Piyano kursuna veya konservatuvara giden çocuklar ve ebeveynleri

Yaratılma Tarihi: 07.02.2017
Merhaba arkadaşlar,
Önce ben bizim müzik, kurs, öğretmen maceralarımızı özetle yazayım.  ( Bizim maceramızı atlamak isteyenler doğrudan son paragrafa geçsin please, azıcık uzun gelebilir )

Kızım 3,5 yaşında bir kreş öğretmeninden haftada bir yarım saat ritm, kulak, şarkı söyleme, eğlenme gibi bir müzik kursuna başlamıştı. 5,5 yaşına kadar süren bu kurs sonra her derste 10-15 dakika piyanoya başlayarak devam etti.  6,5 yaşında öğretmeni daha iyi bir piyano öğretmeninden ders almalı diye bizi bulunduğumuz şehirdeki emekli bir orkestra şefi ve piyaniste yönlendirdi. Burada 8 ay kadar haftada 45 dk süren kursa devam etti. Bu dönemde Majör gamların neredeyse tümü, notasız ezberden öğretilen bir şarkı deneyimi oldu. Kızımın piyanoya ilgisi inanılmaz arttı bu dönemde. Ben öğretmene haftada bir gün diğer kursiyerlerle solfej dersi de alsa gibi bir teklifte bulununca öğretmenle papaz olduk. ( Bir önceki öğretmen notaları renklerle öğretmişti ve renkler uçunca notalar da uçtu. yeni öğretmen de nota öğretmek konusunda pek bir şey yapmadı) 

Böylece burasının da hem evime uzak olması, çok para ödememiz, hocanın dersleri unutması, verdiği sözleri tutmaması, o ara evlenmesi vesaire derken biz o hocayı bıraktık. Ukraynalı bir öğretmen ile anlaştık ve okuldan önce evde ders almaya başladı. Yine piyano motivasyonu yüksek ve çok iyi parçaları çalar hale geldi. Ancak bir süre sonra fark ettim ki, tüm şarkıları ezberden çalıyor. Notayı görüyor, notanın piyanodaki yerini biliyor ama hangi nota, kaçıncı oktav, şarkının ritmi, nota uzunlukları bunlardan tamamen bihaber. Beynine yazmış ve çalmış. Tabii bu şekilde öğrenince şarkıları birkaç ay çalmadığı zaman unutmaya başladı. Daha önce çok keyifle çaldığı parçalarda takılınca da morali bozuluyordu. 

Geçen sene bulunduğumuz şehrin belediye konservatuvar sınavını kazandı ve orada Azeri bir hoca ile yaniden derslere başladılar. Hoca piyano enstrümanının tanıtımıyla, tuşlarla, şarkının ritmi, çalma hızı gibi terimler, sol ve fa anahtarlarındaki neredeyse tüm notaları öğreterek, notaların önce isim ve sonra uzunluklarını saydırarak ders vermeye başladı. Meşhur bir Rus piyano metodunu takip ediyordu. Kitap Rusçaydı. İlk zamanlar iyiydi. Önce şarkıyı analiz ediyorlar, notalarını okuyorlar, sonra çalma hızına, ritmine uygun çalıyorlardı. Ancak dersler o kadar tek düze o kadar sıkıcı bir hale geldi ki, değişik parçalarla hep birbirinin kopyası dersler kızımı sıktı. Piyanodan soğuttu. Bir şarkıyı öğrenir öğrenmez onun keyfini çıkarmadan daha ağır, daha teknik diğer şarkıya geçiş. Bu arada kadın hamile kaldı ve hormonlarından mı bilinmez, çocuğa çok kırıcı konuşmaya başladı. Kırıcı konuştukça Naz kendini kapattı. Kısır döngüye girdiler. Öğretmenle defalarca konuştum ama hep çok yetenekli, algısı yüksek ve kulağı çok iyi. Ben böyle çocuklara yüklenirim. Çünkü piyanist olacak kalıp vardır dedi. Pek etkili olmadı kısacası. Çok fazla başarı odaklı bir öğretmenle kızım piyano çalmak istemeyen bir duruma geldi.

Sonuç itibariyle, sizlerin çocuklarının piyano macerasını merak ediyorum? Öğretmenlerin yaklaşımı, sizin beklentiniz, öğretmenlerin izledikleri metotlar, ders yapma biçimleri nedir? Bu kadar öğretmen değişikliği bizden mi kaynaklandı, ben karşılaştığımız sorunları çözemedim mi, yoksa bu ülkede müzik eğitiminde ters giden bir şeyler mi var? Olumsuz motivasyon mesela bizde asla olumlu bir sonuç vermiyor. Tamamen gazla, çocuğa motivasyonla ders verenlerde de işin solfej, ritm, teknik kısmı hep eksik kaldı. Yok mudur bunun dengesi? Ben çocuğumun piyanist olmasını da istemiyorum. Piyanoyu müziği seviyor. Soğumasın, hayatının içinde yer alsın, ama doğru çalsın, güzel öğrensin. Tecrübelerinizi öğrenmek isterim :) Teşekkürler....

Katılmak için Kaydol ya da Giriş yap

Konular

Piyano kursuna veya konservatuvara giden çocuklar ve ebeveynleri

Grup Yöneticileri