keşke bilseydim!

biltekins soruyor: 10

hamilelik yada doğum öncesi sonrası keşke biri gelip bana şunu söyleseydi dediğiniz neler var?

 


46 Cevap


lopikcim

ilk2-3 ayın  bu kadar zor olacağını ve birgün biteceğini bilseydim,, keşke nurtiyle o zamanlar tanışmış olsaydım ve çocuğuma kendi kendine uyutmayı öğretmemin mümkün olduğunu öğrenseydim sizlerden..


helensparta

keşke oğlum doğduğunda 5 gün yoğun bakımda kalmasına izin vermeseydim...:( özel hastanede doğum yaptım oğlum emmedi, kan yutmuş diye bir götürdüler 5 gün ne doğru dürüst bilgi alabildim ne emzirebildim herşey bir yana göstermediler bile bir hemsire ağlamalarıma dayanamayıp 50 metre uzaktan 30 saniyeliğine gösterdi.. bana sormadan mama vermişler ki doğum sancım başladığında sütüm gelmişti kendiliğinden çok pişmanım ve hayatım boyuncada olucam keşke çıkarıp başka hastaneye götürseymişim


cccccc

Keşke Kızım 3-4 yaşlarınad bir tane daha doğurup onuda ardan çıkarsaydım şimi rahatlığa alıştım tekra o günler dönmek için korkmasaydım


asyanin_annesi

Keske kizim uyuyacak diye saatlerce okuyup arastirma yapmasaymisim her bebegin bidonemi varmis:)) aklima geldikce yazarim artik heee bide

Keske asya zayif bi bebek olsaydida ilk zamanlar cok ozendigim slingleri kullanabilseydim:)


teachher

Keşke hamileyken göğüs uçlarıma krem kullansaymışım, bebeğim 4 aylıkken göğüs ucu çatlaklarım fazlalaşınca ve kanamalar yapınca emmekten uzaklaştı ve 5 aylıkken de emmeyi bıraktı mamaya başladık. Sonra da doktordan öğrendim ki; hamilelikten itibaren krem kullanılması gerekiyormuş... Çok isterdim oğlumu en az 1 yaşına kadar emzirebilmeyi....



_yasemen_

ilk defa bir anneden duyuyorum keşke bebeğim biraz zayıf olsaydı diye.ne için sling için..tuhaf..herkesiz keşkeleri farklı işte.
bnm keşkelerim de var elbet mesela başta normal doğum yapamamış olmam..sonrasında ilk 6ay nasıl geçti anlamadım keşke daha iyi herşeyi hafızama kazısaydım.9ay 1,5yaş arası çokkkkkk zorlanmasaydım da sinir krizlerine girip kendimi çok yıpratmasaydım....birde 1yaşına kdr emzirmeyi çok isterdim keşke 3aylıktan sonra sütüm azalmasaydıda 5aylıktada mamaya başlamak zorunda kalmasaydım en çok üzüldüğüm bu olmuştu


DoRuK_DiLeK

keşke;
1-sütününün az olmasının veya hiç olmamasının utanılacak birşey olduğu psikolojisine kapılmasaydım veya beni bu şekilde baskılamalarına izin vermeseydim.
2-süt kaygısyıla geçen günlerde en güzel günlerimizi ziyan ettiğimi bilseydim
3-süt olsun diye dünyaları yiyip kilo almasaydım.
4-bol sütün huzurla doğru endeksli olduğunu önceden keşfetseydim.
5-bu kadar pimpirikli olmasaydım
6-hatta keşke okumayı falan da bilmeseydim.


smmm06

keşke emzirmenin kolay bişey olmadığı çok uğraşmak gerektiğini önceden bilseydim belki daha uzun emzirebilirdim maalesef 5 ay emzirebildim göğüs ucu probleminden oda çok sıkıntı çekerek emzirdim tadına bile varamadım diyebilirim  keşke ilk 3 ayın çok zor olcağını önceden bilseydimde bi benim oğlum böyle demeseydim keşke ek gıdalara geçince oğlum zayıf diye çok zorlamasaydım yedirmek için belki şimdi bu kadar herşeyi reddetmezdi keşke biraz daha rahat olsaydımda bu kadar kendimi yıpratmasaydım keşke bebeğim 6 aylıktan sonra bizim yediğimiz yemeklerden taddırsaydım belki damak tadı gelişirdi ama 2.çocuğu yapmaya karar verirsem bu keşkelerim olmıycak herşeyi tecrübeyle öğrendim


PRENSESIMMM_2010


keşke normal doğum yapacam diye diretip kendiminde kıızmın da haytatını riske atmasaymışım...

