tuvalete oturtmayı ödülsüz öğretmek diye bir şey var mı?

ben de gece ve gündüz çıkarayım istiyorum. asna süreci biraz anlatır mısın kaç gün sürdü gece ne yaptın? dışarda ne yaptın vs?

" Çıkartıp atayım ve ''tamam artık bez bağlamıyoruz" deyip kararlı bir tutum sergileyelim. Ama çok ısrar da etmeyelim, biraz işesin gezsin ve rahatsız olsun. "

Ben diğer arkadaşların aksine, ilk alışma döneminde basit ödüller vermenin zararı olduğunu düşünmüyorum, teşvik edici oluyor.

Biz geçen yaz başı bez bırakma çalışmalarına başlamıştık. İlk zamanlar, özellikle ilk bir hafta çok kazalar olmuştu. Kazanın sebebi de çişi geldiği halde, oyunu bırakıp WC' ye gitmeyi bir türlü kabul etmemesi, son dakikaya bırakması ve sonrasında da yetişememesi nedeniyle oluyordu.

Ben de teşvik edici ama zararsız bir ödül düşündüm. Odasında dolabının yan tarafına, kendi yetişebileceği yüksekliğe bantla A4 kağıt yapıştırdım. Bir sürü de minik minik, rengarek çıkartma aldım. Mickey, Winni, gülen suratlar, toplar, nazar boncuğu vs... Çişini her tuvalete yaptığında ödül olarak kağıda bir çıkartma yapıştıracağımızı söyledim. Hatta çiş için 1, kaka için 2 çıkartma yapıştırıyorduk:) O dönem çok teşvik edici olmuştu, çişi gelince hemen söylüyordu, tuvalete koşuyorduk. Yapınca da "ödül, ödül" diye hoplaya zıplaya, bağırarak odasına koşuyordu. Çıkartmaları veriyordum, seçiyordu, yapıştırıyordu. Kağıt doldukça, yeni kağıt yapıştırıyorduk. Akşam işten eve gelince, "oooo kağıt ne çabuk dolmuş, bravo" diye alkışlıyorduk. Hem seviniyor hem de, gururlanıyordu. Tabii sık sık artık büyüdün zaten, bezi attık, tuvalete gidiyoruz diyorduk. Kendisinden küçük, bebek olan çocukların isimlerini sayıp, "o daha bebek bez bağlıyor, ben büyüdüm bezi attık, külot giyiyorum" diyordu. Sonra zaten hem kasları alıştı, hem tuvalate gitmek artık normal bir alışkanlık haline geldi. Zaten o zamana kadar çokça çıkartma yapıştırdığı için, çıkartmaları da unuttu, tekrar istemedi. Yani ilk zamanlar biraz pohpohlamak, bunu başardığı için teşvik etmek, biz de faydalı olmuştu.

Kazalar olduğunda da hiç önemli değil, olabilir diyip hiç üstünde durmuyorduk. Zaten kazaların sıklığı gün geçtikçe azalıyor. İkisinde de aynı zamanda atanlarda var ama biz gece ve gündüzü ayrı halletmiştik. Önceleri sadece uyurken bez ağlıyoruz, alışınca yakında uyurken de bağlamayacağız diyorduk. Gündüz alıştıktan sonra ilk olrak öğlen uykusunda bağlamamaya başladık, daha kısa süreliği olduğu için genelde ıslanmadan uyanıyordu. En son sabahları bezi kuru uyanmaya başlayınca, gece uykusunda da bıraktık. Zaten kendisi gece uyumadan anne bez bağlama, külot giydir demeye başlamıştı, ben de bağlamadım. 1-2 gece kaza oldu ama sonra alıştı. Gece uykusundan da çiş için hiç uyandırmadım. Uyumadan önce yapıyor, sonra sabah uyanınca tuvalete gidiyoruz. Vücut bir şekilde nasıl alışırsa, o düzene devam ediyor.

Bizim hikayemiz böyle... Biraz uzun yazdım, kusura bakmayın. Birden geçen seneye ve o dönem yaşadıklarımıza döndüm. Genelde çocuk hazırsa, bir şekilde halloluyor zaten. Ama hazır değilse de süreç uzuyor.


Bir de arkadaşlarımla konuşmalarımdan edindiğim izlenim, sanki kızlar daha kolay ve çabuk hallediyorlar bu işi...

başak kaç aylıkken başlamıştınız egitime.bende bu yaz oğretmek istiyorum,iki yaşından sonraya kalırsa daha zor oğreniyorlar dıye okudum,bazı yerlerde de 2 ,3 yaşından sonra başlamak gerekir diye okuyorum.bakalım işin içinden nasıl çıkacağım:))

Larem35, biz 2.5 yaşından sonra başlamıştık. Geçen sene yaz başı... 32 aylıktı başladığımızda, birazda yaz gelmesini beklemiştik, öyle denk geldi.

