4 yaş ve arkadaş edinememe

a_tanu soruyor: 8

tam başlık bumu olmalıydı bilemiyorum ama oturup zırıl zırıl ağlayasım var.küçk bir şehirde yaşıyoruz şehir şartları gereği bir uzmana daNışma şansım malesef yok.iyiki sizler varsınız..

bugün yaşadıklarımızdan sonra artık iyice endişelenmeye başladım..
Oğlum 4 yaş 2 aylık..evet malesef yaşıtlarıyla oynamakdan vakit geçirmekten hatta konuşmaktan dahi çekiniyor.kendinden daha küçük (2- 2,5 yaş gibi) çocuklardan kaçıyor,dahada küçüklerden ( bebek grubu) görmeye bakmaya bile tahammülü yok hemen gözlerini kaçırıyor..3,5 yaş civarı kreş denedik ve öğretmen tavsiyesiyle 2 gün sonra geri aldık.sürekli ağlayıp saklanmaya çalıştığını söylediler,daha fazla örselemeyelim yapısı gereği iyice ters tepebilir denildi ve buzamana kadar bekledik ama değişen hiçbirşey yok..
başka hiçbir sorunumuz yok bizi üzen kaygılandıran..birde çok hassas çok alıngan.en ufak bir ses yükselince ağzını kapatıp ağlar yada tutar gözyaşlarını..off arkadaşlar ciddi bunalımdayım.lütfen lütfen yardım edin bana:(((((
gelelim bu güne yani toplumda sürekli yaşadığımız olan olaya..
kahvaltıya davetli olduğumuz arkadaşlarımızın (aralarında 5 ay var )bir kızları var.gayat sakin bir çocuktur ve hemen hemen 2 hafta gibi kısa aralıklarla görüşürüz.ve istisnasız her seferinde aynı sorunu yaşarım.nasıl oluyor anlayabilmiş değilim bu güne kadar herhangi bir en ufak itme kakma olayı olmadığı halde oğlum neden hiç oynamak oynamayı bırakın konuşmak bile istemez?kız elinden tuttu ve hafif çekerek gel oynayalım dedi.inanın kızın tüm söylediği bu oğlum hüngür hüngür ağlamaya başladı yani gelmek istemeyip oynamak istemediğini bile söyleyemez.tek isteği benim yanımda öylece otursun.çıt demeden kalkana kadar sessiz sessiz oturur eminim.yani üzüp eziyet de etmez. üstelik bu arkadaşlarımızla dostluğumuz çok eski yani doğduklarından beri sürekli görüşürüz. oğlumu görseniz konuşamayan bir çocuk sanırsınız.genel görünümü okadar yavaş ve mutsuzki.adım atmaya bile mecali yok üstelik oyun alanında ve parktada durum bu .ne bir büyüğüyle konuşur nede bi yaşıtıyla.ancak evdede bir okadar farklı ve rahat.konuşmasıyla soru cevaplarıyla gelişimiyle ilgili bizi kaygılandıracak en ufak bir soru işaratimiz yok.bütün dünyası anane teyze ve anne.bunun dışındakilerle iletişim sıfır.amcası kucağına aldığında dahi ağlar.mızmızlanan sürekli ağlayan tepinen bir çocuk asla değil ama bu huyuda bizi son derece üzüyor.sizce kreşi yeniden denemelimiyiz?peki kreş oğlumu iyice terkedilmişlik hissine itermi?dedimya son derece anne bağımlılığının doruklarındayız.ötesi yoktur eminim.
YARDIMMM YARDIMMMMM -------


8 Cevap


Fundaaa

bence kesinlikle bir uzmandan yardım almanız lazım,inş en kısa zamanda diğer insanlarla
 iletişime geçer


ozzzy

çocuğunuz hep mi böyleydi? 2 yaşında üç yaşında da başkalarının yanında bu şekilde miydi?yok böyle değildiyse ne zaman başladı bu çekingenlik? o dönemde yaşadıkları neydi onu araştırmak, bulmak lazım ki sorunu çözmek için bir yol izlensin. bebekken basıl bir bebekti? başkalarına biraz inceledikten sonra severse gülücükler atar bebeklerin geneli ,onları sizin kucağınızdan da olsa merakla inceleyen  bir bebek miydi ,yoksa saklanacak delik mi arardı? eğer o zamanda rahatsızlık duyuyorduysa  belki yapı olarak çekingen bir çocuktur. Ama yine de bu yaşta bir çocuğun bu böyle bir tepki vermesi normal değil gibi.Sanki birşeyler onu tedirgin etmiş şimdi yada geçmişte bir dönemde. bu dışardan birşeyde olabilir , aile içinde bir problem varsa, sizi çok sıkıntılı bir döneminiz olmuştur vb. birşey, ya da küçükken ondan uzun süreli bir ayrılığınız olmuştur vs..... o da etkilemiş olabilir. evin içinde sizden ayrı oyun oynuyor mu kendi başına?

