Aileme çok kırgınım, belki de ben haksızım :(

eflatun81 soruyor: 6

Merhaba..evlendim ,gurbete geldim,evliliğimin ilk yılında çocuğum oldu..ücretsiz izine ayrıldım ve ardı ardına 3 çocuğum oldu..hepsi için 2 yıl ücretsiz izin hakkı kullandım. Cünlü özellikle 2 yaşına kadar annenin bakması bence önemliydi. .sonrasında bir yılda annem bakar böylece çocuk 3 yaşında oyun çağında kreşe hatta anaokuluna gider diye düşündüm. Tek başıma ailemden yardım almaksızın 3 çocuk büyüttüm. K.validem yok..ailem zorda kalırsan geliriz demişti. Ama erkek kardeşimin de bebeği oldu ,o bir yaşında benimki 2 yaşında. .ona bakıyorlar. .oysa gelinimizin annesi ben bakarım dediği halde benim ailem beni değil erkek kardeşimin çocuğunu tercih etti..:((( oysa yardımcı da tutacaktim. .annem hiç bi iş yapmayacakti. .ama gelinin her işini yapıyor üstüne çocuk da bakıyor. .ama dışlanan ben oldum..ve şoktayım. .kendi ailemden bunu beklemezdim. .babama anlattım ,neymiş efendim erkek kardeşimle gelinin arası acıkmış, yanlarında durarak evliliklerini guclendiriyorlarmis. Siz olsanız kırılmaz misiniz ya da ben mi yanlış düşünüyorum bilemedim

Bu soruyu cevapla


6 Cevap


eflatun81

Benim gurbette hiç kimsem yok,eşimin ailesi de yok.kayinvalidem ölmüş hiç görmedim. .ama erkek kardeşim ve eşi memlekette ailemle aynı şehirde. Artı gelinin anne babası biz bakarız torunumuza diyor.gelinin teyzeleri halalari çok var bakacak kişi. Babam sırf gelinine yalakalık etmek için ,gelinin yanında dedi ki "sen annene götürürsen torunu torun zatürre olur biz seni tercih ediyoruz" :( gelin şaşırdı "baba benim annem bakar eflatun ablamın kimsesi yok bence onu düşünün " ..gelinin karşısında düştüğüm duruma bakın babama çok kırıldım ya..gelinin annesinin evi 10 dk uzaklıkta. Ama benim vereceğim kreş servisle 20 dk benim ki bebek değil mi :( üstelik kreş elin adamı bakacak ..kırılmakta haksız mıyım 


uykudanonce

Bence haklısınız. Annenizle neden konuşmadınız, annenize sorun bence babanız mı baskı yapıyor acaba bu şekilde? Ya da sizin eşinizle ilgili bir çekinceleri mi var açıkça söylemedikleri onu öğrenin.


eflatun81

Uykudanonce rumuzlu arkadaşım teşekkürler okuyup yorum yaptığın için. Eşimle ailem iyi anlaşır.bu durumu babamla konuştum.sebebinin erkek kardeşimle eşinin arasının iyi olmadığını ,evliliklerini düzeltmek için onların yanında olmasi gerektiğini söyledi. .kardeşim 2 yıllık evli..bilemiyorum belki kendince haklı. Ama öyle ayrıntılar var ki çok kırıldım çok. Diğer torunun 10 dklik yola hasta olacağını düşünürken ki üstelik anneye birakilacak benim çocuğum daha uzak kreşe gidecek..diğer torunu bakicilara bırakmam diyen babam ,benim çocuğuma bakiciya bırak bakıcı yemez çocuğunu demesi ise ayrı bir olay..bunları babama sorduğumda sen anlamamışsın olayı ben gelin boşanmasın diye ona yalakalık ediyordum bir nevi demesı beni pek ikna etmedi.çünkü gelinine aşırı düşkün olduğunu biliyorum..burada gelinimizle benim hiç bir sorunum yok iyi anlaşırız kıskanmam yani..ayrıntıları anlatsam siz de dersiniz ayrımcılık yapiyor ailen.bu zamana kadar herşeye sustum ama bu sefer gerçekten zor durumdaydim. 


