2 yaş sendromunda şu yöntem doğru mu yanlış mı ?

sunny soruyor: 10

Bu sendromla ilgili birçok soru var, okudum ama kendi yanıtımı bulamadım

Rahatsız olduğum konuyu anlatayım; kızımın herşeye hayır dediği, rutün yapılması gerekenleri ( örneğin yemek saatinde gidip oyuncakların başına geçmek, banyo sonrası giyinmeyi reddetmek , araba koltuğuna binmek istememek gibi) zamanlar oluyor. Bunları bazen huysuzlukla yapıyor bazen de bir oyun yapma edasıyla kikir kikir gülerek yapıyor. Ben de birkaç kez yapılması gereken şeyi tekrar ediyorum. Tabi bizimki tınlamıyor genelde. Tınlarsa sorun  yok, hemen düzene geri dönüyoruz. Ama düzen aksarsa bu sefer benim yöntemim genelde " eğer yemeğini yemezsen parka gidemeyiz"
"tamam yapmiyor musun o zaman seni tiyatroya götürmeyeyim ben de"
 " kıyafetini giy, eğer giymiyorsan o top çikolatadan yiyemezsin vs gibi hep bir tehdit unsuru kullanarak gerçekleşiyor. Bunları duyunca anında hizaya geliyor tabi ki. Ama ben bunu kullanmak istemiyorum sakıncalı olabilir gibime geliyor. Kullanacak birşey kalmayınca ne olacak ?  Lafla anlatınca asla tınmıyor. Nasıl davranmalıyım sizce ? Bu yöntemde bir sakınca var mıdır ? selamlar

Bu soruyu cevapla


17 Cevap


nilinmasali

merhaba,aynı problemle boğuşuyoruz,son günlerde kızım 'a' desem hayıııır diyecek sekilde dolasıyor ortalarda,mümkün olduğunca makul isteklerini karsılamaya hiç olmayacak taleplere de net bir şekilde 'hayır' demeye calısıyorum,son 2 gündür biraz daha iyi durumdayız,en azından hayır dediysem bunun gercekten hayır olduğunu kabul ediyor(hem sizinkinden küçük,hemde beni çok zorlasada cok az seye hayır diyorum :/) ,giyinmek,eline almaması gereken bişeyi istemek için tepinmek,bez bağlatmamak gibi durumlarda hiç üstelemeden dikkatini baska bir şeye cekiyorum  eline görmediği bi objeyi veriyorum,kapalı bişeyi acmasını istiyorum vs vs,üstelemeyince inatlasacagı birseyde olmuyor nihayetinde..
Tehdit bence kesinlikle yapılmaması gereken birsey,yemeğini yersen parka gideriz ve yemeğini bitirmezsen parka gitmeyiz aynı cümledir bence,yemek yemesi ,üstünü giyinmesi,sacını toplatması benim için değil kendisi için yapması gereken birşey ve yapması gereken birseyi yaptıgı için ödüllendirmek  olayı doğal algılamasına engel olur gibime geliyor,kaldı ki bunun bi sonuda yok bi süre sonra o vaat edilen şey eski cazibesini yitiriyor,siz daha fazla taviz vermek durumunda kalıyorsunuz,yada siz vaat ettiğiniz seyi yerine getiremezseniz mesela parka gitmeye vakit kalmazsa bir sonraki öğün vaatler inandırıcılıgını kaybediyor..


mohter_of_sons

önemli olan çocuğun ne anladığıdır. sizin ne söylediğinizdeğil. buna oranla;

(yemek yemiyor farzedelim) sizin cümleniz şu olmalıdır;

yemeğini aç kalmaman için yemelisin, yemezsen karnın daha çok acıkır belki miden bulanır yada karnın ağrır ama bana bişey olmaz. sen üzülebilirsin. ve umursamaz gibi davranmalısınız. asla tabak elinizde arkasında dolaşmayın.

giyinmiyorsa;

peki istemiyorsan giyinme ama, hasta olabilirsin geçenlerde hastalanmıştın hatırladın mı?  böyle dolaşırsan, ayrıca her an bir misafir gelebilir ve seni bu şekilde görebilir ayıp olmaz mı sence? deyin.

yani olayın kendisiyle alakalı olduğunu sizin yalnızca ona yardımcı olmak istediğinizi anlatmaya çalışın.

