0-2 yaş bebek kreşi

alpsmom soruyor: 3

Merhabalar, benim 11 aylık bir bebeğim var ve onun için Ankara'da kreş aramaktayım. Çoğu yere baktım ama içime sinen olmadı. Tavsiyeye göre gitmeyi daha doğru buluyorum. Eğer tecrübelerinizi ve bilgilerinizi benimle paylaşırsanız çok sevinirim. Ankara Çankaya ve Eryaman bölgesi ilk tercihimdir.

Sağlıkla büyütün.

Bu soruyu cevapla


13 Cevap


Slayer5

Merhaba selda85, Mavi İnci Kreş'i genel olarak çok hoşumuza gitmişti ama ben bebek grubunun bulunduğu sınıfı beğenmemiştim. Küçücük bir sınıfta çocukları tutuyorlar ve yemeklerini de orda yedirdiklerini gördüm. Bu sebeple içime tam sinmemişti. Ama daha büyük yaş için kreş gerçekten güzeldi. 

özlemy7 oğlum kreşe başladı. 2. haftamız bitiyor. Açıkçası şuan için memnunuz. Öğretmenimiz gayet iyi, kreş sahibi de çok ilgili. Kreş öğretmenlerin çocuklarının da o kreşte olması (bebek grubundaki bir bebek de öğretmen çocuğu) artı kreş sahibinin yeğeninin de o kreşte olması dikkat ve özen konusunda daha pozitif düşündürtüyor. Dediğim gibi şuan için memnunum. Oğlumun yüzünün gülmesi keyifli vakit geçirdiğini ve mutlu olduğunu hissettiriyor. 


ozlemy7

Çok sevindim slayer5, umarım böyle devam eder, darısı da bizim başımıza artık. ☺️ Bu kreş konusu en çok kafama takılan şey, çok küçükken başlaması gerektiği için. İçime su serptiniz. Kendim de gidip görüştükten sonra sanırım bizim tercihimiz de mutluluk adası olacak. Hem işime hem evime yakın, olumlu görüş duymak beni rahatlattı. 


Japan

Bir anne olarak paylaşmasam vicdanım rahat etmeyeceği için bu yazıyı yazıyorum. Gaziosmanpaşa Binbir Çiçek kreşi geçen yıl satılan ancak satışı velilerden tam bir yıl GİZLENEN kreş. Biz de bir veli sayesinde ticaret gazetesinden tesadüfen öğrendik satışı.Tehditlerin, huzursuzluğun, kavganın bir türlü bitemediği kreş. Daha sonra eğitimle hiç alakası olmayan bir şirket yani yeni bir idare geldi. Yeni idare eski sahibinin bıraktığı kadroyu istemedi. Hatta eski sahibinden kalan velileri ve çocukları da istemedi. Bir türlü anlaşamadılar. Sonuç olarak bir çocuk yuvası olduğu halde her gün kavga hiç son bulmadı. Her gün ayrı huzursuzluk yaşadık. Sadece bu yıl 4 ayda 4 öğretmen kreşten ayrıldı. Bu bile bir kreşten uzak durmak için yeterli bir sebeptir. Montessori denen sınıfların Montessoriyle alakası yok çünkü şu anda kreşte Montessori eğitimi olan sadece bir öğretmen kaldı. Onun da sınıfı 20 çocuk oldu en sonunda. Çünkü veliler çaresiz ondan medet umuyor. Herkes çocuğunu düzgün kalan tek bir öğretmenin sınıfına geçirme derdinde. Diğer sınıfların öğretmenleri sürekli değişiyor. Sadece 1 ay hatta 1 hafta ancak dayanan öğretmenler oldu bu süreçte. Şunu söyleyeyim kızım Montessori sınıfında güya ama en son öğretmeni bir üniversitenin BANKACILIK bölümü mezunuydu. Şu an kreşte kalan sadece iki öğretmen kaldı eski yönetimden. Kızım çok zorluk çekti güvenli bağlanma çabalarımız mahvoldu sayelerinde. O kadar çok öğretmeni değişti ki en son öğretmeni ayrıldığında gece uyanıp ağlamaları başladı. Çocuklar ayrılık kaygısı oluşturdu. Öğretmenlerinin sürekli gitmesinden dolayı terk edilme korkusu yaşıyorlar. Benim tek pişmanlığım çocuğumu bu kreşten daha önce almamış olmak. Yalan vaatlere kandık, satılmış olsa da düzelir diye bekledik. Sadece benim bildiğim 6 öğrenci daha yeni kaydını aldırdı kreşten. Aklımız başımıza geldi geç de olsa. Hangi kreşe görüşmeye gidip Binbir Çiçek'ten olduğumuzu söylesek "aaa evet oranın problemlerini biliyoruz öğretmenler de öğrenciler de bizim kreşimize gelmek için bizi arıyorlar, ağlayan öğretmenleri var" cümlelerini mutlaka duyduk. Bunlar benim doğrudan bildiklerim daha kulağıma gelen o kadar korkunç şeyler var ki öğretmenlere ve çocuklara yapılanlar konusunda ama ne kadar kendim inansam da kesin bilgi olmadığı için yine de yazmıyorum. Sadece doğrudan yaşadıklarımı aktarıyorum. Öğretmenlere ne tehditler, çocuklara kötü muameleler... Şu anki müdürenin sahibinin avukat olması da tehditlere zemin hazırlıyor belli ki. Ben bir anneyim. Çocuğumun ve kızımın arkadaşları olan kaç senedir artık kendi çocuğum gibi gördüğüm çocuklarımızın yaşadığı sıkıntıları başka çocukların ve ailelerin yaşamaması için bunları yazıyorum. Çok düşündüm ama paylaşmasam vicdanım rahat etmezdi. Başkalarının da yalanlara kanıp bizim gibi mağdur olmasına gönlüm razı olmadı. Kendi yaşadıklarımı, duyduklarımı olabildiğince aktardım. Herkesin evladı hakkında en iyisi olsun.




Cevaplamak için Üye ol