Lohusa depresyonu

beyazdigonya soruyor: 10

merhaba şu lohusa depresyonu denilen illete ben de yakalandım ve sütümü kaybettim. Kızım altı aylık oldu bu süre içinde sütümü geri getirmek için çok uğraştım hep emzirdim ama çok az sütüm oldu sadece tadımlık olarak aldı yavrum. Ama bu süreç beni çok yıprattı bu konuda kendimi çok suçladım yavrumu emzirememek beni çok üzdü. Oğlumu 9 ay emzirdim. Kızımı çok daha uzun süre emzirmeyi düşünüyordum ama Allah nasip etmedi. Çok üzgünüm suçluluk duygusundan kurtulamıyorum. Böyle bi durumla karşılan oldu mu?

Bu soruyu cevapla


13 Cevap


guta

Sütünüzün olmaması ya da az olması sizin suçunuz değil ki? Gerçekten baştan itibaren hiç sütü gelmeyen anneler var. Onların bebekleri de büyüyor merak etmeyin. Kendinizi suçlamaktan vazgeçin bence. Siz elinizden geleni yapmışsınız. Ne mutlu size ki tadımlık bile olsa 6 ay sizin sütünüzü almış. Önemli olan çocuğunuzun sağlığı. Eğer o yerindeyse başka hiçbir şeyi kafanıza takmayın. Siz taktıkça siz mutsuz oldukça çocuklarınız da mutsuz olacak. İnanın insanın ruh sağlığı alacağı 2 damla fazla anne sütünden çok daha önemli. Tadını çıkarın yavrularınızın.


berlindenbirseda

Süt verememe gibi bir durumum olmadi, ama lohusa depresyonunu dibine kadar yasadim. Oyle ki, 13 ayin sonunda emzirmeyi birakip antidepresan kullanmaya baslayacak kadar.

Zor bir dogum sonrasinda oglumu kucagima koyduklarinda tek yapabildigim havlusunu acip, evet erkekmis, diyebilmek olmustu, o an neden hayal ettigim gibi sevinemedim diye dusundukce hala gozlerim dolar. Sizi de cok iyi anliyorum, hele büyügü emzirmis olmaniza ragmen kücügü istediginiz gibi emzirememek ona haksizlik yaptiginizi dusunduruyor. Ama du depresyon halini, sütünüzün azalmasini, emzirememeyi bilerek tercih etmediniz, hep bunu düsünün. Fiziksel ya da duygusal sebeplerle bunu basaramamis olabilirsiniz, ama tüm iyi niyetinizle ugrasmissiniz, bence esas olan niyettir, kendinize hic haksizlik etmeyin...

Mutlulukla büyütün kuzunuzu.


olcayfp

Anne sütü önemli tabii ama bunu anneligin temeli haline getirmek yanlış sanırım. İnternet, bloglar kitaplar anlaşılır biçimde anne sütünün üzerinde duruyor elbette. Ama bu anne sütü vurgusu bazen biz anneler üzerinde fazla baski yaratıyor sanki. Sonuçta önemli olan sağlıklı bir çocuk yetiştirme cabamiz. Bazen süt olmayabilir erken gidebilir az gelebilir vs. Vs. Bu konuda sizi rahatlatmak için diyebilirim ki etrafiniza bakin bizim neslimizde bile anne sütü almayan alamayan son derece sağlıklı insanlar var. Mesela esim su an karşımda oturuyor hiç anne sütü alamamış bebekken bakıyorum epey iri yari sağlıklı görünüyor bana. Biliyorum zor ama tatlı gunlerinizi bu düşüncelerle tatsizlastirmayin geçmiş gitmiş boşverin ve minik tatlı şeye sarılıp opun. Anne sutunden bile etkili o sarılıp sarılıp opmelerimiz.


beyazdigonya

Allah razı olsun yazdıklarınız için. Evet bu benim seçimim değildi ama keşke kendimi erken toparlasaydım da bunlar başıma gelmeseydi diyorum. İnanır mısınız ben bunları yaşayana kadar lohusa depresyonundan haberim yoktu. Sütüm kesildikten sonra neler yapabilirim diye internette araştırırken farkına vardım. Ve ondan sonra hep kendimi suçladım. Yavrumu çok seviyorum en başta da hep sevdim. Ona haksızlık yaptığımı düşünüyorum.


berlindenbirseda

Kendimizi toparlamak tamamen bizim elimizde olan bir sey degil ki...Kendinizi sucmalaniza hic gerek yok.

