İkiz abisine mektup

Oğluma mektup,

İlk göz ağrım, Ayhan'ım

Kardeşlerin olacağını öğrendiğinde heyecanlandın, daha önce yasamadigin birşey yasayacaktin. Hamilelik sürecinde bebekleri karnimda sevdin. Sen karnıma dokununca bebişler sana tekme attılar. Senin abileri olduğu anladılar. En çok tekmeleyen Arda'ydı tabii ki. Gündüzleri hareketli, Geceleri Sakin. Deniz ise gündüz uyur, gece hareketliydi. Şimdi de aynilar değil mi oğluşum? 

Senin hayatında fazlaca şey değişti bu dönemde. Kardeşlerin eve gelmesinden önce hepimiz eve kapandık. Biz işlerimize, sen okuluna gidemedin. Okul hayatı olmaması bazen rahat hissettirdi, istediğin gibi oyun oynayabildin ama arkadaşlarından uzak kaldin kuzum. Hiç sokağa çıkmamak, kimseyle gorusmemek hepimizi olumsuz etkiledi. Yasaklar bitince zincirlerimizi kırdik. Kimsenin cesaret edemeyecegini yaptik. 3 aylık ikizlerle başbaşa tatile bile gittik.

Senden de bazı işlerde bize yardım etmeni istedik. Abi olmak kolay değil. Mama hazirlamayi biz sana öğrettik. Sen ise bana bebek uyutmayi öğrettin. Sen ne becerikli bir Abisin🙂 Annen baban zorlandığında yardım etmek seni rütbeli bir abi yapıyor oğlum. Sana ne kadar vakit ayırmak istesem de maalesef istediğimiz kadar olamıyor. Ana oğul birbirimize doyamıyoruz. Zorlandığımız zamanlarda birbirimizden yardım istemeyi öğrenmeliyiz hepimiz. Birlikten kuvvet doğar. Ayhan, Deniz, Arda doğar. Büyürler. Birbirlerine sahip çıkarlar. Mutlu mesut yaşarlar.




Henüz yorum yazılmamış. İlk yorumlayan sen ol.

Yorum yapmak için üye ol