çalışan anneler yardım

ahseni soruyor: 10

Merhabalar 8.5 aylık bir oğlum var.2 ay önce işe döndüm.Ama bir de bana sorun.Maddi sıkıntı nedeniyle değil başlama nedenim.Şuan 8-15 arası çalışıyorum öğle aralarıda 1 saat eve geliyorum.Ama yinede içim rahat değil 3 yaşa kadar anne bakımının önemi mevzusu bende yoğun vicdan azabı yapıyor.Ne yapacağım ben şimdi...

Bu soruyu cevapla


18 Cevap


kurablyemm

Ben 3aylikken başladım maddi zorunluluktan mecburdum ama imkânın olsa kesinlikle ve katiyen 3yasina dek çalışmazdım sure az ama çocuklar yinede etkileniyordu çocuğumuza kim bakıyor aileden biriyse çok etkilenmez yinede


sovan

Bu bitmek bilmez bir tartışma. Çalışan anne mi çalışmayan anne mi? Ben naçizane kadının o an ihtiyacı olsun olmasın çalışması, sosyal hayatın da içinde olması, iş ve sigortasının devam etmesi taraftarıyım. Sadece Türkiye'ye has bazı mitler nedeniyle hiç vicdan azabı çekmeyin. Çalışma saatleriniz de rahat gibi. Sürekli evde, canı sıkılan, sadece çocukla zaman geçirmekten sinirleri bozulmuş ve çocuğuna çemkiren, mutsuz bir anne olmaktansa, dışarı çıkıp kafa dağıtan, kalan zamanlarda çocukla güzel, mutlu, güleryüzlü zaman geçiren bir anne olmak yeğdir. Kendinize vicdan azabı çektirmeyin. 

Çocuğunuzun güçlü, keyifli, çocuktan sonra işim gücüm ne olacak korkusu yaşamayan mutlu annelere daha çok ve her zaman ihtiyacı var. 


cagla_yan

Merhaba, kesinlikle --SOVAN--a katılıyorum.. Bende çalışan bir annenin çocuğuyum ve travma konusuna katılmıyorum.. Eğer tek sorununuz 3 yaşa kadar annenin bakması ise ve evde bakan kişinin (kim olduğunu bilmiyorum) bakması konusunda sıkıntınız yok ise, çalışıyor olmanızı takdir ederim. Evde oturup sadece çocukla ilgilenmek, sosyal olmamak, mutsuz bir anne olmak, yorgun bir anne olmak çocuk için daha kötü olabileceği kanaatindeyim. Eğer tüm şartlar uygun fakat siz en değerlinizi bırakmak zor geliyor ise onun için çalıştığınızı ve aldığınız paranın ona gideceğini düşünerek yaşayın derim. Çocuğunuz için geleceğe dair gözle görünür bişeyler yaparsanız vicdanınızı bir nebze olsun rahatlatırsınız.

Ayrıca çalışma saatleriniz gayet güzel. Çocuğunuza ayrımanız gereken vakit gayet geniş.. Daha kaliteli, daha hoş vakit geçirebilirsiniz..


cancun

illa çalışacağım ya da çalışmayacağım diye bir kural kaide yok ya da ihtiyacım var yok ondan çalışıyorum çalışmıyorum diye de bir kural kaide yok. bu tamamen sizinle ilgili bir durum. ben çalışıyorum. oğlumun bakıcısı var. şimdi oğlum işe gitme vs diye sürekli bir gerginlik stres altında. küçükken hiç böyle bir derdim yoktu. bırakıyordum gidiyordum. sabah 6.30 da çıkıyorum evden çocuk kaçta yatarsa yatsın ben gideceğim diye 6 da kalkıyor. hafta sonu uyuyor ama. yani 3 yaşında da başlasanız başka vicdan muhasebeleri olacak o yüzden bu yolda kesin kararlı olmanız lazım. 3 yaşına kadar sizinle olunca daha zor ayrılır hiç çalışamazsınız bence. bir de her şeye bir cevap gitme beni bırakma seni çok seviyorum vs. adamın direk vicdanına çalışıyorlar:)) çalışmak güzeldir ayrıca sizin saatler benim için yarım gün gibi kıymetini bilin:)) ama bu süreç böyle vicdan azabıyla geçmez onu da belirteyim. ne işten keyif alabilirsiniz ne de çocuğunuzla geçirdiğiniz zamandan.


