Çalışan anne olmak ve Kreşe Vermek için Düşünenler....

0

Sevgili Anneler,

Hepimiz kuzulardan ayrılmayı kabus gibi görürüz, endişeler bizi yer bitirir... Ama bebeklikten ufak ufak çıkmaya başlamasıyla ilgi ve isteklerinin farklı olduğunu da görürüz. Ben çalışan bir anneyim. Kızım 40 aylık ve bugüne kadar çok zor zamanlar atlattık. Kayın valide -hala-teyze-abla  gibi akraba desteğim yok. Annem şehir dışında yaşıyor ve öyle olmasına rağmen sağ olsun doğduğunda o destek oldu. Yasal izin,süt izni derken kızım 15 aylık oldu sonra bakıcı tuttuk 1 sene kadar ve 32 aylıktı bakıcının yeterli gelmediğini gördüm. Tam gün kreş kararı aldım. İyi hoş aldım da kolay mı bu birden bire? Ben özel sektör çalışanıyım.. Kar var kış var tatil var Hastalık var... Aldık bir risk! İş yerinden 10 gün yıllık iznimi aldım kızım için  o günden önce kızıma kreşi anlattım güzel güzel. Etrafımızda konu komşu yaşıtı yada akrabamız yok, o yüzden okula gidince arkadaşları olacağını oyunlar oynayacağını çok eğleneceğini söyledim.
Uyumlu bir çocuk kendisi sağ olsun beni çok zorlamadı,ilk 3 gün yarım gün gitti,4 gün saati çoğaltalım dedik okulda öğle uykusu uyumak istememiş evde uyuyacağım diye ağlamış, aradılar gidip aldım ama 1 hafta sonra tam gün kalmaya başladı uyumaya da... Şimdi devam ediyor alıştı ve mutlu isteyerek severek gidiyor.
Sabahları kalkıp çizgi filmini seyrediyor, yaka paça evden tutup çıkarmıyoruz babamız destek veriyor bu konuda.. Akşamları da iş çıkışı hemen gelip alacağımı söylüyorum. 
İsteklerini yapabilmemiz için çalışmam gerek çalışmazsak paramız olmaz diye mantıklı konuşuyorum. Arada nazlı niyazlı oluyor çocuk sonuçta ama korktuğum kadar zor bir şey değil endişe duymayın çok. Okulda olan herşeyi anlatıyor da.
Tuvaletini söylüyor o yüzden içim rahat..
Kendi gelişimi ve özgüveni için özellikle 30 ay sonrasında kesinlikle eve babaanne-anneanne yada bakıcıyla esir etmeyin çocuğunuzu derim.
Sevgiler...




Henüz yorum yazılmamış. İlk yorumlayan sen ol.

Yorum yapmak için üye ol