keşke erken doğum riski var diyen sezeryan öneren druma  inanıpta doğum iznime ayrılır ayrılmaz normal doğum yapmayı istediğim  için hemen annemin yanına memleketime tadığım dr için gitmeseymişim...kızımın gününden de 10 gün geç  doğacağını bilseymişim...kv minde ve haliyle 2 kalabalık sülaleninde  aynı yerde olduğunu ve 2 ay annemde kalmamın ne kadar normal karşılanacağını tahmin edebilseymişim..ve stres içinde gelen gidenle uğraşarak,misafir ağırlayarak  son 2 ayımı heba etmeseymişim ...

doğumdan sonra da 5.günde evime dönmek için 900 kmlik yola çıkmayı göze almama sebep olacak kadar , beni bunaltan  insan ordusundan (2 sülale eş dost akraba )kaçacağımı bilseymişim... ve hiçç oraya gitmeseymişim o dönemde kalabalığa değil yalnızlığa ihtiyaç olduğunu sadece anlayan tek kişinin yeterli olabileceğini bilseymişim....

aldığım onca kiloları ve beni en şişko halimle gören tüm memleketteki tanıdıkların soktukları lafları  kafama takmasaymışım nasılsa hepsi verilebiliyormuş;) 

keşke doğumdan sonrada evime gelirken yanımda annemle babamı  getirmeseymişim doğum depresyonuna yakalandığımda bunu anlayamacaklarını  ve onları kırabileceğimi ve unutulmayacağını  bilebilseymişim ...

annenin okuduğu araştırdığı çocuk bilgisiyle ve  içgüdüleriyle çocuğuna evine herşeyine yetebileceğini,  kimseye ihtiyacının olmayacağını,moralin aslında diğer herşeyden daha gerekli olduğunu bilebilseymişim...

sağlığım çok geç yerine gelmiş olsada ilk aylarda yinede herşeyimi yapabilecek kadar cesaretimin olduğunu ve bunun için kimseye ihtiyacım olmayacağını  bilebilseymişim...

hamileliğimde uykusuzluğa alışın ,bir tarafa bez parası için bütçe ayırın laflarına inanmasaymışım ,bez stoğu yapan arkadaşlara gıpta ederek bakmasaymışım her ay numarasının  değiştiğini bilip rahat olsaymışım;)) iyki bütçe de ayırmamışım:)) ...her bebeğin gelişiminin farklı olduğunu yaşayarak öğrenmeseymişim ...

geri kalan hiçbirşeyden pişman değilim herkesi karşıma alma pahasına kızımı istediğim gibi büyüttüm ;)vee iyki herkesten uzaktayım kendi başımayım ve kimseyi karıştırmayacak kapasitedeyim;)) 

2.çocuğum olursa şayet  ;
1.sezeryan olucam( normal riskli bende)süslenip püslenip gidicem hastaneye ...2 gece sunni sancı çekmeyeceğim doğuramayacağımı bile bile  ...

2. ise evimi derleyip toplayıp yatağımı evimde hazırlayıp  kimseye haber vermeden doğum yapacağım kimseyi de evime çağırmayacağım ....ben iyileştikten sonra isteyen gelsin;)
oo lohusa halimle yardıma diye gelenlere de hizmet etmek zorunda kalmayacağım;)

3.yine kendi bildiğimi okuyacağım...;))kimseyi karıştırmayacağım hiçbirşeyime...







candasinannesi

1-keşke yardım-pohpolanma  beklentisi içinde olup da karşılık göremeyince üzülüp dertlenmeseydim...

bebeğim olduktan sonra hem annem hem kayınvalide ve kızkardeşimin evimden çıkmyıycağını düşünürdüm,böylece çok yorulmadan yardımlarla oğlumu büyüteceğimi sanırdım.Ama hayalmiş, annemin işi başından aşkın ,kardeşlerim-babam ayrı bi alem zaten.

kv-kp ise bende kalıodu ve  kp sıkıldığı için 20.günde kvyi alıp götürdü. bütün yemek-bulaşık-çamaşır işi bana kaldı :( bi yandan oğlumun gündüz uykularının 5er dakkalık oluşu... oofff ilk 6ay ne acılar ne ızdıraplar çektim. lafa gelince bebiş napıyo diyenler ve  ama konu  yardıma gelince ortalarda gözükmeyenler...

2-etrafın-akrabaların yorumlarına aldırmayıp kendi kafama göre büyütseydim

3-Ve tabii nurtiyi en başından hamileliğimin başından keşfetseydim....

 

 



Cevaplamak için Üye ol