KahveAnne

Çok zor bi durum gerçekten. Ama önceki arkadaşın dediği gibi babanızla değil de, annenizle konuşsanız kadın kadına? O sizi daha iyi anlar belki... Belki babanız "erkek evlat" diye kardeşinizin çocuğunu daha kıymetli görüyordur, ki çok yanlış olsa da bizim memlekette görülen şeyler maalesef.

Ayrıca bir evliliği kurtarmak için topyekün o çiftin evine yerleşmek de ayrı bir tuhaflık bence. Evlilik denen şeyi sadece erkek-kadın kendileri kurtarabilirler. İletişim kurarak, konuşarak, problemlerini masaya yatırıp birer birer çözerek. Tam tersini yapıp onları başbaşa bırakmaları gerekirdi ailenizin. Araya giren üçüncü dördüncü kişiler ilişkiye zarardan başka bir şey vermezler...

Bir diğer çözüm de erkek kardeşinizle konuşmanız olabilir. Yaşadığınız zorluğu anlatabilirsiniz, eşinin ailesinin de bakmaya gönüllü olduğunu ve sizin çok yalnız kaldığınızı anlamasını sağlayabilirsiniz...


meriden

Çok haklısınız demek istedim ama maalesef haklı olmak size birşey kazandirmaz. Benim annem babam maalesef hayatta değil artık. Tek çocuğum var allah hepsine sağlık versin. Bir ablam var 10 dakika uzagimda yaşıyor çocuğu yok çalışmıyor hali vakti yerinde. 2 haftada bir görür oğlumu ancak. Üstelik eşim işi gereği haftalarca şehir dışında oluyor. Ancak ararsam ya da oğlumla ona gidersek fazladan görüşürüz ablamla. Çok da birşey beklemedim ama ben yada oğlum hasta olduğunda bir gel çorba yap sadece yanımızda ol biraz yok düşünmez bende bu kadarını artık söylemek istemem kendi düşünmesi gerekir. Bunları yazmamin sebebi kendi derdimi anlatmak biraz ama asıl , birçok kişi de maalesef böyle tuhaf diyeceğim artık durumların olduğu.  Ben yorgunluk ve bunaltidan ölmek isterken ablam gezmelerde oluyordu. Yani kirginliginizi çok çok iyi anlayabiliyorum.  Gorumcem 3 saatlik yoldan gelir yanında yemekler getirir ben buradaki ablamdan bir çorba görmedim.  Allah bana güç kuvvet sıhhat versin de dedim artık kendi bilir. En son çok çok bunalmistim manevi olarak yanlız kalmaktan psikiyatrist e bile gittim . Verdiği ilaç çok çok iyi geldi çok şükür.  Düşünce olarak da beklentimi sıfıra indirdim. Yine aklıma takılır bazı bazı kirginim da özellikle şuraya gittik şunu yaptık anlatinca beni düşünen yok ama eskisi gibi değil kendi bilir diyorum yine. Sağlığımız bozulmasın da..


ayazlali

Tabi ki kendinizce haklısınız. İnsan mutlaka böyle bir durumda üzülür, bana yardım etmiyorlar, ona ediyorlar diye. Anladığım kadarıyla siz ailenizden uzakta yaşıyorsunuz, bunun bence çok büyük bir katkısı var yardım almamanıza. Ben de ailemden uzakta yaşıyordum ve annem ve babamın nasıl da kardeşimin (ki onun çocukları bile yok) her işine canla başla koşturduklarini hayretle izliyordum. Ailelerden uzakta iki çocukla çok zorlandık eşimle ve o yüzden aileye yakın olmanın hayat kalitemizi arttıracağına karar verip benim aileme yakın taşındık. Ne yalan söyleyeyim, beklentilerim çok düşüktü, en azından akşamları çocuklar uyurken muhabbet edecek insanımız olur diyordum çünkü küçük çocuklu hayat insanı çok izole ediyor, o da zor. Ama şimdi de gördüm ki, annemler imkanları oldukça bizim de herşeyimize koşuyorlar. Torunlarıyla hemen kaynastilar, beraber oyunlar, masallar, maceralar. Yani demem o ki, uzaktan size yardım etmeleri zor, imkânınız varsa ailenize yakın taşının, beklentilerinizi düşük tutun, o zaman eminim azıcık yardımları bile sizi sevindirir. İki küçük çocuk çok zor, üçü hayal bile edemiyorum, çok kolay gelsin size!!



Cevaplamak için Üye ol