kreş deneyimi hakkında

yuksel_ soruyor: 10

Arkadaşlar,

Rüya mart başından beri 5 yarım gün olarak kreşe gidiyor, nisanda 5 tam güne geçecek. Benim kafamda kreşin uygulamaları ile ilgili soru işaretleri var, özellikle çocuğu uzun süredir kreşe devam eden anne-babalardan yardım rica ediyorum.

  1. Çocuğu görmeye gittiğinizde (gün içerisinde, ya da sabah bıraktığınızda) sınıfına/yanına girebiliyor musunuz? 1-2 saat orada takılmak değil tabii ama, 5-10 dk bile olsa ne yapıyor, nasıl davranıyor görme şansınız oluyor mu?
  2. Kahvaltıda / öğle yemeğinde neyi ne kadar yedi, size detaylı bilgi veriyorlar mı? Bir yemek listesi var evet, ama nasıl yeni, ne kadar yedi, söylüyorlar mı? yoksa buna kafayı takmamak mı lazım??
  3. Yemek listesine içerik/doğallık anlamında müdahale edebiliyor musunuz, ya da hiç böyle birşey önerdiniz mi, tepkileri ne oldu?
  4. Sınıfta yapılan aktivitelerde gerçekten ne yapıldığını, neler öğrettiklerini, çocuğun nelere nasıl tepki verdiğini nasıl takip ediyorsunuz? Mesela, öğretmen aslında hiç tercih etmeyeceğimiz birşeyler öğretiyorsa aslında bunu nasıl bilebiliyorsunuz??
  5. Çocuğun kreşte mutsuz  olup olmadığını, öğretmenini sevip sevmediğini anlamak gerçekten mümkün mü? Nelere dikkat etmek lazım?

    biraz detaylı oldu biliyorum ama, kafamı kurcalıyor...Belki de gereksiz endişe ediyorumdur ama, yine de birşeyler duymaya ihtiyacım var.


23 Cevap


Gunes

1- Kreş işyerime çok uzak zaten ama ilk zamanlar müdire hanımın odasından seyrettim.

2- Bu bizde yoktu , ben kendim bir günlük hazırladım, Yedi,Az Yedi, Yemedi diye seçenekler var işaretliyor öğretmeni şimdi.

3- Ben o listeye göre akşam yemeğini düzenlemeye/düzenlettirmeye (babannesine) dikkat ediyorum.

4- Ay sonlarındaki bültenden neler yaptıkları var, günlükle takip etmeye çalışıyorum.
Yine günlükte her gün hangi bölümdeler işaretliyor , bültenden olan şeyleri begüm evde de yapıyor. Bir de ben zaten her gün öğretmeni ile konuşuyordum, günlükten sonra azalmaya başladı hafta da 2 -3 gün konuşuyorum.

5-Bence mümkün. Bu Begümün ikinci yuvası ilk yuvada Mutsuz olduğuna inandığım için ikinci yuvaya gitti Tamamen Anne İç Güdüleri, burada da çok endişelerim oldu, daha çok foto istedim tamam iyi hoş zamanlarını çekiyordurlar belki ama ben o fotolardan bile anlayabiliyorum. Bizim yuva sadece yıl sonlarında resim video veriyormuş, ben her ay cd ortamında istedim . Tamam dediler.
 
Dillendikçe çok daha rahat oldu. Şimdi gün içinde olanları anlatabiliyor mutlaka birşey yakalayabiliyorsun.


Kolaylıklar Diliyorum.
Sevgiler.


Bona

ben 5.maddede annelik içgüdüsyle hissederim diye düşünüyorum :) oğlumun ne zaman mutlu ne zaman mutsuz olduğunu bliyorum , kendi de ifade ediyor kendini zaten..1-2 haftalık deneme süresi sonrasında hala mutsuzsa okul değiştirirdim herhalde..
4. maddede ise kreşte benim istemeyeceğim ne öğretilebilir ? pek emin değilim , bir cevap bulamıyorum.. zaten öngörüşmede herşeyi konuşur neler yaptıklarını öğrenip belli bir süzgeçten geçiririm sanırsam..

ama 3 ve 4 bizim yaş dönemindeki çocuklar için ayrıca önem taşıyor bana göre , evde anneannesi hiç bıkmadan usanmadan koca bir tabağı yediriyor ama orda öyle mi olacak? yada her bebeğin doyma noktası bir değil ki , kimi küçük bir kase ile doyuyor , kimi koca bir tabakla doyuyor..ayrıca yemekler de saatli.. 1 saat içinde yiyorsan yiyorsun , kimse sana ekstradan bir vakit vermiyor.. yemeklerde kullanılan malzemeleri hiç saymıyorum bile.. belki benim kuruntumdur ama ben yemek konusunda çok takığım..Batu'yu geçen ay haftada 3 yarım gün kreşe başlatacaktım sırf yemek yüzünden vazgeçtim..3 yaşına kada riyice doysun karnı diye bekliyorum :)


Bona

güneş ile aynı anda annelik içgüdülerinden bahsetmişiz:))