Haksizlik "adil" davranmadiginizda olur, ama adil davranmak "esit" davranmak demek degil her zaman, siz ki "esit" davranmaya ugrasmissiniz, ama olmamis. Adaletsiz bir durum yok ortada. Böyle kendinizi üzerek onunla gecireceginiz zamanlarin tadini cikaramiyorsunuz. Siz kiziniz icin olabilecek en iyi annesiniz, emzirseniz de, emziremeseniz de! Hatta bilerek emzirmemeyi tercih etmis olsaydiniz bile olabilecek en iyi annesiniz!



beyazdigonya

Nasıl atlattınız peki bu süreci? Ben yaşadıklarımı kimseye anlatamıyorum. Anlatmak istemiyorum. İçim içimi yemesine rağmen kimseye durumumdan bahsetmedim. Çünkü yaşadıklarımdan hep utandım.


Anne_Ebe

Ben bir anne bir ebeyim kendi lohusaligimla birlikte takip ettigim gebeleriminde lohusaliklarini yasadim 😋 lohusa donemi yasanmisliklar, oneriler bulabileceginiz bir ebe blogu beklerim 😊😊 http://anne-ebe.blogspot.com.tr/2015/09/birisi-lohusalikmi-dedi.html?spref=fb&m=1


zopatya

Utanılacak brşey yok bu durumunuzda. Anne sütü çok önemli olabilir ama hayatın anlamı değil. Hayatı kendinize ve yavrunuza dar etmeyin bu yüzden. Sizi anlayacak kimse yoksa çevrenizde psikolojik destek de alabilirsinz. Lütfen bu süreci zorlaştırmayın kendinize. Sizin hatanız veya yanlışınız olan br durum değil bu. Kaldı ki Hepimizin kendini yetersz veya hatalı hissettiği zamanlar olabilir. Ne olursa olsun o sizn canınız ve elinzden gelenin en iyisini hakediyor...



DoRuK_DiLeK

ben oğlumu sadece 3,5 ay emzirebildim. tabi o sürede mama da verdim çünkü yetmiyordu. bende hep kendimi suçladım. kim ne dediyse yaptım/yedim. 2,5 litrelik pet şişeyle dolaşıyordum evin içinde kaç defa boşalıp yeniden doldurduğumu bile bilmeden. süt artırıcı çaylar içtim. hep bi suçluluk hep bi yetersizlik hissi vardı çok mutsuzdum. 2 saat arayla besliyordum mama/süt artık ne içtiyse sonraki beslenme saatine kadar hep bi azap sütüm gelecek mi yetecek mi hep bu kaygıyla geçti o 3,5 ay. sonra tamamen kesildi.


Sonra kabullenmeye başladım tek mama içen benim çocuğum değil. ben böyle devam edersem hasta olucam, onun bana ihtiyacı var. ben mutlu oluyum ki oda mutlu yetişsin, hem büyüyünce bu günlerini özlerim diye diye kabullendim. 


anne sütü çok önemli kimse aksini söyleyemez ama bebeğin annesütü kadar sağlıklı mutlu anneye de ihtiyacı var. ve evet şimdi düşünce olmayınca olmuyormuş demek lazım. 

ve sanırım bu noktaya birazda çevremizdekiler getiriyor. 


beyazdigonya

Desteğinden dolayı herkese çok teşekkür ederim. İnşallah Allah'ın izniyle bu düşüncelerden ben de en kısa zamanda kurtulurum. Yüce Mevlam hem benim evlatlarıma hem de bütün çocuklara sağlıklı uzun ömürler nasip etsin.



Cevaplamak için Üye ol