nOrmal doğum sonrası sezeryan doğum ve travmam:(

1sehzade1sultan soruyor: 10

Merhaba


İlk çocuğumu normal doğum ile doğurdum 2.çocuğumu mecburi sezeryan:(öğlen başlayan ve akşama kadar devam eden sancılar sonrası açılmam 8 cm takılıp kaldığından ve bebeğimin bir türlü doğum kanalına girmemesinden dolayı maalesef ki acilen sezeryan doğuma alındım.Dr um çok uğraştı çok bekledi ama sancılarım artık dayanılmaz bir hal almıştı hatta ameliyat masasında bile son kez kontrol etti bir ihtimal bebek inmiştir diye ama olmadı.Normal doğuma bu kadar hazırlanmışken sezeryanı aklıma bile getirmemişken ve dayanılmaz sancılara dayanmışken biranda sezeryana alınmak hem bedenime hem psikolojime çok ağır geldi ve ben hala o psikolojiyi atamadım üstümden,normal doğumu yaşamış ve kolaylığını tatmış olmam belkide beni bu düşüncelere sevk etti,toparlanmam zaman aldı 17.günüm hala uzun süre ayakta kalıp birşeylerle meşgul olunca sancım oluyor hiç geçmeyecek düşüncesi beni çok yıpratıyor sürekli ağlıyorum eşimden gizli gizli bu süreçte eşimde çok yıprandı ikimizde o günü hatırlamak dahi istemiyoruz ve fakat ben bir türlü aklımdan çıkaramıyorum kabullenemiyorum.Biliyorum herşeyi unutmalıyım yavrum sağlıklı şükürler olsun heran her dakika şükrediyorum sağlık olsun elbet birde insanların aaaa normalden sonra sezeryan mı?tüh yazık olmuş demesi hepten bozuyor moralimi:(

3.çocuğu ssvd bile olsa düşünmek istemiyorum çünkü ya olmazsa ya tekrar sezeryan olursam korkusu daha da yıpratır beni.

Sezeryan olan arkadaşları üzmek yada kırmak istemiyorum asla sadece normal doğumu tatmış olmanın psikolojisiyle böyle düşünüyor olabilirim ve sanırım bu düşüncelerden kurtulamazsam psikolojik yardım alabilirim.


31 Cevap


asl22

 doğumunuzun karar verdiğiniz şekliyle olmaması sizi yıpratmış anladığım kadarı ile...normal doğumu bilmiyorum ama iki doğum çeşidininde artı ve eksileri var..hangisi kimin tecrübesine göre daha iyi bu çok değişken....bende hep normal doğum istedim dr.um türlü bahaneler ileri sürerek sezeryan yaptı.:)doğumdan çıkınca ilk bi saat inanılmaz ağrım oldu,akşamı kalkıp yürüdüm,ertesi günde evraklar elimde çıkış işlemleri yaptırdım..hiç yatmadım hiç kendimi dinlemedim...çünkü dinlesem biliyorum benimde ağrılarım olacaktı...bence ağrı ve acıların birazda psikolojik olabilir sonuçta hazır olmadığın istemediğin bi yöntemle doğum yaptın..en başta dr.unuz sezeryan deseydi ve siz bunu bilerek hastaneye gitseydiniz ruh haliniz,şu an olduğunu söylediğiniz ağrılarınız olurmuydu yada ne kadar olurdu onu bi düşünün..sonra sezeryanla doğum yapmak kolayı seçmek,ya da ah vah edilecek bişeyde değil siz çevrenin ne dediğini de boşverin..öyle ya da böyle ne güzel doğurmuşunuz bence boşverin o günü hatırlamayın (bende hatırlamak istemiyorum)siz bebeğinize odaklanın çok şükür sağlıklı olmuş,güle güle büyütün...


opposition

Galiba bu yaşanan acılar da biraz psikoljik oluyor. Sizi tam olarak anlayamam ama sanırım son ana kadar uğraşıp acı çekip istemeden ameliyat olmanız ve lohusa depresyonu birleşmiş. Ameliyat diyorum çünkü sizin için sezeryan karın kesilen ameliyat, bizim gibiler için doğum :)

normal doğurma ihtimalim konuşulmadı bile ikiz olduğu için, o yüzden sezeryana hazırdım, hiç korkmadım, üzülmedim ayrıca hiç sancım da olmadı. Bebeklerimi erken doğurmayıp kuvöz sorunu yaşamamış olmak o kadar sevindirmişti ki, beni dikerlerken sırıtıp duruyordum. Ne biçim hatasın sen hiç korkmuyorsun dedi bana anestezi uzmanı, yani tamamen senin hayalkırıklığın bence bu sıkıntılar. Keşke olmasaydı ama kısmet işte sağlık için dua et bence, üzme kendini.

