Cocuktan sonra evlilik...

serendipadasi soruyor: 10

Merhaba esimle cok severek evlendik..evlendikten 9 ay sonra ilk cocugumu kucagima aldim..isimi de birakmak zorunda kaldim..annem ve kayinvalidemden de ayni yerde olmamiza ragmen hic destek gormedim.evlilige tam alisamayan ben, anne oldugumda iyice ters kose oldum..cocugum da cok aglayan ve herseye mizmizlayan biri de olunca iyice tahammul gucum zayifladi..bu sefer esim beni surekli elestirmeye basladi..oyleki asagilamaya,ignelemeye kadar. Ondan her destek istedigimde " hicbiseyi beceremiyorsun"lafi isitmekten iyice bunaldim .simdi 8 aylik bir kizim daha var.ilk cocugumdan daha mizmiz ve surekli agliyor. Her gittigimiz yerden kavga dogus donuyoruz..demem o ki, cocuklar evet hayata renk katiyorlar ama bir o kadar da sey goturuyorlar hayatimizdan..bir itiraf benimkisi..zira anneligi hep kutsal bildigimizden boyle durumlari yuksek sesle ifade edemiyoruz..yasam enerjim dustu dersem inanin..dort bir taraftan kiskac altinda hissediyorum kendimi..benimle ayni duygulari yasayan arkadaslar varsa bana biraz yardimci olurlarsa cok mutlu olurum.

Bu soruyu cevapla


14 Cevap


kimbilir

2 çocuk büyütmek zor heleki bir yardımcınız ,destek olacak bir yakınınız yoksa ..bunalmışsınız ama şunu bilmelisiniz hepsi geçecek yavrularınızda büyüyecek biraz zamana ihtiyacınız var hepsi bu ,sevgiler......(bende yalnız 2 küçük bebiş peşpeşe büyütmüş bir anneyim )


egokce

üzüldüm yazdıklarınıza ama annelik kutsalsa babalıkta kutsaldır yada kutsallık tamamen bi yalanmıdır fln dicem. olması gereken bu değil yardımcı olamam aynı şeyi yaşamadım ama burda çok benzer yazıyla karşılaştım malesef :( annelerimize ve babalarımıza vede tabiki çocuklarına üzülüyorum bu ortamde büyüyolar ne acıdırki belki ilerde çocuklarına aynını yaşatacaklar


biranneikiyavru

Ben de eşinden çok destek görmeden iki çocuk büyüten bir anneyim. Benim eşim yoğun işi dolayısıyla çok yardımcı olamıyor, çoğu zaman hak veriyorum. Çocukların her türlü sorumlulukları bana ait. Çok yorulduğum, bunaldığım zamanlar oluyor. Eşim genelde yaptığım uygulamalara karışmaz, eleştirmez ama nadir de olsa zorlandığımı söylediğimde "başkaları nasıl yapıyor", "ne var ki bunda, bütün gün evdesin" gibi cümlelerle beni çileden çıkardığı oluyor. O zamanlar sessiz kalamıyorum, tartışıyoruz yada o alttan alıp söylediğine söyleyeceğine pişman oluyor. Aslında yapılması gereken kulakları tıkamak, rahat olmak.

Bizim de evliliğimiz kızımın doğumundan sonra çok yıprandı. Toparlamamız 1 yıldan fazla sürdü. İkinci çocuğuma hamile kaldığımda aynı şeyleri yaşamaktan korkmuştum ama benim şansım kızımın bebekliğinin aksine oğlumun çok sakin bir bebek olmasıydı. Hiç sorun yaşamadım desem yeridir. Ancak yürümeye başladıktan sonra ikisini idare etmekte ciddi sorunlar yaşamaya başladım. Ama arkadaşın da dediği gibi en fazla 3-4 yıl sonra bu yaşadıklarımdan eser kalmayacağını düşünerek teselli buluyorum hatta bu günleri unutup yeni bebek özlemiyle 3. çocuğu yaparım diye de kendimden korkmuyor değilim :) Allah'ım olmayana versin.

Bu günlerin geçeceğini düşünüp biraz da bazı şeleri boşvermek lazım. Ben, baktım zorlanıyorum, ev işlerinden kısıyorum, en başta da eşimin giysilerinin ütüsünden :) yazık, hiç sesini çıkarmıyor ama.

Allah kolaylık versin hepimize.


serendipadasi

Cok tesekkur ederim cevaplariniz icin..


mutluannelif

Yaşadıklarınız zor olmuş. Evliliğe alışmak için bir süreç gerekiyor zaten siz daha ona adapte olamadan hamile kalıp çocuk doğurmuşsunuz, işinizi bırakmışsınız ve neye alışıp hangi rolü oynamanız gerekiyor ona karar verme şansınız olmamış. Rol oynamak derken yanlış anlaşılmasın. Tek teselli bence iki çocuğunuzu da sağlıklı bir şekilde kucağınıza alıp büyütmeniz olmuş küçük çocuğunuz da 7 aylık olmuş bile. Eşinizin size destek olması şart. Kayınvalide ve anne daha arka planda kalabilir. Ama eş olarak her zaman yanınızda olduğunu hem maddi hem manevi olarak hissettirmesi lazım, kendinizi asla ezdirmeyin derim. Biraz zaman gerekiyor size ama bu zorlukları da atlatırken siz yıpranıp gençliğinizi heba etmiş oluyorsunuz diyeceğim ama o kadar da kötü değil ya... Sizin yerinizde olmak isteyen milyonlarca kadın var. Bir kız, bir erkek çocuğunuz var ve hepiniz sağlıklısınız. En kıymetlisi bu bence.



meysaanne

benim de iki çocuk zor oluyor üstelik çalışıyorum eşim de şehir dışında iş dolayısıyla. benim de moralim çok bozuk çevreden pek desteğim yok iki çocuğu idare etmekte zorlanıyorum hele ki ikisi de huysuz ve aynı anda ilgi bekleyince iyice bunalıyorum. umarım ben de büyüdükçe atlatırırm diye bekliyorum.


