ilk ergenlik yeniden mi:((((

nurturia soruyor: 3

Üyenin kendi isteğiyle ya da kurallara aykırılıktan dolayı üyeliği sonlandırılmıştır.


3 Cevap


ozzzy

biz de henüz sizin anlattığınız kadar sorun yok ama azı dişlerimiz çıkıyor şu aralar  onun da etkisiyle hiç görmediğim bir mızmızlığı ve arada saman alevi gibi parlayan bir öfkesi var. o kadarcık olmasına rağmen ben yine de 10 günde bir bağıyıyorum malesef. Bİzim baba hep yumuşaktı geçen gün kahvaltı tepsisini yere çalınca ilk kez oda kızdı. Ben de ne yapacağımı bilemediğim, tıkandığım zamanların çoğalmasından bunaldım. ama yardım istemişsiniz ben de fikrimi söyleyim. siz annesiniz , siz ona hep şefkatli yaklaşın. mesela eğer size sarılmak istiyorsa istediği her zaman kucağınızı açın ona derim. Sakinleştiği zaman anlatın söylemek istediklerinizi. kriz anında hiç birşey duymuyrlar. önce teselli edilmek istiyorlar. çünkü yaşamda çoooook acemiler. kaygılandığında, korktuğunda , isteklerini elde edemediğinde .....v.s. nasıl bir tepki koymak gerektiğini bilmiyorlar.

 

 


Gerdamar

Bizde benzer krizlerle karşılaşıyoruz, daha doğrusu ben , bakıcısına yada babasına pek yapmıyor, kriz şeklinde sinirlendiğinde ilgilenmezsem sonsuza kadar devam edebilecek kapasitede , bu yüzden önce onun suyuna gidip susmasını sağlıyorum, sonra ilgisini başka bir tarafa çekmeye çalışıyorum, saklambaç oynamak zayıf noktası mesela:) 

Arada sinirleri bozuk oluyor deyip o anlarda her istediğini yapmaya çalışıyorum. Ama sokaktan niçin geldik diye içeri girer girmez kendini yere atması hariç, denedim sokağa çıksak ta gelince gene atıyor yere , 2 yaş sendromu var büyüyorlar bir sürü şey öğreniyorlar kafaları karışıyor , Birde ozzynin dediği gibi azı diş çıkarken de , büyürken de mızmız yapıyor.

İnatlaşınca (bu konuda boylarından çok büyükler) hem kendimin hem onun sinirleri bozuluyor , teslim ol derim :)


CokBilmis

Vurmaya başladığı anda sarılmayı denediniz mi?

Bir de ağlamaya teşvik ettiniz mi? Ağlamak stres seviyesini düşürür.

Ben ağlarsa susturmuyorum, hatta ağlamasını teşvik ediyorum. Bağırırsa dinlemiyorum, yanından uzaklaşıyorum. Peşimden gelip bacağıma sarılırsa, ben de ona sarılıyorum, öpüyorum. Ama bağırmaya devam etmek isterse, hiç sesimi çıkarmıyorum. Vurmasına ise asla müsaade etmedim. Vurmak, saç çekmek, ısırmak yasak. Hemen sesimi yükseltir, kaşlarımı çatarım "Bu benim vücudum. Canımı yakıyorsun. Bana asla vuramazsın!" derim. Zaten çok nadir sesimi yükselttiğim için korkar. Genellikle stresini bir şeyler fırlatarak atmaya çalışıyor böyle durumlarda. Engellemiyorum.

Benim annem bana hiç vurmadı, özel bir ceza verdiğini de hatırlamam. 1.50 boyunda 45 kilo bir kadındı. 34 yaşındayım ve hala annem kaşlarını çattığı anda süt dökmüş kediye dönerim. Yani çocuğun anneden korkması için ceza verilmesine gerek yok. Net sınırlar olması, istikrarlı davrnaılması ve kesin ifadelerle konuşulması yetiyor.



Cevaplamak için Üye ol