Mekanyumlu doğan bebekler

m_tertemiz soruyor: 3

Merhaba,

Hamikeliğim boyunca normal doğum istemiştim ve 40 hafta içinde olumsuz bir durum yaşamadım.Normal doğumu desteklediğini düşündüğüm bir doktor bulduğumu düşünmüştüm.ama eşim muayenelerden birinde bı kadın seni sezeryana yönlendirecek demişti.39+1 de evde sancılsrım başladı ve saat 16:30da suyum geldi yemyeşildi.sonrasında hazırlanıp hastaneye gittiğimizde direkt doğumhaneye alındım.nöbetçi doktor %90 hipoksi dedi ve 5/6xm açıklık var dedi. Ben anlam veremedim.Kendi doktorum geldiğinde eşimle bana açılma 3/4 cm ve bebek kakasını yapmış normal doğurabiliriz ama yoğun bakıma girer bebek sezeryana alalım dedi.o sancıların arasındaki yoğun bakım kelimesi yankılandı hep içimde. Sezeryanı ağlayarak kabul ettim çok şükür bebek sağlıklı dünyaya geldi.acaba mekanyumlu olmasına rağmen normal doğum yapanlar var mıdır? Sanırım içinde koca bir düğüm olarak kaldı o an doğumhaneden ameliyathaneye gitmek. Bir türlü ne olurdu normal doğursaydım diye düşünmeyi bırakamıyorum . Benzer hikayeleri olanlar anlatırsa rahat edeceğim sanırım.

Bu soruyu cevapla


3 Cevap


burcaksahin

"Sanırım içinde koca bir düğüm olarak kaldı o an doğumhaneden ameliyathaneye gitmek." kalmasın! Atın omuzlarınızdan kendinize boşu boşuna yüklediğiniz o yükü lütfen!

Zamanı geri çevirebilir misiniz? HAYIR

PEki çocuğunuz sağlıklı ve kollarınızda mı? EVET

Şükredin ve sorgulamayı bırakın derim naçizane. 



ayberke

Burçakşahin'e aynen katılıyorum.Gereksiz yere beyninizde yer ediyor.Normal doğum yapmaya çalışıp bebek sağlıklı doğamayabileceği gerçeği hiç aklınıza gelebiliyormu? Geçmiş bitmiş önemli olan bebeğinizin ve sizin sağlıklı olmanız. Ötesi zaten zor olan sezeryan. Kimse sizi suçlayamaz kolay doğum değildir sezeryan.

Ha normal doğum ha sezeryan bebeğiniz sağlıklımı en önemlisi bu?

Hiç bir zaman sonucunun ne olabileceğini kestiremeyeceğiniz, başkalarının tecrübesi ile sizin tecrübenizin aynı olamayabileceğini düşünerek gerek yok kafaya takmaya.

Şükredin ve sorgulamayı bence de bırakın, 


ayazlali

Ya, ben de bir önceki yorumculara katılıyorum. Birinci oğlum iki gün normal doğum diye uğraştıktan sonra koca kafası çıkmadı diye sezeryanla alındı. Çok çok moralim bozuldu, doğumdan söz açılınca hep gözlerim doldu. Istediğiniz doğum olmadı diye üzülmek çok normal, ama gerçekten de olan oldu, ikimiz de sapasağlamiz diye sevinmek gerekir. Ikinciyi normal doğurdum, evet istediğim şey oldu, ama açıkçası o da beklediğim gibi, öyle anlatıldığı kadar matah birşey değilmiş diye düşündüm. Vay be başardım diye bir duygu olmadı, oluşan yırtığın iyileşmesi de baya zaman aldı. Sezaryenden çok da daha hızlı bir iyileşme olmadı benim için. Yani doğum zor ve riskli bir iş, çocuk ve anne sağlıklı olduktan sonra tam olarak nasıl olduğunu çok takmamak lazım. Benim birinci için hatalı bir düşüncem şuydu: çok istersem ve çok çalışırsam normal doğum kesin olur. Yok daha neler :-) ikinci için işler olacağına varır diye girdim, olursa olur, olmazsa çok şükür sezeryan var şeklinde. Keşke birincide de etrafımdaki herkes yürü be kim tutar seni, sen tabi normal doğurursun diye gaz vermek yerine, yahu doğum bu, yarışma değil, normali de sezeryani de madalya ile sonuçlanır: bebek!! deseydi de biraz gerçekçi baksaydım doğuma.



Cevaplamak için Üye ol