Ama ondan önceki yaz (1.5 yaşından sonra), başlamayı denemiştik, annemin zamanı geldi telkinleriyle, adaptör almıştım... Ama o zaman hiç niyeti yoktu, hazır olmadığına karar verip, vazgeçmiştik. Zorlamamak lazım nasılsa öğrenecekler. Çocuk hazır olduğunun sinyallerini veriyor zaten. Biraz tutmaya başlaması, kaslarının hazır olması gerekir. Çok acele etmemekte fayda var, nasılsa alışıyorlar.

Her çocuk farklı oluyor, kimisi 2 yaşına gelmeden alışıyor, kimisi 2.5-3 yaşında ancak alışıyor. Ama konuşmaya başlamış olması, en azından o stresi atmış olması, tuvalet alışkanlığı kazanmasında daha kolaylaştırıcı diye düşünüyorum.

Siz de biraz denersiniz, baktınız alışacak gibi devam edersiniz. Ama hiç oralı değilse, biraz daha büyümesini beklemekte yarar var.

Evren ilk bir iki hafta verdim ben. Hediye değil de süpriz diyerek. Çişimizi yapalım sonra süprizzz şeklinde abartılı tepkilerle birlikte. Benimki süpriz hastası çünkü :) Tuvaletten çıkınca süpriz ne olsun diye düşünürdük beraber. Bazen yeni bir kitap bazen bir yapıştırma kitabının bir sayfasını yapma gibi ama düzene oturunca biz de kestik o da istemedi. Ayrıca Ahmed büyükler gibi çişini hep tuvalete yaparsa kocaman kepçe alacağız diye anlattık. Ben ödül sistemini yalnış bulmuyorum. Özellikle bu yaştaki çocuklara alışkanlık kazandırmak için gayet başarılı bir yöntem.

Evrencim bezi çıkarmak ve bir daha takmamak gerekiyor, kazalar muhakkak olacak onun çaresi yok.Bezsiz olmanın rahatlığını kendisi anlayana kadar sabretmek gerekiyor.Böyle yazınca çok kolaymış gibi oldu ama gerçekten kolay değil, şimdiden sabır ve kolaylık diliyorum.

Biz toplam 4 deneme yaptık, ilk üçünde ne çiş ne de kakasını söylemedi ve tabi kazalar çok oldu, her seferinde de sonunda gidip kendisi bezini getirip takmamızı istiyordu, fazla zorlamamak adına biz de ısrar etmedik.Bunlar yaklaşık olarak Efe 2,5 yaşındayken oldu ve ilk denemeyle son deneme arasında 1 ay geçti.

Bu arada tabi kazalar olduğunda verilen tepkiler, yüz ifadeleri ve tutum çok önemli.Çiş yada kakasını kaçırabileceğini, bunun çok doğal olduğunu hissettirmek gerekiyor.4. denemeyi kendi isteğiyle ve biraz da sıcak nedeniyle yaptı, onda da kazalar oldu.Böyle durumlarda söylediğim tek şey '' çişimizi , kakamızı bundan sonra tuvalete yapacağız bebeğim, bana çiş yada kaka dersen ben seni tuvalete götürürüm '' oldu.1 hafta sürdü yada sürmedi kendiliğinden adapte oldu duruma.

İlk başlarda tuvaletini salonda yapmak istedi ben de zorlamadım ama ona açıkça anlattım, zamanı gelince tuvaletini hep banyoda yapması gerekeceğini.Yaklaşık 2 hafta lazımlığı salona taşıdık, bu arada eline kitap vermeye başladım.Yeni aldığım kitapları lazımlığa oturacağı esnada ortaya çıkarıyordum ve kitap okuyarak tuvaletini yapmaya başladı.Bir nevi kitap ödülü koydum aslında:)))Her çocuk farklı tabi, hangisinde neyin işe yarayacağı belli olmuyor.

tecrübelerini anlatan herkese teşekkür ediyorum. öykününannesi eve ben de çok güzüm de büyütüyorum, Tan'la ilgili ne yapacğız diye düşündüğüm tek şey bu. başladık bakalım nasıl gidecek? şimdilik ödül kullanmıyorum, gece bağlamayı düşünüyorum.  

Benim kızımda tuvalete veya oturağa oturmak istemiyordu.Tuvaleti oyun şekline getirdik.İlk önce çişini yaptı.Hadi annecim arkadaşları bekliyor,oyun oynayacaklarmış diyerekten çişini yaptırdık.Daha sonra  çişini tuvalete kendisi döktü,arkasından sifona basaraktan arkadaşlarının yanına gönderdi.Halada böyle devam ediyor.

çocuk kendi talep edene kadar başlamama taraftarıyım ben, ayrıca aşamalı halletmek daha az strese sokuyor çocuğu

http://www.nurturia.com.tr/groups/thread/fb2528a9-5562-453d-8242-9f3b009d8d36/2/beni-okuyardima-ihtiyacim-var#14f023cb-7a97-4936-a4d1-9f3b00c5b1fc

nasıl gitti bu süreç Evren umarım rahat alışmıştır Tan?