dipnot; bazı vakalar cidden ancak tehdit unsuruyla uzlaşılabilir olabiliyor. zamanında ikiz öğrencilerim öyleydiler. kolay gelsin, sevgiler..


osssem

benim bebeğim henüz küçük ama arkadaşım çocuğu için pedagoga gitti olabildiğince az hayır diyeceksiniz demiş birde şuraya göz atarsanız belki işinize yarara      http://tavsiyeediyorum.com/makale_3247.htm


asyaperi

sunny 23 aylık bır kız annesı olarak aynı surecten gecıyorum bende, benım kızım bu 2 yas denılen sendroma yaklasık 19 aylıkken basladı ılk baslarda ne yapacagımı bılemedım , kımı gormezden gel dedı,kımı dısıplınlı ol sert cık dedı, kımı ona herdaım sarıl dedı ama ben neyı denedıysem olmadı cocugum ıcın degıl ama onun davranısları karsısında benım nasıl davranmam gerektıgını ogrenmek ıcın bır uzmana gıttım onun anlattıklarına dayanarak uyguladıgın yontem yanlıs dıyebılırım sana, doktora  tamda bu soruyu sordugum yanı yemek yemezse ne demelıyım, ustunu gıyınmezse ne yapmalıyım gıbı aldıgım cevabı yazıyorum, adam bana cok basıt bır sey soyledı aslında;hayatımızda olan herseyın dogal bır karsılıgı vardır cocugunuz buyutrken hep bu yonden dusunun yanı yemek yemezsenız ne olur , benım cevap ac kalırım, evet yemek yemezsenız ac kalırsınız bunun hayattakı dogal karsılıgı budur , yemek yemezsen parka gıdemezsın ,yemek yemezsen sevdıgın oyuncagı almam , cocuk tarafından bakınca ne alaka ben yemek yemedım sımdı parka nıye gıdemıyorum yda yemegımı yedıgım ıcın  neden parka gıdebılıyorum, cocuk bunu bagdastıramıyor ve dogal olarak verdıgınız odulde cezada cocuk ıcın ıstedıklerını yaptırmak ıcın kullandıgı bır yontem oluyor,bana su ornegı verdı gıttıgım doktor , trafıkte gıdıyorsunuz kırmızı ısıkta gectınız polıs sızı durdurdu arabadan ının surda yarım saat tek ayak ustunde bekleyın dedı sız ne tepkı verırsınız dıye sordu , kaldım bır an cevap veremedım:) sacmalamayın polıs bey ben kırmızı ısıkta gectım neyse para cezası yazın gıdım dersınız dedı cunku yaptıgınızın dogal karsılıgı budur , mesela duvarı karalayan cocugunuza eger ceza vereceksenız bu duvarı karalarsan tv seyredemezsın bugun olmamalı,duvarı karalarsan boyama kalemlerını almak zorunda kalcam olmalı dedı, ve bana cok mantıklı geldı bu soyledıklerı sıze tavsıyem yemegını yemezsen dogal olarak ac kalırsın bu senın kararın demenız,yada ustunu gıymezsen hasta olabılırsın demenız gıymıyorsada bır surelıgıne oyle kalmasına usumesıne razı olursunuz , yada secenek sunarsınız bence bız bazı seylerı cok buyutuyoruz sanırım bır yorumda mar yazmıstı ben cocugumu buyuturken dogayı dınlıyorum dıye bence bızde boyle yapmalıyız


jildando

tehdit değilde belki önce-sonra uygulaması yapabilirsiniz. Önce yemek yiyelim sonra parka gideriz gibi. Ya da bir an önce giyinelim ki hava kararmadan parkta olalım gibi.
Benimkilerde de aynı inatlar var, ben genelde sonucu söylüyorum, ama daha çok onunda işine gelmeyecek şekilde. Yemek yemezsen parkta oynayacak enerjin olmaz, giyinmezsen dışarı çıkamayız, saçını toplarsak saçın gözüne gelmez daha rahat oynarsın vb.
Tabi ki her zaman işlemiyor bu dediklerim ama gene de daha çok işbirlikçi olabiliyorlar.



fistikcik

Bildiğim kadarıyla bu yöntem sadece 2 yaşında değil, her yaştaki çocuklar için uygun değil. Mesele bunun bir tehdit olmasından da öte, şurada yatıyor : "ödül" olarak vaadedilen (ya da ceza olarak mahrum kalınacak) şeyler (parka gitmek, çikolata vs...) harika şeylerdir değil mi ? O zaman bunların koşula bağlandığı hareketler (yemek yemek, kıyafet giymek vs) berbat şeyler olmalı diye düşünür çocuk. Artık yemek yemenin, kıyafetini giymenin kendi başına anlamı kalmaz, onlar sadece ödülden mahrum kalmamak için katlanılması gereken işkencelerdir.