Zelal_

Bona_dea, yemek yeme/yedirme konusunda benim de, geçen yıl kreş seçimi için dolaşırken tereddütlerim vardı. Şuanki kreşte en başta soruyorlar kendi yiyebiliyor mu, yardım gerekiyor mu diye, ona göre yemek saatlerindeki asistan sayısını düzenliyorlar. Normalde max 12 çocukluk bir sınıfa bir sınıf lideri+3 asistan veriliyor. Karar vermeden önce farklı gün ve saatlerde gitmiştik biz, yemek saatinde sınıf lideri dahil tüm asistanlar yemesine yardım gereken çocuklara yediriyordu, kendi kendine yiyenlerle birlikte karma şekilde oturuyorlardı. Ki benim oğlum hala yemeğin sonuna kadar kendi tek başına yemiyor. Ve kreşte evde yediğinden çok daha başarılı bir performans sergiliyor ve eminim ki daha kısa sürede... İlk zamanlar kaplar daha dolu dönüyordu eve, sonra baktı yedi yedi, yoksa tınlamıyo kimse, bir de tabi ordaki rutine alıştı ve şimdi yeme olayı daha iyice, kreşte tabi ki, evde anneye babaya naz tam gaz devam, ama nasılsa kreşte yiyor diye çok takılmıyorum, artık nispeten daha rahat keyfin bilir diyorum.

Annelik içgüdüsüne benim de güvenim tam, birşey anlatmasa bile kreşten alırken ki bakışından anlıyor insan ne hissettiğini çocuğun...


Bona

zelal keşke burda da kreşler bahsettiğin gibi olsa ama benim gidip gördüğüm ve arkadaşlarımdan duyduğum burda kimsenin yemek olayına önem vermediği yönünde.. en iyisi kendi kreşini açmak , bu dertleri düşünmek zorunda kalmazdık ne güzel :)



yuksel_

cevaplarınız için çok teşekkürler...çok faydalı oldu gerçekten, sanırım en önemli şey kreşle/müdürle/öğretmenle doğrudan iletişim...bu maalesef henüz bizde pek yok. belki iletişim defteri gibi birşeyi önerebilirim.

Yanına girme konusunda bana yaptıkları açıklama, diğer çocukların da annelerini isteyip ağlamaya başlamaları..mantıklı heralde, siz de yazmışsınız :)

Ne yedi, ne kadar yedi aslında en az takıldığım kısım. Çünkü benim en azından kendi yemeye başlaması/ağzında tutmaması gibi beklentilerim var. şimdiden gelişme kaydediyor. heralde aç kalmıyordur diye düşünüyorum. Doğallık konusu ise önemli, listeyi daha detaylı inceleyip özellikle sabah ve akşamüstü kahvaltılarına dikkat edeceğim..poğaçalar börekler ev yapımı mı nasıl, yoksa bisküvi mi dayıyorlar çocukların önüne diye...

Aktivitede neler yaptıkları en çok kafamı kurcalayan kısım...en basitinden, evde yakınından bile geçmeyeceğimiz, ince ince, dinci/cinsiyetçi/ayrımcı vs vs mesajlar veriliyor olabilir mi?
yemek duası yapıyorlar mı mesela, şu an aklıma gelen bir örnek...geçmiş sorularda böyle bir konu geçtiğini hatırladım şimdi...sorayım ben bunu :))

Mutsuz olduğu anlaşılır diye düşünüyorum ben de...gizli sorular soruyorum farkettirmeden, naptınız, öğretmenin bugün neler dedi vs gibi...
herhalde zaman geçtikçe ve okula alıştıkça biraz daha rahatlayacağız.






Bona

ciddi misin hilal? nasıl birşey bu yahu?


Bona

Ankara da mısınız?

İnanılır gibi değil gerçekten :( sanırım Bodrum'a geldiğimiz için şanslıyız ne de olsa sahildeyiz..


Zelal_

Yok artık, burada bile yokken...  Orası için bir daha yok artık demek istiyorum.


alkan

  1. Sanırım giremiyoruz, hiç böyle bir talebimiz olmadı :) Bildiğim kadarıyla çoğu kreş diğer öğrenciler etkilenmesin diye istemiyor. 
  2. Liste var, az yerse ya da çok yerse defterine not ediyorlar. Yemek ile ilgili not yoksa normal yemiş diye varsayıyoruz.
  3. Birkaç kere önerimiz oldu, dikkat edeceklerini söylediler, sanırım ediyorlar. Bir daha gözümüze çaarpmadı
  4. Öğretmen ve müdür ile istersek her gün, pedagog ile de randevu alarak konuşabiliyoruz. Bir kaç kereden sonra güven oluşursa bir daha da sorulmuyor aslında. Düzenli müdür+öğretmen+pedagog grubuyla toplantı da oluyor. Aktivitelerin materyallerini gönderiyorlar vs....
  5. Evde öğretmeninden ve okuldan nasıl bahsettiğiyle anlaşılır diye düşünüyorum. Gitmek istememek ile mutluluk anlaşılmıyor yalnız. Sonuçta tercih edecekse bizi ediyor ama orada kalacağı kesin olduktan sonra öğretmenine sarılması, ondan bahsetmesi, oyunlarda öğretmen olması. Bizim yaşlarda konuştuğu ve her şeyi anlattığı için kolay oluyor. Daha küçükken de sabahları ben verirdim, sınıf öğretmeninin kucağına gidip sarılması beni kıskandıracak düzeyde olurdu! 



Cevaplamak için Üye ol