eşim ve ailesi
arkadaşlar 27 gün önce doğum yaptım ve ne yazıkki zor bir doğumdu enfeksiyon dikiş açılması makat yırtılması ve ciddi acılar.bu durumda en çok nedense eşimden ve ailesinden nefret edr oldum zaten aramız iyi değildi yaptıklarını hazmedemiyordum eşimde sağolsun hep haksızlıklarına rağmen onları savundu durdu yani hep yalnız kaldım seslerini bile duymak sinirlerimi altüst ediyor eşim ne kocalık nede babalık yapabiliyor buda beni çaresiz bırakıyor onunda benimde yaşım 25 belki yaş farkı olsaydı bu kadar sorun olmazdı hakikaten erkekler geç olgunlaşıyormuş.zaten birde loğusalık iyice nefretimi körüklüyor sanki doğum eşimle aramı dahada açtı ben hep kendimle ve bebekle ilğilenmek zorunda kalıyorum pansumanlarım bebeğimin huysuzluğu derken eşimse hep nette oyun peşinde ailemle ilğileneyim dediği yok varsa yoksa ailesi bilğisayarı.bi önerisi olan varmı doğum soğukluğudamı getiriyor ardından
1-2-3 aşamalı oyun halısı!Yumuşacık bir battaniye, oyuncu arkadaşlar, müzik, sesler ve bebeğiniz büyüdükçe algılarını açacak bir sürü eğlence, hepsi bu oyun halısında. 3 kullanım şekli vardır:...
canım malesef bu tıp sorunları yaşayan çok ınsan var. sorun bazen aılelerden bazen de lohusalıktakı hormon değışımlerı sebebıyle kışının kendısınden, bazen de ıkısınden bırden kaynaklanabılıyor. ama sakın olmak lazım bu dönemde. kesınlıkle kalıcı değıl
bu sorunlar çünkü. acaba eşını bır kenara çekıp kımseyı suçlamadan sakınce konuşsan, onu çok sevdığını, artık bır aıle olduğunuzu ve bırbırınıze kenetlenmenız ğerektığını vb anlatsan tatlı bır dılle...nasıl olur??? kadın ıçın olduğu kadar erkek ıçın de zor
olabılır bebeğe alışmak, eşının artık süreklı bebekle ılğılenen, yorğun, bv bırısıne dönüştüğünü ğörmek...hele de dedığın ğıbı yaşı ğençse...şımdı o dışlandığını, senın ona artık ıhtıyaç duymadığını bıle düşünüyor olabılır. sen eğer ondan yardım ıstersen,
"sana ıhtıyacım var" dersen tavırları değışebılır.
Ben olsam o bilgisayarı bozardım :)
Belki komik gelebilir ama ben sanırsam yapardım. Tabi ki mutlaka eşinle konuşmalısın ve ne hissettiğini açık açık anlatmalısın bu kaçınılmaz ..
Eşine artık onun bi liseli genç değilde bir baba ve koca olduğunu ve bunun sorumluluklar getirdiğini ve senin üzerinde olan stres ve onların yarattığı stresi açıklamalısın..
Durumunuzu okuyunca çok üzüldüm, insanın en çok desteğe ihtiyaç duyduğu dönemde bunları hissetmesi gerçekten çok zor. Size öncelikle geçmiş olsun diliyorum. Tüm sağlık sorunlarınız kısa zamanda iyileşir, fiziksel gücünüze kavuşursunuz inşallah.
Desteğe ihtiyacınız var ve doğal olarak bu desteği sağlaması için eşinize yöneliyorsunuz. Ama eşiniz sizi destekleyemiyor. Bence de ilk adım olarak kendisi ile konuşmanızda fayda var. Konuşamanızda ondan ne istediğinizi net olarak söyleyin. Bebek uyandığında
yatağından alıp bana getir, acıktım bana 1 elma, 1 armut yıkayıp getir, gibi. Açık, net, tanımlı. İstediklerinizi yapmaz ise bunu değerlendirmeyi sonraya bırakın. Bebek doğduktan sonra ilk annelikse ilk 1 yıl insanın dengesi bozuluyor. Durum ne kadar dramatik
de olsa ben bu konuyu düşünmeyi ve değerlendirmeyi ertelemeyi seçiyorum, deyin. (İnşallah isteklerinize uyar ve size yardım eder, bu kısma gerek kalmaz)
Eşinizden destek bulamıyorsanız kendi ailenizden ya da yakınınızdan ya da para ile tutacağınız bir yardımcıdan destek alın. Sizin dikkatiniz sadece ve sadece kendinizde ve bebekte olsun. Daha önemli birşey yok sizin için. Gerisi boş, diğer kişileri Allah'a
havale edin.
Bazı aklıevveller erkeklere "Lohusa kadının yanına yaklaşılmaz" gibi bir telkinde bulunabiliyorlar. Bence bir yoklayın çaktırmadan, etrafında böyle bir şey telkin eden birileri olabilir.
hamile kalmadan öncede hamilelik esnasındada hep ama hep konuştum anlamış gibi yapıyor ama anlamıyor yine aynı adam var karşımda şimdi konuşsamda aynısını yapacak neyazıkki karşımda laftan anlamayan hatta kavgadan hoşlanan bir adam var ne yazıkki aileside böyle konuşmak yerine suşlamalar ve bağırışmalar var hep hayatlarında böyle görmüşler böylede devam ediyorlar yani anlayacağınız arkadaşlar çıkmaz bir yoldayım bu konuda
spetek çok mantıklıca düşünmüşsün bu bilgisayar kırma işini:) ama yine gider alırmı alır bana inat
kafasına vura vura adam edebilsek keşke bu adamları:)çok sağolun arkadaşlar paylaştımve yalnız bırakmadınız çok sağolun.ama inanın konuşmaktan anlayan biri olsa konuşurdum buğüne dek neler konuştum kimleri konuşturdum adam olsun dye ama yeminler ediyor bidaha yapmayacağım diye ama yok yok değişmiyor bu kafayla nereye gider onuda bilmiyorum.bebeğim için nefes almalıyım bu adamla bu evde.keşke arkadaş gibi olabilseydik eşimle ama buda böyle değişmiyor 16 aydır evliyiz ve hep aynı insan olarak yaşıyor.bense yoruldum artık ona laf anlatmaktan.
tatlım çok düşüncesiz insanlar var hayatta farkındayım.. benzer durumları bzde yaşadık ama unutmaki ANNELİK DOĞUŞTAN BABALIK SONRADAN ÖĞRENİLEN BİR DUYGUDUR. işin içine birde aile girince işler çığrından çıkıyor.
bak benim eşimin annesi ( kayınvalidem bile demiyorum ) kızım doğdu doğalı daha hiç gelmedi. hamileliğim boyuncada bana hiç yardımcı olmadı aramadı bile ayrıca evlerimizde taksi ile 10 dk.
durumunu en iyi anlayanlardan biride benimdir. eğer ki kendini çok yalnız hissediyorsan her zaman sana ve bebeğine destek verebilirim. ben istanbulda oturuyorum. asla yalnızım diye strese girme kuzucunu düşün sütün kesilmesin. herşeyden önce başında Allah var. hiç bir anne bunu haketmez..
ltfen kafana takıpta bebeğinede bu durumu yansıtma.
hamilelik deprasyonu diye bir durum var. dediğim gibi yalnız diilsin.
bebeğini kokla bnm yerime..

