yürüyebilmek ama yürümemek

babu soruyor: 9

poyraz 15 aylık. 1 ay önce tutunmadan ilk adımlarını attı. öncesinde uzun zamandır tek elimizden tutup gayet dengeli yürüyordu ama elini bırakmak istediğimizde bize yapışıyordu, ya da karşılıklı geçip gel gel denir ya, yapmıyordu onu sonra bir gün yapıverdi çok da mutlu oldu. izleyen günlerde fena değildi durum, 2 kişi arsında çok mutlu yürüyüp duruyordu ama o günden beri de hiçbir ilerleme kaydetmedi hatta sanki geriledi. yürümekten çok korkuyor. elini bırakacağımızı hissederse resmen yapışıyor bacaklara, 2 kişi karşılıklı geçip gel gel yaptığımızda ancak keyfi yerindeyse yapıyor oysa 4 metre falan gidebiliyordu ilk günlerde. 2 eşya arasında kendiliğinden yürümesi ancak mesafe çok kısaysa ve çok büyük bir motivasyon varsa oluyor. çok kötü bir düşüş yaşamadı, ya da o düştüğünde büyük tepkiler göstermedik. 


yürüsün diye acelem yok aslında, sadece bir hata mı yapıyorum, ben onu korkutuyor muyum, çok mu üstüne gidiyorum ya da hiç teşvik mi etmiyorum ve nasıl davranmalıyım bilemedim. benzer tecrubesi ya da önerisi olan varsa dinlemekten çok mutlu olurum. 

teşekkürler...


19 Cevap


sevican

banu, poyraz yürümeye başladı mı, merak ettim. biz de şu an tam senin daha önce tarif ettiğin noktadayız. 


babu

sevican, poyraz hala yurumuyor :( hatta cok kotu bir dusus yasadi ondan sonra iyice korkar oldu. ama bence sen bizim duruma bakip kendin icin karamsarliga kapilma. sonucta butun cocuklar elden tutarak basliyor bu ise bizimki biraz uzatti. bir acayip durum var, aklim almiyor, bakalim bekliyorum biraz daha.
 


babu

bizim son durumu yazayım, kayıtlara geçsin :) poyraz artık yürüyor. 2 unsur var, asıl hangisi etkiledi bilemiyoruz. 
1- poyraz bir rahatsızlığından dolayı bir ilaç alıyor. burdaki dr dozunun çok yüksek olduğunu söyleyip düşürdü. yüksek doz denge kaybı yapar ve ondan yürüyemiyor olabilir dedi, gerçekten azaltınca yürümeye başladı. 
2-poyraz'ın amcası ve eşi burdaydı. onlar, yeni insanlar olarak yeni oyunlar yaptılar. oradan da cesaretlendi galiba. 

gazı bir aldı, durduramıyorum artık. :) 3 gündür yürüdüğnden hala çok usta değil tabi ama bugün parkta yakalamaca bile oynadık. 

sevican siz ne noktadasınız bilmiyorum ama hala yürümüyorsa da çok dert etme, ben anladım ki aslında onlar da yürümek istiyor ve becereceklerini anlayınca yürüyolar zaten. poyraz ilk yürümeye başladığında zevkten kahkahalar attı.  

bir de amcaların oynadığı oyunu yazayım, belki işe yarar: hadi yürü falan demediler, ama birbirlerine ve poyrazın çok sevdiği bir oyuncağa sarılıp, 'ay balııık, canım balııık' falan yaptılar. baba da diğer tarafta dik pozisyonda tutuyordu onu. poyraz amcalarına yürüyerek katılmayı tercih etti. sonra geri babaya, sonra onlara. arkasından yere başka bir sevdiği oyuncağını koyduk (balık fazla büyük :) ) 'hadi onu al amcaya ver' falan dedik, onu yapmaktan zevk aldı.

bir başka oyun da şu oldu: poyraz bezle/ıslak mendille birşeyler silmeyi çok seviyor. sandalye sildirdim. birini silerken 'aa bunu da sil' diye öbürünü biraz ileri koydum, ortalıktaki bütün sandalyeler arasında gidip gelip hepsini sildi. ama yürümediğinde hiç 'hadi yürü' demedik. kendi oyunu oynamak isterse yürüdü. bunları yaptıkça da yürüyebildiğini gördü, kendiliğinden elimi bırakıp yürür oldu.

bütün yavrulara iyi yolculuklar olsun :)


sevican

çok sevindim banu, çok güzel bir haber. bence artık durmaz, hatta koşar o :)

biz hala beraber yürüyoruz, geçen hafta apartman bahçesinde çocuklarla oynarken şapkasından tutup yürüttüm, sonra da çaktırmadan bıraktım, baya yürüdü. dengesi gayet iyi. ama eve geldik yine yapışmaca :) biraz zorlayınca zaten daha fena oluyor, ben de farkettim. ondan, ben de kendi seçeceği günü bekliyorum.
bu arada defne'de sağı solu silmeyi çok seviyor, yürüyebilmek ama yürüyememekten başka bir ortak yönleri daha :)



babu

:) e harika o zaman. yap benim sandalye oyununu bence. yakın koyarsın sen sandalyeleri önce. havaya girince 1 tanesini daha uzağa, gözü yerse ona gider, gitmezse yakındakinde takılır. yürümesine yaramasa bile eğlenceli aktivite :)
yürümeye başlayınca sen de yazarsın değil mi buraya. geçsin o da kayıtlara :)


kader_eymen

çocuğun ihtiyacına göre anneler uygun yöntemi bulabiliyormuş demekki, annelik hissiyatı işte bu...sevindim banu...


babu

:) teşekkürler


sevican

Defne bir haftadır yürüyor, yaşasın :) Yeni eve taşındık, eve taşındığımız akşam yürümeye başladı, değişiklik bekliyomuş yavrucak :) Ama asıl şeytanın bacağını kırmamız şöyle oldu; bizim sorunumuz güvensizlikti ve güven objemiz küçük battaniyemizden faydalandık :) Elimi istediğinde battaniyenin ucunu verdim her seferinde, biraz mızmızlarak ta olsa onunla yürümeye başladı, çaktırmadan bıraktım, elinde battaniye yürür oldu ama pek memnun değildi bu durumdan. ertesi gün özgürlüğün tadına varmış olacak ki, gel gel yapınca iki üç adım attı kendiliğinden ve sonrası da çorap söküğü gibi geldi. yürürken kendi göbeğine yapışıyo bi de iki eliyle, kendi kendine konuşa konuşa gidişini izlemek çok zevkli.


babu

sevican, çok sevindim ama yazmayı unuttum. yolu açık olsun defne'nin de :)



Cevaplamak için Üye ol