Anne Olmadan Önce ve Anne Olduktan Sonra..

Daha sonra toparlayınca yazarım ama seni takdir ettim balık konusunda ben öncesinde asla dokunamaz ve yapamazdım kızımdan sonrada yapamadım:( zorladım ama olmadı..Balık yemiyormuyuz yiyoruz haftada 2 kez ama ben yapamıyorum...Gerçekten sana bravoo:) 

  Ohoooo çok oldu:) en az iğrenç olanını anlatıyım,daha da kötüleri var:)okulda seminer zamanı bizim kzı çikolata yiyor çikolatalı elleriyle mont askılığının altından montların ceketlerin kumaş kalitesini kontrol ediyor.ceket sahibi ben olsam kesin bana kızardım,kesin!-kızdan önce tabi-:) ama artık kızmam kesin olan bu.

şimdi aklıma gelmedi ama anne olmadan evvel ayıpladığım herşeyi anne olunca bende yaptım,ee,gülme komşuna gelir başına..

Cocuklarina 'annecim' diye hitap eden anneler sacma gelirdi bana tuhaf karsilardim ayiplamazdim belki ama tabiri caiz olmayacak belki ama kil olurdum:) sonucta sen annesin o degil ; fakat dogdugu andan itibaren dilimde devamli 'annecim' kelimesi kendimi durduramiyorum :)) sanki en guzel hitap o:)) ama hayir hala tuhaf geliyor degisen kendime de artik bu konuda sinir oluyor olmam:)

Kayınbiraderlerim 4 aylık bebekleriyle bize gelmişlerdi, biz de o sırada daha yeni evliyiz.Bebek arka odada uyuyordu,biz mutfakta sohbet ediyorduk; birden( ben hiç ses duymadım) kayınbirader korkuyla eyvahh bebek ağlıyor diye zıpladı yerinden, koşaarak bebğin yanına gitti..Eşimle birbirimize bakakalmıştık, aman ne kadar pimpirikliler, ne olacak ağlayacak tabi ki bebek demiştik arkalarından:-))Bebeğimiz olunca anında dinleme cihazı aldık, ağlamak değil gık dediğinde gidiyoruz yanına, aynen kayınbirader gibi koşarak:-)) Gülme komşuna gerçekten....:-) Bir de Emzirme hikayelerim var herkes gibi, hiç utanmadan ihtiyaç duyulan heryerde emzirdim, lönk diye memesini çıkarıp emziren anneleri kınayan ben:-)))

ben eskiden yastığı gördüğümde havada uyuyan birisiydim hiçbir faktör beni uykumdan alıkoyamazdı ışık ses farketmez ama bebişim olduktan sonra o uyusa bile ben bir süre onu dinlemeden uyuyamıyorum ya hemen uyanırsa dalamadıysa bir sıkıntısı varsa diye gözüme uyku girmiyor hayatımdakş en büyük değişklik bu oldu... halimden şikayetçi değilim yeterki o rahat uyusun :)

EN TİKSİNDİĞİM ŞEY BİR EVE GİDİNCE O EVDEKİ ÇOCUĞUN SOFRADA ELİNİ HERŞEYE SOKARAK ÜSTÜ BAŞI LEŞ GİBİ OLMUŞ HALDE YEMEK YEMESİYDİ...ANNE OLDUKTAN SONRA YEMEK YESİNDE NASIL YERSE YESİN DEDİM İLK BİRKAÇ SENE :) :)

Benim ablam da bebeği ağlayıncca özür dilerim yavrum diyordu şimdi de ben öyle diyorum:) emzirmek için gecikirsem 1-2 dakika basıyor yaygarayı ben de çok üzülüyorum, hele bazen içli içli ağlıyor çok üzülüyorum yaa.  ablama derdim ne var ağlasın biraz diye, şimdi ben kızımın ağlamasına asla dayanamıyorum 

ah ah bu konuya yaz yaz bitmez..
bebegim olmadan once cocugu olan arkadaslarimizin evine gittigimizde anne cocugu uyutmak icin odaya gecer bazen yarım saat, 1 saat gelemezdi. dogumdan once cok kararlıydım 3-4 sene her gece cocuk uyutmakla ugrasamam, feber yontemini uygulayacagim, aglaya aglaya uyusun alissin diyordum. kızım dogduktan sonra bunu uygulamayi surekli turlu bahaneler ile erteledim, sonra da tamamen vazgectim. uyku konusunda o kadaaaarrr buyuk konusmusum ki kızım her acıdan cok uysal huzurlu bir bebek olmasına ragmen bazen uykuya dalması cok uzun suruyor, uyutmak icin 1 saat ugrastıgım oluyor. kolay uyudugu geceler haftada 1-2 kere:))

okurken cok guldum arkadaslarım evıme gelırlerdı cocuklarına bır dur demezlerdı onlar gıttıkten sonra gunlerce temızlık yapardım şimdi oğlum aynısı ben ne kadar dur desemde oğluma fransızca konusuyorum gıbı gelıyor bana bakıyor akıyor sonra kaldıgı yerden devam

komusun  oğlu sokaktan eve gırerken cıglık cıglık  gırerdı herhalde kınamısım suan oğlum aynı :))