 


ayberke

En iyi cevabı iyi bir uzman verir.Ama bence kreşlerde oyun grubuna devam edebilirsiniz.Sizde ilk zamanlarda yanlarında olabilirsiniz ve ilk zamanlarda yavaş yavaş bu süreyi azaltıp hiç gitmeyecek şekilde yapabilirsiniz.Birde çocugunuzun dikkatini çeken sevdiği oyunlarla başlayın.Bunun yolu arkadaştan geçer.Yılmayın derim.Benim çocugumda her yerde önce gözlem yapar sonra oyuna katılır.Okulu bitmek üzere ama okula gitmek istemez ağlayıp sızlanmaz ama.Her çocuk farklıdır.Kendi yapısıda olabilir .Ama kreş arkadaş ortamı şart.Ama genede bir uzmana danışın.Kolay gelsin.


a_tanu

ozzzy hep böyleydi bebekken babasına dahi gitmeyen gidince sürekli ağlayan bir bebekdi..2 yaş 3 yaş durum hiç değişmedi hadi yapısı gereği ağır,sakin kendi halinde birisi olur ona yapıcak birşey yoktur diyelimde..bu çoluk çocukdan korkup iletişime girmek istememek ne demek ona anlam veremiyorum..hoş büyüklerdende aynı şekilde, her ay gün yaptığımız arkadaşlarıma gitmem ve onların gelme günlerinde resmen cinnet geçiriyorum bana bir eziyeti yok ama susup başını öne eğip saatlerce öyle bekliyo.göz teması zaten sıfır..sürekli gittiğimiz bir park var küçük şehir oluncada hemen hemen sürekli karşılaştığımız ailelerden birinin 2 yaşında bir oğulları var..oğullarıda top delisi bir minik.bizimkinin topunu görür görmez koşar gelir yanımıza.ve topu almak ister hep alırda.1-2-3 böyle olunca parka gitmeyelim anne orda Arda vardır yine yanıma gelir diyo mesela.elinden alınan birşeye asla müdahale edemez vs vs..

Yani düşündüğümde  şüphelendiğim evet bu olaydan sonra başladı dediğimiz bir keşkemiz yok.
birkaç aya kadar kendi kendine oyunlarında herhangi bir sorun yoktu ama artık sanırım yaşı gereği oyun kurma ihtiyacı doğduğu için sürekli ben yada anneannesi yanında olsun istiyor ..
ayberke,bende dediğin gibi kreşe gittiği ilk gün yöneticiye yanında kalmamın daha iyi olacağını söylediğimde hayır bırakır bırakmaz çıkmanız gerek nasıl başlarsak öyle gideriz dediği için bırakıp çıkmak zorunda kaldım.daha sonra kamerada izledim çocuk çıldırmış gibiydi.kötü bir tecrübeydi bizim için üzerinden 7-8 ay geçti okulun adı bile geçince müthiş huzursuz oluyo..
aklım allak bullak,tşk arkadaşlar..



ayberke

bence krestekiler isin kolayina kacmis cocuk hic tanimadigi bir ortamda kalinca aglamasi kadar dogal ne var kres gezilecek ordaki inanlarin kim oldugu ne yaptigi anlatilacak once anneyle alisacak sonra yavas yavas sizin sureniz kisalacak cocukta alisir umarim yanliz benim oglumda kimseye vurmaz elinden oyuncagini alirlar aglar ama benom oglumda farkindalik yuksek yani vurunca atinca dogacak sonuclari bilir baska kres varsa onu deneyinarkdas ortaina alismasi icic sevdigi ilgi cektigi seylerle arkadas ortamlari hazirlayin ama pes etmeyin belliki guven uyacagi ortam ariyor


a_tanu

fundaaa tşk ederim,inşallah..


oykununannesi,denemez olurmuyum.hadi gidin oynayın gibi yada kendiliğinden gitmesini beklemek gibi bi duruma girmedim hiç.hatta çoğu zaman bizde yanlarında oturup oynayıp yeyip içip vs.kaynaşsınlar diye ama daha odadan ayrılmamın saniyesinde arkamdan geliyo oluyo.1 bardak çay almam nekadar sürerki,düşünün onda bile peşimde kuyruk:) 


olivia

Goz temasi hususunda takildim ozellikle.nacizane hemen bir cocuk psikologundan yardim alin diyebilirim..pedagog dan degil.

kres konusunda ise yine nacizane bahsettiginiz yerin kapisindan bile gecmeyin.bazi cocuklar cok kolay adapte olsa bile cogu cocuk icin gecis suresi elzemdir.Bir kisim cocuk icinse daha da hassas gecis yapmak gerekir.Guven tesis edemezse cocuk ki onun kriterleri biz yetiskinlerden farklidir siz biraktiginiz surece kalir tabiki orada ama aglamalari asla bitmez ve negatif sartlanma daha sonra okul fobisine donusebilir,cocukta ayrilik anksiyetesi olusabilir.

Cocugunuzu diger cocuklarin duzenini bozmadan bekleyebilecegeniz bir yerde sizi istedigi an gorebilecek sekilde bekleyebilmeli hatta arada sinifina cikabilmelisiniz.Her istediginde sizi gorebilmeli orada oldugunuza guven duyabilmeli.Bu sure genelde bir hafta ile iki hafta arasinda degisir.Ancak sizin cocugunuz gibi daha hassas cocuklarda bu sure 3-4 ayi bulabilir.

Yine nacizane tavsiyem cocuk psikologu destegiyle asmaya calismaniz,bu durumu kresten once sosyal cevrenizle kirmaya calismaniz ve anneli cocuklu katilabileceginiz aktivitelere yonelmeniz.Allah kolaylik versin size,insan yavrusu cok zor buyuyor gercekten


a_tanu

olivia, tşkler kreş konusunda o kreşin adını dahi duymak istemiyorum evet  bende dşündükçe nasıl yaptım bunu oğluma diye çıldırıyorum.birde şehrimizde bulunan sözde en iyisi olduğu düşünülen bir yer.şimdi işim daha zor sanırım 2. konusunda.karar verene kadar gidip görüşmediğim yer kalmamıştı.


Cevaplamak için Üye ol