Mutsuzum,mutsuzum,mutsuzum!!!!

mustafaninannesi soruyor: 9

Dogumuma 5gun kaldi ve ben hergun agliyorum,esim beni hep yalniz birakiyor!ilgisiz olması da cabası.Bu gün iki defa ağladım ve banamisin demiyo.hic birşeyi umursamiyor,birsey lazım mı,ihtiyacim var mı diye bile sormuyor.yani ayrı olsak sanki daha iyi olucak gibi.sogudum kendisinden.hamilelikten mı acaba,yoksa gercekten ben kendisinden soğudum mu ilgisizligi yuzunden!!!!


19 Cevap


aysenbozalan

hamileliğin son günleri çok zor geçiyor arkadaşım bende yaşadım benzer sıkıntılar... 

ben eşimle konuştum ama ilgisizliğinden yakındım onun bana cevabı ise ota b.ka ağlıyosun napiyimki olmuştu..
bence eşin bebeğin getireceği sorumlulukları şuan kaldıramayacağını düşündüğü için ikinizede yok gibi davranabilir...
anne olmak gerçekten zor ama unutmaki o bebeğinin babası olmaktan vazgeçemez yanlız sen bunları kafana takıp mutsuz olursan hem sütün kaçabilir hemde doğumda zorlanabilrisin..
sana ilgi gösterecek kişilerle muhattap olmaya bak kendi mutluluğunu kendin yarat.
doğumda moral çok önemli asıl bebeği emzirmeye başladığında daha da önemli.. 
sadece bebeğine konsantre ol. 
ayrıca ebe bebeği getirip babanın kucağına verdiğinde merak etme dünyası değişecek onunda...
moralini yüksek tut senin ve bebeğin için çooooooooooooooooooook önemli.
:)


mustafaninannesi

Anne olmak kolay değilmiş,şimdiden zorluklar başlıyor:-))insallah esim bebek dogunda değişir ve bana daha destek olur,en azından biraz ilgilenir.cok bunaldım,cok yalnızım ama oğlum insallah bu boşluğu dolduracak Allah'ın izniyle.beni anladığınız icin cok tesekur ederim


asyasena

allah sizi nbebeğinize sağlıkla kavuştursun inşallah... benim hikayeminde sizinkiyle benze noktaları var mesela hamile olduğumu öğrendiğim ve eşime söylediğim gün cevabı tam cinnetlikti bana 'gözün aydın' dedi sanki sadece ben istedim tek başıma yaptım afferin bana :)) aylar geçti bebeğim geldi hamileliğim boyunca kontrollere bile yalnız gittim (ben buna hiç takılmadım ama) sadece son ay artık son zamanlarda benimle geldi hatta doğuma saatler kele tartıştı benimle o szamana kadar hiç bir şeyi büyütmeyen baba olma fikrine alışmaya çalışan eşime iyi niyet gösteren ben çıldırdım ve seni yarın doğuma girerken görmek istemiyorum bile dedim... ama şimdilerde bakıyorum da sanki kızımı babası doğurmuş herşeyi ile alakalı hetşeyi ile ...annelik doğuştan geliyor hanımlar bi bakın üç yaşındaki kız çocukları bile oyunlarında anne olmak ister erkek çocukları da şöför :)) babalık sonradan öğrenilir sıkmayın canınızı bebeğiniz bir gelsin herşey yoluna girer ama bebekle eşin ilgisini karıştırmadan... birinin annesi birinin eşisiniz :)) son anına kadar tadını çıkartın hamileliğinizin...


coffetea

doğumdan sonra da beklentinizi yüksek tutmayın.biz çok duygusal oluyoruz... ben de gerekli gereksiz  ağlardım.bebek doğduktan sonra özellikle ilk zamanlar çok ağlıyordum...

ama sonra şöyle düşündüm: bebek benm vücudumda gelişiyor ve benim hormonlarım değişiyor,    baba da bi değişiklik ...yani o duygu yoğunluğunu kadın yaşıyo...baba da zamanla sürece dahil oluyo sanırım...  ilgisizlik boyutunu bilemiyorum tabi..



MELEKLER

Erkekler hep aynı ..ilgileneninde başka sorunları oluyor canım .Merak etme ..hamilelik dolayı sı  ile de böylegelebilir .önceleri de  mi böyleydi ?

Hamile kalın camı değişti..bebek doğunca veya şimdiden ufak ufak onla işleri beraber yapma beraber zaman geçirme gibi ufaktan alıştırsan iyi olur.çaktırma dan ama tatlılık la ..erkekler kadınlar gibi değil ,anlayışları farklı yönde çalışıyor..kendi ni yıpratma doğumuna az kalmış zaten merak etme bebk doğunca sen de ona fazla zaman ayıramıyacaksın :))) unutacaksın onu resmen ..bebeğin herşeyden önemli olacak....sabret biraz kendini farklı şeylerle meşgul et ...havalar güzelken biraz dolaş ...ne bileyim ..çocuksuz hayatın biraz tadını çıkar derim...


