Çocuğum eşcinsel olursa...

nurturia soruyor: 10

Üyenin kendi isteğiyle ya da kurallara aykırılıktan dolayı üyeliği sonlandırılmıştır.


89 Cevap


tiara

evet böyle durumlar oluyor, klinisyen olarak bunları fark edebiliyoruz, ama ne tür ipuçları var derseniz bu klinik bir mevzu olduğundan anlatmam hem uygun olmaz hem de uygun olsaydı da çok zor olurdu, keza psikodinamik altyapı gerektiren bir mevzu 


babu

Soru kendi cocugumuz ozelinde soruldugu icin hicbirimiz bu noktaya deginmemistik ama ben e cok yerinde ve guzel yorumlar yapmissin goknurium. Tam cocuguma tabi ki sahip cikarim dedigimiz noktada, durup dusunulecek daha buyuk cerceve...


Tutaste

http://killingthebutterflies.com/anne-sana-yalan-soyluyorum-her-gun/  bu genelde daha eğlenceli yazılar yazan bir arkadaş, ama bu yazısı hem konuya uygunluk hem de olaya daha çok  kendi açısından bakan annelerin empati kurmalarını sağlamak açısından uygun bir yazı diye düşünüyorum. 
Üzülürüm, zorlanır diyorsunuz, peki onlar neler yaşıyor? Bir de bu taraftan bakmak gerek...

http://www.youtube.com/watch?v=YvgtDUsjEc0

  


silky

Kızımın mutlu olmasını isterdim. Heteroseksuel olmasını aksi durumda toplumda mucadele etmek zorunda kalacagı baskılar nedeniyle tercih ederdim. Aksi bir durumda ilk tepkim uzulmek olurdu. Fakat kızım boyle bir durum yasıyor ise bunu bana anlatabilmesini isterdim ve her durumda onun yanında olurdum. Onun kararlarına, tercihlerine saygı duyardım.


yesimk

Cocuk gelisiminde her dönemin ayrı bir önemi var.

Örneğin ek gıdalara alistirmada anne neleri verirse ileriki dönemde tercihleri o yiyecekler olacaktir.

Bunun gibi anne baba cinsel kimlik gelişimi döneminde doğru eğitimi verirse ileride böyle bir sıkıntı yaşar miyim endişesini yaşamayacaktir.



psychomom

 çok güzel şeyler yazılmış,harıka  bı konu bu konuşulması gereken..


   bizzat tanıdıgım bir dönem ev arkadaşlıgı yaptıgım yakın arkadaşlarım oldu eşcinsel.Ne kadar büyük zorluk yaşadıklarını bizzat gördüm,okul birincisi olan son derece başarılı arkadaşım sadece bu seçiminden,kendını böyle tanımlamasından dolayı işlere alınmadı,her türlü sosyal zorluğu yaşadı.
  bu anlamda çocugumun eşcinsel olmasını en azından Türkiye'de olmasını ıstemem.Olursa yurt dışında yaşamasını desteklerım,her türlü hayalınde yanında olurum onun.
   en önemlısı benım için içten olması,kendıne ve bana..gerısı zaten hallolur gibi.

Ama konunun en civcivlı kısmı şu,kadınlar kafalarını değiştırmedıkçe homofobık,kadın düşmanı,cinsiyetçi nesıller yetısmeye devam edıcek.Kızlara aynı edilgen,arka plan  roller,erkeklere agresıf,hakım roller biçmeye,bu şekılde büyütmeye devam edersek diğerlerıyle  empatı kurmamız mümkün değil..bırakın toplumda varsaymak,yakınından bıle geçmıyoruz yani..
   o yüzden ılk baş kadınlar özgürleşsın,sonra homofobi fılan kalmaz..neydı o.dünya yerınden oynar,kadınlar özgür olsa sloganındaki gibi..=)


