nOrmal doğum sonrası sezeryan doğum ve travmam:(

1sehzade1sultan soruyor: 10

Merhaba


İlk çocuğumu normal doğum ile doğurdum 2.çocuğumu mecburi sezeryan:(öğlen başlayan ve akşama kadar devam eden sancılar sonrası açılmam 8 cm takılıp kaldığından ve bebeğimin bir türlü doğum kanalına girmemesinden dolayı maalesef ki acilen sezeryan doğuma alındım.Dr um çok uğraştı çok bekledi ama sancılarım artık dayanılmaz bir hal almıştı hatta ameliyat masasında bile son kez kontrol etti bir ihtimal bebek inmiştir diye ama olmadı.Normal doğuma bu kadar hazırlanmışken sezeryanı aklıma bile getirmemişken ve dayanılmaz sancılara dayanmışken biranda sezeryana alınmak hem bedenime hem psikolojime çok ağır geldi ve ben hala o psikolojiyi atamadım üstümden,normal doğumu yaşamış ve kolaylığını tatmış olmam belkide beni bu düşüncelere sevk etti,toparlanmam zaman aldı 17.günüm hala uzun süre ayakta kalıp birşeylerle meşgul olunca sancım oluyor hiç geçmeyecek düşüncesi beni çok yıpratıyor sürekli ağlıyorum eşimden gizli gizli bu süreçte eşimde çok yıprandı ikimizde o günü hatırlamak dahi istemiyoruz ve fakat ben bir türlü aklımdan çıkaramıyorum kabullenemiyorum.Biliyorum herşeyi unutmalıyım yavrum sağlıklı şükürler olsun heran her dakika şükrediyorum sağlık olsun elbet birde insanların aaaa normalden sonra sezeryan mı?tüh yazık olmuş demesi hepten bozuyor moralimi:(

3.çocuğu ssvd bile olsa düşünmek istemiyorum çünkü ya olmazsa ya tekrar sezeryan olursam korkusu daha da yıpratır beni.

Sezeryan olan arkadaşları üzmek yada kırmak istemiyorum asla sadece normal doğumu tatmış olmanın psikolojisiyle böyle düşünüyor olabilirim ve sanırım bu düşüncelerden kurtulamazsam psikolojik yardım alabilirim.


31 Cevap


biz

Ben de kendimi normale hazırlayıp ,sezeryan olanlardanım ... Ne mutlu ki bana ,doğum sonrasında ve oğlumu kucağıma aldığımda nasıl doğum yaptığımın hiç önemi kalmadı . Çok şükür o sağlıklıydı ben de çabuk toparlandım  bence bu kadar önemsemeyin hatice değil netice önemli siz ve bebek sağlıklıysanız gerisi boş .


DoRuK_DiLeK

nilufer_daphne burada sadece doğum yapmış anneler değil henüz hamile olan anne adaylarıda var. ve belki sezeryan doğum yapma zorunluluğu olup bu yazınızı tesadüfen okumuş bir anne adayını nasıl olumsuz etkileyebileceğinizi düşündünüz mü?

ben sezeryanla doğum yaptım hiç de pişman değilim. yine bebeğim olsa yine sezeryan yaparım. kendimi tecavüze uğramış gibi de hissetmedim. zira hiç bişiy hissetmedim. nasıl bir ortamda doğum yaptınız da bu şekilde bir psikolojiye kapıldınız anlayamadım. doğum sonrası lohusalık döneminde de beynimde ödem falan oluşmadı yani bunları şuur kaybından dolayı farketmemiş olamam.

sezeryan doğum yaptım. doğum şeklim evladıma sevgimi değiştiremez. normal doğum anneyi evladına daha fazla bağlarmış zırvalığına inanmıyorum.

bir yerlerde bi antisezeryancılar grubu falan mı kuruldu. birileri özelliklemi insanları böyle teşvik ediyor diye düşünmeye başlıyorum.


felah

ben çatı darlığı dolaysıyla normal doğum yapamayacağımı doğuma 1 ay kala öğrenmiştim.spinal anestezi ile uyuşmadım,genel anestezi yaptılar.normal doğumu bilmiyorum dolayısıyla.belki normal doğumdan sonra sezeryan tecrübesi çok zor gelmiştir sana ama umarım zaman içerisinde bu düşüncelerinden kurtulursun. zira bebeğini sağlıkla kucağına almış olman bile dünyalara bedel.her şey planladığımız gibi gelişmiyor malum sadece doğum konusunda değil bir çok konuda böyle.planımız dışında gelişen olaylar için bana göre durumu en güzel izah eden kelime nasiptir.sağlıkla büyüsün bebeğiniz :) 


Doubledanne

Öncelikle bebeğiniz hayırlı uğurlu olsun;Allah hayırlı ömür versin dilerim her daim sağlıkla,yanıbaşınızda...