Bu yüzden böyle söylemekten tez zamanda vazgeçmenizi öneririm. Yemeğini yemiyorsa yemesin. Ama ardından tabakla koşmayın. Acıkınca yemek yemenin anlamını kavrayacaktır. kıyafetini giyymiyor mu ? "Peki, çıplak kal o zaman" deyin. Ya saniyesinde vazgeçecektir. Ya da üşüdüğü birkaç dakika içinde.


neretva

2 yaş sendromu zor gerçekten, 17. aydan şöyle böyle demek haddime değil ama arkadaşlara özellikle asyaperiye katılıyorum. Tehditle şu anda yapsa da ileride yapmayabilir, pazarlık etmeye alışabilir. Yemek yemezse indirin mama sandalyesinden, toplayın sofrayı. Geçen gün yaptım ben. Yiyecekleri atmaya başladı ben de yemeyeceksin sanırım deyip topladım. Biraz ağladı, mızırdanma şeklinde, sonra geldi kucağıma çıktı ve yedi biraz. Giyinmezse üşüsün biraz. Hiçbir canlı açlık, soğuk gibi uyaranlara fazla tahammül edemez. Araba koltuğuna binmezse gitmeyin, inin arabadan. Evet, planlar bozulacak ama şimdi kararlı olduğunuzu görürse alışkanlık yapmayacaktır.

Bir de lütfen o yuvarlak çikolatayı hiçbir koşulda yemesin. Amma illa yiyecekse de ödül olarak yemesin. Kuru kayısı olsun ödül. Çikolata ve tüm şekerli gıdaların ödül olarak sunulması ileride canı sıkıldığında yemeğe koşmasına neden olabilir. Çikolata yedirmek isterseniz bu tehditten, ödülden ayrı, tamamen alakasız bir anda olsun.


fistikcik

Neretva, sendroma yavaştan giriyoruz biz de galiba :)
Yemekleri kendisi yiyen (dolayısıyla hiçbr zorlama vs'yle karşı karşıya kalmayan) kızım sadece tepkimi görmek için yemekleri, su bardağını ve kaşığını yere atmaya başladı. (Daha önceden sadece doyduğu zaman yapardı, "Atmayalım, anneye verelim" deyince durur ve bana verirdi).

Ben de senin gibi böyle yapınca indiriyorum mama sandalyesinden. Geçen gün indikten sonra su istedi. Verdim. Ve su bardağını bu sefer yere fırlattı. "Canın fırlatmak istiyorsa başka şeyler fırlatalım, mamaları atmayalım", "Mamaları atma, anneye yedir" gibi yolları deniyorum şimdilik. Gerçi çok problem değil, attığı zaman belli ki yemek istemiyor oluyor. Ama birden huy değiştirmiş olması korkutuyor insanı.



mert_mert

bizde 3 yaş sendromu içindeyiz..ama durum farklı değil mesela son zamanlarda sıkça yaptığı evden parka diye çıkıyoruz ama yolda hayır parka gitmiyeceğiz diye ağlıyor tamam parka gitmeyelim diyorum geri dönüyoruz hayır parka gideceğiz diye ağlıyor ..yolda mekik atıyoruz parka gideceğiz gitmiceğiz..bu örnekler fazla ..eve ananesine bakkala tuvalete hep böyle..


sunny

mert mert bizde de benzer bir durum var, bugun cevapları okuduktan sonra daha farklı yaklaştım, hiç su içmiyordu mesela, su içmeyen bir çocuk vardı tanıdığım bir süre sonra kabız olmuştu, kakasını yapamadı mecburen ilaç verdiler hasta oldu dedim dikkatle dinledi şimdi su içiyor mesela. sebep-sonuç ilişkisi kesinlikle daha mantıklı. çocuğa bile daha mantıklı gelmiş olmalı. ama mesela yemek yemezsen büyüyemezsin dendiğinde umurunda bile olmuyor çünkü büyümek istediğimi kim söyledi der gibi bakıyor. çocuğun ilgi alanına girecek bir sonuç olmalı örnek verilen sanırım.



Cevaplamak için Üye ol