guta

Böyle bir vicdan azabı maalesef her zaman oluyor. Ben 6 senedir çekiyorum ama çalıştığım için hiç pişman değilim. İki çocuğumu da 6 aylıkken bakıcıya bırakıp işime devam ettim. Tabi ki hiç kimse anne gibi olamaz ama bakan kişi çocuğu seven bir kişiyse, onunla birebir ilgileniyorsa aklınız evde kalmasın. Çalışan anne kafasını işte dağıttığı için, diğer insanlarla sosyalleştiği için, çocuktan biraz uzaklaştığı için, başka bir hayatı daha olduğu için bence çocuklarına daha toleranslı, daha verimli olabiliyor. Sürekli evde olan annelerin çocuklarıyla daha fazla ilgilendiğini zannetmeyin. Onlar da yemek yapayım, evi temizleyim, etrafı toplayım derken çalışan annelerden çok daha fazla yorulup, akıllarını da dağıtamadıkları için çocuklarıyla bizden çok daha az ilgileniyorlar. Ben 6 aylık doğum iznimde bunu çok iyi anladım. Aynı monotonlukta bütün gün çocuğa bakınca bir yerden sonra artık hiç oynamamaya, yeteri kadar toleranslı olamamaya, her şeye kızmaya başlıyorsunuz. Ama şu anda geliyorum akşam evime, her şeyi bırakıyorum kenara, sadece çocuklarımla ilgileniyorum. Hem sizin çalışma saatleriniz çok iyi, kesinlikle bırakmayın bence.



Ervinveannesi

Bu iki konu hep tartışılan ve bence kişiye duruma çalışma koşullarına göre değişen tek doğrusu olmayan bir konu.. Burada hassas konu;yaşadığınız vicdan azabının sizi pedogojik hatalara ve tutarsız bir anne olmaya sevk etmemesi.. Buna dikkat ettikten sonra ve verdiğiniz kararı sorgulamaktan vaz geçince her şey daha güzel olacaktır. 


berlindenbirseda

Eger bebeginize bakan kisi konusunda iciniz rahatsa, icinizi ferah tutun ve calistiginiz icin hic vicdan azabi cektirmeyin kendinize. Ben oglum 2 yasina gelene kadar evdeydim ve aynen sovan'in bahsettigi anne modundaydim, su an tam zamanli calisiyorum ve fiziken daha cok yorulsam da ruhen cok daha iyi durumdayim.

Onemli olan cocugun güvenli, saglikli, sevgi dolu bir ortamda büyümesi ve mutlu ebeveynlerinin olmasi. Calisin ya da calismayin, bu kriterleri sagladiginiz sürece cocugunuz da mutlu olacaktir.


gulsah_ata_mete

Arkadaslara ek olarak bi de sunu soylemek istiyorum. Zamanla insanlarin ruh halleri de fikirleri de cok degisiyor. Simdi vicdan azabi cekmemek icin yaptiginiz bir seyden 5 sene sonra pismanlik duyabilir, bu sefer de bu yuzden vicdan azabi cekebilirsiniz.



akasya2213

bu tür duygu iniş çıkışları son derece olağan. ben işe başlayalı 1.5 sene oldu (ki oğlum 2.5 yaşında idi geri döndüğümde) hala ben bile iniş çıkışlar yaşıyorum. sanmıyorum ki bu duruma alışılsın....

bence en önemlisi işinizi seviyor musunuz? işe geldiğinizde mutlu iseniz (sadece paradan bahsetmiyorum) çocuğunuzu yalnız bırakmak için yeterince geçerli sebebiniz var demektir.tabiki bu sadece BENCE...
kolaylıklar dilerim


sovan

Aslında çalışan-çalışmayan anne lafı çok yanlış. Son yıllarda çalışan kadın ev kadını terimleri bırakılıyor. Evde çalışan kadın, dışarıda çalışan kadın terimleri kullanılmalı. 

Bir arkadaş çok doğru söylemiş. Evde çocuğuna bakan kadın da çalışıyor. Hem de dünyanın en nankör, en yalnız, en tatminsiz, en rutin işini parasız ve sigortasız yapıyor. Bu yüzden de evde çalışan anneler daha mutsuz olabiliyor. (genel olarak) 



Cevaplamak için Üye ol