Bu arada biri sormuş evet kollar bağlanıyor ama inanın o anda hiç ürkmedim ben , tek yoğunlaştığım ağlama sesini ne zaman duyacağımdı :)


pukaa

öncelikle bebeğini sağlıkla büyüt. ben bir ebe olarak sana şunu söyleyebilirim doğum masasından sezeryana gönderdiğim çok gebem oldu. planlamadığın birşeyin gelişmesi pek tabiki seni sarsar. şu anda yaşadığın duygular normal. hem lohusalığın yaşattığı hormonal değişim hem de sancı ve dikişlerinin seni zorlaması... ama artık geçti gitti olan oldu sen bu süreci bebeğin için yaşadın onu hayatta tutabilmek için sezeryan oldun bunu unutma aklına bu düşünceler geldkçe bebişini kucağına al kokla ve onun için değdini düşün kısa sürede toplarlanacaksın merak etme tabi ki normal doğumdaki kadar çabuk olmayacak ama eninde sonunda olacak hiçbir sezeryan olmuş anne sonsuza kadar acı çekmiyor sevgiler


Smryna06

Ben de sezeryanla yaptım doğumumu ve gayet memnunum , ama burada yazılanları okuyunca bir an çok korkunç bir şey yapmışım gibi hissettim :) Önemli olan bebeğimize sağlıkla kavuşmak değil mi, bence durum biraz abartılmış. Belki bütün oklar üzerime dönecek ama açıksözlü olmak istedim.


Meteboy

Sezaryeni rahat geçiren de var, sıkıntılı geçiren de. Ben de kendimi normal doğuma hazırlamışken sezaryen oldum, hafif öksürüğüm vardı, ameliyattan sonra arttı ve o dikişlerle öksürmeye çalışmak korkunçtu. Daha sonra bebeğin zor emmesi vb.. sorunlar, derken ben bir panik atak krizi geçirdim sanırım..Tavsiyem sezaryen ameliyatı olacaklar öksürük vb.. rahatsızlıklara dikkat etsinler, ablam da sezaryen oldu ancak o çok rahat geçirdi, kısmet işi. Yine de önemli olan bebeklerimizin sağlıklı olması, bir tanıdığımın bebeği ilk doğduğunda ağlamamış ve emmemiş, şu anda yoğun bakımda. Allah acil şifalar verir inşallah.



berenimm

öncelikle hayırlı olsun sağlıkla kavuşmuşsunuz yavrunuza,ne mutlu size

ilk kızımı normal doğumla kucağıma aldım çok şükür ,2.kuzuma kavuşamadan 32.haftalıktı kaybettim ne yazık ki acil sezeryana alındım,plesanta absolyo tanısı kondu aşırı kanamam vardı bebeğimi kaybettim :(

diycem o ki hem normal hem sezeryanı tatmış ve çokk acı hatırası kalmış bir anne olarak naçizane keyfine bakın kuzunuz yanınızda ve sağlıklı ,aklınızdan çıkaramıyorsanız yardım alın

en güzel günlerinizi zehir etmeyin kendinize ve yavrularınıza dileirm kolay zamanda atlatırsınız . 

 

 


nilufer_daphne

ben de normal doğuma inanılmaz hazırlanmışken acaiyip suni sancıilar çekmişken 9 cm açılma olduktan sonra doktorumun kendine bir türlü güvenemesi(bebeği şimdi çakacağız pelvise,ne aşağı olacak,ne yukarı,sezeryanda olmaz,vakum kullanırız v.s. gibi demoralizasyonları neticesinde)sezeryan oldum.halbuki acıya çok dayanıklı bir insandım.bana çocuğunun kolu bacağı tutmaz demişti.sezeryan gerçekten iğrenç birşey.ben kendimi tecavüze uğramış gibi hissetmiştim sonrasında.bedenime yapılan bıçaklı tecavüz.kesi yerimden de hiç hoşlanmıyorum.bebeğim 4 kilo doğdu.iri bebek kategorisinde.normal olsaydı belki bebeğin sağlığı tehlikeye girerdi diye düşünüp sonuçta Allah'ın takdiri olduğunu hatırlayıp sakinleştiriyorum kendimi. siz şuan lohusanız,beyninizde ödem var,sağlıklı düşünemezsiniz.bence hiç düşünmeyin bu süreçte,yaşayın sadece,bebeklerinizi sevin,eşinize bol bol sarılın,en iyi ilaç sevgidir,sevgilerimle...


CeylinSedef

Zeynepcim, biliyorsun ben de normal dogum yaptim, hatta konusmustuk seninle nasil oldugunu. Ama dogum sirasinda bir ara aklimdan soyle gectigini hatirliyorum: Tamam bunu tattim, anladim, artik ikinciyi sezeryan bile yapabilirim :) Tabi ki normal dogum cok daha tercih edilir birsey ama takinti haline getirmemek lazim. Su anda lohusa psikolojisi ile bu kadar dert ediyorsun hem, bir sure sonra aklina bile gelmeyecek insallah bunlar.. Lutfen uzme kendini canim... Bol bol kokla minigini...


nadia

onemli olan bebegin ve sizin saglikli olmaniz. dogum tercihi kisiye gore degisiyor. mesela ben hep sezaryen istedim, cok daha konforlu geliyor bana. onemli olan sonuc dedigim gibi..


burcaksahin

@nilufer_daphne "sezeryan gerçekten iğrenç birşey.ben kendimi tecavüze uğramış gibi hissetmiştim sonrasında.bedenime yapılan bıçaklı tecavüz." 


Sorularda karşılıklı konuşmalara hiç girmekten hoşlanmam ama sizce bu yazdığınız, zaten sezeryan olduğu için yaşadığı etkilerden ötürü destek almayı düşünen yeni bir anneyi telkin mi eder, daha kötü mü eder? Önemli olan bebeklerimizin ve annelerinin sağlığı değil mi? Sanırım siz de halen lohusasınız ve dediğiniz gibi sizin beyninizde de ödem var!



Cevaplamak için Üye ol