Ayliz

Merhaba,

Çocuk olmasa da ilişkiniz yine değişir, yıpranırdı. Bu her konuda öyle, zamanla her şeye duyduğunuz ilgi, alaka, istek değişiyor, azalıyor. Sabrettiğimiz, alttan aldığımız, yok saydığımız şeylere artık tahammül edemez oluyoruz. Sabır ve tahammülü gerektiğinde belli bir dozda kullanmak gerekiyor bazen de hiç kullanmamak gerekiyor. Her konuda susulmamalı.

Çocuk konusu ise; çocuk yetiştirmek dünyadaki en zor şeylerden biri özellikle son on - onbeş yıldır. Eskiden anaerkil - ataerkil toplumlar varken artık bebek - çocuk erkil toplumlar yaratılmaya çalışılıyor. Sanki herkes için tek bir doğru vardır gibi, bir şeyler empoze edilmeye çalışılıyor. O okuduklarınızı, duyduklarınızı yapmazsanız suçluluk duygusuna kapılıyorsunuz. Devamlı çocuğun gelişimi, beslenmesi, vitamini ve özellikle psikolojisi. Sadece miniklerin psikolojisi yok ki, bizim psikolojimiz ne olacak? Çocuk sadece annenin değil, siz de evde hem ev hanımlığı hem de çocuk büyütme işini yapıyorsunuz. Bunlar iş olmasa, gündelikçilik, dadılık gibi meslekler olur muydu? Eşiniz en azından hafta içi birer saat sadece kendi çocuklarla ilgilense, hafta sonu o biraz evde kalıp, siz dışarıda iki saat vakit geçirseniz. Eğer size yardım etmezse eninde sonunda bir şekilde bu evlilik daha da zora girer.

Bebeğin şu dönemde sadece öz bakımı ve beslenmesi var, ancak diğer çocuğunuz biraz olsun evde sorumluluk alabilir. Anneleriniz yakın oturuyorlarmış, eğer hastalıkları yoksa, onların da bakmak zorunda oldukları kişiler yoksa onlardan da yardım isteyin. İş devredebilmeyi, yardım istemeyi kendinize hatırlatın. Tek başınıza, hiç yardım istemeden her şeye koşuyorsunuz ama yine de yeterli bulunmuyorsuz. Bedenen yorulduğunuz yetmiyor bir de psikolojinizi harap ediyorlar. Eğer size yardımcı olurlarsa, biraz olsun empati kurabilip, sizi eleştirmeyi bırakıp, hak vermeye başlarlar, siz de nefes alırsınız.


MELEKLER

yalnız değilsin...:(



amasmid

çocuktan sonra evlilik nasıldır bilmem...bizimki çocukla birlikte başladı ve itiraf etmek gerekirse çok başarılı bulmadığım bu evliliğin çocuksuz nasıl geçeceğini merak etmişimdir hep.

bizim hikayemiz de aynı şekilde başlıyor aslında, severek evlendik ve evlendikten 9 ay sonra kızımızı kucağımıza aldık. üstelik, eşimin tayini doğuma kadar gerçekleşmemişti bu nedenle sinir stres içinde ve yapayalnız geçen bir hamilelikten sonra zor bir doğum ve zor bir ( kolik ve alerjik) bebek + benim lohusalığım + bizim evliliğe alışmamız + eşlerimizin ailesine alışmamız + ailelerimizin birbirine alışması ...  hepsi aynı anda geldi çattı ve bizi çok yıprattı.

Eşim çok iyi kızına çok düşkün bir babaydı, hala da öyle, ama çok iyi bir lohusa eşi olduğunu söyleyemem. kızım doğduğundan beri sürekli (min. haftada 1) kavga ederiz. kızımın sancısı vardır, ben kesin gaz yapıcı ya da alerjik bir şey yemişim ondandır. kızımın kıyafetleri nereden alınacak, bebek arabası hangi marka olacak, kızım hasta oldu mu hangi doktor hangi ilaç vs.. bu tür şeyler hatta doğuma gidecek hastane çantasını onun yokluğunda hazırlamış olmam bile bizim için hep kavga nedeni olmuştur.. çünkü her zaman en doğrusunu eşim ve onun ailesi bilir, geri kalan herkes cahildir..

neyse.. konudan sapmayalım. okuğum diğer yorumlar ve gözlemlerim sonucunda diyebilirim ki..evet,  çocuktan sonra evlilik özellikle iki şekilde çok yıpranıyor. umarsız fütursuz babalar çocukların bütün yükünü anneye bırakınca da evlilik çok yıpranıyor, ya da bizim ailemizdeki gibi çok ilgili babalar da - her ne kadar fiilen çocuklarınbakım yükünü azaltmış olsalar da- sizden her şeyin hem mükemmel hem de onların istediği şekilde olmasını bekledikleri için yine evlilik çok yıpranıyor.


serendipadasi

Cocuklar buyusun hersey yoluna girer deniyor..ama esler arasi bu kadar soguduktan sonra basil olcak bu??



Cevaplamak için Üye ol