Ben de sezeryanla doğum yaptım,sonra ki sıkıntılardan bir çoğunu yaşadım hatta dikiş ipliği vücuduma alerji yaptı ve bu durumda vücut bunu reddetti,enfeksiyon oluştu vs vs...

Ama geçti,gitti bile..Aynı ayda kuzenimin eşi normal doğum yaptı dr un sezeryan ısrarlarına rağmen normal doğum yaptı,çokkkk sıkıntılar çekit 20 gün idrarını yapamadı,dikişli halinde sondalarla vs bir hayli uğraştt...

Şimdi nasıl o da gayet sağlıklı ve mutlu,çok şükür..

Belki biraz dramatik bir örnek olacak ama ben bu sezeryan oldum,dünyanın en kötü şeyini tattım/tatmışsın ithamlarına fazlasıyla kızıyorum bu nedenle size bir örnek vermek istiyorum,özür dileyerek...

Benim kayınvalidem 2.çocuğunu dünyaya getircekken 5500 gr lık bebeği normal doğuma zorlayıp,zorlayıp,sezeryana direnen bir hekimin acemiliğiye(tabi kader ama ihmalkarlık da eklenmeli sanırım buna) rahimden çıkamadan boynu kırılmak suretiyle vefat etti:(( Ve sonra kayınvalidem idrarını tutamama gibi birçok problemle boğuştu,ve bu kadar sıkıntının arkasından da 35 yaşında erken menepoza girdi ve birdaha çocuk sahibi olamadı...:((

Şimdi bunları yazmamı acımasızca bbulanlar olabilir ama siz bunu bilin ki şükürler olsun bebeğiniz kucağınızda sapasağlam var mı bundan önemlisi???

 

Bence yok ve bu konuda konuşanlar da sizin bu net duruşunuzla ebediyyen susacaklardır..

Tekrar hayırlı uğurlu olsun,ve sağlıkla yaşasın kuzu


ozguranne

Her insanin istegi ve tecrubesi farklidir. Burada insanlar kendi tecrubelerini yaziyorlar. Sizin yerinizde olsam ve burada herkesin dogum sirasinda ne hissettigini okusam bana pek de iyi gelmezdi. Yine de kisaca bahsetmek istiyorum: Kendimi normal doguma hazirlamistim ve sezaryen olunca hayal kirikligina ugradim. Normal dogum sansim yokmus medikal sebeplerle. Buna ragmen dogumdan ciktiktan sonra videolarda gordum ki, her gelene su nedenle olmadi, boyle boyle olmus diye detay detay anlatmisim. Su an kizim 4 yasini gecti ve o zamanki durumum bana cok garip geliyor. Keske kafami takmasaymisim da o ani yasamaya verseymisim kendimi diyorum. Ote yandan, o gun hissettiklerim cok gercekti. Sizinki daha agir anladigim kadariyla.


Sanki bir psikologla konussaniz en iyisi gibi geliyor bana. Burada bizim diyeceklerimiz belki iyi gelir, belki yaralar. Uzman birisiyle konusmak hem sizi rahatlatabilir hem de kabullenmenizi saglayabilir. 