lopikcim

Kayınbiraderimin çok yakın bir arkadaşı evli ve bir çocuğu var iken(şu anda 5 yaşında bir oğlan çocuğu) 2 yıl önce artık erkek olmak istemediğini ve kadın olarak hayatına devam etmek istediğini bidirmiş yakın çevresine..2 yıldır hormonlar alıyor ve görüntüsü neredeyse tamamen kadın olmuş, ben tanışmıyorum ama son halinin resimlerini gördüm..o süreç başladığından bu yana ailenin dramını anlatmaya gerek yok sanırım; artık mesleğini, mühendisliği yapamıyor,büyük bir geçim sıkıntısına düştüler, sanırım aile desteğiyle hayatlarını idame ettirebiliyorlar..Karısı Rustur, ülkesine dönemiyor çünkü orada hayat şartları çok kötüymüş, hasta aile fertleri, işsizlik vs..Oğlan çocuğunun babaya büyük tepkisi varmış, babasına( eski babası şimdi ne diye bakıyor bilmiyorum) kızdığında karşısına geçip çığlıklarla sen kız değilsin işte diyormuş..Özetle tam bir dram gerçekten..Ama herşeye rğmen erkek yine de asıl hissettiği cinsel kimlikte yaşama çabasından geri adım atmıyor...Gerçekte kadın gibi hissettiği halde( çünkü ben kendimi bildim bileli böyle olmak istiyordum içten içe diyormuş)) homofobik toplum baskısı yüzünden evlenip çocuk yaptığı ve eşinin ve çocuğunun da hayatını mahfettiği için bu adamı suçlamak mı lazım bilemiyorum:-((( Yoksa çocuğu için heşeye rağmen baskılamalı mıydı bu ihtiyacını:-((( Homofobinin nelere yol açabileceğinin küçük bir örneğini vereyim dedim:


yuksel_

Tutaste, paylaşım için çok teşekkürler..Gerçekten çok çok denk gelen bir blog yazısı olmuş. Ayrıca, alttaki yorumlarda Aslı isimli kullanıcının yazdıklarını da okumanızı tavsiye ederim. Ailesine açılmış ve terapist ve psikologlara götürülüp tedavi edilmeye çalışılmış...sonuç ortada...


Üzgünüm ama ben şu cümleleri anlamakta zorlanıyorum: "eşcinsel olsaydı üzülürdüm ama yine de yanında olurdum, sonuçta o benim evladım..." 
Bence sorun tam da burada başlıyor. "Normal" tanımı içinde görmemek, eşcinsel olmayı üzülünecek birşeymiş gibi algılamak...hayır, heteroseksüellik ne kadar normalse eşcinsellik / biseksüellik de o derece "normal"...ya da normal her ne ise, kime göre neye göre...

Toplum içinde yaşayacağı sıkıntıları düşünürek üzülüyorsak, toplumu oluşturan bizleriz ve geleceğin toplumu da çocuklarımız. Biz en başta kendi homofobimizden kurtulur ve çocuklarımızı da "insana" saygı duyarak, sevgi dolu, empati gücü yüksek bireyler olarak yetiştirebilirsek, bazılarımızın belki de eşcinsel olacak olan çocukları belki de hiç sıkıntı çekmezler...Bazı şeyler bizim elimizde diye düşünüyorum. Aksi durumda, buradan çekip gitmek için şimdi de çok sebep var. 


nilsafak

Hamile olduğumu öğrendiğim gün çocuğumun tercihlerine her koşulda saygılı olmalıyımı düşündüm ,eger gercekten böyle hissediyosa ben istediğim kadar hayır benim çocuğum escinsel falan olamaz diye istediğim kadar tepiniyim sonuç değişmez ben çocuğumu kaybettiğimle kalırım..Tek üstünde duracagım nokta gercekten öyle mi hissediyor yoksa bi etkilenme mi bunu iyi ayırt etmek lazım..
Üzülürmüyüm dürüst olayım üzülürüm,muhafazakar  bi çevrem var,ama çocuğumu onlara ezdirirmiyim ASLA!
Ben değer yargıları olan,vicdan sahibi,mümkün olduğunca dürüst,dedikodu yapmayan kimsenin hakkına girmeyen ama kendini de ezdirmeyen bi çocuk yetiştirmek istiyorum kısacası her annenin isteği olan ''güzel insan'' olsun kızım,gerisi teferruattır,lisedeyken bi gün babam bana ''bi gün biri kapımıza gelipte kızın hırsızlık yaptı,kızın yalan söyledi,birine iftira attı falan demesinde,ne derse desin sen dürütstsen ben her kosulda arkandayım''demişti,öyle güvenirim ki babama..Herseyimi bilir babam bu çok önemli bi detay herseyini bilmek bi insanın..
Kızımda öyle olsun isterim,her ne olursa olsun dönecegi bi evi olduğunu bilsin ki,çaresizlikte care diye abuk yollara girmesin


nilsafak

Son paragrafınızda anlattığınız gibi düşünüyorum..Hepimizi aynı Allah yarattı o istemese farklılıklar olmazdı,kimseyi yargılamak kimseye düşmez bence...



Cevaplamak için Üye ol