İsyanlardayım...çok yorgun,üzgün,sinir yüklüyüm...depresifliğimi paylaşıyorum.

MELEGIM___ soruyor: 10

26 aylık bebeğim beni son bir aydır ciddi zorluyor.yani öyle normal değil.en baştan anlatayım.yaklaşık 1,5 ay oldu önce gündüz emzirmeyi kestim gece dvm ettim.çok sarsıldı.gündüz ciddi sıkıntı çektik birlikte.son 4-5 gündür de geceyi kestim.şimdi gece kalkıyor,(odasından alır yatak odasına geçerdim emzirirken)şimdi kıyametler kopuyor gece.salona gmek istiyor,tv açtırılıyor ki izlemiyor,uyumucam diyor,eğer zıt bişey söylemeye kalkarsam,ağlamalar hırçınlaşmalar saatler sürüyor.gece böyle....gündüz altını değiştirmiyor son üç gündür.kıyametler kopuyor,kanmıyor,nazından oynanmıyor,hiçbişey işe yaramıyor.her alt temiZlemede yine kıyametler...yemek yemesi son zamanlarda o da bi problem...diş sıkıntısı,azılar zaten problem.bu arada her derdini anlatan da bi çocuk.yani dialoğu oldukça kuvvetli,bundan sebep bi hırçınlık yok.ama ben artık dayanamıyorum.çok yıprandı sinirlerim.çünkü hiçbi şekilde ikna olmayan,feci inatçı,ve normal olmayan bi direniş söz konusu oluyor.bu kadarı normal mi?ben ne yapıcam artık?

Bu soruyu cevapla


21 Cevap


Meowwow

Dönem dönem en tatlı çocuk bile zorlaşıyor. Bunalmanız normal, hiç kolay değil mutlu olmayan bir çocuğu idare etmek.

Ben size kendi tecrübemi anlatayım. Oğlumun değişikliklere adapte olması zor olmakla beraber en fazla bir haftada alışıyor. Yani alışma süresi çetin bir yol :) bu yoldan korkarak bir kaç defa bazı şeyleri buradaki doktoru standardlarına göre geç yaptık ve beklediğimizden kolay çıktı.

Zor olduğunda oğlum kendini yere attığında , ağladığında ona duygularını tekrar ediyorum. " biliyorum sen Aşağıya inip tv izlemek istedin, çok üzüldün ve hayal kırıklığına uğradın Anlıyorum. Ama şimdi gece saat 3 , bu saatte tv kapalı, kimse tv izlemiyor. Gece her yer sessiz uyuyor herkes. Hadi uyuyalım. Sabah söz Mickey mouse izleyeceğiz" diyorum. Yapamayacağım sözler vermiyorum. Bir defa tv yok Dersem o sözümden dönmüyorum. Genelde alternatif getiriyorum seveceği bir şey, mesela sana bir şarkı söyleyim. Sana bir hikaye anlatayım diye. Masaj yapıyorum o çok işe yarıyor genelde. Saçını okşuyorum, yumuşak ve sıkıcı bir tonda konuşuyorum. Genelde sakinleşiyor.

Hadi gidip tv izleyelim, ben de koltukta uyurum demek çok geliyor içimden. Ama her gece bunu yapmaya hazır mısın diyorum içimden o zaman güç geliyor odadan çıkmamak için. O Huysuzluk anında asıl istediği sanki hadi yat uyu demem, yorgun çünkü ve ihtiyacı olan şey dinlenmek. TV'yi sakinleşmeye için izlemek istiyor gibi geliyor , masaj aynı işi Görüyor.

Sakinleşmese problem ya diş ya da başlamak üzere olan hastalık oluyor.

Kolay gelsin


gulenozel

Benim oğlum 3 yaşında girecek 2 ay sonra hala devam ediyor, hatta sanki 2 yaşının başlarında daha iyiydi, dozaj arttıkça artıyor gibi.


