önyargının sözlük anlamı

shinydiscoball soruyor: 10

3,5 yaşındaki kızım inanılmaz önyargılı. Sadece yemek konusunda degil, yeni olan herşeye karşı önyargılı.. Bilmedigi daha önce denemedigi hiçbişeyi yemiyor ve tepki olarak da hemen aglamaya başlıyor. ( yedikleri şeyler sınırlı, hayatında hiç domates, ıspanak, et yemegi (kıyma, köfte farketmez) yemedi mesela, pilav makarna fish stick ve yumurta dısında bişey yemiyor, son 3 ay içerisinde yedigi sebze miktari bir tabagı geçmez. kelimenin tam anlamıyla hiç sebze yemiyor. ) İçinde çikolata olan kurabiyeleri bile yemiyor ki çikolatayı çok sever. 

İlk başlarda farklı yollar denedim, sticker tablosu, ödül sistemi.. kişiligini kötü etkiledi.. ilişkimizi kötü etkiledi. hayır demek istedigi yerde, gözünde yaşlarla çaresizce bana bakan, ne yapacagıni bilmeyen 2 yaşında bi kız çocugu gödüm uzunca bir süre karşımda..
8 aydır düzenli olarak bi pedagogla görüşüyoruz. Her seansımız yaklaşık 3 saat sürüyor, her seferinde ben kendimi nasıl çaresiz hissettigimi anlatırken içimde yaşadıgım fırtınalarda boguluyorum, aglıyorum, çırpınıyorum her seferinde pozitif yaklaşım mesajını alıp aglamanın verdigi rahatlıkla eve dönüyorum. akşam eşim soruyor ne oldu ne konuştunuz.. sessizlik.. pozitif yaklaşın..
Olay tabi yemek degil sadece,  yeni olan herşeye karşı hayır.. Gittigimiz doktorun adresi degişti mesela, yeni binaya girebilmemiz 1 saat sürdü. Kapının önünde 1 saat anlattım ona, ikna olmadı yine de aglayarak girdi içeri..    bi şekilde biz yaptık biz getirdik bu hale biliyorum ama..


son birkaç aydır bunu deniyoruz. tabagına koyuyorum kızım, tadına bak seversen yersin sevmezsen yemezsin ama aglamana gerek yok istemezsen yemek zorunda degilsin diyorum. bir tabak pilav, yoksa iki dilim sade ekmek, iste akşam yemegi. yatarken de bir bardak ballı süt..
tabi kek falan yapılmışsa evde bir dilim de ondan mutlaka istiyor yemekten sonra. 


Çaresizim, 3 yaşin kişilik gelişimi için ne kadar önemli oldugunu biliyorum.. çok okuyorum, çok üzülüyorum, çok deniyorum, olmuyor.. 

bıraktım artık..  let it go.. burdan beraber görücez hic ama hiç sebze yemeyen çocuklara ne oluyormuş.. anneleri ne kadar yaşıyormuş..

Sesimi duyan, halimden anlayan var mı....

Bu soruyu cevapla


15 Cevap


lopikcim

Okurken çok üzüldüm halinize:( çözümüm yok ama sizi çok iyi anlıyorum demek istedim..Benim kızım da bazı yiyecekleri asla denemiyor mesela peynir, yumurta, zeytin, reçel..kahvaltıda birgün krep birgün tost yer, o yüzden hala okulda kahvaltı etmiyor, 1 saat erken uyandırıp evde yedirip yolluyorum:( yurtdışı gezilerinde kahvaltılık bulamıyorum mesela ona:(Kronik kabızlığı olduğu için nerdeyse 2-2,5 yaşından beri günde muhakkak hiç olmazsa bir öğün sebze yer, neden yemesi gerektiğini , yemezse kakasının ne kadar canını yakacağını hep vurguladık, bizde işe yaradı, yaşaıtlarının çoğuna kıyasla sebze konusunda çok iyidir..ama mesela 4 yaşına kadar balık delisi çocuk birden balığı kesti, 2 yıl ağzına sürmedi; bir iki aydır ufak denemeler yapıyorum ve reddetmiyor şükür..ne oldu da reddetti ne oldu da tekrar kabul etmeye başladı inanın bilmiyorum..aklıma gelmişken bizde sebze konusunda pepee vs gibi çizgifilmler de etkili olmuş olabilir, örnek almış olabilir yani..


