben :)

sevgiler.


ikicocukannesi

peyibal,

anlatmaya calıstıgım vurgulamak istedigim kısım bu iste. tıp bilimide hata yapar. hatayı minumuma indirgemek sorgulamak arastırmak ve suphe duymak ile mumkundur bence.

lakin annelik ve atesli bir bebek karsısında panik olmak bu yetilerimizi unutturabiliyor bize kısmen. hele birde dr karsınızda en kotu olasılıkları sıkca tekrarlıyorsa isi riske atamıyorsunuz. ama olan yine size ve bebekcige oluyor.

diyecegim o ki bilincli olmak; aman bizim dr bunu yazdı aman bizim dr bunu soyledi yuzde yuz dogrudur, hemen kullanayım demekle olmuyor. bir sor bakalım bogaz kulturu almıs mı? akciger grafisine bakmıs mı, crp ve hemoglabini nasıl, gercekten antibiyotik ihtiyac mı???

ustune birde bu drlar illa su marka mama illa su marka bebek bezi illa su marka sampuan illa su marka ayakkabı diyorsa aman diyorum, bir sorun bakalım acaba niye?

artık doktorum sadece rehberim, kararları ben veriyorum ona sadece onaylatıyorum zira bebegimin hangi beze hangi sampuana hangi ayakkabıya ihtiyac duyduguna bende karar verebilirim...

elbetteki sizinde dediginiz gibi elzem durumlar haric....
isimiz cok keyifli lakin bir o kadar da kapsamlı,
herbirimize kolaylık:)
imza:tıp bilimi insanlarını artık cok sorgulayan ikicocukannesi:)



ikicocukannesi

esraozlem ada bebek cok sanslı,
ne guzel:)
bizde de eniste dr, dogumumuza da katıldı kardeste.
buna karsın ne kadar guvensek de artık sorgu hakimi gibi hissediyorum kendimi:)
sanırım bunyede musait,
bizden de sevgiler:)


meycan

esraozlem tüm yazdıklarına (başımızda iki doktor olması hariç, yok malesef) kesinlikle katılıyorum.
ve bu konuda ben de kendimi çok şanslılardan hissediyorum. Doktorumuzun Gülce'den 1yaş büyük kızı var. Yani ben doğum yaptığımda kendi kızı 1yaşındaydı.

Doktorluğunun yanında anne-babalık tecrübelerinden de fazlasıyla yararlandık. Hele ilk zamanlar (ne kadar okusak da araştırsak da bilinçli olduğumuz düşünsek de) bizi öyle güzel sakinleştirip rahatlatıyordu ki. Hatta ilk kontrollerde Gülce'yi iyi buldukça bizi tebrik ediyordu. Belki basit bişey ama, acemi bir anne için oldukça motive eden bir durum.

Bazen fazla detay sorduğumda, "annene de sorabilirsin, eskilerin tecrübelerini yabana atma" der.
Gülce'yi şapur şupur öper, "çocuk dediğin öpülür" der. (ki sakallı olmasına rağmen. ilk zamanlar çok garipsemiştim, sonradan alıştım)
Kendi kızından anlatır, babalığından, eşinin anneliğinden bahseder.

Kısacası ben kendimi çok yakın hissediyorum, duyduğum herşeyi de sorabiliyorum.
Bu ilişkiden dolayı, söylediği herşeyi pür dikkat dinlerim. Aklıma yatmayana itiraz ederim. Beni inandırana kadar anlatır. (Böyle bir durumla birkaç kez karşılaştık zaten)

Ama tabi ki çocuğumun annesi benim. Benim içime sinmeyen hiçbir şeyi yapmam.

Esraozlemin yazdığı çok güzel, "Bir de bu dönemde ne değişir, nasıl olur, okuyoruz ediyoruz, araştırıyoruz elbet ama insan karşısında sıcak ve tanıdık bir yüz, güven veren bir bakış istiyor. Okumak yetmiyor, duymak istiyor. Şunlara şunlara dikkat edin, ya da biraz kendinizi rahat bırakın diyecek birini istiyor. En basitinden onaylanmak istiyor :)"

imza:her annenin gönlüne göre doktor bulmasını dileyen meycan:)


cannazli

iki cocuk annesı aslında cok dogru soyluyorsun.benım cocugumda yanlıs teshıs antıbıyotık karacıger mahvolmus nasıl duzeltıcem hıc bılmıyorum.kafama gore bı drç bulamadım.bu devırde ıyı drçbulmak cok zor.artık bende guvnmıyorum dr.lara.cocugum deneme tahtası gıbı oldu.bu ne yaaaa 


nadia

doktoru hic sallamiyorum acikcasi. mesela bizim doktorumuz her oksurukte soguk alginligi ilaclari yazar, ben de vermem :) doktora goturmekteki tek sebebim gercekten onemli bisey olursa beni uyarsin diye.. yoksa ne yesinmis, tv izlesin izlemesinmis, oksuruk surubuymus bi kulagimdan girip oburunden cikiyor :)


ema

Söylediklerinizde çok haklısınız ben bu yüzden 5 aydır dr götürmüyorum oğlumu.Ama bu onlara güvenmediğimden değil oğluma ne yapmam gerektiğini şuanlık onlardan daha iyi bildiğimden.Sadece altından kalkamayacam durumlarda dr gitmeyi düşünüyorum.Bu benim fikrim...


Cevaplamak için Üye ol