Bez ile ilgili olarak alt değiştirmek istememesini artık tuvalet eğitimine hazır olduğuna yoranlar var, o konuda belki bir şansınızı deneyebilirsiniz.
Onun dışında biz hırçınlaştığında kreşin bize önerdiği aşağıdaki yöntemleri uygulamaya çalışıyoruz;
1. Uyku: Uyumayacağım diye tutturduğunda peki bir tanem ama benim uykum var ben yatacağım deyip onu salonda bırakıp gidip yatıyordum, tabi evin çocuk dostu olması şart. İlk geceler gelme süresi uzasa da sonradan arkamdan gelmeye başladı. şimdi pek ikiletmiyor.
2. Bez değişimi: Hala tuvalet eğitimi almadı oğlum ve şiddetle red ediyor. Bez de değiştirmiyor. Ben de değiştirmiyorum. Evet, inatlaşmıyorum. O altının değişmesi lazım canım ben burada oturup bekliyorum gel diyorum. emin olun bazen yarım saat beklediğim oluyor ama geliyor. 
3. haykırıp bağırıp çağırma: başladığı anda, izin vermediğimiz şey için ortalık birbirine girdiğinde (ki benim oğlumda vurma, oyuncak fırlatma falan da var); sakince onu salon gibi oyuncaklarının olduğu bir yere koyup (ki o sırada o bana tekmeler falan atıyor), kuralı tekrarlayıp (şu saatte tv izleyemezsin), ne yaparsan yap bu kural değişmeyecek deyip yanında bekliyorum. Bunu dışarıda ailemizin yanında lokantada nerede olursa olsun uyguluyorum. Bir iki kere eşim vb. müdahaleye kalkıştı, onlara da ceza verdim:D "Kucağa almayacağım seni bundan sonra" kuralı için 40 dakika kapının önünde haykıra haykıra kendini yere attığını bilirim. Ama sonunda pes etti.

Gece konusunda bizim tek avantajımız ise beraber yatmamız, ben kendi tercihimle 4 aylıktan beri beraber yatıyorum o sebeple gece uyanma krizlerimiz olmuyor.
Onun dışında dozajın 4 yaşına kadar düzenli artacağı, bizi sürekli zorlayacağını kreşimizin pedegoğu söylüyor. Ve oğlum her geçen gün dozajı arttırıyor. Annemi nasıl çıldırtabilirim diye hep yeni yeni şeyler buluyor. 
Bu arada bu davranışlarının %95i sadece bana, babasına, anneanne-babaanne-kreş öğretmenlerine çok çok az yapıyor.


snaelam

çok zor kolaylıklar dilerim bazı çocuk zor oluyor ama geçecek


MELEGIM___

Sevgili meowwow bebekliğinden beri hiç kandırmadık,hep doğruyu söyledik.hep tutarlı olmaya çalıştık söylediklerimizde,ama artık çok zor oluyor.yani zor olan şu;bu saate tv açılmaz,bak hala gece,bu uyku saatimizin bitmediği anlamına geliyor dediğimde ağlama bağırmayla hırçınlığa dönüşüyor,saatlerce ağlayabiliyor.e bu sefer gece vakti aşağıyı düşün,yukarıyı düşün mecbur teslim oluyosun.e hani nerde kaldı tutarlı davranmak.çocukla savaşmak istemiyorum zaten,ama bu durumda hep o istediğini yaptırıyor bize.bi örnek daha anlatayım.geçen pzr ablamlar geldi.onları akşam 10.00 da arabamızla bıraktık.sonra kızım sordu "nereye gidiyoz anne" , "evimize gidiyoruz kızım"....ablamların peşinden ağlamaklı olan kızım bunun üzerine daha çok ağladı,parka gidiyoruz diye..."kızım,saat çok geç,bu saatte kapalı parklar dedim(alışveriş merkezini kasttettiğimi biliyor),bizim parkımızda yağmur var zaten gidemeyiz dedim.eve girince olanca kıyamet koptu.bana montumu çıkarttırmaz,kendi zaten çıkarmaz,evde ışık,tv açtırmaz,salya sümük burnunu bile sildirmez,gidiyozda gidiyoz...tam 45 dk.eşim bı süreç içinde "yaa götürelim bizim parka,görsün,gelelim"dedi.eğer bunu bir kez yaparsak hep yapıcak dedim.ağlayarak istediğini yaptıracak dedim.sonuç:45 dk sonra saat akşam11.00 i gmiş parka indik,eve geldik rahatlamıştı.o havanın yağmurlu olduğunu ve hiçbişeye binemeyeceğini biliyordu.mesele onun istediğinin olmamasıydı.parkı görünce rahatlamadı,istediğini yaptırdığı için rahatladı.bı ufak bi örnek.son günlerde hep böyleyiz...paylaşımınız için çook teşekkür ederim.


