çocukta sinire nasıl davranmalı

mona_roza soruyor: 9

merhaba

oğlum 20. ayına girmek üzere ve bu aralar gerçekten sinirli. yani şöyle ki genel olarak skin ve uyumlu bir bebektir fazla ağlamaz beni hiç üzmez yenidoğan hali bile böyleydir.. mesela bu sabah pazara çıktık girmeden annem bugun pazardan mama almıyıcaz ananeye gdiyoruz orda ne istersen yiyeceksin dedim, tamam dedi ve gerçekten biey istemedi. ki normalde havuc gördü mü delirir :D

son 2 haftadır istediği bir şey olmayınca sinirleniyor. meme istiyor mesela yemek birazdan hazır olacak ve artık kontrollü emziriyorum birazdan annecim şimdi yemek yiyecez diyorum ya bana ya koltuğa vuruyor sinirlenip. bunu her yere yayabilirsiniz temel örnek olarak verdim. öyle uzun ağlama krizlerine girmiyor. bana vurduğu zaman çok kızdım bir kere artık bana vurmuyor ya elindekini atıyor yada önüne gelen bir şeye vuruyor. bazen atma annem araban acır yazık ona diyorum, bazen sen bilirsin deyip görmezden geliyorum ve biraz sonra konuyu değiştiriyorum. bir iki defa yüksek tepki verdim ve işe yaramadı artık sakin davranıyorum,

bir kerede bize kızıp bisikletini fırlattı babası hiç kızıp bağırmadan alıp yukarı bir yere koydu bsiskletini ve attığı için kaldırdığını söyledi, şimdi hep bu örneği anlatıyor ve atması biraz azaldı.yanlış davranmak istemiyorum uyumlu oğlumu hırçınlaştırmak istemiyorum.

sizinde başınıza geliyorsa fikirlerinizi paylaşırsanız sevinirim


9 Cevap


pukaa

benim oğlum daha küçük ama okuyunca 2 yaş sendromu geldi aklıma..


pakize_efe

hosgeldin 2 yas sendromu.

genellikle erkek cocuklarında daha cok goruluyor galiba bu durum. ben de aynı seyleri yasıyorum zaman zaman. kriz anlarında her yolu denemis bir anne olarak; ilk denedigim sey ona yaptıgı seyin yanlıs oldugunu ve bunun beni rahatsız ettigini, istemedigimi anlatıyorum. kimi zaman sarılıp ozur dileyip bu hareketi bırakıyor.  eger dinlemezse o an bunu anlayacak ruh halinde degildir demektir. dikkatini baska yone cekmeyi deniyorum.. bu da sonuc vermezse yanından uzaklasıyorum ve konusmuyorum onunla. yani tepkisiz kalıyorum. bu her zaman sonuc veriyor. biraz aglayıp vazgeciyor. aglaması bitince de ona sımsıkı sarılıyorum, onu opuyorum. aglıyor diye taviz vermemek lazım. dikkat ettigim bir konu da tepkisiz kalmak sonuc veriyor diye direkt tepkisiz kalma secenegini asla uygulamam. cunku neyi neden yapmaması gerektiginin acıklanması gerektigini dusunuyorum.  abartılı tepkilerden her zaman kacınmak gerekiyor. onun kriz anlarında ona bagırmak, kızmak hic sonuc vermiyor. aksine onu daha da hırcınlastırıyor. yani SABIR SABIR SABIR.... :-)


ozlembade

Uzman tavsiyesine göre aç veya hasta olduğu zamanlar dışında sert dille uyarmak dogru ben sürekli neden hayır dediğimi de söylüyorum


doublebassist

Uzman psikolog 2 yaş sendromu için bana şu tavsiyeyi verdi kızma ,sinirlenme,saç çekme,vurma gibi davranışlarda göz teması kurmayın bırakın yapsın ağlasın. Ağlama yaklaşık 5dk sürer. Ağlama bitince alın kucağınıza sarılın olmuştu



ema

ayni durumlar bizde de mevcut sabir diliyorum;))))


belboy

aynı şeyleri hatta daha fazlasını bizde yaşıyoruz sabır kalmıyor bazen insanda.ne zaman geçecek bu sendrom:(((


Burcu_Kaan

Okudugum bir kitaptan bu konuyla ilgili bolumleri paylastim,ozellikli "çocuklara modelleyerek öğretme"bölumunu siddetle tavsiye ederim.

http://burcu-kaan.blogspot.com/search/label/Cocuklarla%20El%20Ele%20Ebeveyn

Yine bu linkte istedigi alinmadiginda ortaligi yikan cocuklarla ilgili bir paylasim.blogumda "faydalı bilgiler" basligi altindakonuyla ilgili bircok paylasim var,okumak istersen diye linki paylasmak istedim.

burcu-kaan.blogspot.com/2013/01/istedigi-alnmadgnda-ortalg-ykan-cocuklar.html

Malesef ki bu tür sorunlari anne olarak hepimiz zaman zaman yaşiyoruz,umarim bilgiler faydali olur.


arda3

2 yas sendromu denilen şey.ahhh ahhh.benim oğlumda 3 yasında suan sükürler olsun geride kaldı o günler.çok uslu ve sakin  oğlum olmasına ragmen ben cok zorlandım bu dönemde ama suan çok iyi.okuduklarıma göre çocugun karakter yapısı ve kişiliği bu dönemde oluşuyomuş.ve artık kendisininde ayrı bir birey oldugunu düşünmeye baslıyomuş.anneden ayrılma gibi kaygılar vs. oldugu için çocuk hırcınlaşabilio.o yuzden çocugun kararlarına ve yapmak istediklerine saygı duymaktan baska yapabilceginiz hiç bişey yok.istediğiniz kadar acıklamasını yapın yinede yapmak istediğine engel olamadım ben maleseff.bırakın oyuncagını attıgında kırıldıgını görsun hatasını kend öğrenmeye calışsın.bizimki hergün oyuncak aldırıyodu sıkıyosa alma ki eve geldiğimizde paramparca oluyodu hemen.ha ben oyuncağını kırmasından cok en beter sorunum kafasını duvarlara ve yerlere vuruyodu küt küüt die her istediğini yapmama ragmen.her bebek aynı olamaz yapıları çok farklı yakınlarımın çocuklarında bu durumlar söz konusu bile  olmadı.inşallah çabuk ve kolay gecer dıyorum  anneler...


mona_roza

cevaplarınız için çok teşekkürler, bukonuda biz baya yol kat ettik. benzer durumda sorunlaryaşayan annelere tavsiyem. harvey karp. mahallenin en mutlu yumurcağı :) bize yardımcı oldu farklı bir bakış açısı oldu oğluma karşı. birde sinirlendiği zamanlar haricinde bol bolilgi ve sevgi gösterip vurup attığında ne kadar üzüldüğümü anlattım. çevresinde vuran başka çocuklar gördü ve çok üzüldü sanki bu ara daha iyi. vurmanın atmanın kabul görmediğini anladı gibi.

seçimlerinesaygı göstererek hayır demesine izin vererek de çok güzel sonuçlar aldık. yapmak istediği bir şey eğer mümkünse ki bu bazen un kavanozunu incelemek olabiliyor bir sınır koyarak izin veriyorum mesela oyna ama şuraya dökme gibi. böyle böyle istediği şey mümkün olduğunda izin verdiğimi anladı sanırım. daha ben hayır demeden kendisi bir sebep söleyip kendini avutuyor. :)) inşallah böyle devam ederiz tekrar  ilgilendiğiniz için çokteşekkür ederim :)


Cevaplamak için Üye ol