çalışan annenin dramı :(

Ahsen__ soruyor: 10

Abartılı bir başlık oldu ama gerçek bu. Şuan tam tamına bir bunalım yaşıyorum


Genelde çalışan kadınlar anne olduktan sonra işi bırakırlar, bende tam tersi oldu. Kızım 9 aylıkken zaruri olarak işe başladım. Kızım 25 aylık, şuan çalışmaktan memnunum aslında işle ilgili bir sıkıntım yok.

Kızıma annem bakıyor, evde bekar ablam var. Tüm gün yoğun bir ilgi altında büyüyor ama buna rağmen her sabah ağlıyor, işe gitmemi istemiyor son bir aydır yaşıyoruz bu sıkıntıyı. Akşam 6 buçukta evde oluyorum malesef :(((. Evde oldugum sürece kızımla ilgilenmekten başka bişey yapmıyorum desem yeridir. Yine de ona yetemiyorum, ona her zaman izah ediyorum,  "çalışmam gerek" diyorum ama vazgeçmiyor

Bu aralar evde sürekli ağlıyormuş, yemek yemiyo, hep mızmızlık yapıyor, hiçbirşeyden memnun kalmıyor. İstediği tek şey benim. İnanılmaz bir vicdan azabıyla yaşıyorum. işten çıkma lüksüm yok diyorum ama bir yandan da kızım bunu haketmiyor diye hayıflanıyorum. Özellikle çalışan annelere soruyorum herkes yaşıyor mu bu sıkıntyı?

Bu soruyu cevapla


14 Cevap


duygu_e

bende kızım 5 aylık olduğunda ıse döndüm.. aynı seylerı bazen bende düşünüyorum..Belkı su an sız evde olsanız bıle agresıf olacak malum 2 yas..

durumumuz cok benzer benımde annem bakıyor ve bekar kız kardesım var.  Ve oldukça yoğunda ılgı gosterıyorlar.. ama farkındayım kı büyüdükçe onun benden ayrılması zor olacak..

benım düşüncem cocugunuzla kalıtelı vakıt gecırıyorsanız vıcdan yapmayın.. bende hala bazı günler evden çıkarken ağlıyorum.. ama calısmakda benım ruhumda var.. tum gun evde dursamda mutlu olamam.gecıcı bır durumdur bence.

kolay gelsın hepımıze:)


EmineKartal

Cocuklar bizim soze dokmedigimiz duygulari cok iyi anliyorlar bu nedenle sizin cektiginiz vicdan azabi ikinize de olumsuz duygular yasatiyor olabilir. Bir de gun icinde cok fazla ilgi gormesi, aksam da sizin durmaksizin onunla ilgilenmeniz ters tepip onu doyumsuz bir cocuk yapıyor olair. Oncelikle gun icindeki birebir ilgiyi kademeli azaltmanizi tavsiye ederim, icinizdeki vicdan azabibi da ikinizin iyiligi icin susturun, sonra yavas yavas gun icinde kendi basina oynamalari artinca siz de aksam ilgi surenizi biraz azaltin, birlikte buyuk isleri yapmaya yonelebilirsiniz ev isleri falan gibi. Bir de ise gitmekten olumlu olarak bahsedin, ayrica bunu normallestirin etrafinizda baska ise giden anneleri ornek gosterin.


babel

Selam, eminekartal hanımın söylediklerine kesinlikle katılmıyorum. Mümkün oldugunca birebir zaman gecirin ve ilginizi asla esirgemeyin. Kızınızda anne devamlılığı yok belli ki. Ki bu çok doğal bir durum. Bunu nasıl sağlayacağınızı öğrenmek için sabiha paktuna keskin'in Anne Iş'te kitabını biran önce okumanızı tavsiye ederim.

Allah kolaylık versin.


Logos

Henüz bağlanma döneminde bir yavrunuzu var. Bunlar çok normal. Muhakkak akşamları ten teması kurun bence.

Ve işe giderken ona bir eşyanızı emanet edip,işiniz bitince gelip alacağınıxı belirtrbilirsiniz. "bunu benim için saklar mısın? " gibi...

Birde duyguları hk konuşmasına zemin hazırlanmalı örneğin fotoğrafınız etrafta olup ona bakınca özlediğini biliyorum diyebilirler duygusal dalgalanma yaşadığında..

Kolaylıklar dilerim.