MELEGIM___

Sevgili gulenözel;yaniok yapılandırılması gereken durum var.ben hala sallıyorum😔öğlen uyumak problem son günlerde,akşam uyumak problem.bu zamana kadar sadece 1 kez öğle uykusu uyumadığı için akşam 11.00 de uyuya kalmıştır (arabada)...bir kezde emerken.onun dışında asla kendi uyumadı.minnacık bebekken bile,arabada asla uyumazdı,10 dkdan sonra asla yolculuk yapamazdık.33. Günde çok gazlı olması sebebiyle başlamıştım sallamaya,asla sallanmayacak derken ben😔.emmeyi bıraktırdıktan sonra wc eğitimine,sonra da sallamayı bırakmayı düşünüyorum.yıllarca çalıştım.sonra küçük hanımla ara verdim çalışmaya.madem çalışmıyorum,sallansın dedim.uykusu düzenli olsun,yeter ki uyusun dedim...bu günlere geldik.

Bez konusuna gelince başlıcam kısmetse bugün yarın.şu emmeyi sonlandırmayı bekliyorum çok üzerine gitmemek için.mesela 4-5 gün sonra bu gece emzirdim,zorunda kaldım,çok yorgundum,başım çatlıyodu,uğraşamıcaktım.başlıcam inşallah çişe.ona da inatlaşıcak gibi geliyor bana...

Ve sizinde söyledğiniz gibi tüm huysuzluk bana ki babayı yanımızda istemez kriz anında ağlar,ağlar...zaten benim çocuğumu büyütürken başka müdahale yok.öyle anneanne babaanne herkes bi o kadar yakın,kızımı şekillendirmede bi o kadar uzaktır.kimseyi karıştırmam.ve baharda çalışmaya başlamayı istiyorum.nası olcak onu da bilmiyorum.yani kreş bize de başlayacak.aslında çok sosyaliz ama uyum nasıl olur,benden uzak nasıl kalır bilmiyorum.

İçinizi daralttım.ama ona deneyiminizi fikir vermek için paylaşmışsınız.çok teşekkür ederim.



MELEGIM___

Snalemok teşekkür ederim...inşallah geçecek...sevgileri de olmasa hayat şuan oldukça zor...


yuksel_

Merhabalar, 2 yaş krizlerini her çocuk farklı yaşıyor, kimisi daha yoğun ve yıpratıcı. 2-3 yaş aralığı, çocuğun tam da kendi benliğini bulma, kendini size ispat etme, birey olduğunu algılama yaşı. Bunları eminim biliyorsunuzdur ve iş uygulamaya gelince ne kadar zor olduğunu da çok iyi hatırlıyorum...
sizi rahatlatmak için tek söyleyebileceğim şey şu: Geçecek...gerçekten geçecek :)
Arada sırada onun kazanmasına izin verin..Bırakın bazen onun dediği olsun. Tabii ki, tümüyle mantıksız ve ona zarar verecek ya da sizi sürekli zorlayacak birşeyden bahsetmiyorum ama, bazı durumlarda onun istediklerini yapın. Hatta bunu bir oyuna çevirin...