Bilmiyorum soyle dusunmenin faydasi olur mu? Bir an icin ikinci yavrunuzun 5. dogum gununu kutladiginizi ve dogum gunu sonrasi gelip size sarildigini hayal edin... Dogum sekliniz filan hic aklinza gelmeyecek o zaman. Su anda yasadiginiz sey bu...




neretva

Hiç olmazsa bir kez normali yaşamışsınız. Ben de mecburi sezaryan oldum ve ne yazık ki sancı dahi çekemedim. O süreci çok sorguladım, doktorumun doğru kararı verdiğine inanıyorum. Ama haklısınız sezaryan sonrası insanın psikolojisi biraz bozuluyor. Bunda lohusalık hormonlarının da etkisi var. Sürekli kendinize telkinde bulunun: önemli olan sonuç ve sonuç çooook güzel bir bebek. Doğum sürecinizi hatırladığınız her detayla yazmak ve dilediğinizce ağlamak da yararlı. Çünkü sonuçta kafanızda kurduğunuz bir hayali kaybettiniz, tabii ki bunun yasını yaşayacaksınız. Ama yaşadıktan sonra da bırakın gitsin. Neyi yanlış yaptım, başka türlü olabilir miydi diye sorgulamayı bırakın. Doğum kanalına hiç girmemiş, belki kordonu kısaydı, belki ayağına dolandı. Herşey mümkün. Benim bebeğim kilo almıyordu, suyu bitmişti, nstde hareketi iyi değildi, açılmam sıfırdı, suni sancı verilse suyun tampon olmaması nedeniyle kordonun sıkışması, o stresle kakasını yapması, kalp atışlarının bozulması olasıydı. Buna rağmen doktor bana bugün acil alalım dediğinde bir gün beklemeyi tercih ettim. Herkes şaşırdı. O bir günde kendimi psikolojik olarak hazırladım (tabii ki nst ve hareket sayarak geçti o gün) ve bu biraz yardımcı oldu. Sanırım siz son anda dönüldüğü için büyük bir şok yaşamışsınız. Üstüne bir de fiziksel sorunlar gelmiş, ben bunları yaşamadım. 40'ı çıkana kadar bekleyin. Hala içiniz soğumamışsa belki yardım almalısınız.


turkuazz

sezaryen bir '' KURTARMA'' ameliyatıdır.Eğer sez .olma şansımızın olmadığı bir zamanda yaşıyor olsaydık belki de bir kısmımızın bebekleri yaşamıyor olacaktı ya da türlü sorunlarla boğuşuyor olacaktı ya da çok daha travmatik normal doğum hikayelerimiz olacaktı..ne mutlu ki size ve çocuğa bişey olmadan bugün ikiniz de sağlıklısınız..


hamile arkadaşlara da söylemek isterim ki ne doğal_normal doğum sanıldığı kadar romantik-zevk verici bişey ne de sez. abartıldığı kadar travmatik..lütfen doğum şekline kafanızı takmayın.sonrasında olacaklara ,uykusuz gecelere,bir dakika dinlenemeyeceğiniz günlere takın illa takacaksanız ve doğumdan önce uykuyla ilgili eğitim kurs vs alın ki sonrası kolay geçsin.Türlü sebeplerle sez. kararı verdiyseniz (vajinusmuslu bir arkadaş isteyerek sez. oldu,kızalım mı şimdi ona??) operasyonunuz hakkında doktorunuz ve anestezi uzmanınızla görüşün.Bayılma korkusuna kapılmayıp epidural-spinal anest. ile olursanız ne ameliyat anında ne de sonrasında sıkıntınız olur,bebeği de görürsünüz,emzirirsiniz de..

normal doğuranlar kahraman değil, sez. olanlar da bebeği için yanlış bişey yapmış değil özetle.


1sehzade1sultan

Arkadaşlar öncelikle hepinize teker teker teşekkür ederim.Belki bir psikoloğa gitsem bu kadar rahatlamazdım:) fakat birkaç arkadaşın yazdıklarına cevap vermek istiyorum normal doğumla kucağıma aldığım kızımı sezeryan doğumla kucağıma aldığım oğlumdan daha fazla sevmiyorum ikisinin sevgiside aynı ölçüde,sezeryan doğumda bu kadar sıkıntı çektim diye elbette ki oğlumu daha az sevme gibi bir olay söz konusu dahi olamaz yani böyle birşeyin imkanı yok!