umarım aşarsınız en kısa sürede..size sabır, çocuğunuza da sağlık dilerim


asl22

Anlattıklarınız hiç yabancı gelmedi bana ..benim oğlumda aynı durumda sebze yemez meyve yemez inatçı....bizde birde KARDEŞ var durum iyice Karışık..20 gün uğraştım kreşede götüremedim evden dahi kreş için çıkaramadım(bu konu da bana ayrıca dert)pilav,köfte,mercimek Çorbas,ıspanak yemeği yedikleri bu birde meyve suyu içer bu kadar..ben hiç takılmıyorum ne isterse ne kadar isterse o kadar yesin...bakıcımız sağ olsun beni bu konuda çok rahatlatıyor kızları öyleymiş şimdi herşey yiyorlarlarmış..inat konusunda hiç inatlaşmıyorum bakıyorum iş ağlama krizine gidecek tamam diyorum.iyimi yapıyorum kötümü ama şu an için sorun yok o rahat ben rahat 😊


shinydiscoball

lopikcim teşekkür ediyorum, çözüm olmasa da anlatmak anlaşılmak güzel, değişik bi şekilde biraz daha  güvenli hissediyor insan, yalnız degilim..


asl22 inatlaşmayı bi süre önce ben de bıraktım, yedigi yemedigi için de çok endişelenmiyorum ama karakter gelişimi, her hayır demek istediginde o cesareti bulamayıp, gözlerinin iri damlalarla dolup çenesini büzmesi, çaresizligi..

onu bu kadar çaresiz hissettiren ne diye kendimi sorgulamaktan alamıyorum, ben olma ihtimalim yüreğimi daglıyo..


guta

Çok üzmüşsünüz kendinizi, üzüldüm sizin adınıza. Aslında biliyor musunuz çocukların kişilikleri yemek seanslarından çok etkileniyor. Benim de sizin çocuğunuz gibi bir oğlum var. Şu anda 7 yaşında sayılır. 2 yaşına kadar zorla yedirdim bir şeyler ama 2 yaşına gelince artık resti çekti. Asla hiçbir şey yemedi. Bakın yalan söylemiyorum tam 1 yıl her gün kuru köfte, sade beyaz makarna ve pilav yedi. Meyvelerden sadece elma, süt yok, yoğurt yok. Hiç abur cubur yok, kek bile yemezdi (hala da yemez). Arada bir çubuk kraker. Ağlayacak haldeydim. Onunla bunun uğraşını vermekten inanın o yılları hatırlamak bile istemiyorum şu an. Kreşe başlayınca her gün aç geldi eve, çünkü zaten ağlaya ağlaya gidiyordu ve orada kuru köfte olmasının imkanı yoktu. Hastalık olarak hiçbir şey olmadı tabi ki. Ama ilişkimiz çok etkilendi. Ah diyorum o yıllar geri gelse de hiç üzerine gitmesem, hiç sebze yemese ama onu yemediği için mutsuz etmesem. Uzatmasam yemek saatlerini mesela, istemiyorsan hadi kalkalım sofradan desem ama mutsuz bir ifade takınmadan yapabilsem bunu. Bizimkinin öyle olmasının nedeni tabi ki kendi karakteri ve benim de bunu kabul edemeyip üzerine gitmemdi bence. Kısır döngüye girmiştik bir kere. Sonra ne oldu, 4 yaşlarında rahatlamaya başladı, kreşte en azından köftenin kurusunu değil de sulusunu da yemeye başladı :) Elmanın yanına bir de mandalina ekledik. Yoğurt çorba hala yok. Kek börek, domatesli makarna hala yok :) Artık umursamıyorum, hala yemiyor, yemek seçmek değil yemek yemeyi sevmiyor çocuk. İşkence olarak görüyor. 