şu kitabı duydunuz mu bilmiyorum, bizim çok işimize yaramıştı: Mahallenin en mutlu yumurcağı

http://www.dr.com.tr/kitap/mahallenin-en-mutlu-yumurcagi/harvey-karp/egitim-basvuru/aile-cocuk/aile-cocuk-/urunno=0000000219288

tam da bu yaş aralığı için faydalı öneriler var içinde..

kolaylıklar diliyorum


sefemu

bizimkinin de hey heylerinin üstünde olduğu -2 yaş sendromu vs demek yerine sevimli hale getirdim durumu-:) dönemler vardı.. en son 2 haftalık bir dönem geçirdik.. ortamdan çıkarak kendimi toplayabildim.. 3 gün üstüste arkadaşlarımla çıktım kızım başkaları ile zaman geçirdi.. sürekli benimle normalde.. hem özledik birbirimizi :) hem öncelikle bana güç geldi.. artık boğuluyordum.. tahammül sınırınızı geçtiyse bazı duygular önce kendimizi tamir etmeliyiz.. yoksa işler kötüye gidiyor..

çok iyi anlıyorum içinde bulunduğunuz mutsuzluğu huzursuzluğu ki genelde çok uyumlu ve kolay bir çocuğum var aslında  sanırım sizinki de öyle ama işte bazı dönemler.. bu dönemler de olmasa deşarj olamıyorlar sanırım.. büyümek zor iş.. arada hatlar karışacak ki kendilerini bulsunlar..

onlar da hatlar birbirine girdiğinde gece yarısı park tutturması benzeri biz de allak bullak olmasak daha kolay ama ,işte çok zor..

ağlama krizleri cidden uzunmuş o sürede siz nasıl davranıyorsunuz.. dil dökmeye devam mı yoksa ağlamasının bitimine dek tepkisiz kalmak mı? genel olarak dil dökmenin faydası görülmemiştir ama ben de çok yapmışımdır.. hiç olmayacak bişey istediğinde 1 kez ayrıntılı açıklayıp sonrasında "ben odana gidiyorum en sevdiğin kitabı alıp seni bekliyorum ağlaman bitinc gelirsin ama çabuk ol anne beklerken uyuya kalabilir" diyorum.. genelde gelmesi 1-2 dakikadan fazla sürmüyordu.. tabi inatçılık durumuna göre değişir..

kendinizi sağlam tutun.. çünkü bizim üzerimizden planlarını yürütüyorlar:) çok sabır diliyorum.. zor bir çocuğunuz neden olsun.. böyle düşünmeyin hiç.. ergenlikte hangimiz kolaydık.. dönemler var.. hepsi geçiyor.. sevgiler..



sahinur

buyuk oğlumda benzer şeyleri o kadar yoğun yaşadıkki...sonuna dek inatlaşırdı ve çoğu zaman onun dediği olurdu,ufacık birşey yüzünden saatlerce deli gibi ağlardı.çok  ama çok zor atlattık,evet geçti ama deldi de geçti.o günleri hatırlamak bile istemem.şimdi de küçük oğlumda bu krizleri yaşıyoruz:(yemek yedirmek,bezini değiştirmek vs. hepsi ayrı olay...çok yıpratıcı..genelde onun istediği gibi oluyor herşey.biliyorum bu kez de geçecek.ve en çok bana yapıyor huysuzluklarını:(sabır...kolaylıklar diliyorum size...


MELEGIM___

Sevgili yuksel teşekkür ederim.bu dönem kitap bile okumaya ara vermiştim.bu kitabı hemen temin edicem.çok teşekkür ederim.



Cevaplamak için Üye ol