EmineKartal

bahsettigim seyi yanlıs anladınız sanırım, uyanık oldugu zamanların tamamında bir yetiskinin %100 ilgisiyle geciren bir cocuk doyumsuzluk hissedebilir demek istedim. gun icinde ah yavrum annesiz zaten deyip daha da fazla ilgilenilmeye calisiliyorsa, aynı sekilde anne de geldiginde vicdan azabıyla cocuga fazla verici davranıyorsa gannenin cocukla gecirdigi sure ne kadar fazla olursa olsun ona yeterli gelmeyecektir. sabiha paktınanın da bahsettigi kaliteli zamanlar duzenlemek lazım, cocuga kendi basına oyun oynayacagi zamanlar da yaratmak gerekir. 



perihan

Gerçek pedagoglardan yardim alabilirsiniz. Sizin için normal olmayan durum çocuğunuz tarafından sorun var seklinde algilanip güvensizlik yaratabilir. Sizi ise giderken görsün, doneceginizi muhakkak belirtin, vedalaşmayi kisa tutun. İki yaş bireysellesme dönemi. 3 yaş anneden ayrışma. Saglikli şekilde üstesinden gelebilmek için uzman yardimi almanizi tavsiye ederim. Sabiha Paktuna Keskin pedagog değildir.


gizemfiliz

Ise basladigimda oyku 19 aylikti.hem ise basladim hem babasiyla ayrildik ikisi ayni doneme denk geldi.cok hirpalandik her ikimizde cok agladik.hala agliyoruz.ustelik biz haftada bir gun iznim haric gunde sadece sabah yarim saat gorusebiliyoruz.yani gece evde yokum calisiyorum.3 yasina gelene kadar durumi idrak etmekte cok zorlandi.simdi daha yeni yeni alismaya basladi.ise gitmem gerektigini kabullendi.ama hala anne evde kal ise gitme diye aglar olmaz annecim gitmem lazim dedigimde benide gotur dedigi olur.ama onlar icin belki gelecekleri belki bugunleri icin calisiyoruz.o yuzden biraz icimizi ferah tutmak gerekiyo biraz bide butun nazlari kaprisleri bize.ben evdeyken hep aglar mizmizlanir kalkip mutfaga bile gidemem.ama ben yokken melek gibi.onlar bi sekilde alisiyorlar anneler icin daha zor maalesef:(


ilsu1610

Evet bizde de aynı sıkıntı var ama ben bazen 2 gün üst üste veya yıllık iznimi parça parça kullanıyorum çok mutlu oluyor o zaman. evde olduğum zaman da mutlaka onu park olan alışveriş merkezine götürüyorum hem yemeğini yiyor hem oynuyor veya hayvanat bahçesi benimle farklı şeyler yapmayı çok seviyor bunu deneyin ben ayrıca herşey için pedagog ve uzman yardımına katılmıyorum eskiden varmıydı bunlar ben hemşireyim sadece öksürük ve ateşi olduğunda Dr.a götürdüm rutin kontroller hariç yani bana saçma geliyor sadece bebeklerimizle aramızdaki bağ kuvvetli olacak inanin psikolog vs. bunu sağlamaz çok zor bir süreç vardır tirnak yer kafasini etrafa vurur üstünü paralar o zaman da sadece aile bireyleri sabır ve şefkatle çözer bu işi bu kadar doktorcu olmayalim inanın ben evden çıkarken ona sevdiği bir eşya veya yiyecek verip beni öptükten sonra gidiyorum inanın büyüyüp harçliga ihtiyacı olduğu zaman bizleri anlayacaktir



Hamster

Çalışan her anne bu yollardan geçiyor muhakkak.Çalışmak normal bir şeydir.Şartları elveren anneler çalışmamayı tercih edebilirler buna saygı duyarım evlat yetiştirmek dünyada ki en güzel şey şüphesiz ama herkes çalışmalı yada bir şekilde üretken olmalı.Siz önce içinizdeki vicdan azabını kontrol altına alın.Sonuçta evladınıza daha iyi imkanlar sunabilmek için çalışıyorsunuz.Yanlış bir şey yapmıyorsunuz ki.Çocuğunuz da sizi yanınızda istemekte haklı tabi.Ama inanın evde olsanız bile yetemiyebiliyorsunuz.Merak etmeyin alışacaktır.Kolaylıklar diliyorum.


babel

Cevap hakkı doğdu :)

Sapiha Paktuna Keskin çocuk nöroloğu. Her şey beyinde. ben kendisinden çok faydalandım büyük bir gönül rahatlığı ile tavsiye ediyorum. Kaldı ki tavsiye ettiğim şey bir kitap, muayene ya da ilaç vs değil. Şu ana kadar bir podagogun yazdığı çocuk/anne destek ya da gelişim kitabı okumadım. Naomi Aldort ve Aletha Solter efsanedir benim için. Her ikisini de geniş zamanınızda sindirerek okuyun derim. Fakat tampon çözüm için SPK'nın Anne İş'te kitabı diyorum.

Sevgiler.



Cevaplamak için Üye ol