Annelik ve bitmeyen evham

beatrix soruyor: 7

Simdi okulda benim kizim. Hep bir sebebim var evhamlanmak icin. Anaokulunda uzerine lavabo dusen yavrucagi dusunup evhamlaniyorum hic bir sebep bulamazsam. Cisini soyledi mi soyledigini duyurabildi mi agladi mi yemegi yedi mi su icti mi erken kalkti bu gun uykusu gelip huzursuzlandi mi. Kafam da hep soru soru?

Nasil bas edilir bu sorularla.

Anneme biraksam annem telefonu iki defa acmasa kesin bir yerden dustu hastanedeler gibi dusunuyorum. Hatta emin oluyorum kesin kotu bisey var diye.

Artik kizim beni rahatca arkamdan aglamadan birakiyor ama ben onu kafamda birakamiyorum. Yanimda degilken yanmdakinden fazla aklimda.

Hep en kotusunu dusunmemeyi basarabilmek istiyorum. Telefonu da anneannesi acmiyorsa cook egleniyorlardir duymamistir diyebilmeliyim istiyorum.

Yanimda yokken kafamda kizima dair sorular on katihizla cogalmasin istiyorum.

Mumkun mu?


17 Cevap


smmm06

çokbilmiş çok doğru noktaya değinmişsin bence bi kısmı suçluluk yaptığımız evhamların ama ben benim yanımdaykende evhamlanıyorum yada hasta olduğunda en kötüsü aklıma geliyo rahat olamıyorum


fistikcik

Çok evhamlı bir annenin çocuğuyum. İstemim dışında elbette bana da geçirdi bir miktar bu yönünü. Ama farkında olduğum için kontrol altına alabiliyorum. En önemlisi, bugün kızımı büyütürken ona da geçirmemesini -ve benim de geçirmememi- sağlamaya çalışıyorum.

Çünkü evham, evet, bulaşıcıdır. Siz bunları düşündükçe -ifade etseniz de, etmeseniz de- tüm bu duygular çocuğa da geçer. İşin kötü tarafı siz niye evham yaptığınızı bilirsiniz, ama çocuk bu olumsuz duyguların kaynağını bilmemektedir. Tek bildiği annesinin yüzündeki kaygıdır. Sebebini bilmediği için daha çok korkar, en korkunç şeyleri hayal eder. Annesi kaygılı olduğuna göre, o da kaygılanması gerektiğini düşünür, etraftan ve yeni şeylerden korkar, çekingen, evhamlı bir kişilik oluşur.

Çokbilmiş çok doğru bir noktaya işaret etmiş. Uzmanlara göre evhamların kaynağı suçluluk duygularıdır. Çalıştığınız için suçluluk  hissediyorsunuzdur belki. Ya da ifade edemediğiniz, bastırmaya çalıştığınız olumsuz duygulardan dolayı suçluluk duyuyor olabilirsiniz. Örneğin çocuğuna türlü sebeplerden kızan ama bunu ifade edemeyen bir anne bir süre sonra bu kızgınlıktan dolayı suçluluk hisseder. Bu duygusu da aşırı evhama dönüşür.

Bu mekanizmaların farkına varırsanız evhamlarınızla daha kolay başa çıkabilirsiniz.



ozlemada7

Ben Adayla ilgilenemedigim her dakika sucluluk duyuyorum,yemek,temizlik yaparken,baska herhangi biseyle ilgilenirken,ozelliklede Ada miziklarsa o anda daha da cok,evham degilde baska bisey yani,rahat olamamak mi desem bilemiyorum,sadece babasinin yanindaysa rahat olabiliyorum,boyle hisseden var mi,normal mi bu durum acaba


gecce

ozlemada aynı şeyleri bende hissediyyorum yemek yaparken temizlik yaparken vs.canı sıkılıyor benim ondan çok sıkılıyorr bende artık kızı uyutunca ütümü temizliğimi yapıyorum yemek yaparken şarkı fln söylüyorum hep bi suçluluk var içimde sanki yeterince ilgilenemiyormuşum gibii

 


mimicha

benim oglumda pazartesi basliyor .. sabahlari 3 saat okulda kalicak .. bu sene vermezsem seneye mecbur vermek zorundayim .. eylulde basliyacakti tuvalet egitimini bahane edip gondermedim .. simdi icim icimi yiyor, nasil dayanicam onsuz 3 saat nasil durucam bilmiyorum.. Allah yardimcimiz olsun . cok isterdim biraz soguk kanli olup dayanikli olabilmeyi ..


MCA

oshin +1


eshamaile

uuuu bu ne evham çocuksuz bi kaç saat süperdir herzaman :))oshin güzel bi noktaya değinmiş  hem emanet edin,hem çağırmayın ,hem kendinize acıyın yazık size yahu rahatlayın biraz




Cevaplamak için Üye ol