kaynanam ve bebeğimmmm :(

zeyno18 soruyor: 10

arkadaşlar bugun doğum yapalı 10 gün oldu.bende hastane sonrası dikişlerim olduğu için mecbur kayınvalideme geldim.burada bi müddet bakımıma kendi annem gelip yardım etti.şimdi annem gitti ve biz kayınvalidemle kalmaya başladık.ben bebeğimi ne zaman emzirip altını temizlesem hoooop kayınvalidem kucağına alıyor taki uyuyana kadar.ben sadece süt anne gibi emzirmek ve altını almakla vakit geçirebiliyorum.bebeğim ilk torunları.görümcemde aynı şekilde.haliyle annesinin ilgisi eşime mutluluk veriyor.ama ben rahatsız olmaya başladım.eşime bebeğimi istediğimi söyleyince saçma fikirlere kapıldığımı ve duygusal davrandığımı söylüyor..siz bana akıl verin ben haksızmıyım ??? acaba kayınvalidemin bebeği çok alması benim bebeğimle aramdaki ilişkşyş olumsuz etkiler mi?

Bu soruyu cevapla


72 Cevap


aytude

benim kayınvalidem doğumumda yanımdaydı, 1 ay benimle kaldı. Annem sonradan gelebildi. Aynı şekilde ben bebeği sadece emzirmek için alıyordum kucağıma. Altını da değiştirdikten sonra bebek gitmiş oluyordu. Uyutması, avutması, gaz için pışpışlaması...hepsini yapıyordu..Ve gerçekten ben kendimi cooooooooooook kötü hissediyrdum. Hatta bir ara geceleri bile yanına almaya başlamıştı, uyanınca getiriyordu.
 Bir de annemin gelemeyişi..O kadar ağlıyordum ki.
O zaman cok moralim bozulmuştu, ama şimdi doğum yapma psikolojisi ile oldugunu düşünüyorum. O senin dinlenmen için yapıyor bunu, doğum yapmışsın, uyuman lazım, gözlerini kapatman, uzanman lazım. Eminim ki seni düşündüğü için yapıyordur. Böyle yapan kayınvalideler pek yok zeynep, bebeğe elini sürmeden giden babanneler var. Sen, fırsat bu fırsat de ve uyu, dinlen ki sütün çoğalsın. Unutma bu geçici bir süreç ve daha sonra bebeğinle doya doya vakit geçireceksin, hem de bebeğinin kendini toparladığı bir zamanda. Bırak ilgilensin, oynasın, gazını çıkarsın, uyutsun. Müsaade et bunları yapmasına. O da babaanne sonuçta, aranızın nasıl olduğunu bilemem ama seni sevmese, düşünmese herhalde ilgilenmez seninle, ve bebeğinle.

Eşinle aynı fikirdeyim :) aynı dönemde ben de duygusal davrandım. Ama sonra dedim ki, ya bu bebekle ben istediğim kadar yalnız kalacağım, o zaman boşver ilgilensin, ben de keyfime bakayım!


zeyno18

:) evet belkide bende ki psikolojik olabilir.ama bebeğim sonra beni istemeyecek babannesine daha düşkün olacak... vs. çok tuhaf korkularım var.komik ama tuhaf..:)


elfide

Ablamda aynı sıkıntıları yaşadı. İlk bebek ve yeni doğum yaptığın için bu kadar etkilenmiş olabileceğini düşünüyorum. Ablamda aynı şekilde tepki verdi ve şimdi aytude gibi düşünüyor.


aytude

sorma, bol bol fotoğraf çekiniyordu bebekle, ve ben o kadar kıskanıyordum ki..bizim aramız pek iyi değildi esasında. tabii ki sorunlarımız oldu o kalırken. Bir de bebeği kıskanmaya başladım. ama oğlunu seviyorsa, torunuyla ilgileniyorsa, sana da bakıyorsa, bırak baksın,lohusa biri için cok zor ama şu anda başka bir çözümün var mı? O zaman make the most of it şekerim!


kuzununannesi

BENİM KAYINVALİDEMDE AYNI SEKİLDE DAVRANDI

OZAMANLAR BENDE COK UZULUYORDUM AMA ŞİMDİ GÖRÜYORUMKİ DİNLENEYİM DİYE YAPMIS

CUNKLU GERCEKTEN COK YORGUN VE UYKUSUZDUM

SAOLSUN

ALLAH ONDAN RAZI OLSUN

BENCE SEN TADINI CIKAR

CUNKU MİNİKLE BASBASA KALDIGINDA İSTEDİGİN HALDE UYUYAMACAGIN GUNLER OLACAK

BOL BOL UYU VE DİNLEN :))

SEVGİLER..



