Tecrübe ve fikirlerinize ihtiyacım var konu evlilik :(

aysalc soruyor: 10

günlerdir içinden çıkılmaz bir halde düşündüğüm konulardan biri; eşim artık yabancı biri gibi geliyor bana. iki yıllık evliyiz ve bu süre içinde ailesi uğruna inanılmaz yıprattı beni. severek evlenmiştik ama ailesi uğruna beni gözden çıkarmayı bile düşündü üstelik 7 aylık hamileyken. yaptıklarını, haklı olduğum zamanlarda bile yanımda olmayışı beni hiçe sayması eşime duyduğum sevgi ve güveni yerle bir etti. geleceğe yönelik mutlu olma planlarım hayallerim yok artık. bazen çekip gitmek istiyorum ama sırf çocuğumun hatırına vazgeçiyorum.. insan her sabaha mutsuz uyanır mı?? beni hiç bir sey mutlu etmez oldu. bir ömür böyle geçer mi?? işin iğrenç yanı böyle hissetmem sanırım eşimin umrunda değil ki bir kez olsun sormadı bişeyin mi var niçin böylesin diye. sanırım o da benim gibi düşünüyor. günlük iletişimimiz minimum düzeyde. yemek bulaşık temizlik her iş benim üzerimde. birde sekiz aylık hamileyim.  :((((  bu durum nasıl geçer ki?? 

Bu soruyu cevapla


12 Cevap


pitirpisi

bebeğin olacak canım. onun için acele karar verme. Sema Maraşlının evlilik üzerine kitapları var. Onları bir oku. Gebelik hormonlar senin kafanı karıştırmış. Ben 5 yıllık evliyim. İlk iki yıl zaten zor. sen hemen pes edersen sonra pişman olabilirsin. Önce evliliğini kurtarmak için sen adım at. İlk olarak kendini sevmeyi öğren. Sen değerini bil ki karşındaki hissetsin. Herkese inat mutlu ol. Zaten istedikleri bu. Siz severek evlendiniz ya istenmeyen gelinsiniz. Kendi mutluluğun bebeğinin nmutluluğu için evliliğine sahip çık. Tabbi aranızda tartışmalar şiddetli geçimsizlik yoksa. O konuşmuyorsa sen konu aç. Ailesini kötüleme. Onlar seni kötülerse o zaman senin yaşadıklarının farkına varacak.


aysalc

teşekkür ederim yzdıklarınız için.. iki yıldır sürekli tekrar eden hiç ilerleyemediğimiz konular var. ailesi hiç memnun olmaz benden. istedikleri herşeyi yaptım yine de mutlu olmadılar. eşime karşı hep beni kötülediler ama alttan alttan.. eşim sürekli beni değiştirmeye ailesinin istediği biri yapmaya çalısıyo. şimdi hamileyim ve en zor zamanımda ayrılmak istedi. hırmonlarla ilgisi yok düşüncelerimin. hep düşündüğüm konuydu ama ayrılmak istemesi hemde bu durumdayken bardağı taşırdı.


meysaanne

her evlilik kendine özeldir ama biraz sabret tek başına çocuk büyütmek zor ailesiyle ilgili konularda inatlaşma zaman geçtikçe ve çocuk büyüdükçe seni anlamaya başlar 5 yıldan sonra evlilik daha da oturuyor


birgun

Yanlış anımsamıyorsam. Evliliğimde mutlu değilim konu başlıklı yazıya cevap vermişsiniz orada evlilik danışmanına gittiğinizi ama eşinizi gitmeye ikna edemediğiniz için çözüm olmadığını yazmışsınız. Kendi ailenizde eşinizle ilişkileri iyi olan bir akrabanız var mı? Kendi anne babanızdan yardım istediniz mi? Benzer sorunu yaşayan arkadaşlarım var evlilikte sevgi saygı bitince toparlaması gerçekten çok zor. Momma-brujanın dediklerine katılmamak elde değil 33 haftalık hamile bir kadının baş edebileceği bir sorun değil boşanmak. Gerekirse eşinizden bu konuyu tekrar konuşmak için süre isteyin hele bir çocuğunuz dünyaya gelsin. Hamilelik sonrası süreçte oldukça zor bir süreç. Kendi evliliğimi düşününce ilk yılların ne kadar sıkıntılı olduğunu hatırladım. Eşlerin birbirine alışması ve kabullenmesi için belli bir süreç gerekiyor. Eşlere en zor gelen şey anne babaları yada kardeşleri hakkında olumsuz konuşmak. Onlar ne kadar kötülerse kötülesin eşin hassasiyeti düşünülerek susmak en doğrusu oluyor. Bazen ağzınızda kuş tutsanız da insanlara yaranamazsınız. Bence eşinizin ailesine odaklanmaktansa eşinize odaklanın ondan soğursanız evliliğiniz biter. Babasız bir çocuk büyütmek hiç kolay değil. Mutsuz bir evliliği sürdürmekte.

