Evliliğimde çözemediğim sorunlar var

pilz soruyor: 8

merhabalar. kendimi duygusal anlamda çok çıkmazda hissediyorum o yüzden sizlerin fikirlerine çok ihtiyacım var.. ben 4 yıllık evliyim. 27 yaşındayım kocam 9 yaş büyük benden. bir de bebeğimiz var. aslında severek ve isteyerek evlendim, kocam dünyanın en iyi insanı. ev işlerine yardım eder, çok iyi bir babadır, para-pulu esirgemez, herşeyin en iyisi olsun bizim için diye çabalar. onu insan olarak çok seviyorum ama kocam gibi değil 😞 ilk başlarda iyiydik, tartışmalarımız hep oluyordu ama sevgi-saygı herşeyin üstesinden gelir diye düşünüyorduk. birbirimize bi saygısızlığımız olmaz çünkü. ben fazla duygusal, hassas ruhlu biriyim. insanlarla iletişimim çok iyidir. bir sorun olduğunda konuşup hemen halletmek isterim, o sorun devam ederken nefes alamam, hemen çözmem gerekir. yani tezcanlı ve dışadönük biriyim. eşim, tam tersim. çok konuşmaz, sevgisini sözle ifade etmez, kimseye birşeyini anlatmaz, sakindir. ilk çıktığımız zamanlarda da eşimi seviyordum ama yanında hissettiğim duygu daha çok güven ve değerlilik hissiymiş. aşk değilmiş şimdi anlıyorum bunu. yani çok heyecanlanıp, kahkahalar attığım aşırı eğlendiğim pek olmadı. daha sakindik hep. o zamanlar bu sakinliği güven hissini seviyordum ama şu an beni duygusal olarak tatmin etmiyor. yani ruhum hep aç gibi bunu nasıl anlatabilirim bilmiyorum, bir tarafım hep boşluk gibi. kavga ettiğimizde mesela sadece susar. ben çıldırıyorum, konuş diye yalvarıyorum ama konuşmaz. bir kaç saat sonra sakinleşince yine ben gidip yanına konuşuyorum neden konuşmuyosun konuşsak böyle uzamayacak diye. ya da ben üzüldüğümde beni hiç teselli edemez.. gelip bi sarılıp derdimi dinleyemez yani, ne diyeceğini ne yapılacağını bilemez. bu insani yanı çok eksik. normal zamanda da gelip sarılır öper arada ama hiç güzel konuşmaz😞 mesela bizim muhabbetlerimiz hep çocuk/memleket meselesi/para muhabbetleri/güncel olaylar vs. işte o an ne oluyosa o. yani oturup da sohbet muhabbet edebileceğimiz ortak bir konumuz ilgi alanımız yok. eskiden ne konuşuyorduk diye düşünüyorum bilmiyorum hep böyleydi sanırım ama bana artık çok batıyor bu durum. ne edebiyat, ne müzik, ne sinema ne hayata, dünyaya, bize dair birşey hiç konuşmuyoruz. çünkü eşim öyle şeyler düşünmez, gündelik şeyleri düşünür ruhen bir derinliği yok. eskiden ben konu açardım konuşurdum ama artık yapamıyorum, içimden gelmiyor. mesela fiziksel olarak herşeyimi düşünür, yemeğin güzel tarafını bana verir, ağır taşıtmaz, bi yere oturacağımız zaman güneş bana gelmesin diye onu düşünüp oraya oturtur.o kadar düşünceli ki o konularda. ama işte etrafındaki herkese böyle nazik davranıyor, tam olarak bana özel birşey değil. bu bile batmaya başladı düşünün. velhasıl, eskiden attığım adımları, pozitifliğimi, çabalarımı şu an yapacak gücüm ve isteğim kalmadı. heyecan, aşk, merak, gülüp eğlenme, uzun uzun sohbetler, bu duyguların özlemini çekiyorum. bu koşullarda evlilik nasıl devam eder, iyileştirmek için ne yapmak gerekir bilmiyorum. aslında konuşuyorum, bu problemlerimi de anlatıyorum çok üzülüyor ama olay orada kalıyor ertesi gün yine aynı. değişmiyor hiç bişey ben sürekli konuştuğumla kalıyorum. ben de son 1-2 senedir çok eleştirel davranmaya başladım onun da farkındayım, işte gözüme battıkça söylüyorum herşeyi.. ayrılsak biliyorum ki desteğini esirgemeyecek her anlamda ama çocuğa yazık olacak. vicdanım-mantığım-duygularım arasında sıkıştım kaldım. fikirlerinize çok ihtiyacım var, şimdiden teşekkür ederim🙏��

Bu soruyu cevapla


8 Cevap


babu

merhaba, cok ictenlikle paylasmissiniz, bir yorum yapmak, yardimci olabilmek istedim ama ne yazacagimi da bilemedim aslinda. 

bence, bir insanin iyi bir insan olmasi, onunla evli kalmayi arzulamak icin yeterli olmak zorunda degil. o anlamda kendinizi suclamamanizi oneririm. kendinizi baski altinda hissettikce sikintilari daha cok goruyor da olabilirsiniz. bir yandan da bahsettiginiz olumlu ozellikler her zaman bulunabilir seyler degil ve evliligin devami icin onemli seyler. ozellikle cocuk varken. 

ben olsam imkanim varsa iyi  bir evlilik danismanina giderdim. o olmuyorsa da kendim bir terapiste giderdim, ne istiyorum ne istemiyorum tam anlamak icin. bu cabalarin sonunda hala mutsuzsam da gerekli aksiyonu alirdim. 



pilz

teşekkür ederim, cevabınız çok iyi hissettirdi bana.. evlilik danışmanı ben de düşünüyorum, yurt dışındayız türk bir danışman bulduğumda harekete geçeceğim. umarım çözüm olur 😞


babu

Turkiye’de skype ile yapanlar var ama ne kadar etkin olur bilemiyorum tabi. 