Ozgeerdogan

Bebeğin zorunlu ihtiyaçlarını annesinin karşılaması önemli...Karnının doyurulması,altının değiştirilmesi, banyosunun yaptırılması vs..Kayınvalidenizle açık açık konuşun, kendisinin amacı size yardım etmek, sizi dinlendirmektir büyük olasılıkla...Bebeğin bakımını kendisi gittikten sonra kendinizin yapacağını, alışmak istediğinizi, eğer çok kucağına alıyorsa buna alıştırmak istemediğinizi filan anlatın.Sizin hissettiklerinizi, psikolojinizi daha önce doğum yapan herkes anlar.Size anlayış göstereceğininden eminim.Bu arada ben doğum sonrası hemen işe başladığım için kızımı 2 sene boyunca kayınvalidem büyüttü.Benden daha yakınlardı akşama kadar..Ama kimse annenin yerini dolduramaz, bebeğinizle ilişkiniz hiç bozulmaz bundan emin olur.


kuzum

ben kesinlikle katılmıyorum. bebeğim dört aylık ve bu zamana kadar ve halen bebeğime tek başıma bakıyorum. kayınvalidemler bana değil ancak istanbula kalmaya geldiklerinde bize uğrayınca ya da dışarı yemeğe falan çıkınca asla bırakmıyor bebeği,ama ben hoşlanmıyorum bundan. o iki tane büyütmüş, sıra bende. bu benim bebeğim. tamam sever bakar falan ama sınır koymayı bilemiyor kimisi. tabii bu kişiye göre değişir, mesela dinlenmek için işe gittiğini bildiğim anneler var, bana o anlamda ağır gelmiyor. gelse de ben ille de ben bakıcam tutumundayım. annem geldi bir ara, yardım için fena olmaz dedim ama yok bebeğimle olan ilişkimi engelliyorlar. dediğim gibi sınır yok. bebeğiniz bir daha 10 günlük olmayacak veya 1 aylık vs. hepsi tek ve ben doya doya tadını çıkarmak istiyorum bunun ne kadar yorulsam da. son gelişinde artık dayanamadım ve gidip aldım kayınvalidemin elinden artık. bebek ağlıyor vermiyor. sonra istediğinde de açık açık söyledim ben de ilgileneyim biraz dedim. eşim de biliyor ve hak veriyor.hele siz loğusasınız, gönül yapacak durumda değilsiniz, sizin gönlünüzün hoş edilmesi lazım. onu da en güzel bebeğiniz kollarınızdayken yapar.o kadar küçük bebek aralıklarla nerdeyse tüm gün uyur. siz de uyursunuz. yangına körükle gitmek gibi mi oldu bilmiyorum ama ben çoksinirleniyorum.açık açık söyleyin canım.sabiha paktuna keskin'in de dediği gibi 0-3 yaş arası anne bebek yapış yapış olmalı. öyle diyor. anne omzunu açıkta bırakmalı, ten teması olmalı, kucakta olmalı diyor. sütünüzün artması için de "uyuyan bebeğinizi seyredin, bebeğinizle daha çok temas edin, ona baktıkça sütünüz artar" diyor uzmanlar. Allah aşkına ya, bebeğin istediği şey sizin kokunuz, başkasının değil. sizin kokunuz ona huzur, güven veriyor. bunları söyleyin kaynananıza. of Allahım offf.


kuzum

işte ben de onu diyorum, sanki bebeği kaçıran varmış gibi bir yapıştı mı bir daha bırakmayan kayınvalideler var. kayınvalide diyor mu acaba "bebeği hiç vermiyorlar, sürekli kucaklarında" diye. bunu  ANNEye dedirtiyorlar maalesef. Polemik yaratmak istemiyorum ama emzirmek ve altını değiştirmek bebeğin anne ihtiyacını gidermez diye düşünüyorum. uzun uzun sevmek,bakışmak, koklaşmak, "karnımızı doyurduk,şimdi gel koklaşıp konuşalım"a ihtiyacı vardır bebeğin.
ya aslında kime ne diye düşündüm, herkesin durumu, ihtiyacı, öncelikleri farklı. isteyen istediği gibi yapsın tabii.
zeyno18;
siz duygusal ihtiyacınızı karşılayabiliyor da bu işin mantık kısmını sorguluyorsanız bence gerek yok. burada tek doğru duygularınız.



