Bebegimi kiskaniyorum :(

ali_kerem soruyor: 7

Arkadaslar belki sacma gelicek size ama bebegimi esimin ailesinden fena halde kiskaniyorum. Ona dokunmalari opmeleri canimi cok skyor. Boyle hissetmek isteniyorum sonucta dedesi babaannesi yani. Ama elimde degil dayanamiyorum. Sizce psikolojim mi bozuk napmaliyim ?

Bu soruyu cevapla


17 Cevap


bellroad

bizimkiler de hep aynı babası aynı dedesi dedikce lohusalık haliyle cok sinirleniyordum. bir kere dayanamadım laf soktum, cocugun annesi 100% babası 50% (ben dogurdugum icin) cok bozulmuslardı. sizi cok iyi anlıyorum, kayınvalide ile yasanan gerginlikler ozellikle dogumdan sonra iyice ayyuka cıkıyor ve cocugu sakınmak istiyorsunuz. ben kendi annemden bile kıskanırdım


yesimcelebi

Ben de Kayınvalidemi çok sevdiğim halde, kapı çalınca içim hop ederdi, gelecek de elimden alıp sevcek diye. Görümcem ile aram pek sıcak değildir, bir de tüm aile toplandığında aynı halası demezler mi!Duygularım yüzümden okunmasın diye kaçardım ortamdan. Bebeğimi sadece kvalide, kpedere de değil komşuya, misafie kimseye vermeye kıyamıyordum. Aklım gidiyordu elimden aldıklarında. Lohusalığın verdiği hassasiyet çok büyük faktör bence. Rahatlamaya çalışın. Onlar bebeği severken kendinize özel bir şey yapmaya çalışın. Duşa girin, kuaföre gidin vs. Doğaya baktığımızda bile öyle değil mi? Kediler, köpekler doğurdukları bebeklere kimsenin yaklaşmasına izin vermiyorlar. Bence bizimkisi biraz da iç güdüsel. Zamanla alışılıyor. 2 yaşına geldi kızım, şimdi çok daha esneğim. Benzetme konusunda sessiz kalmayı da öğrendim, hatta gülümsemeyi bile.


mutluannelif

Kendi annemden bile kıskandım ben. Şimdilerde eşimden kıskanıyorum. İnsanın hayatındaki en kıymetlisi... Kıskanmak bence normal, hiç kıskanmayan da bana anormal gelir. Bu duyguları abartmadan yaşadığımız sürece bence sorun yok.


amasmid

napae'nin teorisini ve burada yazanları okuyunca bir gülmektir geldi. Benim kızım da babasının tıpkısının aynısıdır. babası ve tabii kv, kpeder çok gurur duyar. büyüdükçe bana benzemeye başlarsa yüzlerinin alacağı şekli hayal edip gülmek geldi içimden :)


amasmid

napae'nin teorisini ve burada yazanları okuyunca bir gülmektir geldi. Benim kızım da babasının tıpkısının aynısıdır. babası ve tabii kv, kpeder çok gurur duyar. büyüdükçe bana benzemeye başlarsa yüzlerinin alacağı şekli hayal edip gülmek geldi içimden :)


perfecto

valla ister size ister babasına benzesin bu cümle çok saçma ne demek taşıyıcı annesin valla bence söyle anne kırıcı oluyorsun diye içinde kalıp seni üzüceğine onlarda bilsin üzmesinler seni 


berlindenbirseda

Sizi cok iyi anliyorum, ben de oglum bebekken kayinvalidem dokununca delirirdim, benim yerine yatirdigim cocugu kucagina alinca sinirim tepeme cikardi. Ustelik kayinvalidemle hic ama hic sorunum yoktur normalde, pek severim kendisini. Oglum uc aylikken bana yardimci olmak icin yanima gelmisti de ikinci gun esime anneni geri gonder lutfen yoksa kesin kavga cikacak dedigimi bilirim. Zamanla geciyor, anliyorsunuz ki, kim ne kadar dokunursa dokunsun, sevsin, onlarin "birtanecik annesi" sizsiniz, kimse yerinizi dolduramaz...Bebekleriniz cok kucuk, bu kadar hassas olmaniz cok normal, asla kendinizi suclamayin.

Bu arada benim de oglum tamamen babasina benziyor, dogdugu gunden bugune kadar hic degismedi bu. "Ben tasiyici annesiyim" diye  kendim deyip gulerim ben, ama tabii bu ruh halinizdeyken bir baskasinin demesi cok kiricidir eminim. Kendi lohusa hallerini unutmus, hadsizlik etmis kayinvalideniz. Madem araniz normalde iyi, uygun bir dille soylerseniz, anlar belki de hatasini.




Cevaplamak için Üye ol