Yazdiklarim azicik bile iyi hissettirdiyse cok sevindim :) 


beyaslale

Dünyadaki evlilikleri arastirsak hatta iliskileri arastirsak 100 kisiye sorsak en az 85 populer cevap aliriz o da sudur ki : eskisi gibi degiliz ....Yani heyecan tabiki ilk gunler ilk zamanlar gibi olmaz...her asik olan erkek iyi bir es de olmayabiliyor..esine hastaliginda bir corba yapmayan bir ihlamur kaynatmayan a asik olan bir erkek de tercih edilmez...insanlarin cok ciddi problemleri var ona ragmen ayakta tutmaya calisiyor ki ben buna da karsiyim..ama tabi ki siz bilirsiniz sizin karariniz :)



pilz

evet bunu ben de çok duyuyorum eskisi gibi değiliz diye. belki de olmayacak şeylerin kavgasını veriyorum içimde, haklısınız. daha büyük zorluklara rağmen evliliklerini ayakta tutanları da takdir ediyorum, ama herkesin birşeylere dayanma gücü ve beklentileri farklı. çünkü sırf para için evlenen de var, veya sosyal statüsü için veya sırf aşık olduğu için.. elbette sadece aşığım diye saçma sapan bir adamla evlenme fikrine ben de karşıyım:) sadece bazı duyguları daha canlı, daha çok hissedip hissedemeyeceğimi öğrenmeye çalışıyorum.


Damla

Ben size bir hobi öneriyorum. Hayatta hissetmek istediğimiz duygular eksik kalıyor olabilir ama belki de bunları eşimizle tamamlamak gerçekçi olmayabilir. Paylaşım çok önemli kabul ediyorum, bazı insanlar için daha önemli, belki sizin daha fazla ortak yönünüz olan biriyle evlenmeniz lazımdı, ama farklı biriyle daha iyisinin olacağının da garantisi yok. Zaten o büyülü evre bitmeden de bunu tam olarak anlamak mümkün değil. Ömrünüzü bunu aramakla mı geçireceksiniz. Çocuğunuz da bebeklikten çıkmış artık. Onun da doğrudan ilgi ihtiyacı giderek azalacak, ama büyüdükçe karakteriyle paylaşım anlamında çok çok fazla katkı sağlayacak. Hem sizin açınızdan, hem eşinizle olan ortak paylaşım açısından. Eşinizle ortak bir şey hobi olursa çok daha iyi olur. Eşinizin ilgilendiği bir şey varsa ortak olun onunla uğraşın. Bilgisayar oyunu olur, daha doğaya dönük biriyse bir bahçe olur, bir spor olur, maksat farklı ortamlarda farklı duyguları paylaşma fırsatı yakalamak. Ama olmuyorsa kendi başınıza yapacağınız bir şey de yararlı olur.

Herkese nazik olması meselesinde haksızlık ediyor olabilirsiniz farkında olmadan. Mesela bizim eşimle karşılıklı olarak en çok nazımız birbirimize ve annelerimize geçer, yani herkese karşı çok dikkatli ve özverili davranırız, birbirimize gelince kendimizi düşünme özgürlüğü hissediyoruz sanırım kendimizde. Sizi kollayıp 3. kişilere karşı bencilce davranan bir insan istemezdiniz bence. Eleştirel yaklaşımı bilinçli olarak bir kenara bırakmak da faydalı olur bence boşu boşuna kendi kendinizi gaza getirip üzüyor olabilirsiniz.


pilz

damla, yorumunuz ve kıymetli tavsiyeleriniz için gerçekten çok teşekkür ederim. kendimde de düzeltmem gereken şeyler olduğunun farkındayım, hiç bir şey tek taraflı değil biliyorum. çok duygusal davranmanın fayda getirdiğini ne yazık ki göremedim bu zamana kadar, o incinmişlik hissini alt edebilirsem dediğiniz gibi eksik kalan herşeyi eşimden bekleme döngüsünden çıkabilirim diye umuyorum. birileri tarafından anlaşılmak çok iyi hissettiriyor teşekkür ederim. 🙏��


beatrix

 Bütün saydığın pozitif yönlerin üstüne bir de derinliği olan , sevdiğini söyleyen, beni güldüren  aşk yaşıyorum resmen diyebileceğim bir ilişki hayal bile edemiyorum. 4 yıllık evliyken seninle benzer noktalardaydım ama farkında değildim şu an senin halini mumla arayacak haldeyim ama tam istediğimiz gibi bir evlilik yok diye düşünüp kendimi avutuyorum. Ben onu bıraksam daha iyisini bulamam, diyelimki buldum mutluluğun garantisi yok

risk almayı seven bir yapım yok

ayrıca insan canlısı konuşkan sevecen biri olmama rağmen eş anlamında kolayca alışamam gençken böyleydi şimdi daha da zor olur alışmak

bildiğim problemlere devam etmeyi tercih ediyorum

o bahsettiğin boşluğu çocuklarımla işimle ve kendime zaman ayırmaya çalışarak doldurmaya  gayret ediyorum 

yaşamak dediğin 3/5 kısa mutlu andan ibaret


Cevaplamak için Üye ol