MELEKLER

Ben 3 aylık hamileyken kavga etmiştik..kötü bir biçimde ,gece vurup kapıyı çıkmıştım....arkamdan gelmişti...bilmiyorum ki ....boşanmak çözüm değil bence ,, evlenmemek gerekiyor sanki...ikşi ayrı insan aynı eve girince iki farklı insan oluyor..ben şu anda bekar olduğum gibi değilim zaten şu anda ben ben değilim..değişiyor ve değiştiriyoruz birbirimizi.oysa nasılda evlenmeden önce ki hallerimizi seviyoruz değilmi...ilginç işte evlilik zor bir meslek...:)))  üretim yapan sadece kadın..Patron koca...eli arkasında gezer durur.Çalışan kadınsa daha da zor.Full Full time çalışır ama kimse bunu farketmez bile..eşim bir gün dedi ki çamaşır bulaşık ütü vs...ne zamn oluyor tüm bunlar dedi..:))) sadece ..onlar işten gelir yemek hazır ohhh..kumanda yı alırlar ellerine kişisel temizlik ,vb..ile alakadar olurlar sen sadece hizmetçi gibi ordan oraya koşturursun .kimse sormaz sana yorgunmusun argınmısın...3 yaşında oğlum var ve 34 haftalık hamileyim hala kimse sormuyor uzan diyor....uzan adam da yemek kim yapacak bulaşıkları kim yıkayacak evi kim silecek ya....bu nasıl bir adalettir.insanın isyan edesi geliyor ama ne yapacaksın ..bu yola girdik bir kere boşanayım mı ..1 değil 2 çocuk..napacaksın...o yüzden evlenmeden önce  100 kere değil 1000 kere düşünmelisin...bu erkekten erkeğe farketmiyor. Hepsi aynı  seçme şansın sadece evlenip evlenmemek te ..


mert_mert

bence hamilelikle alakalı sen biraz duygusallaştın belkide olmucak şeyleri gözünde büyütüyorsun ..ben doğumuma az bir zaman kala bavulumu hazırlarken çantada kolonyam eksik diye eşimi telaşla aramıştım gelirken al filan diye..oda unutmuş normal olarak :))

 ben sabaha kadar ağladığımı hatırlıyorum kaç kuruşluk şeydi nasıl unutursun hiçmi önemim yok filan diye o kolonya üzerine ne seneryolar yazmıştım..eşim şuanki ruh haline üzülüyorum deyip oda ağlamıştı o zaman..ama şimdi bu konuyu bazen açar kahkalara boğuluruz..özellikle bayram seyranda kolonya olunca hemen bu mevzu gelir ..bence olur bunlar strs yapma


cansuyum

öncelikle hayırlı doğumlar dilerim inşallah bebişini sağlıkla kucağına alıcaksın we bence hayata we insalara bakış açın bile değişecek.. belkide daha az takıp kafana üzüleceksin çünkü bebişinin sewgisi baskın olacak.. ama eşinden soğuman yada bazı hareketlerine kızman birazda hamilelikten çünkü bende dahil kimden duysam aynı duygular tekrarlamış.. eğer ilgisiz olduğunu düşünüyorsan ki belirtmişsin, eşini al karşına konuş iki de karşısında göz yaşı dök masum rollerinde etkilemeye çalış.. belki etkisi olur sonuçta buda bir bakış açısı denemekten zarar gelmez,eğer senin düşündüğün gibi değilde gerçekten hamilelikten kaynaklı alınganlıklarsa emin ol seni daha farklı şekilde idare etmeye çalışacaktır.. şahsen zaman zaman deniyorum işe yarıyor :)) bende senin gibi duygular yaşadım hatta farklı olarak eşimin sadece karnımdaki bebekle ilgilendiğini beni hiç düşünmediğini bile düşündüm, yani aman dikkat et aman karnını çarpma aman hasta olma bebeğim hasta olur gibi sanki beni değilde sadece bebeği düşünüyormuş gibi.. tabi bende kendimi taşıyıcı anne gibi hissettim.. yani sana bunlardan bahsetmemin sebebi bu tür duygular hatta farklı farklı şekilleri yaşanabiliyor hiç üzme kendini daha çok bu günlerin tadını çıkar bebeğinin eşyalarını hazırla ewini kapını nasıl süsleyeceksin nerelere balonlar asacaksın ne bileyim bunları düşün azcık bişiy kalmış doğuma bu günleri boşa geçirme...


besgi

Sevgili Taze Annecik,

Elbette herşeyi iki kişi olarak kucaklamak için evleniyoruz, hele bir yaşam dünyaya getirmeyi düşlerken, beklerken "yalnız hissettirilmek" asla kabul edilemez. Üzüntünde haklısın. Buna üzül.
Ama şunları da düşünmelisin, 
*erkeklerin beyni farklı çalışıyor; birşey, bizde bıraktığı anlamı  erkek beyninde bırakmıyor.
*erkeklerin çoğu hayatlarında çok önemli bir değişiklik arifesinde veya sonrasında beklenmeyecek hareketler yapabilmektedir, bu onların sevgi ve saygılarıyla ilişkilendirilmemelidir.
*erkekler de babalık sendromu yaşamaktadır
*çoğu erkek çocukla ilgili tüm sorumluluğun sadece kadında olması gerektiği fikrini benimsemektedir, bizim normalimiz bunun tersi ise, onların da normali budur.
tavsiyelere gelince, bunun geçici bir dönem olduğunu düşünmeni, eşinin bu, dönemsel ilgisizliğini kendi özgünlüğünü ortaya koyarak, ona göre plan yapmayarak, hayatının merkezine önce kendini sonra bebeğini koyarak mutlaka aşacağını söylemek isterim.
kherşeyi bırakıp endi rahatını, bebeğinin huzurunu düşünmeye başladığın anda eşinin de size uyum sağlamaya çalışacağı günler çok yakındır.
bu arada, bebeğinin yeni doğmuş olduğu günlerin kıymetini çok iyi bil derim. öyle çabuk büyüyorlar ki özlemeye bile fırsat olmuyor. 
dünyanın en zor ve en büyülü emekçiliğine hoşgeldin, hayırlı sorunsuz doğumlar dilerim ;)



Cevaplamak için Üye ol