Ve onu yemek için zorlarken, aslında başka açılardan da inatçılık huyunu pekiştirmesine sebep olduğumu farkettim. 
Her çocuk farklı, her çocuğun zor yanları var. Ama ne olur ne kendinizi üzün bunun için ne de onu. İleride pişman olursunuz. Her şeye önceden hazırlayın onu. Bak doktorun yeri değişti, başka bir binaya gideceğiz diye bir gün önceden başlayın hazırlığa. Yemek olayını zaten hiç takmayın, inanın hiçbir şey olmuyor, en kötü zayıf olacak, olsun ne olacak :)


yelizindefinesi

sizin sorunuzu okuyunca acaba ben çok mu rahat bir anneyim! diye bir düşündüm açıkçası.

benim kızımında yedikleri sayılıdır.örnek verecek olursam; peynir,yumurta,yoğurt (ki bu üçlü çok önemli) ıspanak,semizotu,kuru fasulye,nohut,kabak,patates sadece kızartma o da çok canı isterse.yediği sayılı yani .bence kendizi hem suçlamayın ,hemde fazla üzmeyin.çocuklar seçici,ne yaparsak yapalım yemem dediklerinde zorla yediremiyoruz.



psychomom

 ahhh...çok iyi anlıyorum, benim kızım da aynen sizinkiler gibi yemiyor, ve ben artık saldım, yani gıdım gıdım lokmalarla günü geçiiryor, sağlıklı yiyor neyse ki, bıraksam karbonhıdrat çok yer, üstelık haftada 3 gün 2şer saat spor, haftasonları yogun aktıvıteler ıkı saat daha jımnastık ,  kanına baktırdım bi çınkosu azcık eksıktı, yani onu öyle bırakın valla yaşamaya devam edıyorlar.. :) 


 Benım doktorun dedıgıne göre meyve sebze arada balık,eser miktarda yiyen kızım gayet normal, kilosu da fena sayılmaz, hasta gibi görunmuyor, 22 kılo, 5.5 yaşında, boyu iyi.

 yemek yenmedıgı zaman kaldırıyorum, ona 80bin seceneklı menü yapacak ne enerjım ne kafam var, küçükken bende böyleymısım, o yüzden çok da seyedemıyorum..


sahinur

Okurken çok üzüldüm.malesef ben de benzer şeyleri yaşadım hala da yaşıyorum.büyük oğlum çok yemek secerdi ve çok az miktarda yerdi.son 1 yıldır daha iyiyiz sukur.ama şimdi de aynı şeyleri hatta daha fenasini küçük oğlumla yasiyoruz:((artık sağlıklı olsun yeter diyorum.çünkü ben ne yaparsam yapayim o istemiyorsa yemeyecek.size bir çözüm oneremiyorum:(sadece yalniz degilsiniz demek istedim


momi

Yemek konusunda pek de üzülmeyin zamanla ağız tadi değişecektir. Hep böyle kalmayacak. Bu yaşlarda çocukların çoğunda tepki oluşuyor. Oğlumda da bir dönem sabah hayır diyerek uyanma vardı gece yatana kadar hayır uzar giderdi. Ciddi anlamda gelişme var şimdi daha ılımlı meraklı bir çocuk

kizinizin Dr yerine bile tepki göstermesi geçici sizde rahat olun.



mustafamami

yemek konusunda benzer şeyler bizde de var. böyle karışık görünümlü tencere yemeğine bir bakış atıp vızıldamaya başıyor :) ben de tabağına bir kaşık koyuyorum, sofradaki herşeyin tadına bakmamız lazım diyorum. bazen kendi yemezse 'yardım ister misin' diyoruz evet derse biz yediriyoruz bir kaşık. ama tipine bakıp 'ben bunu sevmedim' diyor. 'ama tadına bile bakmadın' diyoruz. bunları kızarak yapmıyoruz. o bir kaşıktan sonra bazen seviyor ve yiyor, sevmezse yemiyor. bu aralar kuru ekmek yeme bizde de var. sanırım geçici bir dönem... kek, börek, makarna, patates yemeyen çocuk yapmışlar bana çıkmış diyorum :)) 


hayriye80

Bu kadar kendinizi yıpratmayın üzülmeyin , bir kısır döngü içinde kızınız, muhtemelen 2yaş sendromu sırasında bir sıkıntı yaşamış gelişiminde, pedagog Değilim ama okuduklarımdan benim fikrim ne istiyorsa onu yesin Yediği tek bir meyveyse onu yesin tek bir sebzeyse onu yesin, şu an için beslenmesinden daha önemli olan psikolojik Gelişimi , zaten pedagoka gidiyormuşsunuz Herşeyin daha iyi olacağına eminim kendinizi üzmeyin



Cevaplamak için Üye ol