• İletişim ve oyun grubu
    2 Üye, 0 İleti

    Merhaba,

    7,5 aylık bir kızım var ve maalesef bebekli arkadaşım yok.izmir bucada oturuyoruz .bebeklein iletişim becerileri için oyun grubuna katılmak isteyen anneler varmı?

  • Acıbadem- istanbul 0-1 yaş grubu anneleri
    2 Üye, 0 İleti

    Bu semtteki arkadaşlarla konuşabilmek, dertleşmek, annelik üzerine paylaşımlarda bulunmak üzere kurulmuş bir gruptur. Hedef belli günlerde buluşabilmek, ve zorlukları eklenerek atlatmak.

  • ikinciel kanguru-sling-puset
    2 Üye, 1 İleti
    tüm bebişler kardeştir... yenilere onca para vermek yerine ihtiyaç fazlası kanguru-sling-pusetlere daha az parayla sahip olmaya varmışınız:)
  • Çocuğuyla aynı okulda yada sınıfta olan anaokul öğretmeni olan anneler...
    2 Üye, 1 İleti

    Çocuğunuzda aynı okulda yada sınıfta olan varmı...nasıl nir duygu avantaj ve dezavantajları neler sizce?

  • Etimesgut ve civarı Ankara
    2 Üye, 0 İleti

    2,5 3,5 yaş cocuklarımıza oyun aktiviteleri oluşturalım hem cocuklarımız hemde bizler sohbet edıp tanışsalım ne drrsınız hanımlar fikirlerınızı beklıyrum 😊😉

  • ümitköyde kreş önerileri
    2 Üye, 0 İleti
    merhabalar oğluma kreş arıyorum önerisi olan var mı rota çayyolu hakkında bilgisi olan var mı
  • prematüre annesi olmak nasıl bir duygu...
    2 Üye, 0 İleti

    Prematür duygular…

    prematüre bebek annesi olmak….

    beklemediğin anda gelen bir sürprizi nasıl karşılayacağını bilememek, eli ayağına dolaşmaktır..

    uyanana kadar..  bebeği kendi başına doğacak kadar güçlü olmadığı için ameliyatla alınan annenin, dikiş yerlerine bile belki hiç bakmamış olmasıdır kabus sandığı zor dönemden

    ilk kez sancılar ve ağrılarla yoğun bakıma bebeğini görmeye giderken, daha çok ağrısın ki bu korkuyu bastırsın diye düşünmektir..

    o uzun yoğum bakım yolunda yürürken iki büklüm, neyle karşılaşacağından korkmak, tir tir titremektir...

    hastanenin 9. Katına çıkarken asansörle, kimseyle göz göze gelmemek için kilitlemektir bakışları 9 numaralı düğmeye.. kazınmasıdır zihne bu anın hiç unutmamacasına..

    yürümektir korkar adımlarla yenidoğan kapısına.. hem koşarak gitmek istemek hem de gitmek istememektir karşılaşılacak sahneyi görmemek için..

    ve Onu gördüğünde….ağlamaktır..

    ağlamak…ağlamak…ağlamak..

    ne kadar tatlı, güzel olduğunu düşünmek, şükretmek, bağlanmak, aşık olmaktır…

    sonra beyni kemiren şüphelerle boğuşmaktır.. incelemek tüm zayıf ve küçük bedeni.. acaba sağlıklı mı?.. iyileşecek mi?.. bu hortumlar kablolar olmadan yaşayabilecek mi?..

    terlemektir soruların zorluğundan…

    ve boğulmaktır bu düşüncelerin arasında…

    ölüp ölüp dirilmektir…

    doktoru görünce soru sormaya korkmaktır.. bir şey duymak istememek ama hem de merak etmektir…

    meraktan ölecek gibi olmak, öğrenmek istemek ama soramamak.. doktorun bakışlarından kaçmak, saklanmaktır…

    hastaneden eve çıkınca Onsuz, boşluğa düşmektir…

    ama ilk gün! ah o doğum yapan prematüre annesinin elleri boş eve geldiği ilk gün!..

    ölümdür…

    kabustaymış ama uyanamıyormuş gibi hissetmektir prematüre annesi olmak..

    doğurup bebeği bir yerlerde unutmaktır sanki…

    yavaş yavaş dikiş yerlerinin acısını duymaya başlamak ve hele de bir yardımcı yoksa yanında, iki büklüm kıvranarak şahsi işlerini yapmaya çalışmak, bundan daha zor bir an yaşatma Allahım diye yalvarmaktır..

    39 gün boyunca ev hastane arasında mekik dokumaktır..

    küvözün önüne gidip de meleğini görünce, hastane dosyasındaki bilgilere bakmak için çırpınmak, hemşire azarlarına aldırmamaktır…

    dosyadaki her satırı binbir şüphe ve kaygıyla okumak, beyne kazımak, eve gelince bunları düşünmekten uyuyamamaktır…

    39 gün boyunca çalan her telefonda yüreği ağzına gelmektir…

    kalbi serçe gibi pır pır olmaktır prematüre annesi olmak..

    yoğunbakımın boğucu, gürültülü sessizliğinden sinmek, içine kapanmaktır.. konuşmak istememektir.. yememek, içmemek, uyumamak sadece düşünmek..

    ve düşünmektir..

    toplarken eşyaları, hemşirenin haftada 2 defa yapılması gereken kontrol hatırlatmalarını duyarak tekrar omuzları düşmektir..  eve çıkış günü geldiğinde, eli ayağına dolaşarak mutluluktan

    bebeğini pusete koyunca ne kadar küçük olduğunu bir kez daha anlamak, ama büyük bir gururla taşımaktır o puseti ilk kez gerçekten anne olduğunu hissederek..

    nihayet eve geldiğinde apartmana girerken korkmaktır nasıl bakacağız endişesiyle..

    ama yine de en büyük gücü bebeğinden almaktır..

    Onu gece gündüz gözünün önünden ayırmamak, herşeyden, herkesten sakınmaktır..

    “bu kadar üstüne düşme” demelerine inat Onu uçan kuştan dahi korumaktır… içinde bulunduğu hali zerre kadar anlamayanların

    ve büyütmektir..

    büyütmek..

  • Beylikdüzü haziran(veya civarı) 2013 anneleri
    2 Üye, 0 İleti
    uygun grup bulamadığım için kendim açayım dedim.
    bebekleriniz sadece sizi görmekten sıkılmaya başladı mı?
  • 3 çcuklu çalişan anneler
    2 Üye, 0 İleti

    selam herkese 3. çocuğuma hamileyim. çalışıyorum. şu anda doğum iznindeyim.

    var mı 3 çocuk anneleri.

    paylaşalım sevinçlerimizi, kederlerimizi...

Grup Yarat

Grubunu kolaylıkla kurabilir, istediğin kişileri davet edebilirsin.

Yeni Grup >>

Tamamen Ücretsiz

Kaydol Tecrübeli anne ve babalardan yardım al. Sen de yardım et. Anı defteri, fotoğraf albümü, sorular, gruplar...