senayc

Zeyno,
sanırım aylarrr boyunca kv ile yaşamayacaksınız. İnsan iilk bebeği olunca herşeyini kendi yapmak istiyor bir heves ilk günlerde. Ben de öyleydim,eşimin kucağına bile vermekden imtina ediyordum.

Ama doğum sonrası yeterli dinlemediğim için hem lohusa depresyonu, hem iyileşmeyen dikişler ile karşılaştım. Nacizane önerim biraz dinlenmeye çalış, aama seni çok rahatsız ediyorsa da konuşmayı dene kv ile.
Ben kv den hiç yardım almamıştım,annem de 1 hafta kaldı gitti. sonrasında çok yoruldum ama bir şekilde başa çıktım. KV ile bizim ilişkimiz de resmidir, rahate demezdim yanlarında.

Karışık bir yazı oldu bu, sen rahatsız isen önemli olan senin hislerin. Eşinle de KV ile de konuş.

Seninle bebek aarsındaki ilişkiye gelince, eminim ki hiççç etkilemez. Hem bu geçici bir süre değil mi?hep i beraber yaşayacaksınız?


yasemin_ekin

zeyno18, çok sevdiğim bir nurturia annesinin söylediği bir söz var : "yavrunun bir tane annesi var, o da sensin. Sen onun için en iyi annesin". Bunu hiç birşey değiştiremez :) Bebeğinle senin arandaki ilişki dünyanın en özel ve tarif edilemez ilişkisi, aranızda çok ama çok kuvvetli bir bağ var. Bunu bazen biz anneler hissetmesek de bebeklerimiz çok ama çok içten hissediyorlar.

Her zaman derim, ilk 15 gün çok zor. Ondan sonra sen bebeğe, bebek sana, siz dünyaya, dünya size bir şekilde alışıyorsunuz. İlk 15 gün iniş çıkışlar çok oluyor. Ancak -istisnalar hariç-  ben kimsenin anneye kötü niyetler yaklaştığını zannetmiyorum. Herkes iyi niyetler birşeyler yapmaya çalışıyor ama kimse anneye "sen ne istersin, nasıl davranalım" diye sormuyor. Sanırım sorun da o.

Benim kızım çok ağlayan bir bebekti. Hani şöyle ana kucağına koyalım, biraz dursun, etrafı dinlesin, bakınsın gibi bir durum yoktu. Ya emiyordu, ya ağlıyordu, ve çok zor uykuya dalıyordu. O ğaladıkça biz geriliyorduk. Tek ihtiyacım olan şey uyku idi. İlk 10 gün hem annem, hem de kayınvalidem, hatta görümcem hep beraber kaldık. İki anne de bebeğe bakmak ister, ben o lohusa halimle "anne siz altını değiştirin, anne siz de gazını alın" diye görev paylaşımında bile bulunurdum. İstediğim 1-2 şey vardı. onlara sadık kaldık. iyi kötü günler geçti.

İlk 1-2 gün sanırım sadece emzirdim. Altını değiştirmeye bile korkuyordum. Anneler yaptılar eksik olmasınlar. Sonra yavaş yavaş alıştım. Gene de genelde yaptığım emzirmek ve uyumaktı. sizin durumunuzda ters olan birşey yok. Üzülmeyin lütfen. ama Bebeğinizi daha çok kucağınıza almak istiyorsanız, ama mesela KV sen dinlen ben bakarım filan diyorsa "sagolun annecim. biraz kızımı koklayayım sonra dinleneceğim zaten." gibi yumusak bir cümle ile isteğinizi belli edebilirsini.

Bir evde lohusa varsa herkes lohusa oluyor :))) Gereksiz alınganlıklar yaşanabiliyor. Hepimiz yaşadık. ama iyi kötü atlattık. Tüm bunlar normal şeyler, öyle düşünün lütfen.

Bol sütler, bol uykular (hem size, hem bebeğinizi:))



Cevaplamak için Üye ol