  


kedilerinannesi

her ailede oluyor sizin dedikleriniz kimi kaldırıyor kimi kaldıramayıp ayrılıyor. naçizane tavsiyem ailesinin istediği gibi olmayın ama onlarla ilgili de konuşmayın. bazı şeyleri zamana bırakın daha çok yeni evliliğiniz. tamam diyin ama kendi bildiğinizi yapın surat asmayın hiçbişey olmamış gibi davranın biz böyle aştık herşeyi

siz ona annen böyle yaptı dedikçe o annesini savunmaya başlıyor aranız yıpranıyor boşyere mutsuz oluyorsunuz konuşmayın annen böyle yaptı demeyin sakın bırakın gidelim dedikçe görüşelim dedikçe görüşün ama onların istediği gibi de hayat tarzınızı değiştirmeyin tamam de kendi bildiğini oku zamanla onlarda vazgeçiyorlar eşin senden yana olmaya başlıyor sorunlar çözülüyor 
eğer anlattıklarınız böyle bişeyse belki faydası olur diye yazayım istedim



ayberke

Yazdiklarinizi okuyunca uzuldum her evlilik farkli herkesin cevresi farkli ama benim icimi ciz ettiren siz olemi boylemi diye dusunurken esinizin sizin bu zor zamaninizda hamileyken dogacak cocugunuzu dusunmeden ayrilmak istemesi bastan boyle davranirken cocuk dogdugundami ilgilenecek evet cok zor bir karar allah size kolaylik versin sahsi dusuncem hicbirsey olmsmis gibi davranmak fedakarlik yapan taraf olmak 10 15 yil sonra bize ne dusundurecek herkes dunyaya bir kere geliyor ama nedense hep idare et gormezden gelmek kadina dusunuyor ben deve kusu gibi olmayi icime sindiremem hayattaki en onemli sey saglik sonrasinda aile bunlar arkanizda ise her turlu guc elimizde size sunu yapin bunu yapin diyemem herkes farklu ama ben bu dusunceler beynimde dolanirken mutlu olamam mis gibi yapamam ama neye karar verirseniz verin bence esiniz cocugunuz dogdugunda simdikinden fazla ilgildnmeyecek beklentisiz olursaniz bence hayatts daha mutlu olursunuz size kolayliklar diliyorum


dahlia

nedense evliliğin ilk 5 yılı karmaşık ve mücadele halinde geçiyor.erkekler bunalınca boşanalın diye kestirip atıyor.hele bir bebişin doğsun.ama ona sarılıp sakın dert yanma,ağlama.güleryüzünü göster bebişine.kocan bebişinin güzelliğini görünce sevcenliği ortaya çıkar.

  eşimde ben hamileyken,ailemden para istemedim diye iflasta ettiğimiz için,bunalıma girdi.ama kızım doğunca kah güzel geçti,kah kavga ettik.ama bu günler geçiyor.Rabbim derdi veriyorsa sabrınıda verir.erkekler suratı asık kadın görünce,bazıları pek umursamaz davranır.sorsa ya kadın ağlar,yada dertlenir sen söyle yaptın,hep böyle kötü gidiyor herşey gibi.bunları duymamak için görmezden gelir
  kendine değer ver.neyden mutlu olursun.sinema,kıyafet,temiz hava.arkadaşların,merkezin sadece eşin ve kayınvaliden olmasın.senin güleryüzünü görürse oda yanaşır belki.mücadele et canım.bebişin için.kızlarım2 gün babayı görmesin içim cız eder.sizde kendinize zarar gelmeden deneyin..kendinizi sevin,bebğinizi sevin.kuantumu araştırın tavsiye edrim.ama deneyin..mutluluklar dilerim önce kendiniz için,


aysalc

herkese ayrı ayrı öneri ve tecrübe paylaşımları için çok teşekkür ederim..  bir yanım sabret 5-10 yıl sonra belki düzelir diyor(bazı arkadaşlarında önerisi bu yöndeydi) ama düzelmezse de yıllar geçmiş olacak. emeğim ömrüm tükenecek.. birçok şeyi idare ediyorum zaten. örneğin annesi bin türlü laf sokar ben eşime gelip şikayet etmem ama bi kaç gün sonra bi bakarım kayınvalide bin türlü lafla benimkini yalan yanlış doldurmuş. ben iki yıldır kendimi savundum durdum. ağzımdan çıkanın tam tersini saptırarak anlatmışlar tel de. bi de 4 tane görümcem var tabi hepsi birlik olunca benim şansım hiç olmuyo hep onların dediği doğru.

                bugüne kadar ne yaptıysam düzelmedi. öğretmenim. ailemde ayrılık konusunda hep arkamdalar. her konuda destek olurlar bana.

          eşim ve ailesi benden öyle şeyler bekliyo ki insan dayanmaz. ailemi az görmemi, kayınvalidenin tüm işini yapıp hizmet etmemi, ne derse ne yaparsa ses çıkarmamamı en beteri de sürekli gülüp sohbet edip sürekli neşeli ol diyorlar. mesela annesi ne derse desin suratımı asma hakkım yokmuş. aynı sekilde ablası gile de tavır alma hakkım yokmuş. çocuğumun ismini bile eşimin ailesi koydu. bana soran eden olmadı.  ismi bu olacak dedi eşim sadece. bunlara uzun süre sabredemiyorum bende.  



dahlia

Allah yardımcın olsun canım.aile terapistine tekde olsa gitme şansın varmı.fikir danışırsın belki.ama zor bir durummuş...karar senin hayat senin.rabbim yardımcın olsun


hesnasena

Size tavsiyem çocuğunuzu mutlu etmeye çalışın başkasını değil. o doğduğu andan itibaren ona odaklanın ve asla mutsuzluğunuzu bebeğinize yansıtmayın. siz ona ne kadar sevgi dolu mutlu yaklaşırsanız. evladınız sizi o kadar çok sever ve güvenir ve bu sizi çok tatmin eder. 

başkalarına kızıp çocuğunuza asla tahammülsüz davranmayın. ona sınırsız sabır gösterin. 



Cevaplamak için Üye ol