nilufer_daphne evet çok sıkıntı çektim hemde çok fakat kendime de tecavüz edilmiş gibi hissetmedim gözlerimi açtığımda 2 ebe yanaklarımı okşayarak beni uyandırmaya çalışıyordu ve bana söyledikleri ilk şey çok yakışıklı ve sağlıklı bir oğlun oldu idi sağlıklı olmasına birçok anneden çok daha fazla sevindim ben çünkü oğlumun down sendromlu olma riski vardı ve ben her şekilde onu kabul edip doğurmak istediğimden dolayı amniosentez yada diğer tarama testlerini yaptırmadım hamileliğim son 6 ayını kafamda acabalarla yaşadım tevekkülü şükrü tam olan bir insanım çok şükür dolayısıyla üzüldüğüm içerlediğim nokta normal doğuma tamamen hazır olup tüm sancılarını çekip aniden sezeryana alınmamdır yoksa evladımın sağlıklı olması tabi ki benim için bir şükür sebebi.Sezeryan doğumu asla ve asla kötülemiyorum bir doğum şeklidir böyle hassas bir konuda sezeryan olan arkadaşları üzdüysem de affola dediğim gibi benim olayım tamamen farklı belki ilk doğumumda sezeryan olsaydı hiç takılmayacaktım bu konuya velhasıl öyle yada böyle bebeğime kavuştum o sağlıklı ben her geçen gün daha da iyiye gidiyorum ve hepinize tekrar teşekkür ediyorum.

Sevgiler.


ozalp07

bende erken doğum dolayısıyla sezeryan oldum. normal doğumdan korkmuşumdur hep hiç düşünmedim o yüzden. ilk gece yanımda ablamlar kaldı sonra istemedim. bebek küvezdeydi tabi.  2 gece tek başıma kaldım. iki saatte bir sütümü sağdım, biberonları gidip hemşire odasında sterilize ettim  sürekli yürüyordum zaten hiç yatmadım. yardımsız yaptım bunları hep. çünkü bana ihtiyacı olan küçücük bir can vardı. 1 haftalık sezeryanlıyken (ağustos ayında) süt götürüyordum hastaneye ve sıcakta buzlar erimesin diye minibüsün arkasından koştum ben.. ve hiçbir günde ne ağrım ne sızım oldu. sana da ihtiyacı olan 2 bebeğin var bak ne güzel sağlıklılar. tabi ki yardım al. ama geçecek. bünyeye göre değişiyor demek ki herkesin. sağlıkla büyüsün oğluşun.


MCA

Zeynepciğim zaten kendin belirtiyorsun seni üzen o kadar sancıdan sonra sezeryana alınmak. sancıları boşa çektim gibi bi duyguya kapılmak seni anlıyorum ve bu hislerin zamanla geçeceğine eminim. yalnız yazılanlar beni hayrete düşürdü.

ben öyle olması gerektiği için planlı sezeryan oldum. doğum sabahı duşumu aldım, duamı ettim, , ailecek hastaneye gittik. NST yi beklerken odamı süslediler son hazırlıklar yapıldı. doktorum arkadaşımdı, ameliyathaneye kardeşim de girdi (sezeryan olduğu için eşimi almamışlardı) , güle oynaya yattım o masaya. beni üzen tek şey spinalimi takamamış olmalarıydı, genel anestezi aldım. ama doğumun tüm ayrıntıları videoya çekildiği için bişey kaçırmamış oldum. neyse fazla uzatmak istemiyorum ama ben hiçbir sıkıntı yaşamadım. tecavüze uğramak da nesi? doğumdan 10 saat sonra yürüttüler, gazımı da çıkardım. 2.gün daha iyiydim. 3.gün hemen hemen sürekli ayaktaydım diyebilirim. sadece bir hafta kadar yataktan kalkarken birisi yardım ediyordu doğrulamıyordum. ki normal doğumda da dikişlerden ötürü bi hareket kısıtlaması yine oluyor.

ben mi tuhafım neyim, arada neden normal olmadı diye aklıma gelir ama bikaç sn sürer geçer. o da sancıların nasıl olacağı, su gelmesinin nasıl bişey olduğu vs gibi meraklardan yani. hiç normal doğuramadım diye eksikliğini yaşamadım, bebeğime karşı sevgimde hele. bu kadar yazılanı okuyunca kendimi garip hissettim doğrusu.

ps: bu arada hamile iken Ayşe Öner'e gittim, kitaplar okudum vs ve kendimi normal doğuma hazırlamıştım. yine de sezeryan oldum diye hayal kırıklığı yaşamadım.



Cevaplamak için Üye ol